Με τη πρώτη ματιά τρομάζεις και αναρωτιέσαι τί μπορεί να συνθέτουν τέσσερις μαυροφορεμένες γυναίκες μαζί. Όταν ακούς, όμως, το δίσκο τους συνειδητοποιείς πως ένα τέτοιο μουσικό γκρουπ έλειπε. Πίσω από αυτή την επιτυχία που ονομάζεται The Black Belles δεν θα μπορούσε να μην βρισκόταν ο Jack White. Ο παντός καιρού μουσικός – στιχουργός – παραγωγός ανακάλυψε την γυναικεία τετράδα και δεν άφησε την ευκαιρία να τη συμπεριλάβει στο label του Third Man Records, με αποτέλεσμα το Δεκέμβριο του 2011 να κυκλοφορήσουν το πρώτο άλμπουμ τους, με τον ομώνυμο τίτλο του συγκροτήματος.
Το “The Black Belles” σε αρπάζει από την αρχή και σε στριφογυρίζει ανελέητα μέχρι να παραδεχτείς ότι το γυναικείο rock ‘n’ roll δεν έχει πεθάνει. Και ο συγκεκριμένος δίσκος όντως αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα πως η σκηνή με γυναίκες πίσω από μια ηλεκτρική κιθάρα ή ένα μπάσο ή τα ντραμς υπάρχει ακόμα. Από το “Leave You With a Letter”, με το οποίο καταλαβαίνεις πως θα περάσεις όμορφα με αυτό το άλμπουμ, μέχρι το θυελώδη “Honky Tonk Horror” τα ριφάκια αλλά και τα κιθαριστικά σόλο πάνε και έρχονται. Για το ομορφότερο κομμάτι, αν γίνεται να βγάλεις κάποιο, κονταροχτυπιούνται τα “Breathing Down My Neck” και “Pushing Up Daisies”. Στο κλείσιμο του άλμπουμ τα “Not Tonight” και “Hey Velda” «υπενθυμίζουν» πως κανένα τραγούδι δεν έχει συμπεριληφθεί μόνο και μόνο για να γεμίσει ο δίσκος, με το καθένα του να εντυπωσιάζει ολοένα και περισσότερο.
Φυσικά το μαγικό του χεράκι έχει βάλει και ο Jack White, που πιστεύω χωρίς εκείνον το όλο πράγμα δεν θα προχωρούσε. Έχει όμως τον τρόπο να απογειώνει κάθετι μουσικό εγχείρημα και στο τέλος να εντυπωσιάζει. Η αρχή ήταν εξαιρετική για τις Black Belles, ωστόσο αρκεί να δούμε πόσο μπορεί να κρατήσει η φάση του γυναικείου γκρουπ γιατί ομολογουμένως είναι μια δύσκολη φάση.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου