The Burger Project – Φτηνά Χαρέμια

Πριν δυο χρόνια παρουσίασαν την πρώτη δισκογραφική τους δουλειά η οποία δέχτηκε πολλές διθυραμβικές κριτικές. Το “We Live in Athens” περιελάμβανε διασκευές από παραδοσιακά τραγούδια σε πιο funk και jazz εκτελέσεις. Από τότε οι Burger Project απόκτησαν μεγάλο όνομα μαζεύοντας ολοένα και περισσότερο κόσμο στις συναυλίες τους. Το αθηναϊκό συγκρότημα συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με τις διασκευές και φέτος κυκλοφορεί ένα καινούριο ΕΡ με γνωστά κομμάτια της παλιάς ελληνικής σκηνής και αυτά εκτελεσμένα με τον μοναδικό τρόπο των Burger Project. Πιστή συνοδοιπόρος της τετραμελής μπάντας είναι η Ματούλα Ζαμάνη (Verligali) η οποία ερμηνεύει δυο κομμάτια του δίσκου ενώ σχεδόν σε κάθε live των Burger Project κάνει την εμφάνισή της.

Το νέο, μικρής διάρκειας, άλμπουμ φέρει τον τίτλο «Φτηνά Χαρέμια» και έχει πέντε τραγούδια τα οποία «προλογίζει» μια γνωστή φωνή ψυχαγωγικής εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης (το ακούς και μαντεύεις ποια είναι – α ναι, δεν υπάρχει κρατική τηλεόραση πλέον στην Ελλάδα). Πρώτο κομμάτι που αρχίζει τον χορό είναι το «Βαπόρι από την Περσία» που σε ξεσηκώνει αμέσως με τον γρήγορο ρυθμό του. Οι διασκευές των Burger Project είναι πολύ καλές ενώ αν δεν υπήρχαν οι στίχοι θα πάλευες αρκετή ώρα για να βρεις ποιό κομμάτι είναι το καθένα. Στην συνέχεια πέφτουμε στην διάσημη πλέον εκτέλεση της «Τσιγγάνας» με την Ζαμάνη να τα δίνει όλα. Αναμφισβήτητα ένα κομμάτι που δεν μπορείς να το παραβλέψεις εύκολα.

Η συνέχεια ανήκει στον Βασίλη Τσιτσάνη και το «Μπαξέ Τσιφλίκι» του 1948. Οι Burger Project έβαλαν το χεράκι τους και σε αυτό το ρεμπέτικο δίνοντάς του ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς. Το ανεβαστικό τέμπο και η gupsy κιθάρα που πηγαινοέρχεται σαν τρελή τουλάχιστον θα σε ενθουσιάσουν. Ο «Μαχαραγιάς», ένα παραδοσιακό από τα Ζαγοροχώρια, αποτελεί το τέταρτο κομμάτι στο οποίο η ένταση πέφτει κάπως με την φωνή της Ματούλας Ζαμάνη να δίνει απίστευτο συναίσθημα ενώ το τέλος κάνει ένα remix του «Μπαξέ». Τα «Φτηνά Χαρέμια» αποδεικνύουν πως οι Burger Project είναι μια εκπληκτική μπάντα όσον αφορά τις διασκευές διότι πολύ απλά αλλάζουν τα φώτα σε κάθε κομμάτι βάζοντας τα δικά τους ηλεκτρονικα – ηλεκτρικά στοιχεία.
 

Read More

Alabama Shakes – Boys & Girls

6 μήνες αργότερα έχει προκληθεί ένας κάποιος μουσικός πανικός γύρω από το όνομα Alabama Shakes. Βάζεις τον δίσκο τους να τον ακούσεις και συμβαίνει ένα μοναδικό πράγμα. Ήδη από τις πρώτες μελωδίες έχεις κολλήσει και διαπιστώνεις πως η μπάντα που ακούς δείχνει πολύ δεμένη και στέκεται αρκετά καλά στα πόδια της. Έλα μου, όμως, που το συγκρότημα πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στην δισκογραφία και όλα αυτά που ακούς αποτελούν μέρη από την πρώτη δουλειά των Alabama Shakes. Όπως καταλαβαίνουμε και από το όνομα, το 4μελές γκρουπ προέρχεται από την Alabama των Ηνωμένων Πολιτειών και μέσα σε λίγους μήνες έχει κατακτήσει την soul, funk rock σκηνή.

Το “Boys & Girls” έχει ήδη δεχθεί διθυραμβικές κριτικές, με αποτέλεσμα μια υποψηφιότητα για τα βραβεία Grammy, και φυσικά το αξίζει και με το παραπάνω. Όλα τα κομμάτια του είναι συνθέσεις δημιουργημένες από τα χεράκια των ίδιων των Alabama Shakes. Το “Hold On” ανοίγει τον δίσκο με τον καλύτερο τρόπο ενώ η συνέχεια είναι ακόμη καλύτερη. Η αμερικανική μπάντα δίνει μια φρεσκάδα σε μια παλιά και κάπως «παραγκωνισμένη» μουσική, την οποία οι 4 Αθηναίοι της Alabama παρουσιάζουν στο άλμπουμ τους με απίστευτο τρόπο. Η εκρηκτική και συνάμα μελαγχολική φωνή της Brittany Howard ανατριχιάζει με το συναίσθημά της. Ωστόσο, και η υπόλοιπη τριάδα του συγκροτήματος, Zac Cockrell, Steve Johnson, Heath Fogg, δίνει την δική της μαεστρία στα 11 τραγούδια του άλμπουμ. Η εναλλαγή στην διάθεση είναι πλήρως επιτυχημένη, καθώς μέχρι την μέση του δίσκου περίπου οι Alabama Shakes μας ανεβάζουν υπερβολικά την διάθεση και μας πωρώνουν.
Εξαιρετικές στιγμές αποτελούν τα “I Found You”, “Hang Loose και “I Ain’t The Same” ενώ το ομώνυμο κομμάτι αποδεικνύει πως η μπάντα μπορεί να συνθέσει και πιο χαμηλών τόνων κομμάτια που ανατριχιάζουν. Ο δίσκος κάνει το εξής θαυμαστό πράγμα. Και οπαδός της blues – soul να μην είσαι πολύ, θα σε κάνει να λατρέψεις τέτοιου είδους μελωδίες. Όσο γραφικοί κι αν γινόμαστε δεν γίνεται να μην αναφέρουμε ξανά και ξανά πως το “Boys & Girls” αποτελεί την πρώτη δισκογραφική δουλειά για ένα συγκρότημα που πλέον ανήκει στα αγαπημένα μου και που θα απασχολήσουν αρκετά στο μέλλον, τους τρομερούς Alabama Shakes.

Read More

#Blogovision 2012 – Dr John – Locked Down (Νο. 10)

Soul, funk και ψυχεδέλεια ενώνονται με αριστουργηματικό τρόπο για να συνθέσουν ένα τρομερό άλμπουμ. Φυσικά αυτό το άλμπουμ δεν προέρχεται από τον οποιαδήποτε αλλά από τον ακόμα πιο τρομερό Dr John. Ο τύπος καταφέρνει να συνθέσει έναν δίσκο πάρα πολύ υψηλών προδιαγραφών ενώ σε αυτή την προσπάθεια είχε μαζί ένα από τους καλύτερους νέους καλλιτέχνες της rock, τον Auerbach των Black Keys. Το “Locked Down” είναι ο δίσκος που μπορεί να ακούσει ο καθένας μας, ανεξάρτητα των μουσικών προτιμήσεων μας.

Η λίστα μέχρι τώρα :

11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Read More

The Heavy – The Glorious Dead

Οι Heavy συγκαταλέγονται πλέον στα επιτυχημένα βρετανικά συγκροτήματα έχοντας μόνο δύο δίσκους στο ιστορικό τους. Η κίνηση ματ έγινε το 2009 με το “The House That Dirt Built”, το οποίο δέχθηκε πολύ καλές κριτικές και έκανε την μπάντα ευρέως γνωστή και εκτός συνόρων Βρετανίας. Δεν είναι τυχαίο πως οι περισσότερες επιτυχίες – singles είναι βγαλμένες από αυτό το άλμπουμ. Τρία χρόνια αργότερα, οι Heavy επιστρέφουν με ολοκαίνουρια δισκογραφική δουλειά με τον τίτλο “The Glorious Dead” και είναι πανέτοιμοι να μας συνεπάρουν με τις funky μελωδίες τους.

Το “colpo grosso” της 4μελής μπάντας είναι οι χορευτικές διαθέσεις που καταφέρνουν να σου ξυπνούν και γενικά το ανεβαστικό τέμπο που διαθέτουν τα τραγούδια τους. Δεν περιορίζονται μονάχα στο funk αλλά το συνδυάζουν με περισσότερα ηλεκτρικά στοιχεία και hip hop, δημιουργώντας μια πορωτική μουσική. Το “The Glorious Dead” περιέχει 10 τραγούδια ενώ η συνολική διάρκεια του δίσκου δεν ξεπερνά τα 40 λεπτά, οπότε το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν γίνεται να κουραστείς. Αντιθέτως, θα αφεθείς στις χορευτικές νότες της βρετανικής παρέας όπου σε κάποιες στιγμές γίνονται πιο «ήπιες» παρουσιάζοντας έτσι και μια ποικιλομορφία στο άλμπουμ. Ο δίσκος ανοίγει με τον πλέον ανεβαστικό τρόπο που μας έχουν συνηθίσει οι Heavy κατεβάζοντας ρυθμούς προς το κλείσιμο. Τρία τραγούδια που ξεχωρίζουν και ενδείκνυνται για πραγματικό λιώσιμο στο play είναι τα “Can’t Play Dead”, “What Makes A Good Man?” και “Same Ol’” χωρίς όμως να υπερκαλύπτουν τα υπόλοιπα κομμάτια που ανεβάζουν τον δίσκο σε υψηλά επίπεδα.
Με το δισκογραφικό τους ντεμπούτο πολλοί μίλησαν για έκπληξη, με τον δεύτερο δίσκο που έφερε και την μεγάλη επιτυχία ειπώθηκαν πάρα πολλές διθυραμβικές κριτικές. Φέτος και με το τρίτο άλμπουμ, οι Heavy μπορούν να θεωρούνται μια μπάντα που έχει αφήσει έστω και λίγο κάτι από την μουσική της. Το “The Glorious Dead” είναι εξαιρετικός δίσκος και οι Heavy το μόνο που σου ζητούν είναι να μπεις στο πάρτυ τους και να χορέψεις.

Read More

Love This Giant – David Byrne and St. Vincent

Δύο μουσικές δυνάμεις ενώνονται φέτος και παρουσιάζουν έναν δίσκο με μεγάλες προσδοκίες. Ο ένας έρχεται απο την Μεγάλη Βρετανία με πολύ μεγάλο παρελθόν στην μουσική βιομηχανία. Πρόκειται για τον David Byrne, ο οποίος στα 60 του χρόνια συνεχίζει να μπαίνει στο στούντιο και να ηχογραφεί καινούρια τραγούδια. Το μέλος των θρυλικών Talking Heads και με μια τρομερή προσωπική δισκογραφία επιστρέφει μουσικά για κάτι που γνωρίζει πολύ καλά, να μας εντυπωσιάζει με τις συνθέσεις του. Η άλλη μουσική δύναμη είναι μια σχετικά νέα καλλιτέχνις από την Αμερική, όπου μπορεί να θεωρηθεί πλέον καταξιωμένη στον χώρο της. Η St. Vincent ακριβώς ένα χρόνο μετά το “Mercy”, ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της περσινής χρονιάς, εμφανίζεται στο πλευρό του David Byrne και μαζί του κυκλοφορεί το “Love This Giant”.

Έχουμε να κάνουμε, λοιπόν, με έναν πολύ υψηλής παραγωγής δίσκο. Αυτό φαίνεται και από τον πραγματικά μεγάλο αριθμό μουσικών που έδωσαν το κατιτίς τους στα 12 τραγούδια του άλμπουμ. Η ενορχήστρωση δεν είναι καμία πρόχειρη ενώ τα κομμάτια που τα περισσότερα είναι συνθέσεις του Byrne και της St. Vincent δεν μπορούν να θεωρηθούν «τυχαία». Όλα αυτά βέβαια δεν είναι αρκετά για να αρέσει ο δίσκος. Στα 50 λεπτά που διαρκεί το άλμπουμ η βαρεμάρα αναπτύσσεται με απίστευτους ρυθμούς. Το “Who” που ανοίγει τον δίσκο και που αποτελεί single (μάλλον και το μοναδικό single) αξίζει σε σχέση με τα υπόλοιπα υποτονικά κομμάτια. Τα πολλά πνευστά δίνουν έναν funky τόνο, ο οποίος όμως γίνεται και αυτός βαρετός μετά από λίγο.
Η «εμπειρία» του David Byrne σε συνδυασμό με την φρεσκάδα της St. Vincent θα μπορούσαν να προσφέρουν κάτι το πολύ καλό. Το “Love This Giant”, όμως, δεν δικαιώνει ούτε τους δύο καλλιτέχνες – ο David Byrne καλό θα είναι να αρχίσει να αποσύρεται σιγά σιγά – και δυστυχώς ούτε τους πολλούς ακροατές που περίμεναν αυτή την συνεργασία. Η St. Vincent είμαι σίγουρος πως θα επιστρέψει δριμύτερη στο μέλλον με έναν προσωπικό δίσκο.

Read More

Parov Stelar – The Princess Part I & II

Αποτελεί έναν εκ των δημιουργών αυτού που λέμε electroswing, δηλαδή ένα μείγμα jazz μελωδιών με ηλεκτρονικά στοιχεία που έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος μια χορευτική μουσική. Καταφέρνει να ξεσηκώνει το ακροατήριό του στις συναυλίες του αλλά και γενικά τον κόσμο στα μαγαζιά όπου παίζει η μουσική του. Έρχεται από την Αυστρία και ονομάζεται Parov Stelar, επομένως τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες του συγκεκριμένου είδους μουσικής, όπως οι Γάλλοι Caravan Palace (Panic). Στις αρχές της νέας χιλιετίας ξεκίνησε να δραστηριοποιείται δισκογραφικά και έκτοτε έχει κυκλοφορήσει 7 δίσκους ενώ φέτος επιστρέφει με την «Πριγκίπισσα», την οποία παρουσιάζει σε δύο μέρη.

To “The Princess”, λοιπόν, κυκλοφορεί σε δύο άλμπουμ και συνολικά 28 τραγούδια είναι έτοιμα να μας συναπάρουν με τις χορευτικές μελωδίες. Το υπέροχο και προφανώς πολύ επιτυχημένο «κόλπο» του Parov Stelar είναι η ένωση διαφορετικών εποχών. Μελωδίες από παλιές δεκαετίες όταν το swing είχε ανθίσει για τα καλά και βρισκόταν στην κορυφή των τότε μουσικών συνδυάζονται με τα σημερινά beat-άκια και το αποτέλεσμα είναι να έχεις κολλημένα τα αυτιά σου σε κάθε νότα την στιγμή που κουνάς το πόδι σου ρυθμικά διότι η χορευτική διάθεση που αναδύει δεν σε αφήνει να μείνεις απαθής στην μουσική. Πολύ όμορφες οι εναλλαγές στα φωνητικά από γυναικεία σε ανδρικά και αντίστροφα, πράγμα που δεν κάνει τον δίσκο μονότονο. Εξάλλου, δεν θα μπορούσε το άλμπουμ να είναι μονότονο αφού το κάθε τραγούδι διαφέρει πολύ από το προηγούμενό του, πράγμα και αυτό δύσκολο όταν μιλάμε για τόσα πολλά κομμάτια. Προς το κλείσιμο της πρώτης «πριγκίπισσας» ακούμε τον Αυστριακό καλλιτέχνη να κατεβάζει κάπως τους νότους και το ανεβαστικό τέμπο, δείχνοντάς μας και μια άλλη όψη από το είδος που συνθέτει.

Το δεύτερο μέρος ανοίγει όπως και το πρώτο, δηλαδή χορευτική διάθεση και μάλιστα λίγο περισσότερη απ’ ότι το Part 1. Εδώ συναντάμε περισσότερο το swing, την κιθάρα να κυριαρχεί στην μουσική και περισσότερη τρομπέτα. Σε ολόκληρη την μία ώρα που διαρκεί το μέρος δεύτερο τα beat-άκια δεν σταματάνε να ηχούν ενώ και το πιάνο παίρνει την κατάσταση στα χέρια του πιο πολύ από πριν. Ανεβαστικός ρυθμός και ο χορός δεν σταματάει για κανένα λόγο. Ο δεύτερος δίσκος είναι στην ουσία ένα γύρισμα σε παλαιότερα τραγούδια με μια διαφορετική μουσική ματιά από τον Parov Stelar. Είναι κομμάτια που τον έκαναν ευρέως γνωστό και που παρουσιάζονται εδώ «πειραγμένα» από τον ίδιο τον συνθέτη τους. Μια πολύ καλή προσέγγιση αυτών των κομματιών που σε κάνουν να χορεύεις ασταμάτητα αλλά μέχρι εκεί. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να ακούστεί αυτός ο δίσκος πολύ χωρίς να κουράσει, όπως το πρώτο μέρος του άλμπουμ.

Το ότι το τέμπο στο δεύτερο μέρος είναι πιο γρήγορο και ανεβαστικό δεν σημαίνει κιόλας ότι είναι και ο δεύτερος δίσκος είναι και καλύτερος από τον πρώτο. Προσωπικά, διαλέγω το Part 1 για λιώσιμο διότι διαθέτει περισσότερες όψεις. Electro swing, beats που ξεσηκώνουν και είναι και πιο μεστό. Το φετινό διπλό άλμπουμ του Parov Stelar δεν αποτελεί πλέον έκπληξη. Το “The Princess” είναι ένας αριστουργηματικός δίσκος που αγγίζει το αψεγάδιαστο. Απλώς τον βάζεις να παίζει και εσύ χάνεσαι στις ξεσηκωτικές μελωδίες οι οποίες ταιριάζουν για όλες τις φάσεις, χαλαρός και καθιστός ή όρθιος και να χορεύεις. Ο Parov Stelar ίσως είναι ο κορυφαίος αυτή την στιγμή σε αυτό το είδος της μουσικής και δικαίως αφού το “The Princess” είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες δισκογραφικές δουλειές του 2012 και θα ακούγεται για πολύ ακόμα. Τέλος, πολλά συγχαρητήρια αξίζει και η μπάντα του 37χρονου συνθέτη η οποία αποτελείται από τους Cleo Panther(φωνή), Max The Sax(σαξόφωνο), Jerry Di Monza(τρομπέτα), Michael Wittner(μπάσο), Willie Larsson Jr.(κρουστά), Gerd Schneider, Klaus Hainy και Wolfgang Stieger.

Read More

Dr John – Locked Down

Έχει κυκλοφορήσει πάρα πολλούς δίσκους (αν κάτσεις να τους μετρήσεις θα σου χρειαστεί αρκετή ώρα) από την δεκαετία του ’60 μέχρι και φέτος, όπου ηχογράφησε ολοκαίνουρια τραγούδια. Προσωπικές δισκογραφικές δουλειές, με τους Bluesiana Triangle και συνεργασίες με άπειρους καλλιτέχνες συνθέτουν το παζλ αυτού του χαρισματικού μουσικού που δείχνει μέχρι και σήμερα ότι γνωρίζει να κυκλοφορεί καταπληκτικούς δίσκους. Ο λόγος για τον Malcolm John Rebennack, Jr., ή κατά κόσμο Dr John, ο οποίος παρουσιάζει το ολόφρεσκο “Locked Down”, του οποίου παραγωγός αλλά συνεργάτης του 71χρονου καλλιτέχνη είναι ο Dan Auerbech, frontman των Black Keys (Rubber Factory, El Camino).

Κάνεις το πιο απλό πράγμα για να ακούσεις τον δίσκο. Αφήνεσαι στις, δια χειρός Dr John, μελωδίες που αυτές με την σειρά τους θα σε ταξιδέψουν σε αμερικανικές πόλεις και παλιές εποχές όπου τα blues, η funk και η groove μουσική βασίλευαν. Όμως, από τη στιγμή που βγαίνουν δίσκοι, όπως ο συγκεκριμένος, μπορούμε να μιλάμε για στον ενεστώτα και πως αυτές οι όμορφες μελωδίες ακόμα βασιλεύουν και ηχούν γλυκά στα αυτιά μας. Η καλύτερη συνεργασία αποδεικνύεται αυτή μεταξύ του Dr John και του Dan Auerbech, καθώς ο δίσκος βγάζει μια φρεσκάδα και μια «νέα» ματιά σε όλα αυτά που θέλει να πει ο γερόλυκος από τη Νέα Ορλεάνη. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου σε παίρνει αμέσως από το χέρι και σε οδηγεί στο καταπληκτικό “Revolution” με τα εξαιρετικά πνευστά αλλά και το ηλεκτρονικό πιάνο που εντυπωσιάζει. Από το funky “Kingdom of Izzness” μέχρι το κορυφαίο του δίσκου “You Lie”, το “Locked Down” αποτελεί έναν πολύ δεμένο δίσκο και χωρίς κάποια κοιλιά που θα σε κάνει να βαρεθείς.
Γενικά, το άλμπουμ κινείται σε υψηλά επίπεδα και χωρίς κάποια αμφιβολία θα κοσμεί, στο τέλος της χρονιάς, πολλές λίστες με τους καλύτερους δίσκους για το 2012. Ο Dr John το έκανε πάλι το μουσικό του θαύμα και εμείς δεν έχουμε παρά απολαύσουμε μες στο καλοκαίρι τις groov-ιές του και τις funky νότες του. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Dan Auerbech, ο οποίος εκτελίσσεται σε μεγάλο μουσικό

Read More

Joss Stone – The Soul Sessions Vol 2

Την τελευταία δεκαετία έχει μαγέψει με την φωνή της, μια φωνή που αναμφίβολα θα μείνει στην ιστορία της soul και funk μουσικής ως μία από τις ωραιότερες. Η Joss Stone επιστρέφει μες στο κατακαλόκαιρο έτσι όπως ξεκίνησε την δισκογραφία της. Το 2003 κυκλοφόρησε το debut άλμπουμ της με τον τίτλο “The Soul Sessions”, το οποίο περιείχε διασκευές τραγουδιών κυρίως των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Έτσι, η 25χρονη ερμηνεύτρια, μετά την συμμετοχή της στο σχήμα του Mick Jagger Superheavy, ηχογραφεί 11 κομμάτια διασκευασμένα με τον δικό της μοναδικό τρόπο.

Την αρχή κάνει ένα – μάλλον άγνωστο – τραγούδι της Labi Siffre ενώ η συνέχεια ανήκει στο “(For God’s Sake) Give More Power to The People” του 1971 από τους Chi-Lites, ενός γκρουπ από το Σικάγο. Σειρά έχει το πρώτο single του δίσκου, το “While You’re Out Looking For Sugar”, το οποίο κυκλοφόρησε το 1969. Και σε αυτή την δισκογραφική δουλειά, η Joss Stone διαλέγει κατεξοχήν τραγούδια από τις δεκαετίες των 60’s και 70’s αλλά και νεότερα όπως τα “Teardrops” και “The High Road”. Το δεύτερο αποτελεί δημιούργημα του Danger Mouse (Rome), γνωστού μουσικού που έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες και έχει βάλει το χεράκι του σε μεγάλες επιτυχίες. Η παραγωγή του άλμπουμ είναι πολύ καλή, όπως πολύ καλή είναι και η Joss Stone που δείχνει να στέκεται επάξια στον χώρο της soul, jazz, funk σκηνής.
Ενώ οι προηγούμενοι δίσκοι αποτελούνται από τραγούδια που η ίδια η Joss Stone έγραψε παρέα μαζί άλλους καλλιτέχνες, τώρα προτίμησε να διασκευάσει. Την αξία της την έχει δείξει μέσω των τεσσάρων άλμπουμ της, τα οποία είναι εξαιρετικοί, γι’ αυτό το λόγο η κίνησή της να κυκλοφορήσει δίσκο με διασκευές δεν είναι κατακριτέο. Το αντίθετο μάλιστα, αφού οι εκτελέσεις των κομματιών είναι κάτι παραπάνω από φοβερές.

Read More

Dojo Cuts – Take From Me

Εξαιρετικές funky και soul μελωδίες έρχονται από το Σίδνευ με φόρα με σκοπό να σε ανεβάσουν και να σε κάνουν να χορέψεις. Οι Dojo Cuts τρία χρόνια μετά τον πλήρως επιτυχημένο ομώνυμο ντεμπούτο τους, επιστρέφουν με τον δέυτερο δίσκο τους. Το “Take From Me” είναι έτοιμο να μας κατασπαράξει με τις χορευτικές του μελωδίες και να μας ταξιδέψει μακριά για 40 λεπτά. Πνευστά να παίζουν ασταμάτητα, κρουστά να ακολουθούν με διακριτικό τρόπο, η κιθάρα να δίνει τον ρυθμό και ένα μπάσο να προσθέτει μια έντονη funky πινελιά.

Η φωνή της Roxie Ray δίνει το δικό της χρώμα στα τραγούδια απογειώνοντάς τα. Η εισαγωγή που ανοίγει τον δίσκο δίνει το έναυσμα για τον τρελό χορό που ακολουθεί. Το γλυκό “I Can Give” στη συνέχεια αποτελείται από μια εκπληκτική μελωδία των πνευστών που δεν γίνεται να την ξεχάσεις. Στο ίδιο μήκος κύματος κυμαίνεται και το “Easy To Come Home” ενώ έρχεται κατά πόδας το “Mamacita” για να ανεβάσει τους ρυθμούς στα ύψη. Το ορχηστρικό “Sonny’s Strut” κρατάει το τέμπο ανεβασμένο και ο χορός δεν έχει τελειωμό. Γενικά όλος ο δίσκος έχει την δυνατότητα να επηρεάσει την διάθεσή σου προς το καλό και φυσικά να τον ακούς μη χορταίνοντάς τον. Από τα μέσα του άλμπουμ και μετά το τέμπο κάπως ηρεμεί, με τα “In This Moment” και “Take From Me” να ξεχωρίζουν. Τέλος, το bonus κομμάτι που υπάρχει κλείνει με φουλ ανεβαστικούς ρυθμούς και χωρίς δεύτερη σκέψη ξαναμπαίνει η εισαγωγή του δίσκου διότι η μία ακρόαση δεν έφτασε.
Το “Take From Me” είναι ένα πολύ όμορφο άλμπουμ και οι Dojo Cuts αποτελούν πλέον ένα ισχυρό όνομα στον χώρο της soul μουσικής. Αυθεντικές funky μελωδίες συνθέτουν ένα εκπληκτικό μουσικό σύνολο, του οποίου η ακρόαση, θα σε κάνει να ψάξεις παραπάνω την συγκεκριμένη μπάντα αλλά και άλλες παρόμοιες της ίδιας μουσικής σκηνής.

Read More