Archive – With Us Until You’ re Dead

Οι Archive δραστηριοποιούνται δισκογραφικά από το 1996 όπου και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ και έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει άλλους επτά δίσκους, χτίζοντας ένα αξιόλογο όνομα στον ευρωπαϊκό χώρο της μουσικής. Αυτό λένε οι περισσότεροι Έλληνες φαν της μπάντας. Προσωπική άποψη είναι πως το συγκεκριμένο γκρουπ δεν ανήκει στην ελίτ της Ευρώπης – ή έστω δεν αποτελεί ένα μουσικό σχήμα που είναι ικανό να εξαγάγει την μουσική του και παραπέρα – και ότι οι περισσότεροι οπαδοί του βρίσκονται στην Ελλάδα. Αυτό εξηγείται και από τις αμέτρητες φορές που έχουν επισκεφθεί την χώρα μας. Μέχρι και περιοδεία πραγματοποίησαν παίρνοντας σβάρνα πέντε μεγάλες πόλεις, όπου αυτό σε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα κάτι έστω λέει. Παρόλο αυτά, η Λονδρέζικη μπάντα κάνει την επιστροφή της φέτος με το ένατο άλμπουμ της, “With Us Until You’ re Dead”.

Κάποτε, κάπου είχε γραφτεί πως η μουσική των Archive μοιάζει αρκετά με τον ήχο των Radiohead (The King of Limbs). Προφανώς, κάτι τέτοιο μονάχα ως αστείο μπορεί να θεωρηθεί. Και αυτό, διότι οι Archive δεν δείχνουν διάθεση να ξεφύγουν από τον κλασικό ήχο που ακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια. Στις αρχές αυτή η ατμοσφαιρική μουσική που συνδυαζόταν με το progressive rock έκανε αίσθηση. Τώρα έχει γίνει βαρετή επειδή το βρετανικό συγκρότημα δεν συνθέτει κάτι το διαφορετικό. Από την άλλη, τα τραγούδια αποπνέουν μια κινηματογραφικότητα, την οποία δεν μπορούμε να απορρίψουμε. Ο δίσκος κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα ενώ δεν μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον σου σε κάποιο σημείο.
Μια διαφορά που υπάρχει σε αυτό τον δίσκο είναι η μεγαλύτερη παρουσία της γυναικείας φωνής, εκείνη της Maria Q δηλαδή. Οι Archive κολυμπάνε εδώ και χρόνια στα ίδια νερά. Δεν κάνουν το βήμα που χρειάζεται για να αλλάξεις επίπεδο παρά αναλώνονται στα ίδια και τα ίδια. Το “With Us Until You’ re Dead” μπορεί να χαρακτηριστεί και ως βαρετός δίσκος.

Read More

Opeth – Heritage

Από τους καλύτερους στο είδος τους, έχουν καθιερωθεί εδώ και πολλά χρόνια και συγκεκριμένα από το 1995 με 9 δίσκους στο ενεργητικό τους, ανοίγοντας το δρόμο σε νέα συγκροτήματα και αποτελώντας επιρροή για τα μετέπειτα σχήματα της metal σκηνής. Οι Opeth επέστρεψαν πριν λίγους μήνες με το 10ο άλμπουμ τους, το οποίο δέχθηκε εξαιρετικές κριτικές παγκοσμίως, με την μπάντα να στρέφεται σε πιο progressive μουσικές. Με το “Heritage” οι Σουηδοί δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο κινούνται μουσικά όλα αυτά τα χρόνια, τα τρομερά τραγούδια που βγάζουν και που συνδυάζουν το μέταλλο με τις απαλές μελωδίες.

Ο δίσκος ανοίγει μονάχα με πιάνο σε ένα ορχηστρικό κομμάτι ενώ η συνέχεια ανήκει στους σκληρούς, μελωδικούς ήχους. Αμέσως το “The Devil’s Orchard” μπαίνει για να τα σπάσει. Χαρακτηριστικό των τραγουδιών των Opeth είναι η (σχετικά) μεγάλη διάρκειά τους, καθώς το κάθε κομμάτι διαρκεί γύρω στα 6 λεπτά. Γι’ αυτό ακούμε πολλές εναλλαγές μέσα σε ένα τραγούδι, από απαλές μελωδίες που ξεσπούν ξαφνικά σε δυνατά ηλεκτρικά στοιχεία, με τα καταπληκτικά riffάκια του Fredrik Akesson. Σε γενικές γραμμές το άλμπουμ κινείται σε ατμοσφαιρικά μονοπάτια, πράγμα στο οποίο βοηθούν και τα φωνητικά του Mikael Akerfeldt. Η συνταγή της επιτυχίας για τους Opeth ακούει στη λέξη «πειραματικοί». Γιατί καθ’ όλη τη διάρκεια της δισκογραφίας τους, οι 5 τύποι από την Στοκχόλμη δεν έπαψαν να είναι πειραματικοί και να μπαίνουν σε καινούριους μουσικούς δρόμους. Έτσι και σε αυτό τον δίσκο δείχνουν να έχουν δουλέψει πολύ καλά με την παραγωγή φυσικά βρίσκεται στα ύψη. Το “Heritage” είναι μια αριστουργηματική δισκογραφική δουλειά, δείχνοντας πως οι Opeth παραμένουν ακάθεκτοι να παρουσιάζουν δίσκους που θα μένουν στο πάνθεον των metal άλμπουμ.

Read More