Μετά τις επιθέσεις στους δίδυμους πύργους η Αμερική ξεκίνησε ένα μεγάλο ανθρωποκυνηγητό για να βρει τον υπεύθυνο πίσω από αυτές. Μέσα από ένα αχανές δίκτυο πληροφοριών, μερικοί άνθρωποι καλούνται να ξεχωρίσουν αυτή την μία πληροφορία που μπορεί να τους οδηγήσει τελικά στα ίχνη του πιο καταζητούμενου ανθρώπου στην Γη. Μια γυναίκα πράκτορας, η Maya, ξεκινάει την καριέρα της μπαίνοντας κατευθείαν στις σκληρότερες καταστάσεις και, γρήγορα, μετατρέπεται στον άνθρωπο που θα καταφέρει το ακατόρθωτο.
Η Kathryn Bigelow επιστρέφει μετά το The Hurt Locker με μία ταινία που ακολουθεί αντίστοιχα μονοπάτια, αυτή τη φορά όμως με έντονο το στυλ του ντοκιμαντέρ και της ακριβής καταγραφής στοιχείων. Με το σενάριο και προφανώς το τέλος του να είναι γνωστά από την αρχή στον θεατή, η Bigelow εστιάζει στις λεπτομέρειες που φαίνεται να οδήγησαν στην εύρεση του Bin Laden και δεν φοβάται να προκαλέσει με μερικές αρκετά σκληρές σκηνές, όπως η αρχική σκηνή των βασανιστηρίων. Η ματιά της όμως είναι παγωμένη και η ροή του έργου δεν μοιάζει καθόλου με αυτή ενός κατασκοπευτικού θρίλερ.
Το ίδιο παγωμένη είναι και η κεντρική ηρωίδα Maya, την οποία όμως ενσαρκώνει υποδειγματικά η Jessica Chastain (
The Debt,
The Help,
Take Shelter,
Lawless,
Coriolanus). Δίπλα της σε πολύ μικρότερους ρόλους βλέπουμε τους Reda Kateb, Kyle Chandler (
Super 8) και Jason Clarke. Αρκετά καλή ήταν και η φωτογραφία της ταινίας αλλά εκεί που σίγουρα ξεχώρισε είναι στο ηχητικό μοντάζ, για το οποίο κέρδισε και το μοναδικό της Όσκαρ, καθώς ο ήχος βοήθησε πολύ στην αληθοφάνεια του αποτελέσματος.
Σίγουρα καλύτερη από την προηγούμενη δουλειά της Bigelow, το ZDT δεν είναι κακό, έχει αρκετά θετικά, ένα εκ των οποίων είναι πως δεν παίρνει τόσο ξεκάθαρη θέση όσο θα περίμενε κανείς, αλλά δεν καταφέρνει να “ρουφήξει” τον θεατή. Σίγουρα πάντως οι συνολικά πέντε προτάσεις για Όσκαρ και ειδικά αυτή της καλύτερης ταινίας φαντάζουν τουλάχιστον υπερβολικές.
