Η Phyllis και ο Jerry ταξιδεύουν στην Ρώμη για να γνωρίσουν τους γονείς του φίλου της κόρης τους. Ο Jerry, φρέσκος συνταξιούχος, για να ικανοποιήσει τη νοσταλγία του για την δουλειά του, βρίσκει στο πρόσωπο του Ιταλού συμπεθέρου του, ο οποίος διευθύνει ένα γραφείο κηδειών, την επόμενη μεγάλη φωνή της κλασικής μουσικής. Ο Jack σπουδάζει αρχιτεκτονική μαζί με την κοπέλα του, την Sally, όπου κάποια μέρα θα συναντηθεί με τον John, έναν σπουδαίο αρχιτέκτονα, ο οποίος θα προσπαθήσει να αποτρέψει το νεαρό φοιτητή να συνάψει σχέση με την κολλητή φίλη της κοπέλας του. Ο Leopoldo ένα συνηθισμένο πρωϊνό ξεκινάει από το σπίτι του για την δουλειά αλλά δεν φαντάζεται αυτό που τον περιμένει. Έξω από την πόρτα του σπιτιού του τον περιτριγυρίζουν δεκάδες δημοσιογράφοι και φλας και ξαφνικά γίνεται το διασημοτέρο πρόσωπο της Ιταλίας, χωρίς καν να γνωρίζει τον λόγο. Ο Antonio και η Milly ταξιδεύουν στην Ρώμη για να γνωρίσουν τους θείους του πρώτου. Ένα μπέρδεμα, όμως, θα φέρει την Milly να περιπλανιέται στα σοκάκια της πόλης και τον Antonio να μπλέκει χωρίς να το θέλει με την Anna, μια πόρνη.
Αυτές είναι τέσσερις αυτοτελείς ιστορίες που συμβαίνουν στο κέντρο της «αιώνιας πόλης». Ο Woody Allen συνεχίζει ακάθεκτος να γυρίζει ταινίες σε ευρωπαϊκές χώρες και αυτή την φορά την τιμητική της την είχε η Ρώμη. Γνώριμα σκηνικά για τον Αμερικανό σκηνοθέτη και ιστορίες που περιστρέφονται γύρω από τον ρομαντισμό, την αγάπη, τον έρωτα, την απιστία, το ψέμα, την απληστία και γενικά όσα παρουσιάζει στις ταινίες του τα τελευταία χρόνια. Οι τέσσερις πλοκές δεν ενθουσιάζουν με το σενάριό τους, ωστόσο υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κρατήσουμε και να αφήσουμε. Προφανώς, τα όμορφα πλάνα από την Ρώμη αξίζουν πολύ και μπορούν να σε πείσουν να την επισκεφθείς. Η σκηνοθεσία του Allen είναι, επίσης, εξαιρετική με τα περάσματα από την μία ιστορία στην άλλη χωρίς να χάνεσαι αλλά και να κρατιέσαι σε μια «εγρήγορση». Εκτός αυτών, όμως, όσο και να το θέλουμε δεν μας μένει κάτι παραπάνω από την ταινία, αφού σεναριακά δεν εκπλήσσει και εδώ και χρόνια φαίνεται ο Woody Allen να επαναλαμβάνεται μέχρι αηδίας.
Σύνηθες θέμα είναι η ταινία, στην οποία παίζει ο ίδιος ο Woody Allen να μην αρέσει σε πολλούς. Οι κινήσεις του, οι αντιδράσεις του, ακόμα και οι αστείες ατάκες του έχουν γίνει προβλέψιμες. Ωστόσο, υπάρχει πληθώρα μεγάλων ηθοποιών που δεν σε αφήνει ασυγκίνητο. Καταρχάς, για τον Roberto Benigni δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Ο τύπος παίζει αυτό που είναι, δηλαδή έναν ανοιχτό άνθρωπο, γεμάτο χαρά και ενθουσιασμό και που ανεβάζει από μόνος του την ταινία. Τρομερός ρόλος στο φιλμ είναι εκείνος του Alec Baldwin (
Rock of Ages) που προσφέρει άφθονο γέλιο. Οι νεαροί της παρέας, Jesse Eisenberg, Greta Gerwig και Ellen Page, δίνουν μια φρεσκάδα, η οποία όμως δεν είναι ικανή για να εντυπωσιάσει. Τέλος, η Penelope Cruz στον ρόλο της πόρνης μάλλον περνάει αδιάφορη.
Μετά το “
Midnight in Paris” (ναι, ήταν πολύ καλή ταινία) ο γνωστός σκηνοθέτης επιστρέφει παρουσιάζοντάς μας την ιταλική πρωτεύουσα και την κουλτούρα των Ιταλών. Όμως, φαίνεται να έχει περάσει η μπογιά του και επιπλέον δεν κάνει κάτι γι’ αυτό. Τα τελευταία χρόνια (για να μην πω την τελευταία δεκαετία) επεναλαμβάνεται ενώ το σενάριό του είναι κάτι παραπάνω από βαρετό. Όχι ότι το “To Rome With Love” δεν αξίζει την ευκαιρία του, απλώς στο τέλος της προβολής θα βγει μια φωνή από μέσα σου ψιθυρίζοντας «άλλο ένα κλασικό δύωρο Woody Allen».
