Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Δευτέρα 30 Απριλίου 2012

The Snows of Kilimanjaro

Ο Michel είναι ένας μεσήλικας Γάλλος σοσιαλιστής, πρόεδρος του σωματίου στη δουλειά του. Η υπερηφάνεια του δεν τον αφήνει να μείνει απ' έξω από την κληρωτίδα που οργανώνει για να διαλεχτούν αυτοί που θα απολυθούν, και τελικά αφού το όνομά του βγει μέσα στα δώδεκα που τραβήχτηκαν, θα χάσει την δουλειά του. Μαζί με την γυναίκα του Marie-Claire, προσπαθούν να ζήσουν ευτυχισμένοι, ενώ οι φίλοι τους και τα παιδιά τους τους κάνουν δώρο ένα ταξίδι για να ξεκουραστούν. Όλα τα "πιστεύω" τους θα κλονιστούν, όταν ένα βράδυ άγνωστοι θα μπουν μέσα στο σπίτι τους και αφού πρώτα τους τρομοκρατήσουν, θα τους ληστέψουν. Τα πράγματα θα μπλέξουν ακόμα περισσότερο, όταν ο Michel ανακαλύψει πως ο ένας δράστης ήταν συνεργάτης του, ήταν ένας από τους υπόλοιπους απολυμένους.
Μακριά από τον κινηματογράφο του Χόλλυγουντ, με έμφαση στην απλότητα και στον ρεαλισμό, η νέα ταινία του Robert Guédiguian αποτελεί ένα πολύ δυνατό πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο για την σύγχρονη εργατική τάξη και τα προβλήματά της. Ο “εργατοπατέρας” Michel θα αναγκαστεί να αναρωτηθεί αν όσα έκανε ήταν τελικά σωστά ή ακόμα αν αναγκάστηκε να συμβιβαστεί χωρίς να το καταλάβει. Αντίστοιχα, η νέα γενιά χωρίζεται, σε αυτούς που ξεχνούν και “συνηθίζουν” και σε αυτούς υποκύπτουν κάτω από το βάρος των δύσκολων συνθηκών της ζωής, ενώ, σύμφωνα με την ταινία, είναι στα χέρια των μεγάλων να δείξουν τον δρόμο στους νεότερους. Οι χαρακτήρες του Guédiguian είναι πολύ αληθοφανείς, με τον καθένα να έχει την δικιά του ρεαλιστική αντίδραση στα γεγονότα, προκαλώντας τον θεατή να ανακαλύψει ποια θα ήταν η δικιά του σε αντίστοιχη περίπτωση. Αυτός ο ρεαλισμός, σε συνδυασμό με το πολύ καλό και “ανθρώπινο” cast, δημιουργούν αυτόματα έναν δυνατό δεσμό ανάμεσα στον θεατή και στην ταινία που θα κρατήσει και θα γεννήσει προβληματισμούς ακόμα και μετά το τέλος της.
Το Τα Χιόνια του Κιλιμάντζαρο απέσπασε στις Κάννες το βραβείο “ Ένα Κάποιο Βλέμμα ” ενώ, ο Robert Guédiguian κατά την βράβευση του από το Ευρωκοινοβούλιο για την ταινία του αναφέρθηκε στην Ελλάδα και στον κόσμο της, που πρέπει να πολεμήσει κατά των μέτρων που τις επιβλήθηκαν. Η ταινία αφήνει μακριά τις ωραιοποιήσεις και παρουσιάζει την αλήθεια των πραγματικών καταστάσεων, αφήνοντας στο τέλος λίγο χώρο για αισιοδοξία πως μέλλον μπορεί να γίνει καλύτερο.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More