Rival Sons – Head Down

Οι Rival Sons έφτασαν τα τρία άλμπουμ και μάλιστα πολύ γρήγορα. Ξεκινώντας την δισκογραφία το 2009, συνέχισαν το 2011 με το ομολογουμένως εξαιρετικό “Pressure & Time” και ενώ καλά καλά δεν κόπασαν οι κριτικές για αυτό τον δίσκο ήρθε ο τρίτος για να αποδείξει πως οι Rival Sons δεν κάνουν διαλείμματα και παράγουν συνεχώς καινούρια τραγούδια. Το συγκρότημα από την Καλιφόρνια παρουσίασε πριν μήνες το “Head Down” το οποίο ακόμα και τώρα συνεχίζει να αποκτά πολύ καλές κριτικές με τους Rival Sons να σχηματίζουν σταδιακά ένα αξιόλογο όνομα της μουσικής σκηνής της Καλιφόρνια.

Καταρχάς, πρέπει να γνωρίζεις πως αν κάτσεις και ακούσεις Rival Sons θα γυρίσεις στην κλασική ροκ των 70’s. Πολλοί ταυτίζουν αρκετά τραγούδια τους με εκείνα των Led Zeppelin και άλλων τεράστιων συγκροτημάτων εκείνης της εποχής. Ακούγοντας το “Head Down”, η αλήθεια είναι πως δεν γίνεται να μην «ροκάρεις», να μην πορωθείς με τις δυνατές μελωδίες του. Με το που ανοίγει ο δίσκος, το “Keep On Swinging” σε καλωσορίζει με τις καλύτερες – δυνατότερες των διαθέσεων κάνοντάς σε να προχωράς στην ακρόαση προσηλωμένος σχετικά με το τί πρόκειται να ακούσεις στην συνέχεια. Αυτό που πρόκειται να ακούσεις είναι μια classic rock παλαιότερων εποχών την οποία οι Rival Sons προσαρμόζουν με σχεδόν αψεγάδιαστο τρόπο στο σήμερα. Κομμάτια, όπως τα “You Want To”, Wild Animal” και “Run From Revelation”, είναι κολλητικά. Σε γενικές γραμμές, το “Head Down” έχει όλα εκείνα που θες να ακούσεις από μια μπάντα που σέβεται το συγκεκριμένο είδος της ροκ καθώς εκτός από τις δυνατές στιγμές υπάρχουν και κομμάτια με μια ακουστική κιθάρα μονάχα. Τέλος, ο δίσκος ενδείκνυται για ταξίδι με αμάξι και ακούγοντας τον με ανεβασμένη την ένταση.

Read More

The Godfathers - Jukebox Fury

Βρετανική rock ‘n’ roll, γνήσια όσο δεν πάει που σε κάνει να χορεύεις ασταμάτητα. Υπάρχουν πολλά συγκροτήματα – ζωή να έχουν – που μας έρχονται στο μυαλό. Ένα από αυτά είναι οι Godfathers που πλέον θεωρούνται θρύλοι της αγγλικής μουσικής σκηνής, γεμίζοντας σκηνές και προκαλώντας πανικό σε συναυλιακούς χώρους για μια δεκαετία από το 1985 ως το 1996. Έκτοτε αποφάσισαν να κάνουν ένα διάλειμμα. Αυτό κράτησε λίγο παραπάνω καθώς η μπάντα δεν ξαναεμφανίστηκε μαζί, με αποτέλεσμα να την ξεγράψουν από τον χάρτη της μουσικής. Έλα όμως που οι «νονοί» είχαν άλλα σχέδια για το 2013 και έκαναν την μεγάλη κίνηση να επιστρέψουν δισκογραφικά.

17 ολόκληρα χρόνια είχαν να εμφανιστούν οι Godfathers και να που το πραγματοποίησαν. Επομένως, τα νέα θεωρούνται μόνο ευχάριστα αφού η βρετανική μπάντα εγγυάται να ακούσεις αυθεντικό rock ‘n’ roll. Η νέα δισκογραφική δουλειά φέρει τον τίτλο “Jukebox Fury” και περιλαμβάνει 12 τραγούδια γεμάτα ενέργεια. Ο δίσκος ανοίγει με εκπληκτικό τρόπο που ακούει στο όνομα “Let Your Hair Hang Down”. Η ηλεκτρική κιθάρα παίρνει μπροστά και σε στροβιλίζει χωρίς να προλάβεις να πάρεις ανάσα. Επίσης, ενθουσιάζεσαι με τα φωνητικά του Peter Coyne που παραμένουν αγριεμένα λες και ο τύπος βρίσκεται στις αρχές του ’90 και ροκάρει ασυστόλως. Αυτό το συνειδητοποιείς και στο άγριο “The Outsider” που η χροιά του frontman είναι τουλάχιστον σπαρακτική. Υπάρχουν, βέβαια, και οι πιο ήρεμες στιγμές του άλμπουμ, όπως τα “A Can of Worms”, “Mary Baby” και “Thai Nights” που δίνουν και την απαραίτητη μελωδικότητα.
Στο σύνολό του, το “Jukebox Fury” δεν είναι ούτε πολύ καλό ούτε πολύ άσχημο. Οι ορκισμένοι φαν των Godfathers, ωστόσο, δεν πιστεύω πως θα απογοητευτούν εντελώς από την νέα δουλειά των Βρετανών, οι οποίοι δείχνουν να μην έχουν ξεχάσει πως είναι να παίζεις rock ‘n’ roll.

Read More

Black Rebel Motorcycle Club – Specter At The Feast

Καινούρια κυκλοφορία από τους Black Rebel Motorcycle Club θεωρείται πάντα σημαντικό / ευχάριστο μουσικό γεγονός. Το συγκρότημα από το Σαν Φρανσίσκο είχε ξεκινήσει πολύ δυναμικά στις αρχές των 00’s με το ομώνυμο άλμπουμ τους να σκαρφαλώνει στις πρώτες θέσεις των charts πολλών χωρών. Έκτοτε, ακολούθησαν άλλοι δύο δίσκοι μέχρι το 2005 που κρατούσαν την μπάντα ψηλά. Όμως, η επιστροφή τους το 2007 δεν ήταν καλή με το τότε πόνημά τους να είναι αδιάφορο ενώ μέχρι και σήμερα τα άλλα δύο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν δεν εντυπωσίασαν. Φέτος, οι Black Rebel Motorcycle Club επιστρέφουν με τον έβδομο δίσκο τους, ο οποίος τιτλοφορείται “Specter At The Feast”.

Μεγάλη αλλαγή στην ζωή της μπάντας προκάλεσε ο αιφνίδιος θάνατος του πατέρα του frontman, Robert Levon Been, ο οποίος εργαζόταν ως μηχανικός ήχου και στην ουσία ήταν το τέταρτο μέλος του συγκροτήματος. Μετά από το τραγικό συμβάν, οι Black Rebel Motorcycle Club μπήκαν στο ψυγείο ενώ το μουσικό μέλλον τους ήταν αμφίβολο. Ωστόσο, η έμπνευση και η δημιουργία δεν έφυγαν από το καλιφορνέζικο τρίο, το οποίο επέστρεψε φέτος με 12 ολοκαίνουρια τραγούδια. Τραγούδια που βγάζουν συναίσθημα (ίσως αυτό οφείλεται στο παραπάνω συμβάν) παραπάνω από ότι μας έχει συνηθίσει η μπάντα, αφήνοντας κάπως στην άκρη το rock ‘n’ roll που ίσως να περιμένεις να ακούσεις. Βέβαια, υπάρχει η τριάδα των “Hate The Taste”, “Rival” και “Teenage Disease” στα μέσα του δίσκου που σου φέρνει τους παλιούς καλούς BRMC στο μυαλό αλλά και το προτελευταίο “Sell It”.

Από και και πέρα με εξαίρεση το “Let The Day Begin”, το άλμπουμ κινείτα σε ρηχά νερά. Και τα παραπάνω κομμάτια που δίνουν μια μεγαλύτερη δυναμική δεν φαίνονται ικανά να σε εντυπωσιάσουν. Είναι σα να μην έχει αλλάξει κάτι για την αμερικανική μπάντα και αντί να προχωρούν μπροστά, κάνουν βήματα προς τα πίσω. Ο δίσκος περιέχει κάποια σημεία που πορώνουν αλλά μέχρι εκεί και αυτή η αλλαγή ρότας που κάνουν δεν μπορεί να θεωρηθεί πολύ καλή. Οι Black Rebel Motorcycle Club όσο και να προσπαθούν δεν πατάνε τέρμα τα γκάζια όπως πριν μια δεκαετία όπου μας εντυπωσίαζαν με την δεμένη και κολλητική μουσική τους.

Read More

The Black Keys – El Camino

Πέρσι ταρακούνησαν για τα καλά το μουσικό στερέωμα της indie, garage και γενικά της alternative rock με το αριστουργηματικό “Brothers” αλλά και πιο παλιά με το "Rubber Factory". Δίσκος που συνεχίζει να ακούγεται μανιωδώς, και δικαίως. Οι Black Keys φτάνουν αισίως στο έβδομο στούντιο άλμπουμ τους, ακριβώς ένα χρόνο μετά. Τίτλος του δίσκου είναι “El Camino” και καταλαβαίνεις από την πρώτη ακρόαση πως η μπάντα από το Ohio δεν κυκλοφόρησε πέρσι μια τυχαία επιτυχία αλλά ήρθε για να μείνει.

 Το “El Camino” είναι ένας φοβερός δίσκος με το rock ‘n’ roll να συνεχίζεται από το περσινό άλμπουμ του συγκροτήματος. Εξαιρετικό ξεκίνημα με το πρώτο single “Lonely Boy”, με τον ρυθμό της rock ‘n’ roll να μπαίνει αμέσως μέσα σου. Με τα ίδια γκάζια συνεχίζουμε στο “Dead and Gone”, ενώ το ντουέτο επιστρατεύει ξανά τον Danger Mouse (Rome) στην παραγωγή, μία από τις καλύτερες επιλογές μουσικών και ειδικά στη παραγωγή. Ο χορευτικός ρυθμός συνεχίζεται και στο τρίτο κατά σειρά κομμάτι του δίσκου, με τίτλο “Gold On The Ceiling”. Αμέσως μετά, στο “Little Black Submarines” πέφτει ο τόνος για λίγο όμως, αφού πρόκειται μια πανέμορφη μπαλάντα όπου στη συνέχεια εξελίσσεται σε ξέσπασμα. Ο δίσκος συνεχίζει στο ίδιο φόντο, δηλαδή να ροκάρει ασταμάτητα, με ωραίες στιγμές να αποτελούν τα “Sister” και “Stop Stop”.
Οι Dan Auerbach και Patrick Carney, σε συνδυασμό με την υψηλή παραγωγή του Danger Mouse, παρουσιάζουν στα τέλη του 2011 έναν εξαιρετικό δίσκο. Το “El Camino” είναι ένας γνήσιος rock ‘n’ roll – garage rock δίσκος, με τα τραγούδια του να μένουν. Πού μπορεί να φτάσει το συγκεκριμένο συγκρότημα; Ήδη έφτασε στη κορυφή και από ότι φαίνεται έχει να δώσει πολλά ακόμα.

Read More

Beady Eye- Different Gear Still Speading

Μετά τη διάλυση των Oasis και την αποχώρηση του Noel Gallagher από τη πάντα, οι εναπομείναντες αποφάσισαν να συνεχίσουν με μικροαλλαγές στη σύνθεσή τους, υπό το όνομα Βeady Εye. O Liam παραμένει frontman, προφανώς, ο Gem Archer παραμένει στις μία από τις 2 κιθάρες, ο Andy Bell από μπάσο πιάνει και αυτός κιθάρα, o Chris Sharrock στα ντράμς και ο Jeff Wooton στο μπάσο, πρώην κιθαρίστας για τους Gorillaz. Το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών… Different Gear, Still Speeding. Ένα άλμπουμ με καθαρά ‘60s pop διάθεση στον ήχο, παραδοσιακού rock n roll, που κάποιοι το βρίσκουν διαχρονικό και άλλοι αναχρονιστικό. Οι ομοιότητες από Oasis είναι ελάχιστες, ωστόσο τραγουδια όπως το “Four Letter Word” και “Standing On The Edge Of The Noise” μας θυμίζουν τους χαρακτηριστικούς ήχους αυτών. Οι Beady Eye προσπαθούν να γίνουν μία μίξη από τη χρυσή εποχή των Beatles και Rolling Stones, εξού ίσως και το κομμάτι “Beatles and Stones”.

Κομμάτια που ξεχωρίζουν είναι το dance rock n roll και ραδιοφωνικό “Bring The Light”, το “Millionaire”, το beatles sounded “The Roller”, το “Three Ring Circus” και το μελωδικό “The Beat Goes On”. Όπως γίνεται κατανοητό επρόκειτο για ένα δίσκο που αφορά όσους δεν βρίσκουν ανιαρή την αναπαραγωγή των προ 50 σχεδόν χρόνων μουσική, που για πολλούς έχει σταματήσει στα ‘60s και έχει πάψει να είναι ενδιαφέρουσα. Πάντως, όπως και να έχει, αποτελεί έναν ιδιαίτερο δίσκο, ο οποίος ίσως εντυπωσιάσει κάποιους, ίσως και όχι. Δικιά σας η κρίση...

Read More