Η παλαιοντολόγος Dr. Kate Lloyd πηγαίνει στην Ανταρκτική όπου θα συναντήσει μια ομάδα από Νορβηγούς επιστήμονες, οι οποίοι έχουν ανακαλύψει θαμμένο μέσα στο πάγο έναν εξωγήινο και το διαστημόπλοιό του. Γρήγορα όμως θα καταλάβουν ότι το εξωγήινο ον είναι ακόμα ζωντανό και πως, έχει την ιδιότητα να αντιγράφει όποιο ζωντανό οργανισμό σκοτώσει. Έτσι, η ομάδα όχι μόνο θα βρεθεί διχασμένη, καθώς δεν θα ξέρει κανένας με σιγουριά ποιος δεν είναι άνθρωπος, αλλά θα κληθεί να σταματήσει το τέρας από το να ξεφύγει και να φτάσει στον πολιτισμό όπου θα μπορούσε να σπείρει τον όλεθρο.
Η ταινία του πρωτάρη σκηνοθέτη Matthijs van Heijningen και του σεναριογράφου Eric Heisserer (
Final Destination 5) είναι ένα prequel του ομότιτλου αριστουργήματος του Carpenter, αν και πολλοί μπορεί να το μπερδέψουν τελικά με remake,ειδικά αν δεν προσέξουν την τελική σκηνή. Ο άπειρος σκηνοθέτης, δυστυχώς, αποτυγχάνει να δημιουργήσει την αίσθηση που είχε το παλιό με το απονεμένο και κλειστοφοβικό φρούριο στην Ανταρκτική, ενώ δεν ασχολείται πολύ και με την παράνοια που θα έπρεπε να κυριαρχεί ανάμεσα στην ομάδα. Αντί αυτών, η ταινία έχει πολύ δράση, ειδικά στο δεύτερο μισό της, αν και υστερεί πολύ στα cgi της, ειδικά συγκρινόμενη με τα εφέ της πρώτης ταινίας που κάνανε τον κόσμο να φύγει από τις αίθουσες. Στο πρωταγωνιστικό δίδυμο βλέπουμε την Mary Elizabeth Winstead (Final Destination 3, Scott Pilgrim vs. the World) στον ρόλο της Kate Lloyd και τον Joel Edgerton στον ρόλο του Αμερικανού πιλότου ελικοπτέρου Sam Carter (Warrior, King Arthur).
Το The Thing του 2011 δεν είναι απαραίτητα μια πολύ κακή ταινία, αλλά αναπόφευκτα, πέφτοντας στην σύγκριση με το καταπληκτικό The Thing του 1982,βγένουν στην επιφάνεια και μεγεθύνονται όλα του τα μειονεκτήματα. Αν ήταν μια πρωτότυπη ταινία, τότε θα μιλάγαμε για μια οριακά αξιοπρεπή προσπάθεια, αναλογιζόμενοι και το μικρό της budget.
