Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας. Από την άλλη, η Charlotte είναι χωρισμένη μητέρα τριών παιδιών ενώ ζει από τα χρήματα του πρώην άντρα της, ο οποίος είναι διευθυντής διαφημιστής εταιρείας. Η ζωή έπαιξε το παιχνίδι της με αποτέλεσμα αυτοί οι δυο άνθρωποι να συναντηθούν και να ερωτευθούν αμέσως παρόλο που οι μέχρι τότε δρόμοι τους και οι απόψεις τους για την ζωή είναι εντελώς διαφορετικοί.

Κλασική γαλλικούρα κομεντί που σίγουρα στην μέχρι τώρα ζωή σου έχεις δει μια παρόμοια. Ήρθε το καλοκαίρι, άνοιξαν οι θερινοί κινηματογράφοι και μαζί με όλα αυτά ήρθαν και ταινίες όπως το “Happiness Never Comes Alone” να μας γλυκάνουν τα βράδια. Η ταινία πραγματικά δεν σου αφήνει κάτι μετά το τέλος της. Υπάρχουν κάποιες σκηνές που προκαλούν γέλιο και γενικότερα η ώρα περνάει εύκολα και ευχάριστα. Ωστόσο, όσο και να θες να πεις καλή κουβέντα για το γαλλικό φιλμ που μόλις είδες δεν μπορείς. Κρεμιέσαι μόνο από τα ευτράπελα που συμβαίνουν και όχι από το κλασικό πλέον σενάριο ή την απλή σκηνοθεσία.

Gad Elmaleh (Le Capital) και Sophie Marceau δεν ενθουσιάζουν και δεν απογοητεύουν ως πρωταγωνιστικό δίδυμο. Μάλλον περνούν και οι δυο απαρατήρητοι όπως και το “Happiness Never Comes Alone”, το οποίο δεν παρουσιάζει απολύτως τίποτα το ξεχωριστό και απλώς βρίσκεσαι εσύ να παρακολουθείς μια γαλλική κομεντί που δεν προσφέρει κάτι.

Read More

Quartet

Η Cissy, o Wilf και ο Reginald ζουν εδώ και λίγα χρόνια σε ένα γηροκομείο για συνταξιούχους μουσικούς της όπερας και τενόρους. Έχοντας ένα λαμπρό παρελθόν με εμφανίσεις στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου και με τραγούδια που άφησαν εποχή, οι τρεις τους ζουν την καθημερινότητά τους μαζί με άλλους ηλικιωμένους της όπερας υπό την στέγη του γηροκομείου. Κάποια μέρα καταφτάνει στο μεγάλο σπίτι η Jean, μια επίσης μεγάλη τραγουδίστρια, η οποία όμως δεν έχει ξεχάσει τις κακές της συνήθειες συνεχίζοντας να συμπεριφέρεται ακόμα σαν ντίβα. Ο ερχομός της θα αναταράξει την τριάδα και ιδιαίτερα τον Reginald με τον οποίο είχε ένα παρελθόν.

Το “Quartet” είναι η πρώτη ταινία του Dustin Hoffman στην οποία αποτυπώνει την αγάπη και την γλυκύτητα που παρουσιάζουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας. Ωστόσο, το σενάριο δεν είναι ικανό ώστε να σε κρατήσει ενώ γνωρίζεις από την αρχή το τέλος και την έκβαση της ιστορίας. Γι’ αυτό το λόγο, παραμένουμε στην γλυκιά ιστορία του φιλμ χωρίς να υπάρχει κάτι αλλο που να χρειάζεται να κρατήσουμε. Maggie Smith, Tom Courtenay, Bolli Connolly και Pauline Collins χωρίς κάτι το ξεχωριστό αλλά με ό,τι χρειάζεται απαρτίζουν με όμορφο τρόπο την πρωταγωνιστική τετράδα.

Μια απλή ιστορία αγάπης με κάποιες ατάκες γέλιου και χιούμορ είναι το “Quartet”. Ίσως να σε κάνει να βαρεθείς γιατί πολύ απλά δεν έχει απολύτως τίποτα να σε κρατήσει αλλά υπάρχει η «αγαπησιαρικη» ατμόσφαιρα μεταξύ των ηλικιωμένων οπότε κάπως σώζεται η παρτίδα και η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Dustin Hoffman.

Read More

The Hangover Part III

Ο Phil, o Stu, o Alan και ο Doug συνεχίζουν την «αγέλη των λύκων» που δημιούργησαν πριν τρία χρόνια όπου επισκέφτηκαν το Λας Βέγκας για το μπάτσελορ πάρτυ του τελεταίου. Μετά από όλες τις περιπέτειες που πέρασαν όλοι τους έχουν φτιάξει μια ήρεμη ζωή που την περνούν με τις οικογένειές τους. Εκτός από τον Alan ο οποίος σταμάτησε να παίρνει τα φάρμακά του ενώ τον τελευταίο καιρό η συμπεριφορά του ανησυχεί τους συγγενείς και τους φίλους του. Γι’ αυτό το λόγο, η υπόλοιπη τριάδα αποφασίζει να πάρει μέτρα για το καλό του Alan. Από εκείνο το σημείο και μετά οι περιπέτειες και τα ευτράπελα για την παρέα θα ξαναρχίσουν.

Το τέλος της τριλογίας του “Hangover” έφτασε με το τρίτο μέρος. Η παρέα που έκανε κόσμο και κόσμο να γελάσει επιστρέφει με νέες περιπέτειες και ανατροπές. Στεκόμαστε στην λέξη «περιπέτεια» διότι αυτό στην ουσία παρακολουθούμε στην οθόνη. Μια περιπέτεια και τους τέσσερις τύπους να προσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους από διάφορα "υπολείμματα" που άφησαν με τις πράξεις τους τα προηγούμενα χρόνια. Οι σκηνές που προκαλούν γέλιο είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και αυτές είναι τουλάχιστον «κρύες» ενώ το σπασπένς που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να βγάλει το φιλμ δεν υπάρχει πουθενά με αποτέλεσμα να βαρεθείς πολύ γρήγορα. Επιπλέον, βγάλτε από τον τίτλο το “Hangover” γιατί ούτε μια τζούρα ποτό δεν κυλάει κατά την διάρκεια της μιάμισης ώρας της ταινίας.

Το τελευταίο μέρος του “Hangover” στηρίζεται εξ ολοκλήρου στον χαρακτήρα που αγαπήθηκε περισσότερο στα δύο προηγούμενα μέρη. Από τον Zach Galifianakis περνούν οι αστείες ατάκες και οι ελάχιστες σκηνές που μπορούν να προσφέρουν γέλιο. Οι Bradley Cooper (The Place Beyond The Pines, Silver Linings Playbook) και Ed Helms απαρτίζουν την παρέα και περνούν τις περιπέτειες χωρίς όμως να αφήνουν κάτι από το πέρασμά τους. Το “Hangover Part III” είναι πολύ κατώτερο των προσδοκιών και αποτελεί ένα πολύ κακό τέλος για μια τριλογία που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Με λίγα λόγια μην περιμένεις κανένα hangover και κανένα γέλιο.

Read More

Sightseers

Οι Chris και Tina διατηρούν εδώ και τρεις μήνες σχέση και αποφασίζουν να πάνε διακοπές με τροχόσπιτο για μια εβδομάδα. Και οι δυο τους δεν είναι συνηθισμένα άτομα. Από την μια, ο Chris αρχίζει να φανερώνει σταδιακά κρυφές πτυχές της ζωής του με αποκορύφωμα την μανιακή δολοφονική τάση που έχει. Από την άλλη, η Tina ζει στον απόλυτο βαθμό την «ελευθερία» της από την πίεση που της ασκεί σε όλη της την ζωή η μητέρα της. Το tour που κάνει το ζευγάρι στις επαρχίες της Αγγλίας είναι ένα τεστ για τον έρωτά τους και μια αντιμετώπιση των δυσκολιών που συναντούν.

Το “Sightseers” είναι μια κλασική μαύρη κωμωδία που – δυστυχώς – το χιούμορ είναι βρετανικής προέλευσης. Πιστεύω πως αν η ταινία ερχόταν από οποιαδήποτε άλλη χώρα τότε θα μιλούσαμε για μια πραγματικά καλή μαύρη κωμωδία. Ωστόσο, υπάρχουν οι σκηνές που θα σε κάνουν να γελάσεις με όλα τα ευτράπελα που συμβαίνουν και που το ζευγάρι αναγκάζεται να «δολοφονήσει» ώστε να νιώσει καλύτερα και να συνεχίσει ήρεμα και καλά τις διακοπές του. Επίσης, η φωτογραφία της ταινίας είανι φανταστική ενώ τα μέρη της Αγγλίας που επιλέχτηκαν για τα εξωτερικά γυρίσματα είναι πανέμορφα.

Alice Lowe και Steve Oram ενσαρκώνουν με πολύ καλό τρόπο αυτούς τους ιδιαίτερους χαρακτήρες. Η ταινία παρουσιάζει, ακόμα, κάποια κοινωνικά προβλήματα που υπάρχουν ενώ ο σκηνοθέτης μας πασάρει το ζευγάρι ως δυο επαρχιώτες που προσπαθούν για το καλό της κοινωνίας και ως εκ τούτου δεν μπορείς να μην πας με το μέρος τους. Το φιλμ έχει μια πολύ γερή δόση αγγλικού, μαύρου χιούμορ και αν είσαι από εκείνους που γουστάρεις μια τέτοια φάση, τότε το “Sightseers” είναι σίγουρα η ταινία σου.

Read More

Stand Up Guys

Ο Val αποφυλακίζεται μετά απο 28 χρόνια και ο κολλητός του φίλος, Doc, τον περιμένει για να τον καλοσωρίσει στη νέα του ζωή. Οι δυο τους αρχίζουν να αναπολούν τις παλιές εποχές όπου προκαλούσαν παντού χάος μαζί. Αφού πηγαίνουν πρώτα και παίρνουν τον τρίτο της συμμορίας, ξεκινούν ένα βράδυ γεμάτο περιπέτεια για να θυμηθούν τις μέρες που και οι τρεις έσπερναν τον πανικό παντού. Η διαφορά τώρα είναι πως ο Doc βρίσκεται υπό τις οδηγίες ενός μαφιόζου και έχει την εντολή να σκοτώσει τον Val μέχρι το επόμενο πρωί.

Με τις καλύτερες περγαμηνές ξεκινάει το “Stand Up Guys” πριν καν την προβολή του. Και αυτό διότι τα ονόματα των τριών πρωταγωνιστών έχουν τόσο «βάρος» όσο έχουν όλοι οι νέοι ηθοποιοί μαζί. Al Pacino, Christopher Walken (Seven Psychopaths) και Alan Arkin (Argo) ενώνουν τις υποκριτικές δυνάμεις τους με αποτέλεσμα το ενδιαφέρον να γίνεται πολύ μεγάλο. Ο πρώτος με την χαρακτηριστική άνεση που τον έχουμε συνηθίσει κυμαίνεται στα υψηλά επίπεδα όλων αυτών των χρόνων. Ο Alan Arkin δεν εμφανίζεται για πολλή ώρα, ωστόσο καταφέρνει να γοητεύσει και αυτός με την παρουσία του. Τέλος, ο Christopher Walken είναι εκείνος που εντυπωσίαζει περισσότερο απο τους τρεις.

Τα τρία Όσκαρ, όμως, που παίζουν δεν μπορούν από μόνα τους να ανεβάσουν την ταινία. Το σενάριο είναι αρκετά ρηχό ενώ η σκηνοθεσία δεν είναι και η καλύτερη που μπορείς να φανταστείς για μια τέτοιου είδους ταινία. Προσωπικά, θα προτιμούσα περισσότερο πιστόλι και δράση. Το φιλμ το πάει προς το μαύρο χιούμορ αλλά εντελώς αποτυχημένα. Και στο τέλος σου μένει η ηθοποία των τριών και η μουσική επιμέλεια που είναι αρκετά καλή.

Read More

The Suicide Shop

Σε μια επαρχιακή πόλη της Γαλλίας οι κάτοικοι είναι συνεχώς βουτηγμένοι στην κατάθλιψη ενώ δεν βρίσκουν τίποτα χαρούμενο στη ζωή. Οι αυτοκτονίες είναι πιο συχνές και από το να πάρει κάποιος ψωμί. Η οικογένεια Tuvache διατηρεί μια επιχείρηση, η οποία πουλάει κάθε είδους προϊόν με το οποίο μπορεί κάποιος να αυτοκτονήσει, από δηλητήρια και λεπίδες μέχρι σχοινιά για κρεμάλα. Επομένως, το μαγαζί πηγαίνει πολύ καλά αφού σε καθημερινή βάση μπαίνουν αρκετοί πελάτες που θέλουν να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Όμως, στην οικογένεια γεννιέται ένα παιδί, ο Alan, που έχει κάτι το διαφορετικό από την πλειοψηφία της πόλης. Χαμόγελο. Έτσι, έρχεται σε αντίθεση με την οικογένειά του και η θετική αύρα και διάθεσή του θα φέρει αναπόφευκτες συγκρούσεις σε οικογένεια και επιχείρηση.

Το “The Suicide Shop” έρχεται από τη Γαλλία με όλες τις περγαμηνές ενός κινουμένου σχεδίου. Η κεντρική ιδέα είναι αρκετά έξυπνη και πρωτότυπη, ωστόσο κάπου η μεταφόρά της χάνεται στην πορεία. Η ταινία έχει πολύ μαύρο χιούμορ και ένα αισιόδοξο μήνυμα. Η σύγκριση με τα animations του Tim Burton (Dark Shadows, Frankenweenie) είναι αναπόφευκτη αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε και με κάτι άλλο. Εκτός του ότι είναι παιδικό, το φιλμ έχει και τον χαρακτήρα του μιούζικαλ. Αυτό, όμως, δεν βοηθάει την ροή της ταινίας, αντιθέτως την βγάζει από την πορεία της και σε κάνει να βαρεθείς.

Αν και η αρχική ιδέα είναι η μαύρη σάτιρα να φτάσει μέχρι το κόκκαλό σου, αυτό δεν γίνεται. Και αυτό, διότι η ταινία καταφέρνει και επαναλαμβάνεται στην μικρή διάρκεια που έχει. Το “The Suicide Shop” έχει πολλή μαυρίλα αλλά και παιδικότητα. Σίγουρα δεν εντυπωσίαζει, σίγουρα δεν σου μένει στο μυαλό, όμως η κάτι λιγότερο από μιάμιση ώρα θα περάσει ευχάριστα. Αν θες γαλλικό animation τότε τα “The Triplets of Belleville” και “The Illusionist” είναι ό,τι πρέπει. Αλλιώς ξέρεις σε ποιον Αμερικανό μετρ "μαύρων" κινουμένων σχεδίων θα τρέξεις για μια ακόμη φορά.

Read More

Populaire

Η Rose ζει σε ένα μικρό χωριό της Νορμανδίας, δουλεύει στο παντοπωλείο του πατέρα της ενώ λατρεύει την δακτυλογραφία. Παρόλο που ο πατέρας της την προορίζει για γυναίκα ενός πλούσιου συγχωριανού της, εκείνη παίρνει την απόφαση να ταξιδέψει στο Lisieux και να δώσει συνέντευξη για μια δουλειά γραμματέας. Ο ασφαλιστής, Louis, τη στιγμή που είναι έτοιμος να κλείσει την πόρτα στη νεαρή, εντυπωσιάζεται από την ταχύτητα που δακτυλογραφεί. Έτσι, θα της προσφέρει την θέση της γραμματέας αλλά με έναν όρο. Να δεχτεί να λάβει μέρος σε διαγωνισμό δακτυλογράφησης. Έκτοτε, Louis και Rose θα έρθουν πιο κοντά, με τον πρώτο να οραματίζεται στο πρόσωπο της δεύτερης τη νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια στην δακτυλογραφία.

Το “Populaire” είναι αυτό ακριβώς που ονομάζουμε «γαλλικός κινηματογράφος». Μια κομεντί με τα στοιχεία του χιούμορ και του ρομαντισμού να βρίσκονται στα ύψη. Ο Regis Roinsard πραγματοποιεί την πρώτη του – μεγάλου μήκους – απόπειρα και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από εκπληκτικό. Υπάρχει η μερίδα ταινιόφιλων που θεωρούν πως όλες οι γαλλικές ρομαντικές κωμωδίες είναι βαρετές και αναμενόμενες. Όσον αφορά το δεύτερο δεν έχουν και άδικο. Όσον αφορά το πρώτο, όμως, δεν μπορούμε να πούμε πως όλες είναι βαρετές. Ναι, το “Populaire” έχει ένα αναμενόμενο σενάριο και εσύ έχεις 99% πιθανότητες να πετύχεις το τέλος και την ροή της πλοκής από πολύ νωρίς.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως η ταινία δεν βλέπεται. Αντιθέτως, διαθέτει τόσο έξυπνο χιούμορ ώστε να γελάσεις αρκετά κατά την διάρκειά της. Οι ξεκαρδιστικοί διάλογοι και οι ακόμα πιο αστείοι μορφασμοί των ηθοποιών σε κερδίζουν αμέσως. Romain Duris και Deborah Francois (Le Premier Jour du Reste de ta Vie) συνθέτουν εκπληκτικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Ο Γάλλος σκηνοθέτης μας γυρίζει στην δεκαετία του ’50, σε μια πολύ όμορφη εποχή, ενώ μας παρουσιάζει με ρετρό διάθεση τα συναισθήματα που γεννιούνται μεταξύ αφεντικού και υπαλλήλου. Επίσης, υπενθυμίζει το πόσο σημαντικό είναι ο άνθρωπος να βρίσκεται προσγειωμένος όταν από χαμηλά φτάσει στην κορυφή.

Το “Populaire” είναι γλυκιά, ρομαντική, αστεία ταινία. Αν δεν κολλήσεις στο θέμα του «αναμενόμενου σεναρίου», τότε οι 2 παρά κάτι ώρες θα κυλήσουν πολύ ευχάριστα και με φουλ ρετρό αισθητική. Αν, όμως, δεν αντέχεις τις «γαλλικούρες» τότε το φιλμ δεν ενδείκνυται για σένα.

Read More

The Angels' Share

Ο Ronnie είναι ένας μικροαπατεώνας που ζει στην Γλασκώβη και το δικαστήριο της πόλης τον έχει καταδικάσει σε 300 ώρες κοινωνικής εργασίας. Στη ζωή του είχε πάντα πολλά προβλήματα, αλλά μετά την γέννηση του γιού του έχει βάλει στόχο να αλλάξει και να κόψει τις κακές συνήθειες. Μόνος σύμμαχός του είναι ο επιστάτης που είναι υπεύθυνος για την επίβλεψη του Ronnie και μερικών άλλων με αντίστοιχες ποινές, που θα τον βοηθήσει να ανακαλύψει το ταλέντο του στην διάκριση των αρωμάτων από ουίσκι. Με αρχή αυτό και την βοήθεια των νέων του φίλων, θα προσπαθήσει να ξεφύγει από την παλιά του ζωή και να κάνει μια νέα αρχή.

Ο Ken Loach επιστρέφει με άλλη μια ταινία με θέμα τα προβλήματα της φτωχής κοινωνίας της Αγγλίας, με το προβληματικό σύστημα και την μεγάλη ανεργία. Με τον γνωστό ρεαλισμό του, ο Loach αποτυπώνει τα προβλήματα που όπως έχει αποδείξει γνωρίζει καλά, δημιουργώντας και μεταφέροντας στον θεατή όμως μια αίσθηση αισιοδοξίας πως ο καθένας μπορεί να ξεφύγει από αυτά. Το σενάριο είναι πολύ καλογραμμένο και βάζει τον θεατή για λίγο μέσα στον μαγευτικό κόσμο του σκωτσέζικου ουίσκι. Οι ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί και με πολύ αληθινές ερμηνείες συμβάλουν στον ρεαλισμό της ταινίας.

Το "Μερίδιο των Αγγέλων" είναι μια κοινωνική κωμωδία που καταφέρνει να αγγίξει τον θεατή και να τον κάνει να γελάσει αλλά και να προβληματιστεί. Ο Ken Loach για άλλη μια φορά είναι εξαιρετικός και δημιουργεί μια ταινία που θα διασκεδάσει και θα γεμίσει αισιοδοξία για την ζωή τον θεατή.

Read More

La Source des Femmes

Σε ένα απομονωμένο χωριό του Μαρόκο οι γυναίκες είναι εκείνες που κουβαλούν σε καθημερινή βάση το νερό από το βουνό με τους κουβάδες, καθώς δεν υπάρχει ακόμα σύστημα ύδρευσης. Οι άνδρες, αντιθέτως, κάθονται στο καφενείο πίνοντας και καπνίζοντας ενώ γενικότερα η γνωμη της γυναίκας θεωρείται κάτι παραπάνω από αδιάφορη. Η Leila, όμως, είναι μια νεαρή κοπέλα η οποία δεν αντέχει αυτή την καταπίεση καθώς επιβάλλεται και στις εγκύους να κουβαλούν νερό. Γι’ αυτό το λόγο, ξεκινάει μια δράση ενάντια στην σωματική και ψυχολογική καταπίεση των γυναικών με μια απεργία. Απεργία από τον έρωτα. Οι γυναίκες αποφασίζουν να απεργήσουν από το σεξ, πράγμα που θα εξοργίσει τους άνδρες και γενικότερα την κοινωνία του χωριού.

Το “La Source des Femmes” μιλάει για τις προσπάθειες των γυναικών να γίνουν ίσες κοινωνικά με τους άνδρες. Ο τρόπος με τον οποίο αποφασίζουν να αντιδράσουν οι γυναίκες είναι πολύ έξυπνος και χιουμοριστικός. Αυτό, ίσως, κάνει και τη διαφορά στο φιλμ, το οποίο το λες συγκινητικό μεν όχι πολύ δυνατό δε. Μπορεί να σε κουράσει από κάποια στιγμή και μετά καθώς σκηνές επαναλαμβάνονται και η πλοκή δεν ρέει με γρήγορο και ενδιαφέρον τρόπο, ώστε να σε τραβήξει. Από την άλλη, η προσπάθεια της πρωταγωνίστριας να αλλάξει το σκηνικό στο χωριό αλλά και ο χλευασμός που δέχεται από άνδρες και κάποιες γυναίκες είναι κάπως ψυχρά και δεν αποτυπώνονται πολύ ζωντανά στην οθόνη.

Η ταινία πάντως μας θυμίζει τα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετώπιζουν οι γυναίκες ακόμα και τώρα στο Ισλάμ και πως μπορεί να υπάρξει μια αλλιώτικη ισόνομη ζωή και εκεί. Αν δράμα και χιούμορ ήταν πιο δυνατά – και αν ο Radu Mihaileanu διασκεύαζε καλύτερα την «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη – τότε το “La Source des Femmes” θα σου έμενε για πολύ καιρό στο μυαλό.

Read More

Smashed

Η Kate και ο Charlie είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι που περνάει την ζωή του διασκεδάζοντας και γελώντας. Η πρώτη είναι δασκάλα πρώτης δημοτικού ενώ ο δεύτερος αρθρογραφεί για συναυλίες. Μεγάλη ευθύνη στην ευτυχία της ζωής τους έχει το αλκοόλ που ρέει άφθονο, με αποτέλεσμα να είναι και οι δυο τους μεθυσμένοι συνεχώς. Αυτό, ωστόσο, έχει ως αντίκτυπο η Kate να αντιμετωπίσει προβλήματα στην δουλειά της και για να τα ξεπεράσει να μπλεχτεί σε ψέμματα. Εκτός από αυτό, βρίσκεται αντιμέτωπη και με την καταστροφή του γάμου της καθώς θα πρέπει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που δημιουργούνται, από την στιγμή που αποφασίζει να κόψει το ποτό.

Μια κλασική ταινία για τον αλκοολισμό που πραγματεύεται τις δυσκολίες και τις θυσίες του ανθρώπου να ξεφύγει από αυτό το δαίμονα. Το “Smashed”, όμως, επικεντρώνεται και σε ένα άλλο θέμα, εκείνο της θεραπείας, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε κόλαση για ένα άτομο χωρίς να το θέλει. Η Kate ξεκινώντας να πηγαίνει στις συναντήσεις των «Ανώνυμων Αλκοολικών», αρχίζει και την κατάρευση της σχέσης της με τον επίσης αλκοολικό άντρα της. Προκειμένου να σώσει την ζωή της, μπλέκεται σε ψέμματα με αποτέλεσμα να χάσει το παιχνίδι σε δουλειά και σπίτι. Συνήθως, τέτοιου είδους ταινίες προβάλουν την χαρούμενη πλευρά της απεξάρτησης, το “Smashed” όμως κάνει ακριβώς το αντίθετο.

Η Mary Elizabeth Winstead (The Thing), στον ρόλο της αλκοολικής δασκάλας, δίνει ρεσιτάλ ηθοποιίας με τις σπαρακτικές ερμηνείες της. Η ένταση που επικρατεί κατά την διάρκεια της ταινίας είναι πολύ δυνατή ενώ η εναλλαγή των συναισθήματων της πρωταγωνίστριας είναι αρκετά εύστοχες. Αντιθέτως, ο επίσης αλκοολικός άντρας της, Aaron Paul, προσπαθεί να ακολουθήσει την συναισθηματικά φορτισμένη ερμηνεία της Winstead αλλά μάταια. Σε δευτερεύοντα ρόλο, η πάντα εξαιρετική Octavia Spencer (The Help) εντυπωσίαζει και εδώ.

Το “Smashed” είναι μια συγκινητική ταινία που σε ταξιδεύει στην ειλικρινή αντιμετώπιση του αλκοολισμού χωρίς τα κλισέ που συναντάμε σε παρόμοιες ταινίες. Αυτό που την κάνει ξεχωριστή από τις υπόλοιπες είναι ότι ταυτόχρονα είναι και μια κομεντί με πολύ επιτυχημένους και ξεχωριστούς διαλόγους.

Read More

Silver Linings Playbook

Ο Pat Solitano παίρνει εξιτήριο από το ψυχιατρικό ίδρυμα στο οποίο έχει περάσει τους τελευταίους οχτώ μήνες της ζωής του, και επιστρέφει στο σπίτι των γωνιών του. Οι γονείς του προσπαθούν να τον βοηθήσουν να σταθεί πάλι στα πόδια του και να ξεπεράσει τα προβλήματά του, στόχος αυτού όμως είναι να ανακτήσει την παλιά του ζωή και κυρίως την γυναίκα του, η οποία δεν θέλει να τον ξαναδεί. Η ζωή του θα αρχίσει να γίνεται καλύτερη από την στιγμή που θα γνωρίσει την Tiffany, μια κοπέλα με τα προβλήματα που παλεύει με τον δικό της τρόπο να τα ξεπεράσει. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί ένα δέσιμο που θα φέρει μια μοναδική αισιοδοξία στην ζωή και των δύο.

Ο σκηνοθέτης του The Fighter, David O. Russell , επιστρέφει με μια ταινία αφιερωμένη στην ζωή και στην αισιοδοξία με την οποία πρέπει να την βλέπουμε. Η ιστορία της ταινίας, που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο, μιλάει για τα προβλήματα που έχει ο κάθε άνθρωπος αλλά με την βοήθεια των συνανθρώπων του μπορεί να τα προσπεράσει. Ο πρωταγωνιστής Solitano είναι με μια πρώτη ματιά ο πιο τραγικός χαρακτήρας της ταινίας, αλλά στη συνέχεια γίνεται φανερό πως ο κάθε ήρωας έχει το δικό του ιδιαίτερο πρόβλημα. Η επιτυχία της ταινίας είναι η μίξη του δράματος με το κωμικό και το ρομαντικό στοιχείο που φτιάχνει ένα όμορφο αποτέλεσμα που “μιλάει” σε όλους.

Μοναδικές επιλογές είναι αυτές του cast, καθώς όλοι οι ηθοποιοί είναι πολύ ταιριαστοί και βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό. Την παράσταση όμως, εκτός του πρωταγωνιστικού διδύμου, κλέβει ο μεγάλος Robert De Niro (Red Lights, Being Flynn) στον ρόλο του πατέρα που αποζητά το δέσιμο με τον γιο του. Στον ρόλο του Solitano βρίσκεται ο, αναπάντεχα καλός, Bradley Cooper ενώ από τον ρόλο της Tiffany ξεχωρίζει με την τρομερή της ερμηνεία η Jennifer Lawrence (The Hunger Games, House at the End of the Street), που δείχνει πως έχει την δυνατότητα να ξεκινήσει μια δυνατή καριέρα.

Το Silver Linings Playbook είναι μια όμορφη ταινία που καταφέρνει να απευθύνεται σε πολύ μεγάλου εύρους κοινό και να περνάει μια πραγματική αύρα αισιοδοξίας. Η πραγματική επιτυχία έρχεται από το εύστοχο χιούμορ και τις πολύ καλές ερμηνείες του cast. Το σύνολο είναι τόσο καλό που τελικά προτάθηκε για οχτώ Όσκαρ, με σοβαρές ελπίδες να κερδίσει κάποια από αυτά.

Read More

Frankenweenie

Οι γονείς του μικρού Victor προσπαθούν να τον «κοινωνικοποιήσουν», καθώς ο νεαρός δεν έχει φίλους και ασχολείται φανατικά με επιστημονικές εργασίες. Ωστόσο, έχει έναν μοναδικό φίλο, τον Σπάρκυ, όπου είναι ο σκύλος του. Περνάει ατέλειωτες ώρες μαζί με το κατοικίδιό του, το οποίο είναι κάτι παραπάνω από καλός φίλος. Όμως, μια μέρα ο Σπάρκυ σκοτώνεται στον δρόμο από ένα αυτοκίνητο. Ο Victor συγκλονίζεται πολύ από την απουσία του αγαπημένου του φίλου και προσπαθεί να επαναφέρει τον σκύλο του μέσω του ηλεκτρισμού, πράγμα που θα προκαλέσει άσχημα αποτελέσματα στην τοπική κοινωνία της Νέας Ολλανδίας.

Ένας μεγάλος σκηνοθέτης πραγματοποιεί μια μεγάλη επιστροφή. Όχι ότι έχει λείψει από τα κινηματογραφικά δρώμενα – αφού κάθε χρόνο σχεδόν κάνει την εμφάνισή του με μια ταινία του – αλλά δεδομένου αυτά που παρουσίασε τα τελευταία χρόνια, η φετινή επιστροφή μπορεί να θεωρηθεί καλή. Και αυτό διότι, το “Frankenweenie” αποτελεί ένα από τα ωραιότερα animations του πολύ καλού Tim Burton. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης είχε να παρουσιάσει ένα αξιόλογο έργο στην ουσία από το 2007 και το εκπληκτικό μιούζικαλ “Sweeney Todd:The Demon Barber of Fleet Street”. Από τότε αναλώθηκε σε ιστορίες κλασικές με την επανάληψη να πέφτει σύννεφο και τον Burton να γίνεται αφόρητα βαρετός. Ούτε τα υψηλής παραγωγής “Alice in Wonderland” και “Dark Shadows” κατάφεραν να εντυπωσιάσουν, παρόλα τα βαριά ονόματα των Johnny Depp (The Rum Diary), Mia Kasikawska (Lawless, Jane Eyre, Restless) και Michelle Pfeifer.

Το “Frankenweenie” είναι ένα πολύ καλά στημένο animation ενώ η παρομοίωση με την ιστορία του γνωστού Frankenstein είναι αρκετά καλή. Η ταινία αγγίζει άνετα το επίπεδο των φανταστικών “The Nightmare Before Christmas” και “Corpse Bride”, έχοντας δράση και συνεχή εξέλιξη της ιστορίας, ο Tim Burton παίρνει επάξια τον τίτλο του παραμυθά της μεγάλης οθόνης. Το ασπρόμαυρο φόντο της ταινίας δεν παραπέμπει σε μια παλιά εποχή ενώ η ατμόσφαιρα που βγάζει το φιλμ σε συνεπάρει. Το “Frankenweenie” είναι ένας εξαιρετικός συνδυασμός dark animation και γλυκιάς ιστορίας.

Ωστόσο, η άλλη όψη του νομίσματος δείχνει τον Tim Burton «αλλαγμένο» ως προς τα συναισθήματα που βγάζει στις ταινίες του. Και σε αυτό ίσως έχει βάλει το χεράκι της η Disney, η οποία μάλλον είναι υπεύθυνη για την γλυκύτητα του φιλμ. Αλλιώς δεν πιστεύω πως ο μετρ των μακάβριων animations θα παρουσίαζε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτά που μας έχει συνηθίσει.

Read More

Hope Springs

Ο Arnold και η Kay είναι παντρεμένοι 30 χρόνια, ωστόσο μετά από τόσα χρόνια ο γάμος τους έχει ρουτινιάσει. Η καθημερινότητα του ζευγαριού είναι κάτι περισσότερο από βαρετή ενώ πολλές φορές αυτό έχει ως αποτέλεσμα το ζευγάρι να καυγαδίζει. Γι’ αυτό το λόγο, η Kay παίρνει την απόφαση να επισκεφθεί για μια εβδομάδα έναν ψυχολόγο για να αναθερμάνει την συζυγική αλλά και την ερωτική σχέση του ζεύγους. Στις συνεδρείες θα την ακολουθήσει και ο σύζυγός της, ο οποίος παρά τις προσπάθειές του, δεν μπορεί να ανακτήσει την ερωτική επιθυμία του για την γυναίκα του.

Το “Hope Springs” διαρκεί κάτι λιγότερο από δύο ώρες αλλά στην ουσία για σένα έχει διάρκεια ενός 20λεπτου. Πολύ προβλέψιμη ταινία, με σενάριο που μπορεί να πατάει πάνω στα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, αν και αμφιβάλλω πως το πρόβλημα ενός ηλικιωμένου ζεύγους είναι το σεξ. Το φιλμ αποτελεί άλλη μια κλασική αμερικανική ταινία που θέλει να θίξει ένα κοινωνικό πρόβλημα αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να σε κάνει να βαρεθείς.

Το μόνο που σώζει την κατάσταση είναι το cast. Η, όπως πάντα, φοβερή Meryl Streep προσφέρει μια εξαιρετική ερμηνεία ενώ στο πλευρό της βρίσκεται ένας άλλος μεγάλος ηθοποιός, ο Tommy Lee Jones (Men in Black 3). Όλη η ταινία είναι αυτοί οι δύο ηθοποιοί και πιστεύω πως χωρίς αυτούς, το 2ωρο θα ήταν απελπιστικά βαρετό. Ο τρίτος της παρέας, Steve Carell, εμφανίζεται κάπως βαριεστημένος στον ρόλο του ψυχολόγου, χωρίς να έχει να δώσει κάτι στην ταινία.

Ένα από τα προβλήματα μιας μακροχρόνιας σχέσης μπορεί να είναι ο έρωτας και το σεξ, ωστόσο το “Hope Springs” θα σε κάνει να βαρεθείς πάρα πολύ. Αν δεν θες να κλαις τα χρήματά σου, τότε απέφυγέ να την δεις σεκινηματογράφο.

Read More

Dark Shadows

Το 1752 η οικογένεια Collins μετακομίζει από το Λίβερπουλ της Αγγλίας στην Αμερική. Εκεί χτίζουν μια επιχείρηση που θα ζωντανέψει μια ολόκληρη πόλη και γρήγορα θα τους κάνει τους άρχοντες όλης της εκεί κοινωνίας. Ο γιός της οικογένειας, Barnabas, μπορεί να έχει όποια γυναίκα θέλει, αλλά αυτός έχει μάτια μόνο για μία. Η Angelique Bouchard, μια μάγισσα που ο Barnabas έκανε το λάθος να της ραγίσει την καρδιά, αποφασίζει πως αφού δεν τον έχει αυτή, τότε θα τον καταστρέψει. Με μία δικιά της κατάρα, ο Barnabas μετατρέπεται σε βαμπίρ και θάβεται ζωντανός, καταδικασμένος να ζήσει για πάντα κάτω από το χώμα. Αρκετά χρόνια αργότερα, ένα λάθος θα τον φέρει πάλι στην επιφάνεια, μόνο που βλέπει πως τα πάντα έχουν αλλάξει στον κόσμο.

Ο Tim Burton επιλέγει μία από τις πιο cult σειρές της τηλεόρασης και την μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη, μένοντας πιστός στο σκοτεινό, gothic αλλά παράλληλα διασκεδαστικό ύφος που τον χαρακτηρίζει. Ο γνωστός σκηνοθέτης όμως αυτή τη φορά δεν καταφέρνει να ενώσει αρμονικά το κωμικό με το horror στοιχείο της ταινίας. Οι αστείες σκηνές της ταινίας είναι μετρημένες και έρχονται κυρίως λόγο του ταλέντου του Johnny Depp (The Rum Diary), που για άλλη μια φορά πρωταγωνιστεί σε ταινία του Burton. Γενικά στην διάρκεια του φιλμ υπάρχει η αίσθηση πως πολλά πράγματα “τραβήχτηκαν” πολύ περισσότερο απ' όσο έπρεπε και κατέστρεψαν το όποιο δέσιμο της ταινίας, αίσθηση η οποία κορυφώνεται και στο φινάλε το οποίο είναι φορτωμένο σε κουραστικό βαθμό. Δίπλα στον Johnny Depp, του οποίου η ερμηνεία αν και καλή δεν ξεφεύγει από αυτό όσα έχουμε ξαναδεί από αυτόν, βλέπουμε τις Michelle Pfeiffer, Helena Bonham Carter και την Eva Green (Perfect Sense).

Το Dark Shadows είναι μια ταινία που φωνάζει από μακριά πως ταιριάζει στο γνωστό στυλ του Tim Burdon. Αν και το project φαίνεται πως έχει όλα τα στοιχεία για να γίνει μια διασκεδαστική ταινία, το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει λίγο βαρετό και σίγουρα αρκετά ανέμπνευστο, καθώς η δουλειά του Tim Burdon έχει αρχίσει να γίνεται πολύ επαναλαμβανόμενη και χωρίς φαντασία.

Read More

Seven Psychopaths

Ο Marty είναι ένας σεναριογράφος χωρίς οίστρο. Επιχειρεί να γράψει ένα σενάριο και η έλλειψη έμπνευσης φαίνεται να τον οδηγεί στο αλκοόλ. Ο φίλος του Billy - απαγωγέας σκύλων στο "επάγγελμα" - προσπαθεί να να τον βοηθήσει στο να γραφεί ένα σενάριο, ωστόσο άθελά του μπλέκει τον Marty και τον εαυτό του σε μια μαφιόζικη περιπέτεια που αφορά την απαγωγή ενός σκύλου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να φύγουν παρέα με έναν τρίτο φίλο τους στην έρημο ώστε να ξεφύγουν από την συμμορία αλλά και ταυτόχρονα να βρουν την συνέχεια της υπόθεσης για την ταινία που προσπαθούν να γράψουν.

Ο Martin McDonagh επιστρέφει τέσσερα χρόνια μετά και το “In Bruges” και υπογράφει σενάριο και σκηνοθεσία για μία από τις καλύτερες «μαύρες» κωμωδίες της χρονιάς. Όπως και στην προηγούμενη ταινία, έτσι και τώρα ο σκηνοθέτης συνεργάζεται με τον Colin Farrell (Total Recall, Fright Night) ο οποίος στέκεται άξιος των περιστάσεων. Όμως την μεγάλη έκπληξη και το πολύ γέλιο φέρνει ο συνπρωταγωνιστής Sam Rockwell με τις πολύ καλές ατάκες του και τις εκφράσεις του. Επίσης, εξαιρετικός – όπως πάντα – ο Christopher Walken αλλά και ο guest Tom Waits (Bad As Me). Η ταινία εξελίσσεται με υπέροχο τρόπο ενώ σε κανένα απολύτως διάστημα δεν σε αφήνει αφού συνεχώς ξεδιπλώνονται τα γεγονότα με μια καλή αλληλουχία.

Γέλιο, συγκίνηση και πολύ σπλάτερ θα γεμίσουν με μεγάλη ευχαρίστηση το 2ωρο σου και σίγουρα δεν θα βγεις χαμένος με την συγκεκριμένη ταινία. Το “Seven Psychopaths” είναι αυτό που λέμε «μαύρη» κωμωδία. Αν περιμένεις να ξεκαρδιστείς στα γέλια επί 2 ώρες, μάλλον αυτή η ταινία δεν είναι για σένα. Αν πάλι, είσαι λάτρης αυτού του είδους, τότε το συγκεκριμένο φιλμ είναι ό,τι πρέπει.

Read More