Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012

Φανταστικοί Ήχοι – Φανταστικοί Ήχοι

Το όνομα του καλλιτέχνη ταιριάζει γάντι για την μουσική που συνθέτει διότι πολύ απλά οι ήχοι που βγάζει είναι φανταστικοί. Ο Άγγελος Μπαλτάς μας έχει συστηθεί εδώ και 7 χρόνια έχοντας κυκλοφορήσει έναν δίσκο, το “Masters of The Universe” to 2006. Προτιμά να «κρύβεται» πίσω από το όνομα Φανταστικοί Ήχοι και να δημιουργεί τις μουσικές του πανδαισίες φέροντας τον συγκεκριμένο τίτλο. Λίγο πριν το φύγει το 2012, κυκλοφορεί την δεύτερη δισκογραφική δουλειά του με το ομώνυμο όνομα.
Ορχηστρικές συνθέσεις, προερχόμενες από την pop παλιών δεκαετιών και συγκεκριμένα εκείνων των 60’s και 70’s. Ωστόσο, το θέμα έγκειται στο γεγονός πως η pop, που διαλέγει να «πειράξει» ο Άγγελος Μπαλτάς, έχει βάση τις ελληνικές pop μελωδίες που κυριαρχούσαν εκείνα τα χρόνια. Μελωδίες που θυμίζουν αρκετά τον παλιό ελληνικό κινηματόγραφο και τις οποίες οι Φανταστικοί Ήχοι μετατρέπουν σε σύγχρονη μουσική πανδαισία. Ο δίσκος περιλαμβάνει 16 instrumental κομμάτια έτοιμα να σε παρασύρουν σε ένα μακρινό ταξίδι. Το άλμπουμ μπορεί να χωριστεί σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος αναλαμβάνει δράση η pop προ δεκαετιών με στοιχεία και beats που κάνουν τα τραγούδια τρομερά. Στο δεύτερο μέρος, την σκυτάλη παίρνει μια πιο «βρώμικη» μουσική, καθώς εισέρχονται πιο «πειραγμένα» ηλεκτρονικά στοιχεία και κρουστά.
Οι «Φανταστικοί Ήχοι» όντως ειναι φανταστικοί και καταφέρνουν να σε κολλήσουν. Από μια καθαρή pop ως μια ψυχεδελική προσέγγιση, ο δίσκος σε εκπλήσσει θετικά ενώ ο Άγγελος Μπαλτάς δείχνει να κατέχει την σύνθεση από το μηδέν.
Φωτογραφία: Πάνος Μιχαήλ - www.ozonweb.com

Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

The Hunt

Ο Lucas είναι ένας δάσκαλος νηπιαγωγείου σε μια μικρή πόλη της Δανίας. Μετά τον χωρισμό τους, η γυναίκα του πήρε την κηδεμονία του γιου τους και ο Lucas κάνει τα πάντα για να καταφέρει να τον φέρει πίσω. Δίπλα του έχει φίλους πολλούς, που τους θεωρεί σχεδόν αδερφούς. Η ζωή του ομορφαίνει όταν γνωρίζει την Nadja ενώ, ο γιος του ζητάει ο ίδιος να μετακομίσει με τον πατέρα του. Στο σημείο όμως που η ζωή του φαίνεται πως γυρνάει προς το καλύτερο, ένα ψέμα ενός από τα παιδιά στο νηπιαγωγείο που δουλεύει θα φέρει στην μικρή κοινωνία μαζική υστερία με μοναδικό στόχο τον Lucas.
Η δυσδιάκριτη πολυπλοκότητα της αλήθεια και των πολλών εκδοχών της είναι το θέμα της νέας ταινίας του Δανού σκηνοθέτη και πρωτοπόρου του Δόγματος του 95', Thomas Vinterberg. Ο Vinterberg, με την απλότητα και τον άκρατο ρεαλισμό που τον χαρακτηρίζει, ακολουθεί την εξάπλωση μιας "αλήθειας" μέσα σε μια κοινωνία και την μετατροπή αυτής από καλοσυνάτη σε ανθρωποφάγα. Η προφανή, μόνο για τον θεατή, παρεξήγηση έρχεται σε αντίθεση με την αντίδραση των ανθρώπων και την απευθείας καταδίκη του παλιού τους φίλου, δημιουργεί όμως και εσωτερικές σκέψεις καθώς, λίγο έως πολύ, η εξέλιξη της ιστορίας είναι απολύτως αληθοφανή και κανείς δεν θα 'θελε να βρεθεί στην θέση, είτε της κοινωνίας είτε του στόχου της.
Το πολύ καλογραμμένο σενάριο συνοδεύει η επιλογή πολύ ταιριαστών ηθοποιών με αποκορύφωμα φυσικά τον Mads Mikkelsen στον ρόλο του Lucas. Ο Mikkelsen δίνει σίγουρα την ερμηνεία της καριέρας του και συγκλονίζει με το εκφραστικό του πρόσωπο και όλα τα συναισθήματα που εμφανίζει σε αυτό. Μεγάλο μέρος του έργου άλλωστε περνά με κοντινά στο πρόσωπο του Lucas, ενός ανθρώπου που πασχίζει να αποδείξει το, για αυτόν, αυτονόητο.
Η καθολική και ταχύτατη εξάπλωση της μαζικής υστερίας, παρά την παντελή απουσία σοβαρών υποψιών ή έστω κάποιας τυχαίας παρεξηγήσεως, μπορεί να φανεί περίεργη στην αρχή. Μετά από λίγη σκέψη όμως, καταλαβαίνει κανείς πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το σενάριο και πως ο Vinterberg προσπάθησε να θίξει ακριβώς αυτό, την ακραία φύση που κρύβουμε μέσα μας και την ευκολία με την οποία την εμφανίζουμε.

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

Bloc Party – Four

Φέτος κυκλοφορούν τον τέταρτο δίσκο τους και ο τίτλος του οποίου είναι πολύ απλά “Four”. Έφτασαν αισίως στα τέσσερα άλμπουμ από το 2005 όπου πραγματοποιήσαν το πολύ επιτυχημένο ντεμπούτο τους. Μεγάλη επιτυχία γνώρισαν και οι επόμενες δισκογραφικές τους δουλειές με την τελευταία να ήταν το 2008. Τέσσερα χρόνια για τους Bloc Party είναι πολλά και η μεγάλη επιστροφή τους είναι πλέον γεγονός. Η μπάντα από το Λονδίνο παρουσιάζει 12 τραγούδια με το γνώριμο indie – punk ύφος που μας έχει συνηθίσει.
Παραμορφωμένη κιθάρα, δυνατά κρουστά και φωνητικά που πολλές φορές φέρνουν το λαρύγγι στα όριά του συνθέτουν το παζλ του δίσκου. Το άνοιγμα πολύ δυνατό με το “So He Begins to Lie” να δίνει το ρυθμό από την αρχή, όπως και το αμέσως επόμενο “3x3” που ανεβάζει ακόμα περισσότερο το τέμπο. Το “Octopus”, όπου αποτελεί το πρώτο single, μάλλον μου φαίνεται αδιάφορο και «λίγο» για τον δίσκο. Αντίθετα, τραγούδια όπως τα “Real Talk” και “Coliseum” ανεβάζουν κατά πολυ το επίπεδο του άλμπουμ, ιδιαίτερα το τελευταίο με το ξέσπασμά του προς το κλείσιμο. Από κει και πέρα το “Team A” μπορεί κάπως να ξεχωρίσει αλλά δεν αποτελεί κάτι το πολύ αξιοσημείωτο. Για το τέλος του δίσκου, οι Bloc Party επέλεξαν ένα εντελώς άσχετο κομμάτι με τα υπόλοιπα που μόλις ακούσαμε.
Σίγουρα οι προσδοκίες για το “Four” ήταν πολύ μεγαλύτερες. Δυστυχώς, δεν μπορούμε (όσο και να το θέλουμε) να κρατηθούμε από κάποιο σημείο του δίσκου καθώς πάρα πολύ δύσκολα θα βρεις ένα σημείο που θα σε εντυπωσίασει.

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – The Black Keys – El Camino (Νο. 1)

Πέρσι στις 6 Δεκεμβρίου κυκλοφόρησε ο δίσκος εν ονόματι “El Camino”. 379 μέρες αργότερα συνεχίζει να παίζει ασταμάτητα, να ηχούν στα αυτιά μου τα κομμάτια του και τελικώς οι Black Keys να γίνονται πολυλατρεμένο συγκρότημα και φυσικά φοβερός πόθος για μια συναυλία στην χώρα μας. Ο δίσκος περιλαμβάνει τραγούδια που όχι σου καρφώνονται στο μυαλό αμέσως αλλά όποτε και να τα ακούσεις θα πορωθείς. Από το απίστευτα ανεβαστικό “Lonely Boy” μέχρι το ξέσπασμα του “Little Black Submarines”, το ντουέτο από το Ohio κατακτά την κορυφή της λίστας με τα καλύτερα άλμπουμ του 2012 χωρίς καμία αμφισβήτηση. Η μόνη λέξη που ταιριάζει στο “El Camino” είναι αριστούργημα!!!



Η λίστα ολοκληρωμένη :

  1) The Black Keys - El Camino
  2) Jack White - Blunderbuss
  3) The Vaccines - Come of Age
  4) Animal Collective - Centipede Hz
  5) Muse - The 2nd Law
  6) Lana del Rey - Born to Die: The Paradise Edition
  7) Tindersticks - The Something Rain
  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Jack White – Blunderbuss (Νο. 2)

Τα λόγια είναι περιττά. Ο κύριος White είναι από τους καλύτερους μουσικούς της γενιάς του, με τα απίστευτα riff-άκια του και τις πολυσύνθετες μελωδίες του. Επί White Stripes δημιουργούσε φοβερά τραγούδια και γι’ αυτό το λόγο αναπολούμε εκείνη την περίοδο της μπάντας. Τώρα που κινείται σε σόλο μονοπάτια, ο Jack White συνεχίζει να συνθέτει τρομερά κομμάτια και εμείς δεν μπορούμε παρά να τον ακολουθούμε. Το “Blunderbuss” είναι ο πρώτος προσωπικός δίσκος για τον Αμερικάνο μουσικό και απλώς είναι ένα καταπληκτικό άλμπουμ. Ηλεκτρισμένη κιθάρα στο φουλ, ανεβαστικές μελωδίες αλλά και blues καταστάσεις συναντάμε στον δίσκο, τον οποίο είναι αδύνατο να μην τον λατρέψεις. Δικαιωματικά το “Blunderbuss” φτάνει ελάχιστα πιο κάτω από την κορυφή της φετινής λίστας.



Η λίστα μέχρι τώρα :

  3) The Vaccines - Come of Age
  4) Animal Collective - Centipede Hz
  5) Muse - The 2nd Law
  6) Lana del Rey - Born to Die: The Paradise Edition
  7) Tindersticks - The Something Rain
  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – The Vaccines – Come of Age (Νο. 3)

Οι Βρετανοί αποτελούν πλέον ένα μεγάλο όνομα στην μουσική βιομηχανία. Με το προηγούμενο άλμπουμ τους να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία, φέτος οι Vaccines παρουσιάζουν έναν αριστουργηματικό δίσκο. Το “Come of Age” ακούγεται και ξανακούγεται χωρίς να υπάρχει ίχνος βαρεμάρας. Indie μελωδίες και πορωτικά τραγούδια είναι το σκηνικό του άλμπουμ ενός συγκροτήματος που γίνεται αγαπημένο και που στο μέλλον αναμένουμε από αυτό κάτι εξαιρετικά καλό. Οι Vaccines είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει αυτή την στιγμή στην παγκόσμια indie rock σκηνή και το “Come of Age” αναμφισβήτητα ένας από τους ωραιότερους δίσκους του 2012, όπου θα συνεχίζει να ακούγεται ασταμάτητα και την επόμενη χρονιά.



Η λίστα μέχρι τώρα :

  4) Animal Collective - Centipede Hz
  5) Muse - The 2nd Law
  6) Lana del Rey - Born to Die: The Paradise Edition
  7) Tindersticks - The Something Rain
  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Animal Collective – Centipede Hz (Νο. 4)

Ηλεκτρονική μουσική μαζί με beats και ηλεκτρικές κιθάρες. Όχι κάτι άγνωστο, όχι κάτι δύσκολο. Αν, όμως, αυτή η μουσική προέρχεται από τους τύπους με το όνομα Animal Collective, τότε αλλάζει το πράγμα. Το αμερικανικό συγκρότημα κυκλοφόρησε φέτος τον Σεπτέμβρη το “Centipede Hz”, το οποίο πολύ απλά τα σπάει. Ψυχεδελική και χορευτική τάση στα τραγούδια και ένας δίσκος που ακούγεται ασταμάτητα. Δικαίως το “Centipede Hz” φιγουράρει στον Νο. 4 της λίστας με τα καλύτερα άλμπουμ του 2012.



Η λίστα μέχρι τώρα :

  5) Muse - The 2nd Law
  6) Lana del Rey - Born to Die: The Paradise Edition
  7) Tindersticks - The Something Rain
  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Muse – The 2nd Law (Νο. 5)

Ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα άλμπουμ της χρονιάς. Οι Muse με τον αέρα του τεράστιου συγκροτήματος πλέον, επιστρέφουν εκεί ακριβώς που μας είχαν αφήσει με την προηγούμενη δουλειά τους. Δηλαδή, στην στροφή αλλαγής της μουσικής τους κάνοντάς την ακόμα πιο ώριμη. Ναι, αρκετά τραγούδια του “The 2nd Law” θα μπορούσαν να ανήκουν στους Queen αλλά αυτό δεν αναιρεί το πόσο κομματάρες μπορεί να είναι. Το τρίο από την Βρετανία παρουσιάσε φέτος ένα ακόμη αριστούργημα αποδεικνύοντας πως όπου και να πειραματίζονται οι Muse θα τους βγει και με το παραπάνω.



Η λίστα μέχρι τώρα :

  6) Lana del Rey - Born to Die: The Paradise Edition
  7) Tindersticks - The Something Rain
  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Lana del Rey – Born to Die: The Paradise Edition (Νο. 6)

Η δημοφιλέστερη γυναικεία παρουσία στην μουσική βιομηχανία την χρονιά που μας πέρασε. Η Lana del Rey απασχόλησε ουκ ολίγες φορές με τα τραγούδια της, τα video clips της και τις φωτογραφίσεις της. Στην αρχή της χρονιάς κυκλοφορεί το “Born to Die”, με το οποίο ακούμε ήχους που δεν συναντάμε συνεχώς μπροστά μας και στίχους που σου κολλάνε αμέσως. Έτσι, τα κομμάτια του δίσκου παίζουν ασταμάτητα ολόκληρη την χρονιά μέχρι που έρχεται το “Paradise”, ένα ΕΡ που συμπεριλαμβάνεται και στο “Born to Die” ως μια άλλη έκδοση του άλμπουμ. Ο συνδυασμός του LP και του ΕΡ είναι να ακούς συνεχώς την Lana del Rey και να μην την βαριέσαι.



Η λίστα μέχρι τώρα :

  7) Tindersticks - The Something Rain
  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Tindersticks – The Something Rain (Νο. 7)

OK, για τους Tindersticks δεν χρειάζονται και πολλά λόγια. Αυτό το συγκρότημα ό,τι και να βγάλει είναι αριστούργημα. Το ίδιο και φέτος που η μπάντα από το Νότιγχαμ κυκλοφόρησε τον ένατο δίσκο της και δεν γινόταν να μην βρισκόταν και αυτός στην λίστα με τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς. Τραγούδια γεμάτα ερωτισμό, ήχοι μεστοί, αυτή η «κολλητική» φωνή του Stuart Staples και γενικά η τρομερή και κατανυκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι Tindersticks δεν σου αφήνουν και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης. Και όλα αυτά, το “The Something Rain” τα περιλαμβάνει σε μεγάλες δόσεις.

Η λίστα μέχρι τώρα :

  8) The Asteroids Galaxy Tour - Out Of Frequency   
  9) Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – The Asteroids Galaxy Tour – Out of Frequency (No. 8)

Το πρώτο τους άλμπουμ ήταν πολύ καλό και ενθουσίασε με τις pop μελωδίες του. Το δεύτερο φέτος (που μάλλον έχει περάσει κάπως απαρατήρητο) είναι εκπληκτικό. Οι The Asteroids Galaxy Tour κυκλοφορούν το “Out of Frequency”, το οποίο στην ουσία είναι ένα πολύ δυνατό πάρτυ. Το groovy βρίσκεται στα πάνω του και η μπάντα αυτό που κάνει είναι να σε ξεσηκώνει απίστευτα και να σε βάζει σε κλίμα πάρτυ. Ήχοι άκρως ανεβαστικοί, χορευτικοί που αγγίζουν πολλές φορές την ψυχεδέλεια της pop της δεκαετίας του ’70 και ένας δίσκος σκέτος χορός.



Η λίστα μέχρι τώρα :

9)   Tenacious D - The Rize of The Fenix
10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Tenacious D – Rize of The Fenix (Νο. 9)

Τι να πει κανείς για αυτό το ντουέτο. Αληθινοί rockers, γεμάτοι δυναμικότητα και πάθος επιστρέφουν φέτος μετά από 6 χρόνια για να παρουσιάσουν τα καινούρια τους τραγούδια. Το “Rize of The Fenix” περιέχει πολύ δυνατά κομμάτια, αυθεντικές rock μελωδίες και φυσικά οι Jack Black και Kyle Gass τα δίνουν όλα. Τραγούδια που γενικά δεν συναντάμε εύκολα και που με αυτά το ντουέτο από το Λος Άντζελες μας ανεβάζει. Απλώς respect σε αυτό το εκπληκτικό και εκρηκτικό συγκρότημα που λέγεται Tenacious D.



Η λίστα μέχρι τώρα :

10) Dr. John - Locked Down
11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Dr John – Locked Down (Νο. 10)

Soul, funk και ψυχεδέλεια ενώνονται με αριστουργηματικό τρόπο για να συνθέσουν ένα τρομερό άλμπουμ. Φυσικά αυτό το άλμπουμ δεν προέρχεται από τον οποιαδήποτε αλλά από τον ακόμα πιο τρομερό Dr John. Ο τύπος καταφέρνει να συνθέσει έναν δίσκο πάρα πολύ υψηλών προδιαγραφών ενώ σε αυτή την προσπάθεια είχε μαζί ένα από τους καλύτερους νέους καλλιτέχνες της rock, τον Auerbach των Black Keys. Το “Locked Down” είναι ο δίσκος που μπορεί να ακούσει ο καθένας μας, ανεξάρτητα των μουσικών προτιμήσεων μας.

Η λίστα μέχρι τώρα :

11) Μαριέττα Φαφούτη - Homemade Joy
12) Parov Stelar - The Princess Part I & II
13) Bat for Lashes - The Haunted Man
14) Of Monsters and Men - My Head is An Animal
15) Band of Horses - Mirage Rock
16) Alt-J (Δ) - An Awesome Wave
17) Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος
18) Garbage - Not Your Kind of People
19) Gossip - A Joyful Noise
20) Soundgarden - King Animal


Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Μαριέττα Φαφούτη – Homemade Joy (No. 11)

Εδώ και δύο χρόνια αποτελεί την μουσική έκπληξη της ελληνικής σκηνής. Η Μαριέττα Φαφούτη μετά το εκπληκτικό “Try a Little Romance” επιστρέφει την άνοιξη του 2012 με το ακόμα πιο καταπληκτικό “Homemade Joy”. Μελωδίες που σε ανεβάζουν, στίχοι αισιόδοξοι που μιλούν για τον έρωτακαι την αγάπη και μια Μαριέττα Φαφούτη που τα δίνει όλα. Από το ξεσηκωτικό “Kookobadi” μέχρι το αριστουργηματικό “Stay” η νεαρή τραγουδοποιός ξεχωρίζει για την μουσική της και πλέον ανήκει στην ελίτ των Ελλήνων καλλιτεχνών της pop.

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Parov Stelar – The Princess Part I & II (Νο. 12)

Θες πάρτυ και χορό; Ο Parov Stelar είναι εδώ για να σου δείξει τον δρόμο με τις ανεβαστικές swing μελωδίες του. Το “The Princess” χωρίζεται σε δύο μέρη, το πρώτο με κομμάτια swing που σε κάνουν να χορεύεις και το δεύτερο μέρος με κομμάτια swing συνδυασμένα με γερά beats που σε κάνουν να χορεύεις ακόμα περισσότερο. Ο δίσκος αποτελεί ύμνο στην swing μουσική και ο Parov Stelar γίνεται αυτόματα ο καλύτερος «φίλος» για να δημιουργήσεις ένα άκρως ανεβαστικό και χορευτικό πάρτυ.

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 – Bat for Lashes – The Haunted Man (No. 13)

«Προειδοποίησε» με τους δύο πρώτους δίσκους της ενώ φέτος το τρίτο πόνημά της αναμενόταν με μεγάλη ανυπομονεσία. Η Bat for Lashes επέστρεψε μαζί με το “The Haunted Man” και κατέπληξε τους πάντες με τις καταπληκτικές συνθέσεις της. Μια αύρα από indie pop και baroque μουσική σχηματίζει το εξαιρετικό άλμπουμ της 32χρονης, το οποίο δεν θα μπορούσε να λείπει από την λίστα με τους καλύτερους δίσκους του 2012.

Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Of Monsters and Men - My Head is an Animal (No. 14)

Στο δρόμο που χάραξαν οι Sigur Ros, ακολουθούν κατά πόδας οι Of Monsters and Men με το ντεμπούτο τους άλμπουμ που κυκλοφόρησαν φέτος. Οι Sigur Ros με το φετινό "Valtari" δεν ενθουσίασαν πολύ, προφανώς λόγω του πολύ υψηλού πήχη που έχουν βάλει με τις προηγούμενες εξαιρετικές δουλειές τους. Οι Of Monsters and Men εντυπωσίασαν, όμως, με το "My Head is an Animal", το οποίο φυσικά είναι πιο οικείο στα αυτιά μας λόγω των αγγλικών και όχι των ισλανδικών στίχων. Ο δίσκος περιλαμβάνει πολύ καλά τραγούδια με folk νότες ενώ οι εναλλαγές μεταξύ rock και απαλής μελωδίας δίνουν ένα μεγάλο ενδιαφέρον στο σύνολο του άλμπουμ. Το "My Head Is an Animal" είναι ένα από τα μοσυικά διαμάντια της χρονιάς που μας πέρασε.

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Band of Horses - Mirage Rock (No. 15)

Όμορφη country - rock από μια αγαπημένη μπάντα. Από το 2004 μέχρι το 2010 και με τους τρεις δίσκους στο ιστορικό τους, οι Band of Horses αποτελούν πλέον ένα μεγάλο συγκρότημα από το Seattle. Φέτος με το "Mirage Rock" το γκρουπ ανέβασε τον πήχη κι άλλο, αφού πολύ απλά το άλμπουμ είναι καταπληκτικό. Δυνατές συνθέσεις, ηλεκτρική κιθάρα σε έξαρση και ταυτόχρονα μια country νότα που κάνει τα κομμάτια ακόμη πιο όμορφα. Επομένως, δεν γίνεται το "Mirage Rock" των Band of Horses να λείπει από την λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ του 2012.

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Alt-J (Δ) - An Awesome Wave (Νο. 16)

Εξαιρετικό ντεμπούτο για τους Alt-J (Δ) από την Αγγλία, οι οποίοι έχουν εντυπωσίασει με τον δίσκο τους "An Awesome Wave". Indie μελωδίες, αρκετές από αυτές βουτηγμένες στην ψυχεδέλεια συνθέτουν το άλμπουμ της βρετανικής μπάντας που δείχνει να έχει όλο το μέλλον μπροστά της για μεγάλα πράγματα. Βάζεις τον δίσκο να παίξει και δεν χρειάζεται εσύ να κάνεις κάτι παραπάνω από το να αφεθείς στις νότες των Alt-J (Δ) και του πολύ καλού “An Awesome Wave”.

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Θάνος Ανεστόπουλος - Ως Το Τέλος (Νο. 17)

Το 2008 ήταν ο τελευταίος χρόνος για ένα από τα σημαντικότερα rock συγκροτήματα της εγχώριας μουσικής σκηνής. Τα Διάφανα Κρίνα έβαλαν τίτλους τέλους στην καριέρα τους με το εξαιρετικό πόνημα "Κι' η Αγάπη Πάλι θα Καλεί", ενώ τα μέλη της μπάντας ακουλούθησαν προσωπικές πορείες. Όπως και ο frontman του συγκροτήματος, Θάνος Ανεστόπουλος, ο οποίος συνεχίζει τον "μοναχικό" του δρόμο γράφοντας ποιήματα και συνθέτοντας καινούρια τραγούδια. Φέτος, κυκλοφόρησε το "Ως Το Τέλος" με το οποίο μας θύμισε σε αρκετά σημεία τις παλιές καλές στιγμές των Κρίνων. Κομμάτια ερωτικά, κοινωνικά, άλλα με απαλό ρυθμό και άλλα με περίσσια ενέργεια, ο Ανεστόπουλος αποδεικνύει πως δίκαια ανήκει στην λίστα μετους καλύτερους Έλληνες τραγουδοποιούς και το "Ως Το Τέλος" δίκαια αποτελεί ένα από τα ομορφότερα άλμπουμ που ακούσαμε (και συνεχίζουμε να ακούμε) φέτος.

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Garbage - Not Your Kind of People (No. 18)

Είχαν να εμφανιστούν 6 ολόκληρα χρόνια και αποφάσισαν να το κάνουν φέτος. Όποτε και να γινόταν αυτό, θα αποτελούσε πάντα μια σημαντική επιστροφή. Οι Garbage κυκλοφόρησαν την άνοιξη του 2012 καινούρια δισκογραφική δουλειά, χαροποιώντας μόνο με την επιστροφή τους τα εκατομμύρια των οπαδών τους. Το "Not Your Kind of People", όμως, δεν είναι ένας δίσκος για να δικαιολογήσει την παρουσία της μπάντας. Περιλαμβάνει τραγούδια γεμάτα ενέργεια και rock τόνους, όπως μας έχουν συνηθίσει. Οι Garbage δείχνουν να μην έχουν ξεχάσει να ροκάρουν, οπότε άκου το "Not Your Kind of People" με τέρμα τα γκάζια.


Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Gossip - A Joyful Noise (No. 19)

Ένα από τα καλύτερα χορευτικά άλμπουμ της χρονιάς. Οι Gossip αρχίζουν να γίνονται ένα μεγάλο συγκρότημα, με σκοπό να μας κάνουν να χορεύουμε μέχρι τελικής πτώσης. Το "A Joyful Noise" περιέχει δυνατού και γρήγορου τέμπου τραγούδια που δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα. Από τον δίσκο δεν μπορείς να ξεχωρίσεις συγκεκριμένα κάποια κομμάτια. Πολύ απλά τον ακούς από την αρχή και η διάθεση για χορό και πάρτυ εύκολα γεννιέται από το πουθενά. "A Joyful Noise" και χορεύουμε ασταμάτητα!

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012

#Blogovision 2012 - Soundgarden - King Animal (No. 20)

Μεγάλη επιστροφή από ένα μεγάλο συγκρότημα. Όποιος αγαπάει ακόμα την γνήσια grunge rock μουσική δεκαετίας '90, τότε δεν γίνεται να μην βρίσκονται στα αγαπημένα του συγκροτήματα οι Soundgarden. Όλοι οπαδοί της μπάντας περίμεναν πως και πως την καινούρια κυκλοφορία μετά από 16 χρόνια. Ο Chris Cornell και η παρέα του επέστρεψαν για τα καλά με μοναδικό σκοπό να μας χαρίσουν ήχους που έλειπαν τα τελευταία χρόνια. Δυνατά κρουστά, φουλ ηλεκτρισμένη κιθάρα και η αναλλοίωτη φωνή του Cornell συνθέτουν το πολύ καλό και πορωτικό "King Animal". Ένα τέτοιο άλμπουμ από ένα αγαπημένο συγκρότημα δεν θα μπορούσε να λείπει από την λίστα με τους καλύτερους δίσκους της φετινής χρονιάς.

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Rust and Bone / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Alain καλείται ξαφνικά να προσέχει και να μεγαλώσει τον 5χρονο γιο του, τον Sam, τον οποίο τον ξέρει ελάχιστα. Μοναδική του βοήθεια, η αδερφή του, που αν και έχει να την δει πολλά χρόνια, τον δέχεται στο σπίτι της και προσπαθεί να τον βοηθήσει να ξαναφτιάξει την ζωή του. Ο Alain προσλαμβάνεται ως μπράβος σε ένα μπαρ, και μια νύχτα, εντελώς αναπάντεχα, θα γνωρίσει την Stephanie, μια κοπέλα πολύ διαφορετική από αυτόν. Θα τις αφήσει το νούμερο του χωρίς να περιμένει πολλά. Ένα ατύχημα στην δουλειά της Stephanie θα την καθηλώσει σε αναπηρική καρέκλα και η ζωή της θα αλλάξει εντελώς. Ένα τηλεφώνημα θα ξαναενώσει τον Alain και την Stephanie, δύο ανθρώπους που πρέπει να μάθουν να ζουν από την αρχή.
Ο Jacques Audiard επιστρέφει μετά το Un prophète του 2009, το οποίο τον είχε στείλει μέχρι τα Oscar. Η νέα του ταινία μιλάει για μια ιστορία αγάπης, που όμως δημιουργείται μέσα από τις τραγωδίες των δύο ανθρώπων. Ο Audiard δεν φοβάται να αντιμετωπίσει ένα σκληρό θέμα με απόλυτο και ωμό ρεαλισμό, και αυτό κρατάει τον θεατή συγκλονισμένο συνεχώς. Κρατώντας γερές ισορροπίες, ο Audiard αναμιγνύει αριστουργηματικά το τραγικό στοιχείο, με το μελό, το δράμα αλλά και το αναγκαίο χιούμορ. Πρωταγωνιστική ιδέα στο σενάριο της ταινίας, το οποίο βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Craig Davidson, είναι η αισιοδοξία και η ελπίδα και πως μέσα από την αγάπη, μπορούν να λυθούν πολύ δύσκολα προβλήματα. Η παραγωγή της ταινίας είναι πολύ υψηλού επιπέδου, ενώ ξεχωρίζει και το soundtrack της.
Πραγματικά συγκλονιστικές είναι οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών της ταινίας, καθώς και οι δύο κλέβουν την παράσταση με το βλέμμα τους και την χημεία τους. Η Marion Cotillard (The Dark Knight Rises, Contagion, Midnight in Paris), στον καλύτερο φετινό της ρόλο, είναι μοναδική και συναρπάζει τόσο στις σκληρές σκηνές όσο και στις μελό. Ο Matthias Schoenaerts, σε έναν ρόλο που μοιάζει λίγο με αυτόν που τον έκανε ευρέως γνωστό στο Bullhead, κεντρίζει το ενδιαφέρον του θεατή με την πραγματικά ωμή φυσιογνωμία του που ταιριάζει απίστευτα στο προφίλ του χαρακτήρα.
Οι δύο ήρωες είναι, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, ανάπηροι, και πρέπει να βρουν έναν τρόπο να το ξεπεράσουν. Μαζί θα προσπαθήσουν να αλλάξουν τις ζωές τους. Το Rust and Bones είναι ένα μελόδραμα με μία feel-good κεντρική ιδέα αλλά με ρεαλισμό που σπάει κόκκαλα. Ο Audiard κάνει εξαίσια δουλειά στην σκηνοθεσία και μαζί με τις τρομερές ερμηνείες, φτιάχνουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που δεν γίνεται να αφήσει ασυγκίνητο τον θεατή.

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Nervisequin – Astronauts

Τρεις τύποι από την Θεσσαλονίκη συναντήθηκαν κάπου στα μέσα του 2008 και αποφάσισαν να σχηματίσουν μια μπάντα. Λίγους μήνες αργότερα κυκλοφόρησαν ένα demo ΕΡ με τέσσερα τραγούδια, το οποίο δέχθηκε καλές κριτικές με αποτέλεσμα να ανοίγουν δρόμοι σιγά σιγά για το συγκρότημα. Έτσι, οι Nervisequin προχωρούν με τέρμα τα γκάζια και ηχογραφούν τον πρώτο τους ολοκληρωμένο δίσκο με τον τίτλο “Astronauts”.
Οι πρώτες μελωδίες δεν σου φέρνουν κάτι το ελληνικό καθώς πιστεύεις ότι αυτό που ακούς προέρχεται από κάποιο συγκρότημα της αμερικανικής δύσης. Alternative metal, με πορωτικά riff-άκια της ηλεκτρικής κιθάρας και αρκετές διακυμάνσεις στα φωνητικά. Όταν ακούσεις όλα αυτά θα σου έρθει στο μυαλό η μουσική ενός μεγάλου συγκρότηματος που πλέον δεν υφίσταται (μακάρι, βέβαια, να κυκλοφορήσουν κάποτε κάτι καινούριο πάλι). Το “Astronauts” ακούγεται με μεγάλη ευχαρίστηση ενώ δεν μπορείς να βρεις κάποια μεγάλη κοιλιά να γίνεται κατά την διάρκειά του. Επίσης, οι στίχοι είναι πολύ έξυπνοι και δείχνουν πως οι Nervisequin γνωρίζουν πολύ καλά το τί παίζουν και ηχογραφούν.
Στον δίσκο θα βρεις αρκετά διαμαντάκια, τα οποία δεν δύσκολα θα βαρεθείς να ακούς. Συγκεκριμένα στέκομαι στο εναρκτήριο “Tender”, το απίστευτα κιθαριστικό “Clint” και το δυνατό ομώνυμο κομμάτι. Φυσικά, η μπάντα από την Θεσσαλονίκη κουβαλάει αρκετή τρέλα και θα το καταλάβεις στο παλαβό – πλην όμως φοβερό – “Geraldo”. Αν το όνειρο τους είναι να γίνουν αστροναύτες, τότε οι Nervisequin μπορούν να το πετύχουν (μουσικά πάντα) αν συνεχίσουν με αυτό τον τρόπο. Ναι, με τους System of a Down τους παρομοίωσα.

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Cloud Atlas

Στο πλοίο ενός νεαρού δικηγόρου, τον 19ο αιώνα, εμφανίζεται ένας λαθρεπιβάτης ενώ μια φουρτούνα φέρνει προβλήματα στο ταξίδι τους. Δεκαετίες μετά, ένας μουσικός παλεύει να αποδείξει την αξία του μετά την κατακραυγή από την οικογένειά του και την φυγή του από το πανεπιστήμιο. Κάπου στα 70’s μια δημοσιογράφος προσπαθεί να ξεσκεπάσει μία πολύ καλά στημένη πλεκτάνη. Ένας εκδότης στην σημερινή εποχή αποκτά απρόσμενα κέρδη αλλά μπλέκεται και σε μία κωμικοτραγική κατάσταση. Λίγα χρόνια μετά, στη φουτουριστική Κορέα, μια κοπέλα ξεκινά να αψηφά όσα γνωρίζει. Πολλούς αιώνες μετά το τέλος του πολιτισμού, ένας βοσκός προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του και τους φόβους του.
Το μυθιστόρημα του David Mitchell κυκλοφόρησε το 2004 και αμέσως απέκτησε τεράστιο κοινό ενώ, διακρίθηκε αποκτώντας ή όντας στις επιλογές για σημαντικά βραβεία λογοτεχνίας. Από τότε, το θέμα και η δομή του βιβλίου είχανε δημιουργήσει πως η μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη θα ήταν σχεδόν αδύνατη. Οι έξι πολύ διαφορετικές ιστορίες που λαμβάνουν χώρα σε εντελώς διαφορετικές περιόδους συνδυάζονται με έναν μαγικό τρόπο που δείχνει πως οι πράξεις του κάθε ανθρώπου επηρεάζουν με μοναδικό τρόπο το σύμπαν και ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι άρρηκτα δεμένα. Για το δύσκολο αυτό έργο επιστρατεύτηκαν τρεις(!) σκηνοθέτες, γνωστοί για την out-of-the-box οπτική τους. Ο Tom Tykwer ( Run Lola Run , Perfume : The story of a Murdered ) και τα αδέρφια, Andy και Lana Wachowski ( Matrix , V for Vendetta ) βρίσκονται πίσω τόσο από την σκηνοθεσία όσο και από την μεταφορά του βιβλίου σε σενάριο.
Το σκηνοθετικό τρίο μετέτρεψε την δομή του βιβλίου, όπου η κάθε ιστορία είναι κομμένη σε δύο κομμάτια, σε μια πιο συναρπαστική, κινηματογραφική φόρμα, όπου η κάθε ιστορία κατακερματίζεται και κάθε μικρό της κομμάτι αποτελεί από μία σκηνή της ταινίας. Έτσι, κάθε αλλαγή σκηνής επιφέρει και αλλαγή στην ιστορία που παρακολουθεί ο θεατής, έστω και για μερικά δευτερόλεπτα, βοηθώντας όμως έτσι την κατανόηση της μεγαλύτερης, ολοκληρωμένης ιστορίας, και τις επιπτώσεις που έχουν οι πράξεις των ηρώων στο μέλλον. Αυτή η ιδιαιτερότητα ζητάει λίγη υπομονή στην αρχή από το κοινό, μέχρι να καταλάβει τον τρόπο λειτουργίας της ταινίας, αλλά παρόλη την τεράστια διάρκεια του φιλμ, συντηρεί το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι το τέλος, με την βοήθεια των συνεχών εναλλαγών ανάμεσα σε ερωτικό δράμα, περιπέτεια, κωμωδία, μυστήριο και επιστημονική φαντασία.
Η υψηλής ποιότητας δουλειά που έχει γίνει στην ταινία φαίνεται και στην τρομερή φωτογραφία, ειδικά στις δύο τελευταίες χρονικά ιστορίες, και στο καταπληκτικό μοντάζ, τόσο εικόνας όσο και ήχου, ο οποίος λειτουργεί ως σύνδεσμος ανάμεσα στις ιστορίες. Ανάμεσα στις ιστορίες υπάρχει άλλος ένας συνδετικός κρίκος, και αυτός είναι το cast της ταινίας, καθώς κάθε ηθοποιός αναλαμβάνει παραπάνω από έναν ρόλο, βοηθώντας έτσι και την κατανόηση της εξέλιξης της ιστορίας. Μερικοί από αυτούς είναι ο Tom Hanks (Extremely Loud & Incredibly Close ), η Halle Berry, ο Jim Broadbent (Another Year ), ο Hugo Weaving ( Matrix, Lord of the Rings ), o Jim Sturgess ( The Way Back ), o Ben Whishaw ( Skyfall ) και η Doona Bae. Φανταστική δουλειά έχει γίνει και στο μακιγιάζ, καθώς οι μεταμορφώσεις των ηθοποιών είναι τόσο τρομερές που μερικές φορές δεν γίνονται εύκολα αντιληπτοί.
Το Cloud Atlas, παρά τον χαρακτηρισμό του unfilmable, χάρη στην ευφυΐα των σκηνοθετών του, όχι μόνο μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη αλλά συγκαταλέγεται και στις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Η επιστροφή των Wachowski στον κινηματογράφο έρχεται με μια ταινία αντίστοιχη των προηγούμενων δουλειών τους. Ακόμα και αν κάποιος δεν ενστερνίζεται την φιλοσοφία που προωθεί η ταινία, το Cloud Atlas είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία, τόσο λόγω της σκηνοθετικής πρωτοπορίας της όσο και του φοβερού οπτικοακουστικού θεάματος.

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Nalyssa Green – The Seed

Θα μπορούσε να είχε γεννηθεί σε άλλη χώρα και να είχε το ονοματεπώνυμο Nalyssa Green. Όμως, η Βιολέτα είναι θρέμα των δυτικών προαστίων του λεκανοπεδίου ενώ το Nalyssa είναι το πολλών χρόνων ψευδώνυμό της και το Green απλώς προέρχεται από το αγαπημένο χρώμα της που δεν είναι άλλο από το πράσινο. Έκανε την έπληξη με το δισκογραφικό ντεμπούτο της, “Barock”, το οποίο ενθουσίασε και έκανε πολλούς να γίνουν φανατικοί φαν της Green. Έτσι, η Nalyssa ορμόμενη από την αγάπη που της δείχνει ο κόσμος και φυσικά την έμπνευσή της, κυκλοφορεί φέτος τον πλέον πολυαναμενόμενο δεύτερο δίσκο της με τον τίτλο “The Seed”.
Από τους πρώτους στίχους καταλαβαίνεις ότι η Nalyssa νιώθει πολύ καλά αυτό που κάνει και πως αυτά που λέει βγαίνουν από το κατώτερο στρώμα της εσωτερικότηττάς της. Το κόλλημα έρχεται από το εναρκτήριο “The Island” με τις folk μελωδίες της Ελληνίδας τραγουδοποιού ενώ η συνέχεια είναι ακόμη καλύτερη. Με το “A Seed” κάνουν την είσοδό τους τα ηλεκτρικά στοιχεία με την κιθάρα και τα κρουστά να δίνουν ένα δυνατό ρεφρέν. Μία από τις κορυφές του δίσκου είναι το “Windy” που θα μπορούσε κάλλιστα να προέρχεται από άλμπουμ της PJ Harvey (Let England Shake, A Woman A Man Walked By). Στην συνέχεια, το τέμπο ανεβαίνει πολύ με το γρήγορο “Eat Me Up” ενώ αργότερα πέφτουμε ξανά σε «ψυχεδελικό ύπνο».
Αναμφισβήτητα η Nalyssa Green με τον δεύτερο δίσκο της εδραιώνεται στην indie μουσική σκηνή της Ελλάδας. Το “Barock” ήταν ευχάριστη έκπληξη, το “The Seed” είναι απλώς ένας εξαιρετικός δίσκος και ναι, προέρχεται από Ελληνίδα καλλιτέχνιδα.

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Hope Springs

Ο Arnold και η Kay είναι παντρεμένοι 30 χρόνια, ωστόσο μετά από τόσα χρόνια ο γάμος τους έχει ρουτινιάσει. Η καθημερινότητα του ζευγαριού είναι κάτι περισσότερο από βαρετή ενώ πολλές φορές αυτό έχει ως αποτέλεσμα το ζευγάρι να καυγαδίζει. Γι’ αυτό το λόγο, η Kay παίρνει την απόφαση να επισκεφθεί για μια εβδομάδα έναν ψυχολόγο για να αναθερμάνει την συζυγική αλλά και την ερωτική σχέση του ζεύγους. Στις συνεδρείες θα την ακολουθήσει και ο σύζυγός της, ο οποίος παρά τις προσπάθειές του, δεν μπορεί να ανακτήσει την ερωτική επιθυμία του για την γυναίκα του.
Το “Hope Springs” διαρκεί κάτι λιγότερο από δύο ώρες αλλά στην ουσία για σένα έχει διάρκεια ενός 20λεπτου. Πολύ προβλέψιμη ταινία, με σενάριο που μπορεί να πατάει πάνω στα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, αν και αμφιβάλλω πως το πρόβλημα ενός ηλικιωμένου ζεύγους είναι το σεξ. Το φιλμ αποτελεί άλλη μια κλασική αμερικανική ταινία που θέλει να θίξει ένα κοινωνικό πρόβλημα αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να σε κάνει να βαρεθείς.
Το μόνο που σώζει την κατάσταση είναι το cast. Η, όπως πάντα, φοβερή Meryl Streep προσφέρει μια εξαιρετική ερμηνεία ενώ στο πλευρό της βρίσκεται ένας άλλος μεγάλος ηθοποιός, ο Tommy Lee Jones (Men in Black 3). Όλη η ταινία είναι αυτοί οι δύο ηθοποιοί και πιστεύω πως χωρίς αυτούς, το 2ωρο θα ήταν απελπιστικά βαρετό. Ο τρίτος της παρέας, Steve Carell, εμφανίζεται κάπως βαριεστημένος στον ρόλο του ψυχολόγου, χωρίς να έχει να δώσει κάτι στην ταινία.
Ένα από τα προβλήματα μιας μακροχρόνιας σχέσης μπορεί να είναι ο έρωτας και το σεξ, ωστόσο το “Hope Springs” θα σε κάνει να βαρεθείς πάρα πολύ. Αν δεν θες να κλαις τα χρήματά σου, τότε απέφυγέ να την δεις σεκινηματογράφο.

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

The Boy – Before

Ατέλειωτη μηχανή παραγωγής που δεν σταματάει στιγμή να «λειτουργεί». Κάπως έτσι μπορώ να χαρακτηρίσω τον Αλέξανδρο Βούλγαρη – δηλαδή τον γνωστό και ως The Boy – ο οποίος δημιουργεί συνεχώς καινούρια τραγούδια ενώ η νέα μεγάλου μήκους ταινία του, «Χιγκίτα», είναι ολοκληρωμένη και ήδη έχει κάνει πρεμιέρα στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο The Boy εμπνέεται από τον κοινωνικό ιστό, τα σημερινά γεγονότα και συνθέτει μελωδίες που πολλές φορές είναι «δύσπεπτες» αλλά που οι στίχοι αγγίζουν αμέσως την πραγματικότητα.
Πέρσυ είχε κυκλοφορήσει την «Ηλιοθεραπεία», έναν δίσκο από τους καλύτερους της περσινής χρονιάς, με μουσικές που δύσκολα θα ακούσεις σε άλλο άλμπουμ και στίχους τρομερά δυνατούς. Λίγους μήνες αργότερα, τον ίδιο χρόνο έρχεται ένας δεύτερος δίσκος για τον Βούλγαρη,το “When You Grow Up Your Heart Dies”, με το οποίο ο νεαρός δημιουργός στρέφεται σε πιο ηλεκτρονικές καταστάσεις και στον αγγλικό στίχο. Ένα χρόνο αργότερα, ο The Boy επιστρέφει με ολοκαίνουριο δίσκο που κυκλοφόρησε τώρα στο ίντερνετ για δωρεάν download. Ενώ ο δίσκος θα βγει σε λίγο καιρό σε κανονική μορφή, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης φαίνεται να γνωρίζει από ανιδιοτέλεια και να μην τον ενδιαφέρει μονάχα η οικονομική πλευρά του συγκεκριμένου εγχειρήματος.
Το “Before” είναι εμπνευσμένο από την ταινία “Before Sunrise” του Richard Linklater, η οποία αποτελεί μία από τις καλύτερες ρομαντικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Στην ουσία, ο The Boy συνθέτει δέκα τραγούδια δημιουργώντας ένα soundtrack για το αγαπημένο του αυτό φιλμ. Οι στίχοι των κομματιών είναι δημιούργημα λέξεων του Βούλγαρη και λέξεων παρμένες από το σενάριο της ταινίας ενώ μουσικά στρέφεται αρκετά προς το πιάνο. Πλέον και η φωνή του The Boy είναι χαρακτηριστική από το πρώτο άκουσμά της. Το “Listening Booth” είναι διασκευή στο κομμάτι “Come Here” της Kath Bloom, σπουδαίας folk φωνής την δεκαετία του ’70. Το “Before” είναι πολύ καλός δίσκος, το repeat είναι μονόδρομος ενώ πρέπει να νιώθουμε τυχεροί που έχουμε εγχώριους καλλιτέχνες σαν τον Boy.

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

L

Ένας άντρας μεταφέρει μέλι στο αφεντικό του με το αυτοκίνητό του, το οποίο αποτελεί και σπίτι για εκείνον. Βλέπει την γυναίκα του και τα παιδιά του συγκεκριμένες μέρες και ώρες όπου τον επισκέπτονται στο αμάξι. Μια μέρα το αφεντικό του θα του ανακοινώσει την απόλυσή του και πως στην θέση του θα πάρει έναν άλλο οδηγό, ικανότερο και γρηγορότερο. Τότε ο άνδρας μη μπορώντας να αποδεχτεί ότι χάνει την δουλειά από κάποιον άλλον, θα αρχίσει να παίρνει αποφάσεις για την ζωή του.
Ο Μπάμπης Μακρίδης σκηνοθετεί το L και ταυτόχρονα την σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Η ταινία πραγματεύεται τον σύγχρονο τρόπο ζωής και την κοινωνική μοναξιά του ανθρώπου, ο οποίος όταν βρεθεί σε αδιέξοδο παίρνει αποφάσεις που μπορεί να του επιφέρουν ριζικές αλλαγές. Το «κύμα» του Λάνθιμου (Άλπεις, Κυνόδοντας) που διατηρήθηκε από την Τσαγγάρη (Attenberg) συνεχίζεται και από τον Μακρίδη. Μεγάλης διάρκειας πλάνα, «αυτιστικοί» διάλογοι και το αφηρημένο συνθέτουν την ταινία. Αν και η σύγκριση με τους προαναφερθέντες σκηνοθέτες είναι αναπόφευκτη, εντούτοις προφανώς δεν έχει κάποια αξία.
Δυνατό χαρτί στο cast είναι ο Άρης Σερβετάλης, του οποίου το όνομα μπορεί να θεωρηθεί έστω και λίγο βαρύ. Αρκετά καλός στο παίξιμό του και απλός, όπως προστάζει και η σκηνοθεσία του Μακρίδη. Ο Γιάννης Μποσταντζόγλου στον ρόλο του αφεντικού που θέλει το μέλι, είναι κάπως «άχαρος» λόγω ίσως του ότι δεν τον έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες ηθοποιίες.
Το “L” είναι από τις ταινίες που χρειάζονται να αποκρυπτογραφήσεις πολλές έννοιες και σημεία. Αν σου αρέσει η «σχολή» του Λάνθιμου, τότε θα σου αρέσει και η συγκεκριμένη ταινία, αν και της λείπει η σχετική δράση. Αν πάλι ανήκεις στην αντίθετη πλευρά και βαριέσαι τέτοιου είδους ταινίες, το “L” θα σου φανεί τουλάχιστον ανιαρό.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More