Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα instrumental. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα instrumental. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Ιουλίου 2012

Flea – Helen Burns

Συγκαταλέγεται στους καλύτερους μπασίστες της εποχής μας. Το παίξιμό του είναι απίστευτο ενώ πολλές φορές που τον ακούς νομίζεις ότι οι χορδές του μπάσου είναι έτοιμες να σπάσουν. Αλλά ο συγκεκριμένος τύπος γνωρίζει τόσο καλά να «συμπεριφέρεται» στο μουσικό του όργανο που δικαίως λαμβάνει τα συγχαρητήρια όλων των φίλων της ροκ, και ειδικά των οπαδών των Red Hot Chili Peppers (I’m With You). Φυσικά, ο λόγος για τον Flea, ο οποίος δεν περιορίζεται στην μεγάλη επιτυχία που έχει με την γνωστή μπάντα και μπαίνει σε διάφορα μουσικά projects, όπως τους Atoms For Peace (The Eraser), το δεύτερο συγκρότημα του Thom Yorke, τραγουδιστή και συνθέτη των Radiohead (King Of Limbs). Φέτος, ο 49χρονος μουσικός κινήθηκε μουσικά μοναχός του, κυκλοφορώντας χθες μέσω του διαδικτύου την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά.
Πρόκειται για ένα ΕΡ έξι τραγουδιών, το οποίο ο Flea αποφάσισε να διαθέσει για κατέβασμα, δίνοντας ο καθένας όσα χρήματα θελήσει ή και δωρεάν. Τα κομμάτια γράφτηκαν από τον ίδιο τον μπασίστα, εκτός από ένα όπου έβαλε το χεράκι της και η Patti Smith (Banga). Σύμφωνα με τον ίδιο, ο τίτλος του άλμπουμ προέρχεται από έναν χαρακτήρα της νουβέλας Jane Eyre. Τα τραγούδια στην πλειοψηφία τους είναι ορχηστρικά ενώ ο ήχος τους δεν μοιάζει καθόλου με τις μουσικές των Peppers.
Το “333” ανοίγει τον δίσκο με κάποια ψυχεδέλεια, καθώς το τέμπο πάει κι έρχεται με ηλεκτρονικούς ήχους την στιγμή που το τραγούδι κλείνει έτσι όπως ξεκινάει, με πιάνο το οποίο δένει πολύ όμορφα με τα ηλεκτρονικά στοιχεία. Το δεύτερο “Pedestal of Infamy” ηρεμεί κάπως τα πράγματα όσον αφορά τον ρυθμό ενώ το “A Little Bit of Sanity” αναμειγνύει ξανά το πιάνο με τους ηλεκτρονικούς ήχους, μαζί με τα beat-άκια που κρατάνε την γραμμή του τραγουδιού. Στην συνέχεια, ακολουθεί το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, το οποίο περιλαμβάνει μονάχα πιάνο και είναι το μοναδικό που έχει στίχους, όπου ερμηνεύει η Patti Smith. Την κορυφή του δίσκου αποτελεί το τελευταίο κομμάτι, “Lovelovelove”, στο οποίο συναντάμε την χορωδία του ωδείου του Silverlake, αποτελούμενη από ενήλικες και μικρά παιδιά. Σου δημιουργείται μια ευφορία ακούγοντας να μπαίνει η χορωδία στην μέση του τραγουδιού ενώ ακριβώς πριν έχεις περάσει από τα ψυχεδελικά μονοπάτια του “333 Revisited”.
Το “Helen Burns” αποτελεί μια επιπλέον απόδειξη πως ο Flea είναι ένας καταπληκτικός μουσικός, του οποίου οι μουσικές ματιές δεν περιορίζονται καθόλου. Οι μουσικές του είναι εξαιρετικές και σε ταξιδεύουν ενώ ταυτόχρονα δεν είναι κοινότυπες. Δεν γνωρίζω αν ο Flea ήθελε να ηχογραφήσει κάτι εξεσυζητημένο αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως το έκανε με την καρδιά του και το αποτέλεσμα είναι φοβερό.

Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

Μαρία Πανοσιάν – Πατώματα Βρεγμένα

Την γνωρίσαμε ως την φωνή του συγκροτήματος Ελελεύ, το οποίο υφίσταται από το 2005. Από τον ομώνυμο δίσκο της μπάντας, αμέσως καταλαβαίνεις πως πρόκειται για μια περίπτωση συνθέτριας που της αρέσει να ψάχνει αρκετά μέσα σε δύσβατα μουσικά μονοπάτια. Η συγκεκριμένη περίπτωση φέρει το όνομα Μαρία Πανοσιάν και στα μέσα του προηγούμενου χρόνου κυκλοφόρησε τον πρώτο της σόλο δίσκο, με τίτλο «Πατώματα Βρεγμένα».
Από την πρώτη κιόλας ακρόαση των τραγουδιών, συνειδητοποιώ πως το μουσικό υλικό που παίζει δεν αποτελεί κάτι εύπεπτο και ελαφρύ. Το αντίθετο, παλεύεις αρκετή ώρα για να συμβαδίσεις μαζί του (αν μπορεί να γίνει αυτό τελικά), αλλά στο τέλος δικαιώνεσαι για την απόφαση να κάτσεις να ακούσεις τον συγκεκριμένο δίσκο. Τα «Πατώματα Βρεγμένα» είναι 12 ορχηστρικά κομμάτια, τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελούν την μουσική για μια θεατρική παράσταση ή και για μια ταινία. Επίσης, συναντάμε την ίδια την Μαρία Πανοσιάν να ερμηνεύει ένα από τα τραγούδια, ενώ δύο αποσπάσματα από τα βιβλία των Αλκυόνης Παπαδάκη και Έμιλυς Παύλου ντύνονται από τις μουσικές της Μαρίας. Αν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποιο τραγούδι, αυτό θα ήταν το «Βραχυκύκλωμα» με τον καταπληκτικό τρόπο ερμηνείας της «μπροστάρας» των Ελελεύ.
Με κύριο οδηγό το πιάνο και τις ηλεκτρονικές μελωδίες, η Μαρία Πανοσιάν παρουσιάζει έναν εξαιρετικό δίσκο. Το συναίσθημα της λύπης και της μελαχολίας κυριαρχούν σε αυτό το ερωτικό ταξίδι, ωστόσο στο τέλος σε κάνει να πληρείς από αισιοδοξία. Τα «Πατώματα Βρεγμένα» αποτελούν ένα όμορφο άλμπουμ, απο εκείνα που δεν τα ακούς μια φορά για να πεις πως το άκουσες, αλλά το βάζεις κάθε τόσο γιατί έχεις ανάγκη από τέτοια μουσική.

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

Yann Tiersen – Skyline

Έγινε πασίγνωστος από το soundtrack της τανίας “Amelie”, συνέχισε όμως τη δισκογραφική του πορεία με εξαιρετικούς δίσκους, διαμορφώνοντας τελικά το προφίλ ενός καλλιτέχνη φοβερού. Φοβερός διότι οι μουσικές του, εκτός του είναι όμορφες, σε κάνουν να ταξιδεύεις. Ο Yann Tiersen, μετά από το περσινό και πολύ ωραίο “Dust Lane”, επιστρέφει δισκογραφικά φέτος με το “Skyline”.
Ορχηστικά κομμάτια με την υπογραφή του Γάλλου συνθέτη, τί άλλο να θέλει κάποιος να ακούσει; Το “Skyline” δεν φαντάζει εξαιρετικός δίσκος, είναι. Με τη πληθώρα οργάνων που ακούμε στις όμορφες μελωδίες των τραγουδιών, ο χρόνος του άλμπουμ φαίνεται πολύ μικρός, με αποτέλεσμα να θες να τον ξαναβάλεις από την αρχή να παίζει. Ίσως το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ, το “Another Shore”, ανοίγει τον δίσκο και το ταξίδι ξεκινά.
 Από κει και πέρα χάνεσαι στα μουσικά μονοπάτια του 41χρονου καλλιτέχνη και αφήνεις να σεπάρουν οι μελωδίες του. 9 τραγούδια, ομοιογενή, το ένα ξεπηδάει, χωρίς να το καταλάβεις, μετά το άλλο. Αν μπορώ να πω ότι ξεχωρίζει κάποιο, εκτός του προαναφερθέντος κομματιού, αυτό θα είναι το “The Gutter”.
Για άλλη μια φορά ο Yann Tiersen καταφέρνει να εντυπωσίασει με τις μινιμαλιστικές του αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικές μελωδίες του, στις οποίες τα τελευταία χρόνια έχει βάλει αρκετά το ηλεκτρικό στοιχείο, κάνοντάς τις ακόμη πιο ωραίες. Ορχηστρικά κομμάτια που αποτελούν την καλύτερη λύση για να περάσεις το χειμώνα όπως θες, δηλάδή με όμορφες μουσικές. Τον Yann Tiersen και το νέο του άλμπουμ θα έχουμε τη δυνατότητα να απολαύσουμε ζωντανά το Σάββατο 17 Νοεμβρίου στο Fuzz.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More