Miles Kane – Don’t Forget Who You Are

Οπαδός – λάτρης – συνεχιστής της βρετανικής rock-pop μουσικής με (κλασικό) είδωλο τον John Lennon. Ίδιο σινάφι με εκείνο των Oasis και γενικότερα της ηλεκτρικής κιθαριστικής μελωδίας που βασιλεύει στην Μεγάλη Βρετανία. Τον γνωρίσαμε από τους Last Shadow Puppets. Ο Miles Kane έδειχνε, από την εποχή που συνεργαζόταν με τον Alex Turner των Arctic Monkeys (Suck It And See), πως διαθέτει την έμπνευση και το μεράκι. Πριν δυο χρόνια κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του προσωπικό άλμπουμ με τον τίτλο “Colour of the Trap”, το οποίο ήταν αρκετά καλό. Φέτος, επιστρέφει με δεύτερο δίσκο και 11 καινούρια τραγούδια.

Το “Don’t Forget Who You Are” αναμενόταν πολύ από τους οπαδούς της αγγλικής σχολής. Εξ αρχής γνωρίζεις πως αυτό που θα ακούσεις είναι ένας αμιγώς βρετανικός rock-pop ήχος. Ο δίσκος ανοίγει με πολύ γρήγορο ρυθμό και την κιθάρα του Kane να παίρνει αμέσως φωτιά στο εναρκτήριο “Taking Over”. Η συνέχεια όχι μόνο παραμένει ίδια αλλά το τέμπο ανεβαίνει ολοένα και συνεχώς. Το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ θα σου μείνει αμέσως με το πιασάρικο ρεφρέν του ενώ ο 27χρονος Βρετανός συνεχίζει να κυμαίνεται στους κλασικούς δρόμους που τον έχουμε συνηθίσει. Δηλαδή, το “Out of Control” δείχνει περίτρανα την επιρροή που έχει ο Miles Kane από τις μπαλάντες των Oasis ή των Arctic Monkeys.

Ο δίσκος στο σύνολό του ακούγεται ευχάριστα. Ωστόσο, όσο και να συμπαθείς την εν λόγω μουσική σκηνή θα ζοριστείς να αγαπήσεις ολόκληρο το άλμπουμ. Υπάρχουν τα κομμάτια που θα σε τραβήξουν από το πρώτο άκουσμα αλλά ο Miles Kane δεν κάνει το επόμενο βήμα με την δεύτερη δισκογραφική δουλειά του. Παραμένει επαναπαυμενος στα ίδια επίπεδα του προηγούμενου "Colour of the Trap".  Συμπαθητικά riffακια και τραγούδια που έχουν τα φόντα να γίνουν μικρές επιτυχίες αλλά μέχρι εκεί. Το “Don’t Forget Who You Are” είναι πιασάρικο, έχει κομμάτια που θα ακούσεις αρκετές φορές αλλά δεν είναι κάτι το διαφορετικό. Καλύτερα Last Shadow Puppets παρά solo καριέρα για έναν Miles Kane, όμως, που κινείται σε καλά και ενδιαφέρουσα μουσικά μονοπάτια.

Read More

Miles Kane – Colour of The Trap

Αποτελεί ιδρυτικό μέλος, μαζί με τον Alex Turner των Arctic Monkeys, στους The Last Shadow Muppets, όπου και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με τον μοναδικό δίσκο που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής. Ο λόγος για τον Miles Kane που κάνει το δικό του δισκογραφικό βήμα και αποφασίζει να κυκλοφορήσει το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ. Έτσι, ακούμε όλο χαρά το “Colour of The Trap”, συνδυάζοντας αναπόφευκτα τους ήχους του με τις μελωδίες της μπάντας με την οποία καθιερώθηκε.

Αυτή η σύγκριση δεν μπορεί να μην γίνει, αφού από την πρώτη ακρόαση του δίσκου και μέχρι να τελειώσουν τα 12 κομμάτια ίσως να νομίσεις πως τόση ώρα άκουγες The Last Shadow Puppets ή Arctic Monkeys. Τα ριφάκια της κιθάρας θυμίζουν στο έπακρο το ύφος του “The Age of The Understatement” λες και ο Miles Kane δεν έχει βάλει το ελάχιστο από προσωπικής πινελιάς στον δίσκο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως το άλμπουμ είναι και άσχημο. Αρχικά, ανοίγει με τον καλύτερο τρόπο που ονομάζεται “Come Closer”, ένα φοβερό, χορευτικό τραγούδι. Αξιοσημείωτο σημείο αποτελεί το “Inhaler” και το “Rearrange” που είναι και singles. Δυστυχώς, τα υπόλοιπα κομμάτια δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο ύψος του δίσκου, με αποτέλεσμα να μην δικαιώνουν μουσικά τον Βρετανό. Φυσικά η κίνησή του να κυκλοφορήσει τα δικά του τραγούδια με τον δικό του μουσικό τρόπο αξίζει χαιρετισμών, ασχέτως που μάλλον καλύτερα θα ήταν να επικεντρωθεί στο φοβερό πρότζεκτ των The Last Shadow Puppets.
Στον δίσκο υπάρχουν και δύο συνεργασίες. Στο “My Fantasy” συναντάμε τον Noel Gallagher στα φωνητικά, ενώ στο κάπου “Telepathy” θα βρούμε τον Alex Turner. Το “Colour of The Trap” έχει τα κομμάτια – επιτυχίες αλλά αυτό δεν το σώζουν. Εξάλλου, ο Miles Kane έχει αποδείξει το ταλέντο του μέσα από την μπάντα του.

Read More