Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Review. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Review. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά. Έχουν μερικά προβλήματα λόγο της απόλυσης του Daniel από την δουλειά του, αλλά πιστεύουν πως δεν υπάρχει κάτι που θα τους καταβάλει σημαντικά. Αυτό θα αλλάξει όταν θα αρχίσουν να συμβαίνουν διάφορα περίεργα πράγματα μέσα στο σπίτι, που δεν θα μπορούν να εξηγήσουν. Όταν καταλάβουν πως υπάρχει κάτι τρομακτικό και άγνωστο που τους κυνηγάει θα προσπαθήσουν να βρουν όποια βοήθεια μπορούν για να σώσουν την οικογένειά τους.
Το Dark Skies είναι ένα θρίλερ τρόμου από τον παραγωγό των Insidious και Paranormal Activity, Jason Blum, με την επιρροή και των δύο να είναι παραπάνω από εμφανής. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος αυτής της ταινίας είναι ο Scott Stewart, δημιουργός των αρκετά μέτριων Legion και Priest. Αυτή τη φορά η δουλειά του είναι αρκετά καλύτερη, πιο προσεγμένη και θεματικά πολύ λιγότερο fantasy.
Το cast είναι μικρό καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας ασχολείται με τους δύο γονείς, τον Josh Hamilton και την Keri Russell. Η απόδοση και των δύο είναι αρκετή για το είδος της ταινίας αλλά σίγουρα δεν κάνουν κάτι για να ξεχωρίσουν σε αυτήν. Κύριο μειονέκτημα της ταινίας, που την συγκρατεί και δεν την ανεβάζει επίπεδο, είναι η έλλειψη αρκετών τρομακτικών σκηνών. Παρότι τρόμου, η ταινία έχει ελάχιστες σκηνές που προσφέρουν πραγματικό τρόμο και αυτό φυσικά είναι καταστροφικό για ταινία του είδους.
Αν και η δουλειά του Scott Stewart είναι σίγουρα καλύτερη από αυτή που μας είχε δείξει στις προηγούμενες ταινίες του, το Dark Skies κυμαίνεται σε ρηχά νερά, χωρίς να καταφέρει κάτι ιδιαίτερο. Δυστυχώς, ειδικά στον χώρο του τρόμου, οι ταινίες πρέπει αναγκαστικά να έχουν κάποια συγκεκριμένα στοιχεία ώστε να θεωρούνται αξιοπρεπείς και άξιες θέασης και, το Dark Skies κάπου τα έχανε αυτά.

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας. Από την άλλη, η Charlotte είναι χωρισμένη μητέρα τριών παιδιών ενώ ζει από τα χρήματα του πρώην άντρα της, ο οποίος είναι διευθυντής διαφημιστής εταιρείας. Η ζωή έπαιξε το παιχνίδι της με αποτέλεσμα αυτοί οι δυο άνθρωποι να συναντηθούν και να ερωτευθούν αμέσως παρόλο που οι μέχρι τότε δρόμοι τους και οι απόψεις τους για την ζωή είναι εντελώς διαφορετικοί.
Κλασική γαλλικούρα κομεντί που σίγουρα στην μέχρι τώρα ζωή σου έχεις δει μια παρόμοια. Ήρθε το καλοκαίρι, άνοιξαν οι θερινοί κινηματογράφοι και μαζί με όλα αυτά ήρθαν και ταινίες όπως το “Happiness Never Comes Alone” να μας γλυκάνουν τα βράδια. Η ταινία πραγματικά δεν σου αφήνει κάτι μετά το τέλος της. Υπάρχουν κάποιες σκηνές που προκαλούν γέλιο και γενικότερα η ώρα περνάει εύκολα και ευχάριστα. Ωστόσο, όσο και να θες να πεις καλή κουβέντα για το γαλλικό φιλμ που μόλις είδες δεν μπορείς. Κρεμιέσαι μόνο από τα ευτράπελα που συμβαίνουν και όχι από το κλασικό πλέον σενάριο ή την απλή σκηνοθεσία.
Gad Elmaleh (Le Capital) και Sophie Marceau δεν ενθουσιάζουν και δεν απογοητεύουν ως πρωταγωνιστικό δίδυμο. Μάλλον περνούν και οι δυο απαρατήρητοι όπως και το “Happiness Never Comes Alone”, το οποίο δεν παρουσιάζει απολύτως τίποτα το ξεχωριστό και απλώς βρίσκεσαι εσύ να παρακολουθείς μια γαλλική κομεντί που δεν προσφέρει κάτι.

Τετάρτη 10 Ιουλίου 2013

Twice Born

H Gemma αφήνει για λίγες μέρες την Ρώμη και τον σύζυγό της και επισκέπτεται το Σαράγεβο μαζί με τον 16χρονο γιο της, Pietro. Ο λόγος του ταξιδιού είναι ένα απρόσμενο τηλεφώνημα που δέχθηκε η μητέρα από έναν παλιό φίλο. Με το πρώτο πάτημα στην πρωτεύουσα της Βοσνίας ξετυλίγεται μια μεγάλη ιστορία και ένα παρελθόν για την Gemma τα οποία θα την φέρουν αντιμέτωπη με αναμνήσεις αλλά και νέα στοιχεία που έχουν να κάνουν με την ζωή της. Εμφύλιος πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας, έρωτες, άκαρπες προσπάθειες για γέννα και επιπλέον αποκαλύψεις θα συνθέσουν ένα περίπλοκο παζλ για την μεσήλικη πλέον Gemma.
Το μυθιστόρημα της Margaret Mazzantini, “Venuto al Mundo”, στάθηκε αφορμή για να σκηνοθετήσει την καινούρια του ταινία ο Sergio Castellito. Όπως αναφέρει και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, η ταινία είναι αφιερωμένη στην μητρότητα. Το “Twice Born”, όπως είναι ο αγγλικός τίτλος, ένα πολύ γλυκό και συγκινητικό φιλμ με μια ιστορία πολύπλοκη με συνεχείς ανατροπές. Τα διαρκή περάσματα από το παρόν στο μέλλον και αντιστρόφως είναι εξαιρετικά και δεν σου αφήνουν κανένα κενό. Το μοναδικό μελανό σημείο που ίσως υπάρχει είναι ο εκβιασμός πολύ περίπλοκων και ανακατεμένων ιστοριών που μπλέκουν πολύ περισσότερο την ιστορία.
Η ιστορία εκτυλίσσεται λίγο πριν ξεκινήσου οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες το 1984. Ωστόσο, όλα ανατρέπονται όταν ξεσπάει ο εμφύλιος πόλεμος στην Γιουγκοσλαβία. Η ταινία δεν στέκεται σε ιστορικά γεγονότα και γενικότερα στο θέμα του πολέμου αλλά προχωράει στην προσωπική ιστορία της πρωταγωνίστριας, η οποία ζει το δικό της δράμα υπό την στέγη του εμφυλίου. Η πλοκή του “Twice Born” θα μπορούσε να είναι πιο απλή διότι σε αρκετά σημεία υπάρχουν κάποιες σεναριακές υπερβολές με σκοπό να γίνει ακόμα μεγαλύτερο το ήδη μεγάλο δράμα. Αυτό, όμως, δεν είναι ικανό να χαλάσει την συνολική εικόνα της ταινίας που καταφέρνει να συγκινήσει.
Φαίνεται πλέον πως η Penelope Cruz (To Rome With Love) είναι για μεγάλες ταινίες και στέκεται επάξια στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Εξαιρετικός είναι ο Emile Hirsch στον ρόλο του αγοριού της Gemma με τον απελευθερωτικό χαρακτήρα και το ασυμβίβαστο. Επίσης, βλέπουμε και τον ίδιο τον σκηνοθέτη ως ο τωρινός σύζυγος της Cruz να εμφανίζεται σε ορισμένες σκηνές ενώ και το υπόλοιπο cast που απαρτίζεται από τον Adhan Haskovic και την Saadet Aksoy είναι αρκετά καλό. Μπορεί βέβαια σε κάποιες στιγμές να νιώσεις πως σου εκβιάζουν την συγκίνηση αλλά οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι τουλάχιστον πολύ καλές.
Με το ήδη υπάρχον σενάριο στα χέρια του, ο Sergio Castellito παρουσιάζει μια εξαιρετική ταινία που θα σε κρατήσει καθηλωμένο και τις δυο ώρες. Η ιστορία του “Twice Born” είναι πολύ καλά στημένη, σε κρατάει, σε βάζει σε σκέψεις, σε συγκινεί.

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

The Lone Ranger

Η συμμορία του Butch Cavendish σπέρνει τον τρόμο και τον φόβο και γι’ αυτό το λόγο πέντε αστυνομικοί προσπαθούν να την πιάσουν. Ωστόσο, αντί για αυτό η ομάδα των αστυνομικών σκοτώνεται από την «παρέα» του αρχιληστή εκτός από έναν μονάχα, τον John Reid, εξαιτίας του Tonto ενός Ινδιάνου που τον σώζει. Έκτοτε, ο επιζώντας θα βάλει ως στόχο την σύλληψη και την τιμωρία της συμμορίας παρέα με το άσπρο άλογό του, την μαύρη μάσκα του πάντα στο πρόσωπό του και φυσικά τον Ινδιάνο.
Ο Silver, το άλογο του «μοναχικού καβαλάρη», πηδάει γκρεμούς, τρέχει πάνω σε τρένα, πηδάει ανάμεσα σε βαγόνια. Αυτά θα παρακολουθήσεις στο πολυαναμενόμενο “Lone Ranger”. Όχι, όμως, μόνο αυτά καθώς η ταινία έχει περιπέτεια και το κυριότερο γέλιο. Από εκείνα τα γέλια που δεν εκβιάζουν το χαμόγελο από το πρόσωπό σου αλλά είναι υπεύθυνα για να σωθεί μια φαινομενικά (χαμένη) παρτίδα. Και αυτό, διότι το “Lone Ranger” πλατιάζει, κουράζει, το τραβάει από τα μαλλιά. Βέβαια το χιούμορ και ο τύπος κινούμενου σχεδίου που έχει το φιλμ σε κρατάνε αν και οι δυομιση ώρες είναι υπερβολή.
Για τον «μοναχικό καβαλάρη» δεν θα μπορούσαν άλλοι να βρίσκονταν από πίσω. Η τριάδα των Ted Elliott, Terry Rossio και Gore Verbinski είναι η καταλληλότερη, πράγμα που φυσικά έχει αποδειχθεί πολλάκις λόγω των «Πειρατών της Καραϊβικής». Πίσω αυτοί οι άνθρωποι και μπροστά στον φακό ο Johnny Depp (Dark Shadows, The Rum Diary) που για μια ακόμη φορά είναι καταπληκτικός, φοβερός, κάνει την διαφορά και συνέχισε εσύ τα υπόλοιπα κοσμικά επίθετα. Ο Armie Hammer στον πρωταγωνιστικό ρόλο του τελευταίου ranger είναι άκυρος και δεν κολλάει με το υπόλοιπο cast, το οποίο απαρτίζεται από τον πολύ καλό William Fichtner (Drive Angry), την «κινούμαι σε ρηχά νερά» Ruth Wilson και την απλώς καλή Helena Bonham Carter (Dark Shadows).
Από το “Lone Ranger” κρατάμε την εκπληκτική φωτογραφία και το γέλιο που προσφέρει, αν και η αλήθεια είναι πως σε αρκετές σκηνές είναι πλεονασμός οι αστείες ατάκες. Θα δεις ένα καλό γουέστερν με όλα εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να έχει ένα γουέστερν. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στις τελευταίες σκηνές της περιπέτειας οι οποίες είναι ντυμένες με το μουσικό θέμα του lone ranger από τον Gioachino Rossini. Σε γενικές γραμμές, ο «μονχαικός καβαλάρης» δεν ενθουσιάζει με δυομιση ώρες να περνούν κάπως αργά.

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Flight

Ο Whip Whitaker είναι ένας πιλότος επιβατικών αεροπλάνων με σοβαρό πρόβλημα αλκοολισμού. Σε μία πτήση αναγκάζεται να εκτελέσει μία μοναδική προσγείωση που θα σώσει τις ζωές των επιβατών του αλλά και κατοίκων της γύρω περιοχής. Η κίνησή του αυτή τον αναγάγει σε ήρωα και ρίχνει όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, πράγμα που δεν θα αργήσει φέρει στην επιφάνεια το καλά κρυμμένο πρόβλημά του που μπορεί να τον καταστρέψει.
Τελευταία live action ταινία του οσκαρικού σκηνοθέτη Robert Zemekis ήταν πριν από 12 χρόνια το Cast Away, αφού από τότε έχει ασχοληθεί μόνο με animation. Η επιστροφή του στο live action γίνεται με το Flight, ένα δράμα γύρω από έναν άνθρωπο που παλεύει με τις αδυναμίες του εαυτού του. Το σενάριο είναι γραμμένο από τον John Gatins (Real Steel), η δουλειά του οποίου είναι πολύ καλή. Σημαντικότερο στοιχείο της ταινίας όμως είναι η μοναδική ερμηνεία που καταθέτει ο Denzel Washington (Safe House) στον ρόλο του Whitaker. Από την στιγμή που η αφήγηση της ταινίας είναι ξεκάθαρα προσωποκεντρική με μοναδική εστίαση τον χαρακτήρα του Whitaker, η επιλογή του κατάλληλου ηθοποιού θα έκρινε την ποιότητα του αποτελέσματος. Τελικά, η επιλογή του Denzel βγάζει απόλυτα επιτυχημένο το casting καθώς είναι μοναδικός και απίστευτα εκφραστικός. Δίπλα του, σε δεύτερους ρόλους βλέπουμε την Kelly Reilly (Sherlock Holmes: A Game of Shadows), τον πάντα απολαυστικό John Goodman (Argo) και τον Don Cheadle (Iron Man 3).
Το Flight είναι μια δυνατή ταινία που πραγματικά ανεβαίνει επίπεδο λόγο του πρωταγωνιστή της, η ερμηνεία του οποίου αποτελεί από μόνη της λόγο για να την δει κανείς. Αυτό αποτυπώθηκε και στα φετινά βραβεία Όσκαρ, στα οποία προτάθηκαν στις αντίστοιχες κατηγορίες τόσο ο Denzel Washington όσο και ο σεναριογράφος John Gatins.

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Deadfall

Ο Addison μαζί με την αδερφή του Liza, μετά από μια ληστεία ενός καζίνο, βρίσκονται κυνηγημένοι από την αστυνομία. Στην προσπάθειά τους να περάσουν τα σύνορα του Καναδά και να διαφύγουν, αναγκάζονται να χωριστούν για να μπορέσουν να βρουν ευκολότερα τρόπους διαφυγής. Ο Jay είναι ένας μποξέρ που μετά από καιρό, αποφυλακίζεται και επιστρέφει στην οικογένειά του για να περάσει την γιορτή των Ευχαριστιών μαζί τους. Η συνάντηση τους δεν θα αργήσει να γίνει και τότε όλες οι ισορροπίες θα διαταραχθούν.
Το Deadfall είναι η μεταφορά του σκηνοθέτη της Stefan Ruzowitzky, δημιουργού του οσκαρικού The Counterfeiters, στην Αμερικάνική αγορά. Το σενάριο το έχει γράψει ο πρωτάρης, πράγμα που φαίνεται εύκολα, Zach Dean. Η ταινία είναι ένα δραματικό θρίλερ που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα γουέστερν στα χιόνια. Το σημείο που ξεχωρίζει είναι σίγουρα η φωτογραφία της ταινίας, καθώς τα λευκά τοπία με τα πανύψηλα δέντρα χαρίζουν μερικά πολύ όμορφα πλάνα. Από την άλλη, μειονέκτημα της ταινίας είναι ο κακογραμμένος χαρακτήρας του κακού της ιστορίας, όπως και η λάθος επιλογή casting για αυτόν, καθώς ο Eric Bana (Hanna, Munich) κινείται σε πολύ ρηχά νερά και προφανώς δεν του ταιριάζει ο ρόλος ενός ψυχρού και διαταραγμένου εκτελεστή. Αντιθέτως, ο Charlie Hunnam (Children of Men) στον ρόλο του Jay είναι αρκετά καλός ενώ την παράσταση την κλέβει εύκολα η Olivia Wilde (TRON: Legacy , In Time) στον ρόλο της Liza.
Ο Ruzowitzky προσπαθεί να δημιουργήσει μια ταινία με αρκετό πιστολίδι και σκοτωμούς που όμως να έχει και ένα δραματικό υπόβαθρο που να ασχολείται με τις οικογενειακές σχέσεις και τα προβλήματά τους. Όμορφο πλάνο το οποίο δεν απέδωσε κατά κύριο λόγο εξαιτίας του κακογραμμένου σεναρίου του. Στην τελική, το Deadfall προτείνεται μόνο για στιγμές που οι απαιτήσεις είναι μικρές και κυρίως χρειάζεται κάτι για να γεμίσει ένα μιαμισάωρο.

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

World War Z

Ο Gerry Lane είναι ένας πρώην υπάλληλος των Ηνωμένων Εθνών που παράτησε την δουλειά του για να ζήσει κοντά στην οικογένειά του. Φαίνεται χαρούμενος με την ροή της ζωής του, μέχρι που ένα πρωί μια θανατηφόρα πανδημία ξεκινάει και μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε ζόμπι. Για να βρεθεί έστω και μια μικρή ελπίδα αποφυγής του αφανισμού της ανθρωπότητας, αλλά και για να προστατέψει την οικογένειά του, ο Gerry πρέπει να επιστρέψει στην παλιά του δουλειά και να ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο.
Το ομότιτλο βιβλίο στο οποίο βασίζεται η ταινία είναι γραμμένο από τον Max Brooks, ο οποίος έχει επίσης γράψει ένα υπεραναλυτικό εγχειρίδιο επιβίωσης για την επικείμενη αποκάλυψη των ζόμπι, οπότε μπορεί να θεωρηθεί κάτι σαν ειδικός. Η μαγεία του βιβλίου, η οποία είναι και το μόνο πράγμα που πέρασε στην ταινία, εκτός του ονόματος φυσικά, είναι πως ασχολείται με την αποκάλυψη από μια παγκόσμια οπτική, και όχι όπως συνηθίζεται μέσα από τα γεγονότα ενός οικισμού ή το πολύ μιας πόλης. Ο σκηνοθέτης Marc Forster (Machine Gun Preacher , Quantum of Solace ) μαζί με τους σεναριογράφους Drew Goddard (The Cabin in the Woods , Cloverfield ) και Matthew Michael Carnahan (State of Play ) δημιουργούν μία φρενήρη περιπέτεια που μεταφέρει πρωταγωνιστή και θεατή από χώρα σε χώρα και από καταστροφή σε καταστροφή.
Η ταινία θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία διακριτά μέρη, στο πρώτο και καλύτερο, συγκλονιστικό ξέσπασμα του ιού στην Φιλαδέλφεια και στην προσπάθεια του Gerry Lane και της οικογένειάς του για επιβίωση, στο δεύτερο όπου ο Gerry περνάει από καταστροφή σε καταστροφή με την δράση να μην σταματάει ούτε για ένα λεπτό και, στο τρίτο κομμάτι στο οποίο ο ρυθμός πέφτει απότομα και η ταινία αλλάζει ολοκληρωτικά στυλ, μέχρι το, τουλάχιστον απότομο και εμφανώς κουτσουρεμένο φινάλε. Αυτό είναι και το μεγάλο μειονέκτημα της ταινίας, καθώς ενώ επί μιάμιση ώρα έχει δημιουργηθεί ένα σκηνικό ασταμάτητης δράσης και ατελείωτης αδρεναλίνης, ξαφνικά η τελευταία μισή ώρα προσπαθεί να δημιουργήσει έναν πιο αργό ρυθμό ενώ μέχρι και το σκηνικό περνάει στους κλειστούς χώρους ενός εργαστηρίου. Η σκηνή αυτή δεν είναι κακή, αλλά σίγουρα δεν κολλάει με την υπόλοιπη ταινία. Επίσης, το τέλος έρχεται πολύ απότομα, χωρίς να υπάρξει κάποια κλιμάκωση την οποία και αναγκαστικά περιμένεις, με τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στα γυρίσματα να φαίνονται έντονα, καθώς το τελευταίο κομμάτι της ταινίας γυρίστηκε δύο φορές μέχρι να επιτευχθεί ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το cast ξεκινάει και τελειώνει στον Brad Pitt (Moneyball), ο οποίος είναι και παραγωγός της ταινίας και, ανταποκρίνεται αρκετά καλά, όπως μας έχει συνηθίσει, στον ρόλο του Gerry Lane. Αυτό είναι το δεύτερο μειονέκτημα της ταινίας, καθώς κανένας από τους υπόλοιπους χαρακτήρες δεν αποκτά το κατάλληλο ενδιαφέρον. Μέχρι και η γυναίκα του Gerry, την οποία υποδύεται η Mireille Enos, μετά το πρώτο κομμάτι της ταινίας ουσιαστικά ξεχνιέται. Εκεί που η ταινία όμως ξεχωρίζει, είναι στο ύψος της παραγωγής καθώς όλη η ταινία είναι πολύ καλοφτιαγμένη ενώ και το 3D κομμάτι κρίνεται τουλάχιστον όμορφο.
Το World War Z σαν βιβλίο είναι δύσκολο, έτσι αναγκαστικά θα ήταν δύσκολο να περαστεί και στην μεγάλη οθόνη. Το αποτέλεσμα δεν είναι κακό, αλλά σίγουρα είναι πολύ μακριά από το πρωτότυπο ενώ η, αναγκαία βέβαια, εμμονή στο PG13 θα ξενίσει πολλούς λάτρεις του είδους. Παρόλα τα μειονεκτήματά του όμως, η ταινία ανταποκρίνεται πλήρως στον όρο blockbuster και προσφέρει αρκετές καλές στιγμές που σίγουρα αποκλείεται να αφήσουν τον θεατή να μετανιώσει για την επιλογή του. Με την εμπορική επιτυχία ήδη εξασφαλισμένη, το sequel του φυσικά έχει ήδη ανακοινωθεί.

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

Iron Man 3

Αμέσως μετά τα γεγονότα που παρακολουθήσαμε στην ταινία των Avengers, ο Iron Man ή κατά κόσμο Tony Stark, έχει αλλάξει πολύ και έχει χάσει μεγάλο κομμάτι του εαυτού του. Παράλληλα, ένας νέος τρομοκράτης, ο Mandarin, εμφανίζεται αποφασισμένος να καταστρέψει τις ΗΠΑ, πράγμα όμως που θα κάνει τον Tony Stark, έστω και στην κατάστασή του, να τον προκαλέσει ανοιχτά. Ο Mandarin καταφέρνει μία τρομερή επίθεση στον Iron Man, στην οποία ο Stark χάνει κυριολεκτικά τα πάντα. Έτσι, θα πρέπει να ξεκινήσει από το μηδέν, για να ξαναβρεί τον εαυτό του και να νικήσει τον Mandarin πριν ολοκληρώσει το σχέδιό του.
Αναγκαστικά, μετά την τεράστια επιτυχία των Avengers, το βάρος που θα έφερνε η επόμενη ταινία της Marvel θα ήταν τεράστιο. Αυτό, σωστά, πέφτει στους ώμους του Tony Stark, της στολής του και του μοναδικού του χαρακτήρα. Βέβαια, η νέα ταινία Iron Man δεν είχε μόνο το βάρος των Avengers, αλλά και την σκιά της πολύ μέτριας, εντελώς διαδικαστικής προηγούμενης ταινίας της σειράς. Με σχετικό ρίσκο, η καρέκλα του σκηνοθέτη δόθηκε στον Shane Black ενώ το σενάριο γράφτηκε από τον Drew Pearce, βασισμένο σε ένα από τα καλύτερα story arc του ήρωα. Ευτυχώς, η δουλειά τους κρίνεται επιτυχημένη, αφού το Iron Man 3 προσπαθεί να προσεγγίσει περισσότερο την μαγεία του πρώτου μέρους και κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο.
Η ταινία φυσικά βασίζεται τόσο στην αστείρευτη δράση της, όσο και στο ιδιαίτερο και πιασάρικο χιούμορ της. Όσον αφορά την δράση, η δουλειά που έχει γίνει είναι πολύ υψηλού επιπέδου και χαρίζει πολλές και πολύ θεαματικές σκηνές, με αποκορύφωμα το, ίσως λίγο υπερβολικό, φινάλε. Όσον αφορά το κωμικό κομμάτι της ταινίας, εκεί λαμβάνει δράση ο μοναδικός Robert Downey Jr. (Sherlock Holmes: A Game of Shadows) , ο οποίος ενσαρκώνει με τέτοιον τρόπο τον ήρωα που δεν θα μπορούσε κανένας άλλος. Δίπλα του, η πάντα δυναμική Gwyneth Paltrow (Contagion), ο γνωστός Don Cheadle και φυσικά, ο τρομερός σε κάθε ρόλο, Ben Kingsley (The Dictator, Shutter Island).
Το Iron Man 3 δεν έφτασε τα στάνταρτ του πρώτου μέρους, ενώ μια ανατροπή του σεναρίου θα κρίνει για πολλούς αν τελικά η ταινία αξίζει ή όχι. Είναι όμως μία άξια συνέχεια της σειράς, τόσο του Iron Man όσο και του γενικότερου σύμπαντος της Marvel και για αυτό δεν πρέπει να την χάσει κανείς.

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Fast & Furious 6

Μετά την ληστεία στο Ρίο, που τους απέφερε εκατό εκατομμύρια δολάρια, η ομάδα του Toretto σπάει και ο καθένας ακολουθεί την δικιά του ζωή, μακριά όμως από την Αμερική, στην οποία δεν μπορούν πια να ξαναγυρίσουν. Μια νέα, πολύ επικίνδυνη ομάδα όμως κάνει την εμφάνισή της, την οποία ο Hobbs προσπαθεί να σταματήσει με κάθε κόστος. Γι' αυτό, θα αναγκαστεί να ζητήσει την βοήθεια του Toretto, του Brian και της υπόλοιπης παρέας, καθώς οι δικοί του άνθρωποι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο επίπεδο το δικό τους. Εκτός από την πολυπόθητη πλήρη αμνηστία, η οποία θα τους επιτρέψει να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα τους, η παρέα έχει άλλον έναν λόγο για να ακολουθήσει τον Hobbs, αφού μέλος της αντίπαλης ομάδας είναι η φερόμενη ως νεκρή, παλιά αγαπημένη του Toretto, Letty.
Ξεκινώντας από το μακρινό πια 2001, το franchise του Fast and Furious συνεχίζει να είναι ζωντανό ή μάλλον καλύτερα, πιο ζωντανό από ποτέ. Η αρχή για την επάνοδο της σειράς έγινε με το καταπληκτικό προπέρσινο Fast Five, το οποίο ανέβασε πολύ τον πήχη της σειράς και συνεχίστηκε τώρα με το Fast & Furious 6 ή αλλιώς, Fast Six, το οποίο ακολουθεί το τύπου heist movie μοτίβο που έφερε στην σειρά η προηγούμενη ταινία. Σκηνοθέτης, όπως και σε όλα εκτός των δύο πρώτον ταινιών, είναι ο Justin Lin ενώ αντίστοιχα το σενάριο, το οποίο είναι σίγουρα το δυνατότερο και πιο δεμένο της σειράς, το υπογράφει ο Chris Morgan, επίσης σεναριογράφος όλων εκτός των δύο πρώτων ταινιών.
Η ταινία φυσικά, βασίζεται στην άπειρη δράση που παρέχει, πράγμα που το κάνει σε πολύ καλό επίπεδο. Πολλές σκηνές φυσικά θα τρελάνουν τον θεατή με την απιθανότητα τους αλλά αυτό ακριβώς είναι που χαρακτηρίζει άλλωστε την σειρά αυτή. Εκτός από δράση, η οποία δεν περιορίζεται στα γρήγορα αμάξια, η ταινία έχει και αρκετό χιούμορ που θα δέσει όμορφα μέσα στην πλοκή. Για το casting δεν χρειάζεται να αναφερθεί τίποτα ιδιαίτερο, μιας και ο καθένας βάζει την δικιά του πινελιά για να βγει ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα, από τον παραφουσκωμένο Vin Diesel και τον αδιανόητα διασκεδαστικό Tyrese Gibson, μέχρι τον Dwayne Johnson, ο οποίος έχει βρει πια τον ρόλο που του αρμόζει καλύτερα.
Είναι δύσκολο να συγκρίνεις την πέμπτη με την έκτη ταινία, καθώς και οι δύο είναι πάρα πολύ καλές και σίγουρα πολύ ανώτερες από το επίπεδο της υπόλοιπης σειράς. Ίσως κυριολεκτικά στα σημεία το Fast5 να ήταν καλύτερο, κυρίως λόγω του αρκετά πιο ενδιαφέροντος τοπίου, καθώς το Λονδίνο δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει όπως είχε κάνει το Ρίο. Φυσικά, οι ενέργειες για την δημιουργία της επόμενης συνέχειας του franchise έχουν ήδη ξεκινήσει ενώ, όπως μας μαρτυράει το τέλος της ταινίας, ίσως βρήκαν τον μοναδικό τρόπο να κάνουν το cast ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013

Man of Steel

Ο μικρός Clark ανακαλύπτει σιγά σιγά πως έχει υπερφυσικές δυνάμεις και ότι προέρχεται από κάποιον άλλον πλανήτη. Σκοπός του είναι να βρει τις ρίζες του και το αληθινό πεπρωμένο του. Ένας μεγάλος κίνδυνος για τον πλανήτη Γή και όλους του τους κατοίκους, θα τον αναγκάσει να ξεφύγει από την αφάνεια που χαρακτηρίζει όλη του την ζωή και να αποδεχθεί πια τον αληθινό του εαυτό.
Μετά την τεράστια επιτυχία του κινηματογραφικού universe της Marvel και φυσικά το αποκορύφωμα αυτού, τους Avengers, η DC έπρεπε να κάνει μια εξίσου, αν όχι θεαματικότερη, αρχή για την δημιουργία του δικού της αντίστοιχου εγχειρήματος. Το Man of Steel είναι η ταινία που σηματοδοτεί την αρχή της Justice League και συνάμα το πολυαναμενόμενο reboot του διάσημου ήρωα, μετά από το αμφιλεγόμενο Superman Returns του 2006. Στο τιμόνι αυτού του project κάθονται ο Zack Snyder από την καρέκλα του σκηνοθέτη και φυσικά ο Christopher Nolan από την θέση του παραγωγού. Η συμμετοχή του Nolan στην ταινία είναι εύκολα αντιληπτή καθώς αυτός ο Superman ξεχωρίζει από τους προηγούμενους αφού είναι πιο σκοτεινός, όπως συνηθίζει να εμφανίζει τους χαρακτήρες του ο Nolan, και μακριά από το κλασσικό πρότυπο του αγαθού χωριατόπαιδου. Η δουλειά του Zack Snyder πραγματικά χαρακτηρίζει την ταινία, καθώς εδώ ο σκηνοθέτης των 300, Watchmen και Sucker Punch κάνει αυτό στο οποίο έχει αποδείξει ότι είναι πολύ καλός, δηλαδή δημιουργεί θεαματικές σκηνές που θα “χορτάσουν” και το πιο απαιτητικό μάτι. Φυσικά, το πακέτο δένει αρμονικά με την ηχητική επένδυση του μοναδικού Hans Zimmer, ο οποίος κάθε φορά ανταγωνίζεται μονάχα με τον εαυτό του.
Εδώ είναι σημαντικός ο χωρισμός της ταινίας σε τρία κεφάλαια, τα οποία καταλαμβάνουν σχεδόν ίσο χρονικό κομμάτι από τα 143 λεπτά του φιλμ. Αυτά είναι, η θεαματική έναρξη-πρόλογος που διαδραματίζεται στον πραγματικό πλανήτη του Clark, τον Krypton, το τεράστιο φινάλε το οποίο ουσιαστικά ήταν ίσως η μεγαλύτερη σκηνή δράσης, και το υπόλοιπο ενδιάμεσο κομμάτι το οποίο περιελάμβανε flashbacks με την νεαρή ζωή του ήρωα. Απευθείας γίνεται εμφανές πως η ταινία έχει χάνει αρκετά από το επίπεδο σενάριο της, αφού δεν υπάρχει, η μάλλον δεν χωράει, καμία ανάπτυξη χαρακτήρα, τόσο των δεύτερων ρόλων όσο και του πρωταγωνιστικού. Εκτός αυτού, η πλοκή της ταινίας κάνει τεράστια άλματα το story του comic και αναφέρεται ελάχιστα στα πρώτα χρόνια του ήρωα, πράγμα που δείχνει την βιασύνη της DC.
Φυσικά το cast ξεκινάει από τον Henry Cavill, ο οποίος καταφέρνει και πείθει ως νέος Superman, καθώς το παρουσιαστικό του κολλάει ακριβώς στο νέο λουκ του ήρωα. Δίπλα του βρίσκεται η Amy Adams στον ρόλο της μαχητικής Lois Lane, η οποία αρχικά δεν φάνηκε ιδιαίτερα σωστή επιλογή αλλά θα κριθεί καλύτερα στην, ήδη, αναμενόμενη συνέχεια. Από τους υπόλοιπους χαρακτήρες ξεχωρίζει ιδιαιτέρως ο Russell Crowe στον ρόλο του Jor-El ενώ το cast συμπληρώνετε από τους Michael Shannon στον ρόλο του General Zod, Kevin Costner ως ο ανθρώπινος πατέρας του Clark και Harry Lennix στον ρόλο του Στρατηγού Swanwick.
Το Man of Steel ακολουθεί μια ταινία που χαρακτηρίζεται από το προσωπικό στίγμα του δημιουργού της. Όσοι περιμένουν έμφαση στο σενάριο και στους χαρακτήρες προφανώς δεν γνωρίζουν τις προηγούμενες δουλειές του Zack Snyder. Οι υπόλοιποι θα ευχαριστηθούν σκηνές ασταμάτητης δράσης και απανωτές σκηνές καταστροφής που διαφημίζουν την τελευταία τεχνολογία των εφέ. Αυτός ο νέος Superman ο οποίος, όπως έδειξε και το ανατρεπτικό για την ιστορία των comic φινάλε, είναι πολύ διαφορετικός από αυτό που γνωρίζαμε έως τώρα, είναι σίγουρα ποιο σημερινός αλλά μάλλον δεν θα αρέσει στους φανατικούς της σειράς. Η συνέχεια του φυσικά, είναι ήδη προγραμματισμένη, με τον Snyder και τον Nolan να ηγούνται για άλλη μια φορά του project.

Τετάρτη 19 Ιουνίου 2013

Quartet

Η Cissy, o Wilf και ο Reginald ζουν εδώ και λίγα χρόνια σε ένα γηροκομείο για συνταξιούχους μουσικούς της όπερας και τενόρους. Έχοντας ένα λαμπρό παρελθόν με εμφανίσεις στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου και με τραγούδια που άφησαν εποχή, οι τρεις τους ζουν την καθημερινότητά τους μαζί με άλλους ηλικιωμένους της όπερας υπό την στέγη του γηροκομείου. Κάποια μέρα καταφτάνει στο μεγάλο σπίτι η Jean, μια επίσης μεγάλη τραγουδίστρια, η οποία όμως δεν έχει ξεχάσει τις κακές της συνήθειες συνεχίζοντας να συμπεριφέρεται ακόμα σαν ντίβα. Ο ερχομός της θα αναταράξει την τριάδα και ιδιαίτερα τον Reginald με τον οποίο είχε ένα παρελθόν.
Το “Quartet” είναι η πρώτη ταινία του Dustin Hoffman στην οποία αποτυπώνει την αγάπη και την γλυκύτητα που παρουσιάζουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας. Ωστόσο, το σενάριο δεν είναι ικανό ώστε να σε κρατήσει ενώ γνωρίζεις από την αρχή το τέλος και την έκβαση της ιστορίας. Γι’ αυτό το λόγο, παραμένουμε στην γλυκιά ιστορία του φιλμ χωρίς να υπάρχει κάτι αλλο που να χρειάζεται να κρατήσουμε. Maggie Smith, Tom Courtenay, Bolli Connolly και Pauline Collins χωρίς κάτι το ξεχωριστό αλλά με ό,τι χρειάζεται απαρτίζουν με όμορφο τρόπο την πρωταγωνιστική τετράδα.
Μια απλή ιστορία αγάπης με κάποιες ατάκες γέλιου και χιούμορ είναι το “Quartet”. Ίσως να σε κάνει να βαρεθείς γιατί πολύ απλά δεν έχει απολύτως τίποτα να σε κρατήσει αλλά υπάρχει η «αγαπησιαρικη» ατμόσφαιρα μεταξύ των ηλικιωμένων οπότε κάπως σώζεται η παρτίδα και η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Dustin Hoffman.

Δευτέρα 17 Ιουνίου 2013

The Hangover Part III

Ο Phil, o Stu, o Alan και ο Doug συνεχίζουν την «αγέλη των λύκων» που δημιούργησαν πριν τρία χρόνια όπου επισκέφτηκαν το Λας Βέγκας για το μπάτσελορ πάρτυ του τελεταίου. Μετά από όλες τις περιπέτειες που πέρασαν όλοι τους έχουν φτιάξει μια ήρεμη ζωή που την περνούν με τις οικογένειές τους. Εκτός από τον Alan ο οποίος σταμάτησε να παίρνει τα φάρμακά του ενώ τον τελευταίο καιρό η συμπεριφορά του ανησυχεί τους συγγενείς και τους φίλους του. Γι’ αυτό το λόγο, η υπόλοιπη τριάδα αποφασίζει να πάρει μέτρα για το καλό του Alan. Από εκείνο το σημείο και μετά οι περιπέτειες και τα ευτράπελα για την παρέα θα ξαναρχίσουν.
Το τέλος της τριλογίας του “Hangover” έφτασε με το τρίτο μέρος. Η παρέα που έκανε κόσμο και κόσμο να γελάσει επιστρέφει με νέες περιπέτειες και ανατροπές. Στεκόμαστε στην λέξη «περιπέτεια» διότι αυτό στην ουσία παρακολουθούμε στην οθόνη. Μια περιπέτεια και τους τέσσερις τύπους να προσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους από διάφορα "υπολείμματα" που άφησαν με τις πράξεις τους τα προηγούμενα χρόνια. Οι σκηνές που προκαλούν γέλιο είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και αυτές είναι τουλάχιστον «κρύες» ενώ το σπασπένς που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να βγάλει το φιλμ δεν υπάρχει πουθενά με αποτέλεσμα να βαρεθείς πολύ γρήγορα. Επιπλέον, βγάλτε από τον τίτλο το “Hangover” γιατί ούτε μια τζούρα ποτό δεν κυλάει κατά την διάρκεια της μιάμισης ώρας της ταινίας.
Το τελευταίο μέρος του “Hangover” στηρίζεται εξ ολοκλήρου στον χαρακτήρα που αγαπήθηκε περισσότερο στα δύο προηγούμενα μέρη. Από τον Zach Galifianakis περνούν οι αστείες ατάκες και οι ελάχιστες σκηνές που μπορούν να προσφέρουν γέλιο. Οι Bradley Cooper (The Place Beyond The Pines, Silver Linings Playbook) και Ed Helms απαρτίζουν την παρέα και περνούν τις περιπέτειες χωρίς όμως να αφήνουν κάτι από το πέρασμά τους. Το “Hangover Part III” είναι πολύ κατώτερο των προσδοκιών και αποτελεί ένα πολύ κακό τέλος για μια τριλογία που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Με λίγα λόγια μην περιμένεις κανένα hangover και κανένα γέλιο.

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013

Stoker

Μετά το δυστύχημα του πατέρα της, η India δυσκολεύεται να υποδεχθεί στο σπίτι της τον αδερφό του πατέρα της καθώς δεν γνώριζε ποτέ για την ύπαρξή του. Ο Charlie θα μείνει μαζί με την έφηβη και την μητέρα της, η οποία μετά τον θάνατο του σύζυγού της δείχνει να μην μπορεί να διαχειριστεί την ζωή της. Η India θα καταλάβει εξ αρχής πως ο θείος της κρύβει μυστικά ενώ στην προσπάθειά της να τα ανακαλύψει θα αλλάξει στάση απέναντί του βλέπποντάς τον πιο θετικά.
Ο Chan-Wook Park για ακόμη μια φορά δημιουργεί κάτι το αριστουργηματικό στην μεγάλη οθόνη. Ο δημιουργός του “Oldboy” και του “Thirst” σκηνοθετεί αυτή την φορά ταινία στην αγγλική γλώσσα. Έχοντας στα χέρια του ένα πολύ καλογραμμένο σενάριο, ο γνωστός Κορεάτης σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα εκπληκτικό θρίλερ διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Μπορεί η πλοκή της ταινίας να είναι προβλέψιμη πάνω κάτω, ωστόσο από άποψης σκηνοθεσίας το φιλμ δεν σε αφήνει στιγμή δημιουργώντας εξαιρετική ατμόσφαιρα για ένα πολύ καλό δράμα – θρίλερ.
Το “Stoker”, λοιπόν, εκτός της καλής σκηνοθεσίας του έχει και ένα δυαντό cast. Η Mia Wasikowska (Restless, Lawless, Jane Eyre) δείχνει πως το κινηματογραφικό της μέλλον είναι τουλάχιστον λαμπρό και πως διαθέτει όλα τα φόντα για μια φανταστική καριέρα. Στον ρόλο της μητέρας, η Nicole Kidman (The Paperboy) αποδεικνύει για ακόμη μια φορά το πόσο βαρύ πρέπει να θεωρείται το όνομά της πλέον στον χώρο του κινηματογράφου ενώ ο μυστηριώδης θείος της ταινίας, Matthew Goode (The Lookout), εντυπωσιάζει και εκείνος.
Από το “Stoker” κρατάμε την εξαιρετική σκηνοθεσία και τον φανταστικό συνδυασμό των πλάνων και της μουσικής αλλά και την πολύ καλή ηθοποιία των τριών. Αν το σενάριο ήταν πιο σφιχτοδεμένο τότε η ταινία σίγουρα θα μας καθήλωνε μπροστά από την οθόνη.

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

Sightseers

Οι Chris και Tina διατηρούν εδώ και τρεις μήνες σχέση και αποφασίζουν να πάνε διακοπές με τροχόσπιτο για μια εβδομάδα. Και οι δυο τους δεν είναι συνηθισμένα άτομα. Από την μια, ο Chris αρχίζει να φανερώνει σταδιακά κρυφές πτυχές της ζωής του με αποκορύφωμα την μανιακή δολοφονική τάση που έχει. Από την άλλη, η Tina ζει στον απόλυτο βαθμό την «ελευθερία» της από την πίεση που της ασκεί σε όλη της την ζωή η μητέρα της. Το tour που κάνει το ζευγάρι στις επαρχίες της Αγγλίας είναι ένα τεστ για τον έρωτά τους και μια αντιμετώπιση των δυσκολιών που συναντούν.
Το “Sightseers” είναι μια κλασική μαύρη κωμωδία που – δυστυχώς – το χιούμορ είναι βρετανικής προέλευσης. Πιστεύω πως αν η ταινία ερχόταν από οποιαδήποτε άλλη χώρα τότε θα μιλούσαμε για μια πραγματικά καλή μαύρη κωμωδία. Ωστόσο, υπάρχουν οι σκηνές που θα σε κάνουν να γελάσεις με όλα τα ευτράπελα που συμβαίνουν και που το ζευγάρι αναγκάζεται να «δολοφονήσει» ώστε να νιώσει καλύτερα και να συνεχίσει ήρεμα και καλά τις διακοπές του. Επίσης, η φωτογραφία της ταινίας είανι φανταστική ενώ τα μέρη της Αγγλίας που επιλέχτηκαν για τα εξωτερικά γυρίσματα είναι πανέμορφα.
Alice Lowe και Steve Oram ενσαρκώνουν με πολύ καλό τρόπο αυτούς τους ιδιαίτερους χαρακτήρες. Η ταινία παρουσιάζει, ακόμα, κάποια κοινωνικά προβλήματα που υπάρχουν ενώ ο σκηνοθέτης μας πασάρει το ζευγάρι ως δυο επαρχιώτες που προσπαθούν για το καλό της κοινωνίας και ως εκ τούτου δεν μπορείς να μην πας με το μέρος τους. Το φιλμ έχει μια πολύ γερή δόση αγγλικού, μαύρου χιούμορ και αν είσαι από εκείνους που γουστάρεις μια τέτοια φάση, τότε το “Sightseers” είναι σίγουρα η ταινία σου.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More