Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα fantasy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα fantasy. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013

Man of Steel

Ο μικρός Clark ανακαλύπτει σιγά σιγά πως έχει υπερφυσικές δυνάμεις και ότι προέρχεται από κάποιον άλλον πλανήτη. Σκοπός του είναι να βρει τις ρίζες του και το αληθινό πεπρωμένο του. Ένας μεγάλος κίνδυνος για τον πλανήτη Γή και όλους του τους κατοίκους, θα τον αναγκάσει να ξεφύγει από την αφάνεια που χαρακτηρίζει όλη του την ζωή και να αποδεχθεί πια τον αληθινό του εαυτό.
Μετά την τεράστια επιτυχία του κινηματογραφικού universe της Marvel και φυσικά το αποκορύφωμα αυτού, τους Avengers, η DC έπρεπε να κάνει μια εξίσου, αν όχι θεαματικότερη, αρχή για την δημιουργία του δικού της αντίστοιχου εγχειρήματος. Το Man of Steel είναι η ταινία που σηματοδοτεί την αρχή της Justice League και συνάμα το πολυαναμενόμενο reboot του διάσημου ήρωα, μετά από το αμφιλεγόμενο Superman Returns του 2006. Στο τιμόνι αυτού του project κάθονται ο Zack Snyder από την καρέκλα του σκηνοθέτη και φυσικά ο Christopher Nolan από την θέση του παραγωγού. Η συμμετοχή του Nolan στην ταινία είναι εύκολα αντιληπτή καθώς αυτός ο Superman ξεχωρίζει από τους προηγούμενους αφού είναι πιο σκοτεινός, όπως συνηθίζει να εμφανίζει τους χαρακτήρες του ο Nolan, και μακριά από το κλασσικό πρότυπο του αγαθού χωριατόπαιδου. Η δουλειά του Zack Snyder πραγματικά χαρακτηρίζει την ταινία, καθώς εδώ ο σκηνοθέτης των 300, Watchmen και Sucker Punch κάνει αυτό στο οποίο έχει αποδείξει ότι είναι πολύ καλός, δηλαδή δημιουργεί θεαματικές σκηνές που θα “χορτάσουν” και το πιο απαιτητικό μάτι. Φυσικά, το πακέτο δένει αρμονικά με την ηχητική επένδυση του μοναδικού Hans Zimmer, ο οποίος κάθε φορά ανταγωνίζεται μονάχα με τον εαυτό του.
Εδώ είναι σημαντικός ο χωρισμός της ταινίας σε τρία κεφάλαια, τα οποία καταλαμβάνουν σχεδόν ίσο χρονικό κομμάτι από τα 143 λεπτά του φιλμ. Αυτά είναι, η θεαματική έναρξη-πρόλογος που διαδραματίζεται στον πραγματικό πλανήτη του Clark, τον Krypton, το τεράστιο φινάλε το οποίο ουσιαστικά ήταν ίσως η μεγαλύτερη σκηνή δράσης, και το υπόλοιπο ενδιάμεσο κομμάτι το οποίο περιελάμβανε flashbacks με την νεαρή ζωή του ήρωα. Απευθείας γίνεται εμφανές πως η ταινία έχει χάνει αρκετά από το επίπεδο σενάριο της, αφού δεν υπάρχει, η μάλλον δεν χωράει, καμία ανάπτυξη χαρακτήρα, τόσο των δεύτερων ρόλων όσο και του πρωταγωνιστικού. Εκτός αυτού, η πλοκή της ταινίας κάνει τεράστια άλματα το story του comic και αναφέρεται ελάχιστα στα πρώτα χρόνια του ήρωα, πράγμα που δείχνει την βιασύνη της DC.
Φυσικά το cast ξεκινάει από τον Henry Cavill, ο οποίος καταφέρνει και πείθει ως νέος Superman, καθώς το παρουσιαστικό του κολλάει ακριβώς στο νέο λουκ του ήρωα. Δίπλα του βρίσκεται η Amy Adams στον ρόλο της μαχητικής Lois Lane, η οποία αρχικά δεν φάνηκε ιδιαίτερα σωστή επιλογή αλλά θα κριθεί καλύτερα στην, ήδη, αναμενόμενη συνέχεια. Από τους υπόλοιπους χαρακτήρες ξεχωρίζει ιδιαιτέρως ο Russell Crowe στον ρόλο του Jor-El ενώ το cast συμπληρώνετε από τους Michael Shannon στον ρόλο του General Zod, Kevin Costner ως ο ανθρώπινος πατέρας του Clark και Harry Lennix στον ρόλο του Στρατηγού Swanwick.
Το Man of Steel ακολουθεί μια ταινία που χαρακτηρίζεται από το προσωπικό στίγμα του δημιουργού της. Όσοι περιμένουν έμφαση στο σενάριο και στους χαρακτήρες προφανώς δεν γνωρίζουν τις προηγούμενες δουλειές του Zack Snyder. Οι υπόλοιποι θα ευχαριστηθούν σκηνές ασταμάτητης δράσης και απανωτές σκηνές καταστροφής που διαφημίζουν την τελευταία τεχνολογία των εφέ. Αυτός ο νέος Superman ο οποίος, όπως έδειξε και το ανατρεπτικό για την ιστορία των comic φινάλε, είναι πολύ διαφορετικός από αυτό που γνωρίζαμε έως τώρα, είναι σίγουρα ποιο σημερινός αλλά μάλλον δεν θα αρέσει στους φανατικούς της σειράς. Η συνέχεια του φυσικά, είναι ήδη προγραμματισμένη, με τον Snyder και τον Nolan να ηγούνται για άλλη μια φορά του project.

Δευτέρα 27 Μαΐου 2013

Oz : The Great and Powerful

O Oscar είναι ταχυδακτυλουργός και γυρίζει μαζί με ένα θίασο πόλεις μαγεύοντας το κοινό με τα κόλπα του. Οι ηθικές αξίες του δεν είναι και οι καλύτερες και γι’ αυτό το λόγο η μοίρα του επιφυλάσσει μια έκπληξη. Βρίσκεται ξαφνικά στην χώρα του Oz, όπου τα πάντα είναι μαγικά. Εκεί οι κάτοικοι πείθουν τον Oscar να πολεμήσει την Κακιά Μάγισσα για να ξανα έρθει η ειρήνη στην χώρα. Έτσι, θα έχει την ευκαιρία να γίνει ένας ειλικρινής μάγος μακριά από τα ψέμματα που συνήθιζε να λέει παλαιότερα.
Η Disney παρουσιάζει μια ταινία για όλες τις ηλικίες. Οι μεγαλύτεροι, βέβαια, θα βρουν τον «Μεγάλο και Παντοδύναμο Οζ» κάπως βαρετό συγκριτικά με άλλες ταινίες της μεγάλης κινηματογραφικής βιομηχανίας. Η ιστορία βασίζεται στο μυθιστόρημα του 1900 “The Wonderful Wizard of Oz” και ο Sam Raimi στήνει μια αρκετά γλυκιά ταινία. Σεναριακά δεν μπορείς να αξιολογήσεις το φιλμ ψηλά και γι’ αυτό το λόγο στέκεσαι στην σκηνοθεσία και στην εκπληκτική φωτογραφία. Δεν θα δεις κάτι διαφορετικό ενώ αν είσαι πιστός οπαδός του Tim Burton (Dark Shadows, Frankenweenie) ίσως να απογοητευτείς από το τελικό αποτέλεσμα.
Η παραγωγή είναι υψηλή και έτσι δεν βουλιάζει τόσο η ταινία. Επίσης, τα πολύ καλά και μεγάλα ονόματα που παρελαύνουν είναι ένα ακόμη θετικό στοιχείο. James Franco, Michelle Williams (Take This Waltz, My Week With Marilyn), Mila Kunis (Ted) και Rachel Weisz (Dream House, The Whistleblower) ανεβάζουν τον πήχη αλλά μέχρι εκεί. Στο τέλος αυτό που κατά πάσα πιθανότητα θα σου μείνει είναι μια γλυκιά – συνηθισμένη όμως – ιστορία και τα πολύ καλά εφέ της ταινίας. Η αλήθεια είναι πως ένα χασμουριτό μάλλον δεν θα το γλυτώσεις κατά την διάρκεια του “Oz”. 

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013

Life of Pi

Ο Pi είναι ένα 16χρονο αγόρι, παιδί ενός ιδιοκτήτη ζωολογικού κήπου στην Ινδία. Μεγαλώνοντας έψαξε, έμαθε και τελικά αποδέχτηκε πολλές και διαφορετικές θρησκείες, βρίσκοντας σε κάθε μια από ένα κομμάτι που τον βοηθούσε να καταλαβαίνει τον κόσμο καλύτερα. Κάποια στιγμή οι γονείς του αποφασίζουν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό και ξεκινάνε ένα υπερατλαντικό ταξίδι με όλα τα ζώα του κήπου τους μέσα στο καράβι. Μια καταιγίδα θα βυθίσει το καράβι και θα αφήσει μοναδικό επιζώντα πάνω σε μια βάρκα τον Pi και μερικά ζώα. Για να καταφέρει να επιζήσει, ο Pi θα στραφεί στην αστείρευτη εσωτερική του δύναμη.
Το ομότιτλο βιβλίο του Yann Martel εκδόθηκε το 2001 και έγινε γρήγορα best seller. Το project για την μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη πέρασε από πολλούς σκηνοθέτες, για να καταλήξει τελικά στον Ang Lee, τον σκηνοθέτη του Brokeback Mountain, του "Τίγρης και Δράκος" αλλά και του Hulk. Η επιλογή αυτή, εκ του αποτελέσματος, κρίνεται εξαιρετικά επιτυχημένη, καθώς η δουλειά του ταλαντούχου Ιάπωνα είναι μοναδική. Με την βοήθεια της σωστής μεταφοράς του σεναρίου, ο Lee περνάει αυτούσια την φιλοσοφία και την συμπαντικότητα που χαρακτηρίζει το ύφος του βιβλίου, μαγεύοντας με αυτή τον θεατή. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην φοβερή φωτογραφία της ταινίας, καθώς με την βοήθεια της τελευταίας τεχνολογίας του CGI, ο Lee έχει ουσιαστικά δημιουργήσει μια συνεχόμενη ροή εικόνων που μαγεύουν το ανθρώπινο μάτι και που σχεδόν σίγουρα, θα του δώσουν και το αντίστοιχο Όσκαρ. Φυσικά, ξεχωρίζει και η απίστευτη δουλειά που έχει γίνει στην 3D έκδοση της ταινίας, αφού μάλλον είναι η καλύτερη του είδους μέχρι στιγμής.
Το Life of Pi είναι μια περιπέτεια επιβίωσης αλλά και φαντασίας που προσπαθεί αλλά και καταφέρνει να σε μαγέψει τόσο με την φιλοσοφία του όσο και με την εικόνα του. Η δουλειά της παραγωγής τρομερού επιπέδου και ο Ang Lee αποδεικνύει για άλλη μια φορά το ταλέντο του. Ο ανταγωνισμός είναι σίγουρα πολύ σκληρός, αλλά αν τελικά ο Pi και η τίγρη του καταφέρουν να κερδίσουν το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, δύσκολα θα παραπονεθεί κανείς.

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

The Hobbit: An Unexpected Journey

Ο Bilbo ζει μια ήρεμη φυσιολογική ζωή, για Hobbit, στο χωριό του, το Shire. Μια μέρα, ένας παλιός του φίλος, ο μάγος Gandalf, εμφανίζεται στο σπίτι του και μαζί του φέρνει δεκατρείς νάνους. Οι ομάδα των νάνων έχουν βάλει σκοπό την επανάκτηση του παλιού τους βασιλείου, του Erebor, το οποίο έχει καταληφθεί από έναν δράκο αρκετά χρόνια πριν. Ο Gandalf πιστεύει πως η ομάδα δεν είναι πλήρης και πως, ο Bilbo είναι ο κρίκος που της λείπει. Αφού τον πείθουν να κάνει κάτι που ξεφεύγει πολύ από την κουλτούρα των συνηθισμένων Hobbit, να αφήσει την ηρεμία του σπιτιού του, ξεκινάνε όλοι μαζί για ένα ταξίδι που περιλαμβάνει πολλούς κινδύνους αλλά και αναπάντεχες συναντήσεις.
Μετά την κυκλοφορία του τελευταίου μέρους της τριλογίας του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών το 2003, όλοι περιμέναμε πότε θα μας δοθεί η ευκαιρία να ξαναταξιδέψουμε στον μαγικό κόσμο της Middle Earth. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά και ύστερα από πολλά προβλήματα και συνεχείς αναποδιές, ο Peter Jackson μας ξανασυστήνει την μυθολογία του J.R.R. Tolkien, αυτή τη φορά με το Hobbit, ένα βιβλίο που εξιστορεί την ζωή του νεαρού Bilbo Baggins και την εύρεση του δαχτυλιδιού, την ιστορία του οποίου βλέπουμε στην τριλογία του Άρχοντα. Η πλοκή και η αισθητική αυτού του prequel είναι ελαφρώς ποιο παιδική από αυτή του Άρχοντα, αλλά αυτό ισχύει κυρίως για το βιβλίο. Η δουλειά του Peter Jackson ξεχωρίζει για την απαράμιλλη ποιότητα και εμμονή στην λεπτομέρεια, αποτέλεσμα της οποίας είναι η δημιουργία μερικών θεαματικών πλάνων και σκηνικών που ξεπερνάνε κάθε φαντασία, φτάνοντας το επίπεδο παραγωγής στα όρια του. Αυτό όμως ο Jackson το έχει ξανακάνει και γι' αυτό αυτή τη φορά βάζει στόχο την κατάρριψη ενός κινηματογραφικού καθεστώτος που κρατάει πάρα πολλά χρόνια, και αυτό είναι ο ρυθμός με τον οποίο εμφανίζονται μπροστά στα μάτια του θεατή οι εικόνες που αποτελούν το κινούμενο βίντεο. Τα συνηθισμένα 24fps γίνονται για πρώτη φορά στην μεγάλη οθόνη 48fps, μια τεχνική που επαναπροσδιορίζει το 3D και βάζει τον θεατή κυριολεκτικά μέσα στον κόσμο της ταινίας, κάνοντας την θέαση της πολύ πιο φυσιολογική.
Η ταινία όμως δεν περιορίζεται στα τεχνικά της χαρακτηριστικά, καθώς η τρομερή δουλειά επεκτείνεται και στο cast των ηθοποιών, το οποίο περιλαμβάνει κάποιους παλιούς γνώριμους και κάποιους νέους. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βλέπουμε τον Ian McKellen να επιστρέφει στον ρόλο του Gandalf, τον Richard Armitage στον ρόλο του Thorin και τον μοναδικό και, τώρα πια, ιδεατό για τον ρόλο, Martin Freeman ως Bilbo, με την ερμηνεία του τελευταίου να ξεπερνάει κάθε προσδοκία. Φυσικά το cast περιλαμβάνει ακόμα μια πλειάδα ηθοποιών, μερικοί από τους οποίους είναι ο Hugo Weaving, η Cate Blanchett και ο Andy Serkis. Φυσικά, δεν γίνετε να παραβλέψουμε την μουσική επένδυση της ταινίας, με τον Howard Shore να υπογράφει άλλη μια δουλειά που μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως αριστούργημα.
Το Hobbit όμως, δυστυχώς, έχει και ελαττώματα τα οποία προέρχονται από την υπερπροσπάθεια του Peter Jackson να φέρει στην μεγάλη οθόνη όσο περισσότερο από το μεγαλείο της Μέσης Γης μπορεί. Στην προσπάθειά του αυτή, ξεχειλώνει μια ιστορία που δεν είναι το ίδιο επική με αυτή του Άρχοντα και προσθέτει κομμάτια από παράλληλες ιστορίες που δημιουργούν ένα αποτέλεσμα με αρκετά σημεία που θα φανούν αδιάφορα και διάρκεια που σίγουρα θα κουράσει τους λιγότερο φανατικούς. Σίγουρα η σύγκριση με την προηγούμενη τριλογία είναι άδικη, αλλά ταυτοχρόνως είναι και αναπόφευκτη, ειδικά μετά την επιλογή του Peter Jackson να γυρίσει και το Hobbit, χωρίς τελικά να χρειάζεται, σε τρία μέρη. Τα προβλήματα συνεχίζονται, αυτή τη φορά σχεδόν δικαιολογημένα, καθώς μεγάλη μερίδα του κοινού δεν έμεινε απόλυτα ευχαριστημένο από την νέα τεχνολογία του 48FPS, αλλά αυτό είναι αναμενόμενο μετά από μια τόσο νέα, επαναστατική τεχνική.
Η δουλειά του Peter Jackson αντιστοιχεί σε αυτή ενός πραγματικού φανατικού του μύθου και της φαντασίας των έργων του Tolkien, και αυτό αποτυπώνεται στο τελικό αποτέλεσμα. Μπορεί αυτό να απέχει πολύ από την ταινία που κέρδισε 11 Oscar πριν από σχεδόν μια δεκαετία, αλλά δεν γίνεται να μην μείνεις έκθαμβος από την ποιότητα της παραγωγής και της εμμονής στην πιστότητα και τελειότητα. Το Hobbit μπορεί να μην είναι το αριστούργημα που αναζητούσαμε, αλλά σίγουρα, μαζί με τις 2 επόμενες συνέχειές του, θα καλύψει την ανάγκη, των fans τουλάχιστον, για περισσότερη Μέση Γη.

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Dark Shadows

Το 1752 η οικογένεια Collins μετακομίζει από το Λίβερπουλ της Αγγλίας στην Αμερική. Εκεί χτίζουν μια επιχείρηση που θα ζωντανέψει μια ολόκληρη πόλη και γρήγορα θα τους κάνει τους άρχοντες όλης της εκεί κοινωνίας. Ο γιός της οικογένειας, Barnabas, μπορεί να έχει όποια γυναίκα θέλει, αλλά αυτός έχει μάτια μόνο για μία. Η Angelique Bouchard, μια μάγισσα που ο Barnabas έκανε το λάθος να της ραγίσει την καρδιά, αποφασίζει πως αφού δεν τον έχει αυτή, τότε θα τον καταστρέψει. Με μία δικιά της κατάρα, ο Barnabas μετατρέπεται σε βαμπίρ και θάβεται ζωντανός, καταδικασμένος να ζήσει για πάντα κάτω από το χώμα. Αρκετά χρόνια αργότερα, ένα λάθος θα τον φέρει πάλι στην επιφάνεια, μόνο που βλέπει πως τα πάντα έχουν αλλάξει στον κόσμο.
Ο Tim Burton επιλέγει μία από τις πιο cult σειρές της τηλεόρασης και την μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη, μένοντας πιστός στο σκοτεινό, gothic αλλά παράλληλα διασκεδαστικό ύφος που τον χαρακτηρίζει. Ο γνωστός σκηνοθέτης όμως αυτή τη φορά δεν καταφέρνει να ενώσει αρμονικά το κωμικό με το horror στοιχείο της ταινίας. Οι αστείες σκηνές της ταινίας είναι μετρημένες και έρχονται κυρίως λόγο του ταλέντου του Johnny Depp (The Rum Diary), που για άλλη μια φορά πρωταγωνιστεί σε ταινία του Burton. Γενικά στην διάρκεια του φιλμ υπάρχει η αίσθηση πως πολλά πράγματα “τραβήχτηκαν” πολύ περισσότερο απ' όσο έπρεπε και κατέστρεψαν το όποιο δέσιμο της ταινίας, αίσθηση η οποία κορυφώνεται και στο φινάλε το οποίο είναι φορτωμένο σε κουραστικό βαθμό. Δίπλα στον Johnny Depp, του οποίου η ερμηνεία αν και καλή δεν ξεφεύγει από αυτό όσα έχουμε ξαναδεί από αυτόν, βλέπουμε τις Michelle Pfeiffer, Helena Bonham Carter και την Eva Green (Perfect Sense).
Το Dark Shadows είναι μια ταινία που φωνάζει από μακριά πως ταιριάζει στο γνωστό στυλ του Tim Burdon. Αν και το project φαίνεται πως έχει όλα τα στοιχεία για να γίνει μια διασκεδαστική ταινία, το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει λίγο βαρετό και σίγουρα αρκετά ανέμπνευστο, καθώς η δουλειά του Tim Burdon έχει αρχίσει να γίνεται πολύ επαναλαμβανόμενη και χωρίς φαντασία.

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

Ted

Ο 8χρονος John παίρνει δώρο Χριστουγέννων από τους γονείς του ένα αρκουδάκι. Ο μικρός που δεν έχει φίλους χαίρεται πολύ με το δώρο του και το ίδιο βράδυ κάνει ευχή να μπορούσε να βγάλει μιλιά το αρκουδάκι. Έτσι, ο Ted – όπως τον είχε ονομάσει – ζωντανεύει και, μετά από την φυσιολογική έκπληξη που προξένισε αυτή η πράξη, γίνεται ο καλύτερος φίλος του John. 27 χρόνια αργότερα John και Ted συνεχίζουν να είναι αχώριστοι με την διαφορά πως ο πρώτος διατηρεί μια σχέση τεσσάρων χρόνων με την Lori. Όταν αποφασίζουν να προχωρίσουν πιο σοβαρά την σχέση τους, η παρουσία του Ted θα μπει εμπόδιο.
Κωμωδία με πολύ γέλιο, πετυχημένες ατάκες και έναν αρκούδο διαφορετικό από τους συνηθισμένους. Σίγουρα το συγκεκριμένο αρκουδάκι δεν ενδείκνυται για ανήλικα παιδιά καθώς μέσα στο 2ωρο της ταινίας οι βωμολοχίες από το στόμα του Ted δίνουν και παίρνουν. Το φιλμ ξεκινά καλά, σε κάνει να γελάς ασταμάτητα στην αρχή με τους αστείους διαλόγους μεταξύ John και Ted και τις φάσεις με μεθύσια και ατέλειωτο μαστούρωμα, ωστόσο στην συνέχεια και συγκεκριμένα στο τελευταίο μισάωρο αλλάζει. Κάπου εκεί το αστείο της «κάφρικης» υπόθεσης τελειώνει με την ταινία στρέφεται περισσότερο σε κάτι μεταξύ δράσης και κοινωνικού, αν και οι ατάκες που ξεστομίζει ο αρκούδος που και που σε κάνουν να γελάσεις λίγο.
Το cast αρκετό καλό με τον Mark Wahlberg (Contraband, The Fighter) και την Mila Kunis να είναι ευχάριστοι. Επίσης, ιδανικός για τον ρόλο του psycho οπαδού του Ted είναι ο Giovanni Ribisi (γνωστός από την σειρά “Friends” ως ο μικρός αδερδός της Phoebe). Η φωνή του αρκούδου Ted είναι του Seth MacFarlane, του δημιουργού του Family Guy. Εξού και η σχετική καφρίλα που αναδύεται από τις ποικίλες ατάκες του. Επιπλέον, αστεία εμφάνιση κάνει και η Norah Jones (Little Broken Hearts) ως παλιά γκόμενα του Ted.
Με το “Ted” γελάς αρκετά αλλά αν περιμένεις ότι επί 2 ώρες θα πέφτεις από το κάθισμα λόγω των γέλιων, θα απογοητευτείς. Υπάρχουν πολλές σκηνές με τις οποίες θα ξεκαρδιστείς αλλά η συνέχεια κάπως το χαλάει.

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Snow White and the Huntsman

Η Ravenna εξαπατά με την τρομερή ομορφιά της τον βασιλιά Magnus και του παίρνει την θέση. Με την δυνατή της μαγεία, διατηρεί την απαράμιλλη ομορφιά της και κυβερνά βάναυσα τον τόπο. Ο μαγικός καθρέφτης της την συμβουλεύει να προσέξει ιδιαίτερα την Χιονάτη, κόρη του βασιλιά Magnus, καθώς είναι η μόνη που μπορεί να την καταστρέψει. Όταν αυτή καταφέρει να αποδράσει από το κάστρο, η Ravenna θα στείλει έναν έμπειρο κυνηγό για να την αιχμαλωτίσει. Στο πρόσωπο του κυνηγού όμως, η Χιονάτη θα βρει την βοήθεια που χρειάζεται, για να ξεκινήσει την μάχη που θα φέρει την εκθρόνιση της Ravenna.
Ο πρωτάρης Rupert Sanders δημιουργεί στην πρώτη του σκηνοθετική προσπάθεια μια περιπέτεια φαντασίας με επικές μάχες και σκοτεινή μαγεία. Το σενάριο είναι βασισμένο μεν στο παραμύθι των αδερφών Grimm, αλλά όπως καταλαβαίνει κανείς είναι πολύ αλλαγμένο, δοσμένο σε ένα dark/epic fantasy σκηνικό. Οι μάχες είναι όμορφα σκηνοθετημένες ενώ η παραγωγή είναι υψηλού επιπέδου, όπως φαίνεται και από τα ειδικά εφέ της ταινίας, τα σκηνικά και τα κουστούμια. Ο ρόλος της Χιονάτης που με την ομορφιά της θα καταφέρει να ενώσει τον κόσμο για να νικήσει την Ravenna, ανήκει στην Kristen Stewart, η οποία δεν είναι κακή, αλλά θα χρειαστεί πολύ προσπάθεια για να αποβάλει από πάνω της το βλέμμα της Bella του Twilight. Αυτή που ανεβάζει πολύ την ταινία με την παρουσία της, δεν είναι άλλη προφανώς από την Charlize Theron (Prometheus), στον ρόλο της Ravenna. Εξίσου καλός ήταν και ο Chris Hemsworth (Thor, Avengers) ως κυνηγός, σε έναν ρόλο που του πάει αρκετά.
Το Snow White and the Huntsman δεν έχει κάποιο δυνατό μειονέκτημα, πέρα από το ένα και σημαντικό, την έλλειψη πρωτοτυπίας. Τα δάνεια του Sanders από τις μεγάλες ταινίες του είδους είναι πολλά και το τελικό αποτέλεσμά του δεν μπορεί να συγκριθεί προφανώς μαζί τους. Η ταινία αποτελείται από ένα καλό δίωρο με δράση, φαντασία αλλά και χιούμορ, φαινομενικά στοιχεία μιας επιτυχημένης συνταγής, μόνο που αφήνει έντονα της αίσθηση πως όλα τα έχουμε ξαναδεί κάπου και μάλιστα καλύτερα.

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Beasts of the Southern Wild / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Hushpuppy είναι 6 χρονών και ζει σε μια καλύβα, ακριβώς δίπλα από τον πατέρα της, σε μια περιοχή που λέγεται Bathtub. Από μακριά φαίνεται η πόλη, όπου οι άνθρωποι δεν είναι σαν αυτούς της Bathtub, έχουν διακοπές μόνο μια φορά τον χρόνο και βάζουν τα παιδιά τους σε καρότσια. Ένα μεγάλο τοίχος χωρίζει τις δύο περιοχές και, όταν θα έρθει μια μεγάλη καταιγίδα, η Bathtub θα πλημμυρίσει και θα μείνουν ελάχιστοι άνθρωποι πίσω. Ο πατέρας της μικρής ξέρει πως δεν θα είναι για πάντα μαζί της να την προστατεύει, γι' αυτό της μαθαίνει με σκληρή αγάπη να είναι δυνατή και να ζει με τον τρόπο της Bathtub.
Ο Benh Zeitlin πριν από το Beasts of the Southern Wild είχε σκηνοθετήσει μόνο τρεις μικρού μήκους ταινίες. Για να γυρίσει την πρώτη του μεγάλου μήκους δουλειά, μάζεψε μια μικρή ομάδα συνεργατών και κάλεσε ερασιτέχνες από την Montegut, το μέρος όπου έγιναν τα γυρίσματα, να εμφανιστούν στην ταινία του. Με ένα μικρό budget κάτω των 2 εκατομμυρίων, η δουλειά που παρουσιάζει ο Zeitlin είναι κάτι παραπάνω από συγκλονιστική. Το Beasts of the Southern Wild έχει πολλές διαφορετικές αναγνώσεις. Η αναγκαστική, απότομη ωρίμανση ενός παιδιού που πρόκειται να μείνει μόνο στον κόσμο, η τραγική ταξική διαφοροποίηση των ανθρώπων και η παγκόσμια ισορροπία μέσα στην οποία πρέπει να βρούμε την θέση μας, είναι μερικές πτυχές αυτού του τρομερού έργου.
Η μαγεία της ταινίας ξεδιπλώνεται μέσα από την μοναδική φωτογραφία της. Τα άγρια τοπία της περιοχής μαζί με τις τρομαχτικές καταστροφές και τα μυθικά τέρατα, φτιάχνουν εικόνες σαγηνευτικές που φυλακίζουν την ματιά του θεατή. Από κοντά και η μουσική επένδυση της ταινίας, η μελωδία της οποίας θα σε ταξιδέψει την πραγματική ομορφιά της Bathtub. Είναι τρομερό, τί μπορεί να πάρει ένας σκηνοθέτης με ταλέντο από έναν ερασιτέχνη ηθοποιό, όπως έκανε ο Zeitlin με τον Dwight Henry, τον φούρναρη της περιοχής, ο οποίος υποδύεται μοναδικά τον άγριο μα γεμάτο αγάπη πατέρα της Hushpuppy. Η μεγάλη ανακάλυψη όμως του Zeitlin, είναι αυτή της μικρής και ιδιαίτερα χαρισματικής Quvenzhané Wallis. Η μικρή κλέβει την παράσταση με το μοναδικό της βλέμμα και την άγρια αθωότητά της στον ρόλο της Hushpuppy.
Το Beasts of the Southern Wild είναι μια ταινία πολύ όμορφη, τόσο λόγο του οπτικού της μεγαλείου όσο και λόγο του δυνατού σεναρίου με τις πολλές πτυχές και τα κρυφά νοήματα. Με μια σουρεαλιστική ματιά στον σύγχρονο, κακώς δομημένο, κόσμο, ο πρωτάρης Benh Zeitlin δημιουργεί μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, η οποία απέσπασε το μεγάλο βραβείο στο φεστιβάλ του Sundance ενώ τιμήθηκε και στης Κάννες.

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012

The Amazing Spider-Man

Ο Peter Parker είναι ένας έξυπνος έφηβος, κρυφά ερωτευμένος με την συμμαθήτριά του Gwen Stacy, που προσπαθεί να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα του σχολείου του. Μετά από ένα ατύχημα, θα δεχτεί το δάγκωμα μιας μεταλλαγμένης αράχνης, το οποίο θα αλλάξει το DNA του και θα του δώσει δυνατότητες που δεν μπορούσε να φανταστεί. Ένα τραγικό γεγονός στην οικογένειά του, θα του δώσει την ώθηση για να μεταμορφωθεί στον Spider-Man.
Μόλις πέντε χρόνια μετά το, ανεκδιήγητο, Spiderman 3, η Marvel και ο σκηνοθέτης Marc Webb μας ξανασυστήνουν έναν από τους πιο διάσημους ήρωες των comic. Η τροπή που είχε δώσει ο Sam Raimi στην τριλογία του δεν άρεσε ούτε στον κόσμο ούτε στην Marvel, οπότε αποφασίστηκε η άμεση επανέναρξη του franchise, αυτή τη φορά επιλέγοντας το Ultimate universe, δηλαδή την εκδοχή όπου ο Spiderman είναι μαθητής λυκείου και οι χαμένοι του γονείς επιστήμονες. Επιλέγοντας το Ultimate universe, ο Webb προσπαθεί να ταυτίσει το μικρό ηλικιακά κοινό του με τους χαρακτήρες και τους προβληματισμούς τους.
Η ταινία, όντας η αρχή ενός νέου franchise, προσπαθεί να μεταφέρει το κοινό στον κόσμο του Spiderman, και για αυτό η σκηνές δράσης καλύπτουν μόνο ένα μικρό μέρος των 136 λεπτών της ταινίας. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως λείπουν οι μάχες και οι εντυπωσιακές πτήσεις του άνθρωπου αράχνη, ενώ το 3D στοιχείο είναι εντυπωσιακό, αλλά όχι τόσο ώστε να θεωρηθεί απαραίτητο. Ο Andrew Garfield (Never Let Me Go , The Social Network) αποδίδει πολύ καλά τον ρόλο ενώ σίγουρα σε σύγκριση με τον Tobey Maguire έχει ένα διαφορετικό στυλ που κολλάει περισσότερο σε αυτή την νέα εκδοχή του ήρωα. Δίπλα του βλέπουμε, στον ρόλο της Gwen Stacy, της πρώτης αγάπης του Spiderman, την ανερχόμενη Emma Stone (The Help , Crazy, Stupid, Love), ενώ στον ρόλο του καθηγητή Curt Connors, ο οποίος μεταμορφώνεται στον The Lizard, τον Rhys Ifans.
Το απίστευτα γρήγορο reboot του franchise, όσο περίεργο και αν φαινόταν, ήταν επιβεβλημένο. Η Marvel προφανώς δεν θα άφηνε έναν από τους πιο αγαπημένους ήρωες της χωρίς την κατάλληλη προσοχή, ειδικά τώρα που το εγχείρημα των Avengers στέφθηκε με τεράστια επιτυχία. Αυτή η νέα προσέγγιση στην ιστορία δίνει μια νέα, ίσως όμως πιο παιδική πνοή στον ήρωα και σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας σειράς ταινιών, με την δεύτερη να έρχεται κάποια στιγμή μέσα στο 2014.

Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

Ink

Όταν οι άνθρωποι κοιμούνται, εμφανίζονται δύο δυνάμεις, οι Succubi και οι Storytellers. Οι πρώτοι είναι υπεύθυνοι για τους εφιάλτες μας, ενώ οι δεύτεροι για τα όνειρά μας. Η δύναμή τους φτάνει μέχρι τον επηρεασμό του υποσυνείδητού μας ώστε να πάρουμε τις σωστές ή τις λανθασμένες αποφάσεις στη ζωή μας. Ο John είναι ένας πατέρας με πολλές επαγγελματικές επιτυχίες, που του έχουν στερήσει όμως στην οικογενειακή του ζωή. Η κόρη του, η Emma, θα βρεθεί ανάμεσα στις δύο αυτές ομάδες και για να σωθεί, θα χρειαστεί ο πατέρας της να αντιμετωπίσει τον εαυτό του για να μπορέσει να κάνει τις σωστές επιλογές.
Ο ανεξάρτητος κινηματογράφος έχει αποδείξει πως έχει στις τάξεις του, ανθρώπους με πολύ ταλέντο και τρομερές ιδέες. Ο Jamin Winans, σκηνοθέτης και σεναριογράφος του Ink, φαίνεται πως είναι ένα από αυτά τα πρόσωπα. Ο Jamin χτίζει έναν δικό του φανταστικό κόσμο, χωρίς να μας εξηγεί τις ρίζες του ούτε όλους τους μηχανισμούς του. Για την ταινία του, το σημαντικό είναι η καταπληκτική φωτογραφία και η τρομερή επιλογή χρωμάτων και φακών, η οποία δημιουργεί καλλιτεχνικά πλάνα που θα μαγέψουν τους πάντες. Η ιστορία της ταινίας εξελίσσεται σε ένα φανταστικό πλαίσιο, αλλά παραμένει ανθρώπινη, μιας και το βάρος πέφτει τον πατέρα και στην προβληματική ζωή και σχέση με την κόρη του.
Εντύπωση προκαλούν οι σκηνοθετικές επιλογές του Jamin, αφού η ταινία είναι γεμάτη από απότομα κοψίματα και παγώματα, που κάνουν το αποτέλεσμα ακόμα πιο ιδιαίτερο και ενδιαφέρον. Με budget μόλις 250,000 δολάρια, είναι φοβερή η δουλειά που έχει γίνει στα ειδικά εφέ, τόσο σε έμπνευση όσο και σε εκτέλεση. Αντίστοιχα τρομερή δουλειά έχει γίνει και στην μουσική επιμέλεια, καθώς η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των πλάνων και τις ιστορίας.
Το Ink δεν είναι μια εύκολη ταινία, και αυτό είναι συνειδητή επιλογή του δημιουργού της. Κάποια ερωτήματα θα ξεδιαλυθούν λίγα λεπτά πριν το τέλος ενώ άλλα θα μείνουν χωρίς απάντηση. Ο φανταστικός κόσμος του Jamin Winans όμως, περισσότερο μαγευτικός και λιγότερο mind-screw, κατάφερε να βρει το κοινό του μέσα το internet και τα torrents, όπως συνήθως γίνετε με τα cult διαμάντια.

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012

Underworld: Awakening

Η Selene βρίσκεται παγωμένη μέσα σε ένα θάλαμο των εργαστηρίων Antigen. Όταν ξυπνήσει, δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά από την αιχμαλώτιση της, θα καταλάβει πως ο κόσμος που θα βρει δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που θυμάται. Οι άνθρωποι γνωρίζουν την ύπαρξη των λυκανθρώπων και των βαμπίρ, και έχουν χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να τους εξολοθρεύσουν και να αφανίσουν και τα δύο είδη ενώ ο Michael, ο άντρας που την έκανε να πάει κόντρα στην οικογένειά της, θεωρείται νεκρός. Η Selene πρέπει τώρα να δώσει την δικιά της μάχη για την σωτηρία του είδους της, αλλά μαζί, να ανακαλύψει την κρύβεται πίσω από την μικρή Eve, το κορίτσι που την ελευθέρωσε.
Το Underworld είναι μια σειρά που έχει κερδίσει το κοινό λόγω του σεναρίου με ωραία δομημένη ιστορία που έχει δημιουργήσει ο Len Wiseman. Η τέταρτη ταινία της σειράς έρχεται μαζί με την επιστροφή της, άλλη μια φορά πολύ καλής, Kate Beckinsale στον πρωταγωνιστικό ρόλο, μετά από την αισθητή απουσία της στην τρίτη ταινία. Περιέργως, ενώ με το prequel ο Wiseman έδειξε πως ήθελε να εμβαθύνει στην μυθολογία της σειράς, στην νέα ταινία αποφασίζει να διαγράψει ότι καλό έχει φτιάξει και ουσιαστικά να υπεραπλουστεύσει την πλοκή της και να διαγράψει το μυστήριό της. Η σκηνοθεσία έχει πέσει στα χέρια των Måns Mårlind, Björn Stein (Shelter) οι οποίοι με την βοήθεια των καταπληκτικών εφέ και της υψηλής ποιότητας παραγωγής παραδίδουν μια καλή περιπέτεια με πολλές και καλές σκηνές δράσης.
Η νέα συνέχεια του Underworld το μετέτρεψε σε έναν ανταγωνιστή του Resident Evil, και αυτό δεν το χρειαζόταν καθόλου η σειρά. Με την τεράστια οικονομική επιτυχία της βέβαια, είναι παραπάνω από σίγουρο πως πρέπει να περιμένουμε κιάλλες αντίστοιχες προσθήκες στην σειρά.

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

John Carter

Ο John Carter είναι ένας πρώην λοχαγός του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο οποίος έχει αφοσιωθεί στο να βρει έναν κρυμμένο θησαυρό, ψάχνοντας σε διάφορες σπηλιές της Αμερικής. Τελικά, αντί για θησαυρό, θα βρει μια πύλη που θα τον μεταφέρει στον Άρη, ο οποίος έχει τον δικό του εμφύλιο. Ενώ αρχικά μοναδικός του σκοπός είναι να βρει τον δρόμο της επιστροφής, γρήγορα θα αποκτήσει πολλούς λόγους για να κάνει αυτόν τον πόλεμο δικό του.
Ο Andrew Stanton είναι γνωστός από τις μεγάλες animation επιτυχίες του, όπως τα Wall-E και Finding Nemo. Μετά την Pixar, η Disney τον εμπιστεύτηκε για την μεταφορά του διαπλανητικού μαχητή John Carter, εμπνευστής του οποίου είναι ο Edgar Rice Burroughs, ο γνωστός από τον μύθο του Ταρζάν συγγραφέας. Το κόστος παραγωγής έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη, με τον πήχη για την κατασκευή της ταινίας μόνο να ξεπερνάει τελικά τα 200 εκατομμύρια δολάρια, ποσό που ο πρωτάρης στις live action ταινίες Stanton προφανώς δεν ήταν έτοιμος να διαχειριστεί σωστά.
Το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι πολύ κάτω του αναμενόμενου, καθώς πέρα από τον όμορφο κόσμο και τις ιδιαίτερες φυλές που εξάπτουν την φαντασία, το σενάριο χαρακτηρίζετε τουλάχιστον απλοϊκό και χωρίς ιδιαίτερη συνοχή στην ροή του, ενώ οι χαρακτήρες δεν έχουν καθόλου βάθος. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι περισσότερο από αναμενόμενη ενώ αξιοπερίεργο είναι πως με τόσο πολυδάπανη παραγωγή η ταινία δεν έχει, αντίθετα με αυτό που προστάζει το είδος, καμία μεγάλη μάχη.
Σε μια προσπάθεια ενός καινούργιου franchise, o Andrew Stanton φέρνει στην μεγάλη οθόνη έναν ακόμα αδιάφορο ήρωα και την Disney δίπλα από την οικονομική καταστροφή. Με δάνεια από το Star Wars μέχρι το Avatar, η πρώτη ταινία του John Carter αποτυγχάνει να δημιουργήσει την όποια βάση για τις επόμενες περιπέτειες του ήρωα.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Don't Be Afraid of the Dark

Η μικρή Sally πάει να μείνει με τον πατέρα της, στην έπαυλη Blackwood. Ο πατέρας της, Alex, είναι αρχιτέκτονας και μαζί με την νέα του φίλη, Kim, διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων, προσπαθούν να αναπαλαιώσουν το παλιό αρχοντικό. Η Sally, νιώθοντας παραμελημένη από τους γονείς της, αρχίζει και ψάχνει το σπίτι μέχρι που ανακαλύπτει κάποιες φωνές που την καλούν να τους βοηθήσει να ελευθερωθούν. Από την περιέργεια της, θα ελευθερώσει μια στρατιά από μικρά τερατάκια τα οποία τελικά δεν είναι τόσο φιλικά όσο ακουγόντουσαν.
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη Troy Nixey θυμίζει υπερβολικά πολύ το ύφος των ταινιών του παραγωγού και συν-σεναριογράφου Guillermo del Toro(Pan's Labyrinth, Hellboy), γνωστό για την μίξη του παραμυθιού με τον τρόμο. Το σκηνικό της ταινίας, με το παλιό τεράστιο σπίτι, με το “κρυμμένο” υπόγειο και τον μεγάλο κήπο, είναι κλασικό και συνάμα ιδανικό για ταινία με στοιχειωμένο σπίτι. Η επιλογή όμως, να ασχοληθεί η πλοκή της ταινίας περισσότερο με της αναζήτηση των μικρών τεράτων, τα οποία εμφανίζονται και πολύ γρήγορα μέσα στην ταινία, και λιγότερο με την κατεστραμμένη ψυχολογία της μικρής, κάνει το Don’t Be Afraid of the Dark να μην ξεχωρίζει καθόλου από τον σορό με τις παρόμοιες ταινίες. Η μικρή με το ιδιαίτερο πρόσωπο Bailee Madison υποδύεται την Sally, τον πατέρα της ο Guy Pearce(The Hurt Locker, The Road) και την μητριά της η Katie Holmes(Batman Begins), σε ρόλους που η ταινία δεν μπήκε ποτέ στο κόπο να εμβαθύνει.
Το Don’t Be Afraid of the Dark πήρε κάποια στοιχεία από το αριστουργηματικό Pan's Labyrinth του Guillermo del Toro, αλλά δεν κατάφερε να τα ενώσει σωστά, και τελικά το αποτέλεσμα καταλήγει να είναι μια ταινία τρόμου μόνο για παιδιά. Ίσως αυτός να ήταν εξαρχής ο σκοπός του σκηνοθέτη, αλλά ο χαρακτηρισμός ως Ακατάλληλο για Ανηλίκους στην Αμερική έφερε και την αποτυχία στις αίθουσες.

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

TrollHunter / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Thomas, η Johanna και ο Kalle είναι μια ομάδα φοιτητών που προσπαθούν να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ στην Νορβηγία, με θέμα διάφορες ξαφνικές καταστροφές που γίνονται στην περιοχή και που οι αρχές ρίχνουν τις ευθύνες στις άγριες αρκούδες. Στην προσπάθειά τους αυτή θα γνωρίσουν τον Hans, έναν μυστηριώδη τύπο που στην αρχή θα πιστέψουν πως είναι παράνομος κυνηγός. Ο Hans όμως, θα τους αποκαλύψει πως οι Σκανδιναβικοί θρύλοι για τα Troll κρύβουν μεγάλες αλήθειες που η Νορβηγική κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να τις κρύβει από τον λαό.
Τα Troll σύμφωνα με την ταινία είναι τεράστια, χαζά τέρατα που ζουν περιορισμένα από την κυβέρνηση. Έχουν δικές τους κατηγορίες σύμφωνα π.χ. με το πόσο εχθρικά είναι και πετρώνουν, ή εκρήγνυνται μερικές φορές, στο φως του ήλιου. Ο σκηνοθέτης Andre Ovredal με την δεύτερη σκηνοθετική του δουλειά καταφέρνει να αποκομίσει πολλούς φανατικούς για την δουλειά του, ενώ πολλοί χαρακτηρίζουν το Troll Hunter μία μείξη των The Blair Witch Project και Cloverfield. Η αλήθεια είναι πως το Troll Hunter είναι ένα mockumentary που βασίζετε πολύ στην αληθοφάνεια των πραγμάτων αλλά υστερεί, παρόλη την χαρακτηριστική τακτική με την κάμερα στο χέρι, στην δημιουργία αγωνίας στον θεατή και στο δέσιμο του με τους χαρακτήρες του έργου.
Ο Andre Ovredal ήθελε να συνδυάσει την αληθοφάνεια με κάποιες μικρές δόσεις χιούμορ, γιαυτό και στον πρωταγωνιστικό ρόλο βλέπουμε τον Otto Jespersen, γνωστό κωμικό της χώρας του. το οποίο όμως δεν βγήκε στην οθόνη όπως θα ήθελε. Οι σκηνές με τα τοπία της Νορβηγίας είναι καταπληκτικές ενώ τα Troll, που κάνουν την εμφάνισή τους από πολύ νωρίς στην ταινία, σε κάποιους μπορεί να φανούν αστεία καθώς μόνο τρόμο δεν μπορούν να προκαλέσουν, αλλά εξαρχής η προοπτική του Ovredal ήταν αυτά τα “τέρατα” να μοιάζουν περισσότερο με χαζά ζώα που σε κάποιο σημείο σε κάνουν να τα λυπάσαι κιόλας.
Το TrollHunter έχει ήδη κερδίσει τόσους φανατικούς σε όλο τον κόσμο που το Hollywood έτρεξε να αγοράσει τα δικαιώματα για remake. Παρά κάποια ερασιτεχνικά λάθη, η ταινία έχει κάποιες ωραίες ιδέες και πολύ πειστική απεικόνιση.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More