M83 – Oblivion Soundtrack

Στις 18 Απριλίου βγήκε στους κινηματογράφους η πολυαναμενόμενη ταινία “Oblivion” η οποία εκτυλίσσεται το 2073 και στην οποία πρωταγωνιστεί ο Tom Cruise. Το φιλμ δεν γνώρισε και τις καλύτερες κριτικές αφού για πολλούς ήταν μια sci fi βαρεμάρα. Όμως, η ταινία έχει ένα καλό και αυτό είναι η μουσική επιμέλειά της. Υπεύθυνος για αυτό είναι ο Anthony Gonzalez ή αλλιώς Μ83, όπως ονομάζεται το μουσικό project που έχει στήσει. Οι Μ83 ήθελαν μια γεμάτη δεκαετία για να αποκτήσουν μια κάποια διασημότητα και αυτό συνέβη με το τελευταίο τους άλμπουμ, “Hurry Up, We’re Dreaming”, το οποίο ήταν πολύ καλό και σκαρφάλωσε στις υψηλές θέσεις των charts πολλών χωρών.

Αν είσαι γνώστης της μουσικής των Μ83 τότε γνωρίζεις πολύ καλά πως μόνο εκείνοι είναι ικανοί για να «ντύσουν» μια ταινία όπως το “Oblivion”. Χρησιμοποιώντας περισσότερο τα ηλεκτρονικά που έχουν στην διάθεσή τους, οι Μ83 παρουσιάζουν μια άκρως ατμοσφαιρικό περιβάλλον με αρκετά ξεσπάσματα από ηλεκτρικές κιθάρες και κρουστά. Χαρακτηριστικό του soundtrack είναι πως ο Anthony Gonzalez και η παρέα του σου δημιουργούν μια προσμονή καθώς ακούς τα τραγούδια. Είναι σα να παρακολουθείς την ταινία και να περιμένεις πως κάτι θα συμβεί. Μπορεί η αρχή του δίσκου να είναι κάπως νωχελική, ωστόσο στην συνέχεια η ένταση ανεβαίνει. Τα περισσότερα κομμάτια παρουσιάζουν έναν «ήρεμο» πρόλογο ενώ προς το τέλος τους γίνεται πάντα μια μουσική έκρηξη. Όλα τα τραγούδια είναι ορχηστρικά εκτός του τελευταίου στο οποίο τραγουδάει η Susanne Sundfor και πραγματικά είναι ένα κολλητικό κομμάτι. Το soundtrack του “Oblivion” είναι αρκετά καλό με τους ηλεκτρονικούς ήχους να μπλέκονται με ψυχεδελικές πινελιές και τους Μ83 να δείχνουν πως είναι ένα πολύ μεγάλο ηλεκτρονικό συγκρότημα.

Read More

These New Puritans – Field of Reeds

Έσκασαν κάπου στα μέσα του 2008 κυκλοφορώντας το ντεμπούτο τους άλμπουμ το οποίο έκανε μια μπάντα από την Αγγλία γνωστή στην τότε μουσική σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας. Το “big bang” όμως συνέβη πριν τρία χρόνια, τότε που το όνομα These New Puritans έγινε γνωστό σε ολόκληρη την Ευρώπη καθώς ο δεύτερος δίσκος τους, “Hidden”, εντυπωσίασε την εναλλακτική ροκ μερίδα ανθρώπων ενώ αναδείχθηκε και άλμπουμ της χρονιάς από τους κριτικούς του ΝΜΕ. Στην χώρα μας έγιναν περισσότερο γνωστοί με την συναυλία που είχαν δώσει στο Plissken Festival το 2010. Φέτος, πραγματοποιείται η επιστροφή των These New Puritans με την τρίτη δισκογραφική δουλειά τους η οποία φέρει τον τίτλο “Field of Reeds”.

Το συγκρότημα από την Αγγλία παρουσιάζει μια σειρά εννέα τραγουδιών όπου κατά την ακρόασή τους συνειδητοποιείς ραγδαίες αλλαγές στο μουσικό ύφος. Το τρίο κάνει στροφή αφήνοντας τον πιο “σκληρό” ήχο του post rock μπαίνοντας σε περισσότερο ατμοσφαιρικά μονοπάτια. “Σκοτεινές” μελωδίες και αργά φωνητικά συνθέτουν την εικόνα του δίσκου, ο οποίος η αλήθεια είναι πως σε πιάνει απροετοίμαστο. Έχοντας ως παράδειγμα του παρελθόντος το “Hidden” δεν περιμένεις ότι θα ακούσεις μια art rock. Το πιάνο έχει τον κυρίαρχο ρόλο ενώ σε πολλά σημεία κάνουν την εμφάνισή τους και τα πνευστά δίνοντας μια μεγαλύτερη ένταση στην ήδη ατμοσφαιρική μουσική των Βρετανών. Όλα αυτά στον πρόλογο του άλμπουμ καθώς η συνέχεια κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα αλλά ακούμε και το ηλεκτρονικό στοιχείο να μπαίνει μέσα. Οι These New Puritans εκπλήσσουν φέτος με το “Field of Reeds”. Με τον εν λόγω δίσκο μπαίνουν σε ambient χωράφια και δεν ξέρω αν είναι ξένα χωράφια για τους ίδιους. Το μόνο σίγουρο είναι πως το άλμπουμ θα διχάσει αρκετούς οπαδούς της βρετανικής μπάντας, ιδιαίτερα εκείνους που λάτρεψαν το προηγούμενό τους πόνημα.

Read More

Sigur Ros – Kveikur

Ήταν τέσσερις, έμειναν τρεις. Έχουν μαζί τους όμως χιλιάδες φανατικούς οπαδούς που σταδιακά έγιναν εκατομμύρια. Οι μουσικές τους πέρασαν πολύ γρήγορα τα σύνορα της Ισλανδίας, άγγιξαν αμέσως την υπόλοιπη Ευρώπη και έφτασαν με χαρακτηριστική άνεση στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Και αυτό διότι τα τραγούδια τους έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα να δημιουργούν συναισθήματα κάθε είδους. Ο λόγος για τους Sigur Ros οι οποίοι έφτασαν αισίως στον έβδομο δίσκο τους με τον τίτλο “Kveikur” ακριβώς ένα μόλις χρόνο μετά το “Valtari”, το οποίο δεν απέσπασε και τα καλύτερα σχόλια.

Ένας πρόλογος είχε γίνει πριν δυο μήνες περίπου όπου το συγκρότημα από την Ισλανδία είχε κυκλοφορήσει ένα ΕΡ τριών κομματιών υπό το όνομα “Brennisteinn”. Το ομώνυμο τραγούδι αυτού του μικρής διάρκειας δίσκου κάνει την αρχή και για το ολοκληρωμένο πόνημα των Sigur Ros. Πολύ καλό ξεκίνημα για τους Ισλανδούς με την απαραίτητη ένταση και την εναλλαγή της με την απίστευτα ήρεμη φωνή του Birgisson. Τα πορωτικά κρουστά και η ηλεκτρική κιθάρα – την οποία τιθασεύει ο Birgisson με το δοξάρι του – σε προειδοποιούν πως αυτά που θα ακούσεις έχουν σχέση με Sigur Ros και δεν έχει καμία σχέση με το τελευταίο τους άλμπουμ, το “Valtari”.

Γενικότερα το “Kveikur” κινείται στα συνηθισμένα και αγαπημένα μονοπάτια στα οποία μας έχει συνηθίσει το – πλέον – τρίο (το μέλος - keyboard αποχώρησε πέρσυ). Και τα εννιά κομμάτια του δίσκου έχουν την χαρακτηριστική δυναμική των μουσικών των Sigur Ros με ίσως μεγαλύτερη ένταση από ότι τους έχουμε ακούσει σε προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές τους. Τραγούδια, όπως τα “Isjaki” και “Kveikur”, σε κολλάνε πραγματικά. Η ενορχήστρωση είναι φανταστική και η μπάντα παρουσιάζει ένα δίσκο πολύ προσεγμένο. Το “Kveikur” είναι ένα εξαιρετικό άλμπουμ, οι μελωδίες είναι ταξιδιάρικες και είναι αυτό που περιμέναμε από τους Sigur Ros, οι οποίοι συνεχίζουν να γράφουν στίχους στα ισλανδικά και εμείς αναγκαστικά να απολαμβάνουμε το μουσικό μέρος (δεν έχουμε όμως παράπονο από αυτό).

Read More

Sigur Ros – Brennisteinn

Άπλωσαν τον ισλανδικό στίχο σε ολόκληρη την Ευρώπη και αργότερα τον έφτασαν και στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Πρωτεργάτες μιας ambient μουσικής που είναι άκρως ατμοσφαιρική και σε ταξιδεύει. Έξι είναι οι δίσκοι που έχουν στο πάνθεόν τους από το 1997 μέχρι και πέρσυ που κυκλοφόρησαν το “Valtari”. Ο λόγος για τους Sigur Ros – το πλέον γνωστότερο συγκρότημα της Ισλανδίας – οι οποίοι ακριβώς ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του έκτου τους άλμπουμ, επιστρέφουν με καινούριο πόνημα και συγκεκριμένα στις 17 Ιουνίου. Μέχρι να έρθει, όμως, εκείνη η στιγμή είπαν να δώσουν μια πρώτη γεύση στους οπαδούς τους με ένα ΕΡ με τον τίτλο “Brennisteinn”.

Ο μικρής διάρκειας δίσκος έχει τρία κομμάτια από τα οποία το πρώτο και ομώνυμο αποτελεί το single του νέου άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει σε δύο μήνες και που θα φέρει το όνομα “Kveikur”. Αυτο το καινούριο υλικό αποτελεί και την πρώτη δουλειά του συγκροτήματος μετά την αποχώρηση του μπασίστα Kjartan Sveinsson, με αποτέλεσμα οι Sigur Ros να προχωρούν πλέον ως τρίο. Πριν την κυκλοφορία του ΕΡ, η ισλανδική μπάντα είχε ενημερώσει πως ο νέος ήχος του γκρουπ θα είναι πιο «επιθετικός». Όπως είπαν έτσι και έπραξαν. Ακούγοντας το “Brennisteinn” έρχονται στο μυαλό μας πιο παλιοί Sigur Ros, των οποίων τα τραγούδια είχαν περισσότερη ηλεκτρική κιθάρα και αρκετά πιο δυνατά κρουστά.

Εκτός του τραγουδιού που θα περιλαμβάνεται στην καινούρια δουλειά του ερχόμενου καλοκαιριού, το ΕΡ έχει και άλλα δύο κομμάτια. Τα “Hryggjarsula” και “Ofbirta” είναι ορχηστρικά με το δεύτερο να είναι περισσότερο εξωστρεφές σε σχέση με το πρώτο. Αυτό το πρώτο δείγμα για το τί πρέπει να περιμένουμε από το αναμενόμενο “Kveikur” είναι αρκετά καλό. Πέρσυ με το “Valtari”, η ισλανδική μπάντα μας έβαλε σε πολύ πιο σκοτεινά μονοπάτια. Φέτος, όμως, οι Sigur Ros φαίνονται να επιστρέφουν στα παλιά δυναμικά κομμάτια που σου καρφώνονται αμέσως στο μυαλό. Εν αναμονή, λοιπόν, του νέου δίσκου τους μπορούμε να «λιώσουμε» το “Brennisteinn” και να ταξιδέψουμε σε ένα άλλο κόσμο.

Read More

Portico Quartet – Portico Quartet

Πιο ambient / new jazz πεθαίνεις... Αυτο το διαπιστώνεις αμέσως αν καθήσεις και ακούσεις τους τρεις δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει οι Portico Quartet. Ορχηστρικά τραγούδια εμπλουτισμένα με σαξόφωνο, κοντραμπάσσο και κρουστά, όπως το εκπληκτικό κρουστό hang, δίνουν μια εντελώς διαφορετική αίσθηση στα jazz κομμάτια. Η τετράδα σχηματίστηκε το 2005 και με μια αλλαγή ενός προσώπου στην σύνθεση το 2011, οι Portico Quartet ορμώμενοι από το Λονδίνο και έχοντας ήδη δύο άλμπουμ στην πλάτη τους, κυκλοφορούν την τρίτη δισκογραφική δουλειά τους.

Οι μουσικές που συνθέτουν οι Portico Quartet είναι ό,τι πρέπει για τον χειμώνα. Εξωγήϊνες μελωδίες, κάτι μεταξύ jazz, ambient και ηλεκτρονικής μουσικής χωρίς όμως να προκαλείται ένα συνοθύλευμα «άχρηστων» νοτών. Η μουσική των Λονδρέζων πατάει ακριβώς εκεί που πρέπει δημιουργώντας σου μια ευφορία κατά την ακρόασή της. Στα δύο προηγούμενα πονήματά τους έμπαιναν σε πιο «ακουστικούς» μουσικούς δρόμους ενώ τώρα εισβάλλουν και το ηλεκτρονικό στοιχείο πλέον, αλλάζοντας και λίγο ύφος.
Η μουσική των Portico Quartet δεν μπορεί να χαρακτηριστεί με μία λέξη, καθώς οι Άγγλοι περνούν από πολλά μουσικά μονοπάτια. Το σίγουρο είναι πως οι ενορχηστρώσεις τους είναι τόσο μεστές και ώριμες που δεν αφήνουν χώρο για αμφισβήτηση. 50 λεπτά περίπου διαρκεί το ομώνυμο άλμπουμ της μπάντας και είναι ίσως τα καταλληλότερα 50 λεπτά για να περάσεις πίνοντας τον ζεστό καφέ σου. Οι Portico Quartet πειραματίζονται στο έπακρο και καταφέρνουν να εντυπωσίαζουν ενώ θα τους απολαύσουμε και στην χώρα μας ζωντανά τον Μάρτιο.

Read More

#Blogovision 2012 – Tindersticks – The Something Rain (Νο. 7)

OK, για τους Tindersticks δεν χρειάζονται και πολλά λόγια. Αυτό το συγκρότημα ό,τι και να βγάλει είναι αριστούργημα. Το ίδιο και φέτος που η μπάντα από το Νότιγχαμ κυκλοφόρησε τον ένατο δίσκο της και δεν γινόταν να μην βρισκόταν και αυτός στην λίστα με τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Τραγούδια γεμάτα ερωτισμό, ήχοι μεστοί, αυτή η «κολλητική» φωνή του Stuart Staples και γενικά η τρομερή και κατανυκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Tindersticks δεν σου αφήνουν και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης. Και όλα αυτά, το “The Something Rain” τα περιλαμβάνει σε μεγάλες δόσεις.

Η λίστα μέχρι τώρα :

  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Read More

Alt-J (Δ) - An Awesome Wave

Πήραν το όνομά τους από το Δ, το σύμβολο που παρουσιάζεται στους υπολογιστές Mac όταν πατήσεις Alt-J. Άρα, το ολοκληρωμένο όνομα είναι Alt-J (Δ) και έρχονται από το Cambridge. Όταν ακούς για συγκρότημα από πόλη της Μεγάλης Βρετανίας το μυαλό πηγαίνει αμέσως σε indie rock και pop μελωδίες. Που να ακούσεις κιόλας τα τραγούδια των Alt-J (Δ). Όλη η indieλα μαζεμένη σε τέσσερις τύπους, οι οποίοι φέτος πραγματοποίησαν το δισκογραφικό ντεμπούτο τους με το άλμπουμ "An Awesome Wave". Αμέσως "ταρακούνησαν" την βρετανική μουσική σκηνή, ήρθαν οι καλές κριτικές ενώ η αποκορύφωση ήταν όταν έφτασε και το βραβείο Mercury Prize, το οποίο διόλου τυχαίο βραβείο δεν είναι.

Από τις πρώτες μελωδίες δύο πράγματα παίζουν. Ή να βαρεθείς αμέσως τα τραγούδια ή να κολλήσεις. Φυσικά αυτό εξαρτάται και από το πόσο indie - alternative μουσική γουστάρεις. Όπως και να έχει, οι Alt-J (Δ) παρουσιάζουν έναν πολύ καλό δίσκο για πρώτη απόπειρα. Μπορεί κάλλιστα οι τέσσερίς τους να χαρακτηριστούν ως οι νέοι Radiohead (The King of Limbs) αφού οι μουσικές των δύο συγκροτημάτων μοιάζουν αρκετά. Ωστόσο, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πιο ευρύ μουσικό μοτίβο. Οι Alt-J (Δ) εκτός από folk και indie βάζουν στα κομμάτια τους και ambient στοιχεία, με το αποτέλεσμα να είναι ένα ευχάριστο indie rock ταξίδι από την μία και μια άκρως ψυχεδελική "εξόρμηση" από την άλλη. Βέβαια η σύγκριση στην φωνή του frontman, Joe Newman, με αυτή του Thom Yorke (Eraser) είναι αναπόφευκτη αλλά δεν στεκόμαστε εκεί.
 
Αρχικά, το "An Awesome Wave" φεύγει χωρίς να το έχεις καταλάβει. Στο συνολική του διάρκεια, το άλμπουμ κυμαίνεται σε ήρεμες - ψυχεδελικές μελωδίες με μία εξάιρεση. Αυτή η εξαίρεση είναι το πρώτο single του δίσκου, "Breezeblocks", που δίνει μια πιο "ευχάριστη" νότα στο όλο μουντό τοπίο των Alt-J (Δ). Αν δεν υπήρχαν ορισμένες νοχελικές στιγμές, θα μιλούσαμε τώρα για έναν αριστουργηματικό δίσκο, ωστόσο το "An Awesome Wave" δεν λέει να σταματήσει να ηχεί στα αυτιά μου. Το repeat είναι μάλλον αναπόφευκτο και απλώς αφήνεσαι στα μακρινά μουσικά ταξίδια που σχεδιάζει το γκρουπ από το Cambridge. Κάπου στην μέση συναντάμε και το "Matilda" το οποίο αναφέρεται στην Mathilda, τον ρόλο που ενσαρκώνει η Natalie Portman (Thor) στο "Leon The Professional", μια από τις αγαπημένες ταινίες του συγκροτήματος.
Ο δίσκος κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, με την ενορχήστρωση να είναι εξαιρετική και τα τραγούδια να σου μένουν με την πρώτη ακρόαση. Οι Alt-J (Δ) έχουν όλα τα φόντα μετά από το επιτυχημένο ντεμπούτο τους για ένα άλμπουμ ακόμα καλύτερο που θα τους εκτοξεύσει στην κορυφή.
Για το Νίκο που βρίσκεται στο Άμστερνταμ...

Read More

Foxes - Warrior

Ξεκίνησε από το Σαουθάμπτον με προορισμό το Λονδίνο για να ακολουθήσει το ταλέντο της στην σύνθεση. Η 22χρονη Louisa Rose Allen κυκλοφόρησε πέρσυ το πρώτο της ΕΡ με το όνομα "Youth" και οι καλές κριτικές για τα τραγούδια της δεν άργησαν να εμφανιστούν. Επόμενο ήταν, λοιπόν, να αποτελεί θέμα χρόνου η επόμενη δισκογραφική δουλειά της Foxes (όπως είναι το καλλιτεχνικό της όνομα). Έτσι, πριν λίγους μήνες βγήκε ένα δεύτερο ΕΡ με το οποίο το όνομα της Foxes έγινε γνωστό όχι μόνο στο βρετανικό κοινό αλλά πήρε διάσταση και εκτός βρετανικών συνόρων. Το "Warrior" έχει δεχθεί διθυραμβικά σχόλια ενώ η νεαρή τραγουδοποιός αποτελεί σιγά σιγά το επόμενο μεγάλο όνομα στην indie και pop σκηνή.

Το "Warrior" φτάνει μόλις τα 20 λεπτά συνολικής διάρκειας αλλά είναι ικανό να σε συνεπάρει. Ήδη από το ομώνυμο τραγούδι που κάνει την αρχή καταλαβαίνεις πως κάτι καλό υπάρχει σε αυτό το ΕΡ. Ο ηλεκτρονικός παλμός, το δυνατό τέμπο στο ρεφρέν και η "κολλητική" φωνή της Foxes ενθουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό. Δεν έχεις συνέλθει καλά καλά από το πρώτο εξαιρετικό κομμάτι και έρχεται με φόρα το "White Coats" το οποίο έχει πάει ένα βήμα παραπέρα την Βρετανή καλλιτέχνιδα. Τα τραγούδια του ΕΡ βγάζουν χαρά, μελαγχολία, φόβο αλλά και αισιοδοξία.

Δεν γίνεται να μην παρασυρθείς από αυτή την "σοβαρή" γλυκύτητα που έχουν τα τραγούδια της Foxes. Στην μέση του δίσκου βρίσκεται μια απαλή παράνοια που βγαίνει από το "In Her Arms" με το οποίο ο ήχος της νεαρής τραγουδοποιού μεταφέρεται και σε μονοπάτια της ambient. Στην συνέχεια, το "Let Go For Tonight" θα μπορούσε κάλλιστα να τραγουδιέται από την Florence Welch (Ceremonials) αφού τα δυνατά φωνητικά της Foxes μας την θυμίζουν αρκετά.
Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί το καινούριο single της η Foxes με τον τίτλο "Echo". Το "Warrior" αποτελεί ένα απίστευτο ΕΡ ενώ από ότι φαίνεται έχει έρθει η στιγμή για την 22χρονη να ηχογραφήσει και ένα ολοκληρώμενο άλμπουμ, αφού τα δύο προηγούμενα ΕΡ της είναι καταπληκτικά.

Read More

John Frusciante – PBX Funicular Intaglio Zone

Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το τέταρτο ΕΡ του με τον τίτλο “Letur Lefr”, το οποίο προξένησε μια δυσαρέσκεια στις τάξεις των οπαδών του. Με τα έξι κομμάτια που κυκλοφόρησε θέλησε να κάνει μια στροφή στην μουσική του, βάζοντας την ηλεκτρονική μουσική και το hip hop περισσότερο στα τραγούδια του σε σύγκριση με προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές του που χαρακτηρίζονταν από εξαιρετικούς ροκ ήχους. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το εγχείρημά του δεν πέτυχε αφού στην ουσία το ΕΡ ήταν ένα άσχημο συνοθύλευμα μεταξύ ανισόρροπων ηλεκτρονικών μελωδιών και beats. Δύο μήνες αργότερα, ο John Frusciante κυκλοφορεί ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ που τιτλοφορείται “PBX Funicular Intaglio Zone”.

Και σε αυτό τον δίσκο, ο Νεοϋορκέζος καλλιτέχνης χρησιμοποιεί πολύ το συνθεσάϊζερ και αρκετά ηλεκτρονικά στοιχεία εμμένοντας σε αυτή την κίνησή του να στραφεί προς άλλα μουσικά μονοπάτια. Όπως και στο artwork του άλμπουμ, που έχει επιμεληθεί ο ίδιος ο Frusciante, το οποίο και εδώ θυμίζει ζωγραφιά μικρού παιδιού, όπως και στο προηγούμενο δίσκο του. Η πρώτη ακρόαση έχει καλά και κακά αποτελέσματα. Τα καλά είναι ότι ο δίσκος δεν θυμίζει τόσο πολύ το προηγούμενο ΕΡ και οι μελωδίες του είναι αρκετά πιο «εύπεπτες». Τα κακά είναι ότι και πάλι ο συνδυασμός διαφορετικών ήχων δημιουργούν αναπόφευκτα μια κάποια σύγχυση σε αυτόν που το ακούει. Εδώ ο πρώην κιθαρίστας των Red Hot Chili Peppers (I’m With You) έβαλε περισσότερη ηλεκτρική κιθάρα και κρουστά, γι’ αυτό ίσως τα 10 τραγούδια του δίσκου ακούγονται με ευχαρίστηση χωρίς να ξενίζουν, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων όπου πραγματικά χάνεις την μπάλα με τις κάπως άστοχες εναλλαγές των πολλών διαφορετικών μελωδιών. Άλλο ένα «πλεονέκτημα» της συγκεκριμένης κυκλοφορίας – πάντα σε σύγκριση με την προηγούμενη δουλειά – είναι ο στίχος που έχουν τα περισσότερα κομμάτια και έτσι δεν κουράζει η πολύπλοκη μουσική.
Το “PBX Funicular Intaglio Zone” είναι σαφώς το καλύτερο δείγμα που έχει να επιδείξει ο John Frusciante από τότε που ξεκίνησε να κάνει την αλλαγή στις μουσικές του. Το ότι ο ίδιος παίζει όλα τα όργανα του άλμπουμ, ο ίδιος έχει επιμεληθεί την συσκευασία του δίσκου, ο ίδιος είναι παραγωγός και φυσικά ο ίδιος έχει γράψει όλα τα τραγούδια σημαίνει πως ο συγκεκριμένος δίσκος μόνο πρόχειρος δεν μπορεί να θεωρηθεί. Με λίγο κόπο και πίεση, ίσως βρεις κάποια σημεία μέσα από το άλμπουμ που θα σε ενθουσιάσουν και θα σε κάνουν να τα ξανακούσεις. Μάλλον πολλοί θα αναπολούν κάποιες προηγούμενες δουλειές του Frusciante, όπως το εξαιρετικό “The Empyrean”.

Read More

Grimes – Visions

Δραστηριοποιείται τα τελευταία 3 χρόνια και έχει καταφέρει ήδη να κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών κριτικών της μουσικής αλλά και να αποκτήσει πολλούς φαν. Η Claire Boucher, ή κατά κόσμο Grimes, έχει κυκλοφορήσει τρεις δίσκους με τους δύο πρώτους να βγαίνουν το 2010 ενώ το τρίτο και καινούριο της άλμπουμ να κυκλοφορεί στις αρχές του 2012. Αμέσως από τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησε, η 24χρονη Καναδή εντυπωσίασε πολλούς ακροατές με το ιδιαίτερο στυλ των κομματιών της. Μετά τα “Geidi Primes” και “Haflaxa”, η Grimes επιστρέφει φέτος με 13 τραγούδια και το “Visions”.

Αξιοπερίεργοι στίχοι και μουσικές από έναν άλλο πλανήτη συνθέτουν το μουσικό σκηνικό του δίσκου. Τα beat-άκια δίνουν και παίρνουν δημιουργώντας πολλές φορές, σε συνδυασμό με τα φωνητικά της Grimes, ένα συνοθύλευμα διαφορετικών ειδών μουσικής και γενικά μιας ηλεκτρονικής pop που περνάει από πολλές μουσικές στάσεις. Αυτό άλλοτε κουράζει και άλλοτε εντυπωσιάζει. Στην προκειμένη περίπτωση γίνονται και τα δύο. Όντως είναι κάπως εντυπωσιακό να ακούς μελωδίες που θεωρούνται περίεργες αλλά που έχουν να δώσουν κάτι στον ακροατή την στιγμή που φτάνεις στην τρίτη ακρόαση του δίσκου και λες πως δεν αντέχεις. Ανάμεσα στα 13 κομμάτια του άλμπουμ θα βρεις κάποια «εύπεπτα», όπως το πρώτο single “Oblivion”, και κάποια άλλα με τα οποία χάνεις λίγο την μπάλα, όπως το “Circumambient”.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Grimes δεν συνθέτει αυτές τις μελωδίες στην τύχη ή απλώς για να πει πως δημιούργησε κάτι. Αυτά θέλει να πει και αυτά λέει. Πολύ απλά ως μια άλλη Bjork (Biophilia) της οποίας φαίνεται να ακολουθεί τα δισκογραφικά βήματα. Το “Visions” είναι μια καλή δισκογραφική δουλειά από εκείνες που δεν βγαίνουν και συχνά. Οπότε τα 50 λεπτά της συνολικής διάρκειάς του αξίζουν να ακουστούν.

Read More