The Burger Project – Φτηνά Χαρέμια

Πριν δυο χρόνια παρουσίασαν την πρώτη δισκογραφική τους δουλειά η οποία δέχτηκε πολλές διθυραμβικές κριτικές. Το “We Live in Athens” περιελάμβανε διασκευές από παραδοσιακά τραγούδια σε πιο funk και jazz εκτελέσεις. Από τότε οι Burger Project απόκτησαν μεγάλο όνομα μαζεύοντας ολοένα και περισσότερο κόσμο στις συναυλίες τους. Το αθηναϊκό συγκρότημα συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με τις διασκευές και φέτος κυκλοφορεί ένα καινούριο ΕΡ με γνωστά κομμάτια της παλιάς ελληνικής σκηνής και αυτά εκτελεσμένα με τον μοναδικό τρόπο των Burger Project. Πιστή συνοδοιπόρος της τετραμελής μπάντας είναι η Ματούλα Ζαμάνη (Verligali) η οποία ερμηνεύει δυο κομμάτια του δίσκου ενώ σχεδόν σε κάθε live των Burger Project κάνει την εμφάνισή της.

Το νέο, μικρής διάρκειας, άλμπουμ φέρει τον τίτλο «Φτηνά Χαρέμια» και έχει πέντε τραγούδια τα οποία «προλογίζει» μια γνωστή φωνή ψυχαγωγικής εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης (το ακούς και μαντεύεις ποια είναι – α ναι, δεν υπάρχει κρατική τηλεόραση πλέον στην Ελλάδα). Πρώτο κομμάτι που αρχίζει τον χορό είναι το «Βαπόρι από την Περσία» που σε ξεσηκώνει αμέσως με τον γρήγορο ρυθμό του. Οι διασκευές των Burger Project είναι πολύ καλές ενώ αν δεν υπήρχαν οι στίχοι θα πάλευες αρκετή ώρα για να βρεις ποιό κομμάτι είναι το καθένα. Στην συνέχεια πέφτουμε στην διάσημη πλέον εκτέλεση της «Τσιγγάνας» με την Ζαμάνη να τα δίνει όλα. Αναμφισβήτητα ένα κομμάτι που δεν μπορείς να το παραβλέψεις εύκολα.

Η συνέχεια ανήκει στον Βασίλη Τσιτσάνη και το «Μπαξέ Τσιφλίκι» του 1948. Οι Burger Project έβαλαν το χεράκι τους και σε αυτό το ρεμπέτικο δίνοντάς του ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς. Το ανεβαστικό τέμπο και η gupsy κιθάρα που πηγαινοέρχεται σαν τρελή τουλάχιστον θα σε ενθουσιάσουν. Ο «Μαχαραγιάς», ένα παραδοσιακό από τα Ζαγοροχώρια, αποτελεί το τέταρτο κομμάτι στο οποίο η ένταση πέφτει κάπως με την φωνή της Ματούλας Ζαμάνη να δίνει απίστευτο συναίσθημα ενώ το τέλος κάνει ένα remix του «Μπαξέ». Τα «Φτηνά Χαρέμια» αποδεικνύουν πως οι Burger Project είναι μια εκπληκτική μπάντα όσον αφορά τις διασκευές διότι πολύ απλά αλλάζουν τα φώτα σε κάθε κομμάτι βάζοντας τα δικά τους ηλεκτρονικα – ηλεκτρικά στοιχεία.
 

Read More

Parov Stelar – The Princess Part I & II

Αποτελεί έναν εκ των δημιουργών αυτού που λέμε electroswing, δηλαδή ένα μείγμα jazz μελωδιών με ηλεκτρονικά στοιχεία που έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος μια χορευτική μουσική. Καταφέρνει να ξεσηκώνει το ακροατήριό του στις συναυλίες του αλλά και γενικά τον κόσμο στα μαγαζιά όπου παίζει η μουσική του. Έρχεται από την Αυστρία και ονομάζεται Parov Stelar, επομένως τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες του συγκεκριμένου είδους μουσικής, όπως οι Γάλλοι Caravan Palace (Panic). Στις αρχές της νέας χιλιετίας ξεκίνησε να δραστηριοποιείται δισκογραφικά και έκτοτε έχει κυκλοφορήσει 7 δίσκους ενώ φέτος επιστρέφει με την «Πριγκίπισσα», την οποία παρουσιάζει σε δύο μέρη.

To “The Princess”, λοιπόν, κυκλοφορεί σε δύο άλμπουμ και συνολικά 28 τραγούδια είναι έτοιμα να μας συναπάρουν με τις χορευτικές μελωδίες. Το υπέροχο και προφανώς πολύ επιτυχημένο «κόλπο» του Parov Stelar είναι η ένωση διαφορετικών εποχών. Μελωδίες από παλιές δεκαετίες όταν το swing είχε ανθίσει για τα καλά και βρισκόταν στην κορυφή των τότε μουσικών συνδυάζονται με τα σημερινά beat-άκια και το αποτέλεσμα είναι να έχεις κολλημένα τα αυτιά σου σε κάθε νότα την στιγμή που κουνάς το πόδι σου ρυθμικά διότι η χορευτική διάθεση που αναδύει δεν σε αφήνει να μείνεις απαθής στην μουσική. Πολύ όμορφες οι εναλλαγές στα φωνητικά από γυναικεία σε ανδρικά και αντίστροφα, πράγμα που δεν κάνει τον δίσκο μονότονο. Εξάλλου, δεν θα μπορούσε το άλμπουμ να είναι μονότονο αφού το κάθε τραγούδι διαφέρει πολύ από το προηγούμενό του, πράγμα και αυτό δύσκολο όταν μιλάμε για τόσα πολλά κομμάτια. Προς το κλείσιμο της πρώτης «πριγκίπισσας» ακούμε τον Αυστριακό καλλιτέχνη να κατεβάζει κάπως τους νότους και το ανεβαστικό τέμπο, δείχνοντάς μας και μια άλλη όψη από το είδος που συνθέτει.

Το δεύτερο μέρος ανοίγει όπως και το πρώτο, δηλαδή χορευτική διάθεση και μάλιστα λίγο περισσότερη απ’ ότι το Part 1. Εδώ συναντάμε περισσότερο το swing, την κιθάρα να κυριαρχεί στην μουσική και περισσότερη τρομπέτα. Σε ολόκληρη την μία ώρα που διαρκεί το μέρος δεύτερο τα beat-άκια δεν σταματάνε να ηχούν ενώ και το πιάνο παίρνει την κατάσταση στα χέρια του πιο πολύ από πριν. Ανεβαστικός ρυθμός και ο χορός δεν σταματάει για κανένα λόγο. Ο δεύτερος δίσκος είναι στην ουσία ένα γύρισμα σε παλαιότερα τραγούδια με μια διαφορετική μουσική ματιά από τον Parov Stelar. Είναι κομμάτια που τον έκαναν ευρέως γνωστό και που παρουσιάζονται εδώ «πειραγμένα» από τον ίδιο τον συνθέτη τους. Μια πολύ καλή προσέγγιση αυτών των κομματιών που σε κάνουν να χορεύεις ασταμάτητα αλλά μέχρι εκεί. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να ακούστεί αυτός ο δίσκος πολύ χωρίς να κουράσει, όπως το πρώτο μέρος του άλμπουμ.

Το ότι το τέμπο στο δεύτερο μέρος είναι πιο γρήγορο και ανεβαστικό δεν σημαίνει κιόλας ότι είναι και ο δεύτερος δίσκος είναι και καλύτερος από τον πρώτο. Προσωπικά, διαλέγω το Part 1 για λιώσιμο διότι διαθέτει περισσότερες όψεις. Electro swing, beats που ξεσηκώνουν και είναι και πιο μεστό. Το φετινό διπλό άλμπουμ του Parov Stelar δεν αποτελεί πλέον έκπληξη. Το “The Princess” είναι ένας αριστουργηματικός δίσκος που αγγίζει το αψεγάδιαστο. Απλώς τον βάζεις να παίζει και εσύ χάνεσαι στις ξεσηκωτικές μελωδίες οι οποίες ταιριάζουν για όλες τις φάσεις, χαλαρός και καθιστός ή όρθιος και να χορεύεις. Ο Parov Stelar ίσως είναι ο κορυφαίος αυτή την στιγμή σε αυτό το είδος της μουσικής και δικαίως αφού το “The Princess” είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες δισκογραφικές δουλειές του 2012 και θα ακούγεται για πολύ ακόμα. Τέλος, πολλά συγχαρητήρια αξίζει και η μπάντα του 37χρονου συνθέτη η οποία αποτελείται από τους Cleo Panther(φωνή), Max The Sax(σαξόφωνο), Jerry Di Monza(τρομπέτα), Michael Wittner(μπάσο), Willie Larsson Jr.(κρουστά), Gerd Schneider, Klaus Hainy και Wolfgang Stieger.

Read More

Joss Stone – The Soul Sessions Vol 2

Την τελευταία δεκαετία έχει μαγέψει με την φωνή της, μια φωνή που αναμφίβολα θα μείνει στην ιστορία της soul και funk μουσικής ως μία από τις ωραιότερες. Η Joss Stone επιστρέφει μες στο κατακαλόκαιρο έτσι όπως ξεκίνησε την δισκογραφία της. Το 2003 κυκλοφόρησε το debut άλμπουμ της με τον τίτλο “The Soul Sessions”, το οποίο περιείχε διασκευές τραγουδιών κυρίως των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Έτσι, η 25χρονη ερμηνεύτρια, μετά την συμμετοχή της στο σχήμα του Mick Jagger Superheavy, ηχογραφεί 11 κομμάτια διασκευασμένα με τον δικό της μοναδικό τρόπο.

Την αρχή κάνει ένα – μάλλον άγνωστο – τραγούδι της Labi Siffre ενώ η συνέχεια ανήκει στο “(For God’s Sake) Give More Power to The People” του 1971 από τους Chi-Lites, ενός γκρουπ από το Σικάγο. Σειρά έχει το πρώτο single του δίσκου, το “While You’re Out Looking For Sugar”, το οποίο κυκλοφόρησε το 1969. Και σε αυτή την δισκογραφική δουλειά, η Joss Stone διαλέγει κατεξοχήν τραγούδια από τις δεκαετίες των 60’s και 70’s αλλά και νεότερα όπως τα “Teardrops” και “The High Road”. Το δεύτερο αποτελεί δημιούργημα του Danger Mouse (Rome), γνωστού μουσικού που έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες και έχει βάλει το χεράκι του σε μεγάλες επιτυχίες. Η παραγωγή του άλμπουμ είναι πολύ καλή, όπως πολύ καλή είναι και η Joss Stone που δείχνει να στέκεται επάξια στον χώρο της soul, jazz, funk σκηνής.
Ενώ οι προηγούμενοι δίσκοι αποτελούνται από τραγούδια που η ίδια η Joss Stone έγραψε παρέα μαζί άλλους καλλιτέχνες, τώρα προτίμησε να διασκευάσει. Την αξία της την έχει δείξει μέσω των τεσσάρων άλμπουμ της, τα οποία είναι εξαιρετικοί, γι’ αυτό το λόγο η κίνησή της να κυκλοφορήσει δίσκο με διασκευές δεν είναι κατακριτέο. Το αντίθετο μάλιστα, αφού οι εκτελέσεις των κομματιών είναι κάτι παραπάνω από φοβερές.

Read More

Norah Jones – Little Broken Hearts

Δέκα χρόνια μετά τον ντεμπούτο της δίσκο, του οποίου αρκετά τραγούδια ακούγονται ακόμη και σήμερα, η Norah Jones επιστρέφει με το πέμπτο της στούντιο άλμπουμ. Η κόρη του Ινδού μουσικού Ravi Shankar «βολτάρει» και σε αυτό τον δίσκο στα γνωστά μονοπάτια της τζαζ, της soul, των blues, της country που μας έχει συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια. Όπως και να έχει, φωνή όπως της 33χρονης ερμηνεύτριας σπάνια συναντάμε. Μια φωνή βελούδινη, που σε ταξιδεύει, σε ανεβάζει, σε συγκινεί, σε ανατριχιάζει. Πρωτομαγιά και τι καλύτερο από την κυκλοφορία της ολοκαίνουριας δισκογραφικής δουλειάς της Norah Jones, “Little Broken Hearts”. Δώδεκα κομμάτια βουτηγμένα στις ποπ μελωδίες σε συνδυασμό με τις τζαζ, soul νότες συνθέτουν ένα υπέροχο, χορευτικό, μουσικό σύνολο. Φυσικά, αρκετά πιο ώριμη παρουσιάζεται στον συγκεκριμένο δίσκο και μουσικά και φωνητικά. Με αυτό τον τρόπο, ωστόσο, λείπει η «τσαχπινιά» των πρώτων της άλμπουμ, όταν η λιγότερη μεστή φωνή της «γαργαλούσε» περισσότερο τα κομμάτια.

Το άνοιγμα του δίσκου είναι κάπως νωχελικό με τον ρυθμό να ανεβαίνει σταδιακά και συγκεκριμένα από το τρίτο κομμάτι, “Little Broken Hearts”. Το αμέσως επόμενο, “She’ s 22”, σου φέρνει μια ανατριχίλα με την μοναδική παρουσία του πιάνου και την μοναδικότητα των φωνητικών της Norah Jones. Στη συνέχεια, μπαίνουμε σε πιο «ηλεκτρικά» μονοπάτια, μια και ακούμε ηλεκτρικές κιθάρες και πιο δυνατά κρουστά. Το “4 Broken Hearts” αποτελεί την περισσότερο country εκτέλεση του άλμπουμ ενώ προς το κλείσιμο το τέμπο γίνεται ακόμη γρηγορότερο. Με το «παιχνιδιάρικο» “Happy Pills”, όπου αποτελεί και το πρώτο single του άλμπουμ, αλλά και με το εξαιρετικά όμορφο “All A Dream” η Norah Jones μας αφήνει μια γλυκιά γεύση και την υπόσχεση πως θα συνεχίζει να μας χαρίζει απίστευτες ερμηνείες.
Πίσω από όλα αυτά, όμως, κρύβεται ο συνήθης ύποπτος. Ο άνθρωπος που έχει γίνει πλέον επαγγελματικά «κολλιτάρι» με τη Norah Jones, της γράφει κομμάτια και αναλαμβάνει την παραγωγή των δίσκων της. Δεν είναι άλλος από τον Danger Mouse, με τον οποίο συνεργάστηκε η Νεοϋορκέζα ερμηνεύτρια στο άλμπουμ “Rome”. Εξ ου και η τρομερή παραγωγή και ενορχήστρωση του “Little Broken Hearts”. Ενός αρκετά όμορφου δίσκου, όχι όμως ενός δίσκου που θα ακούς ασταμάτητα όπου πηγαίνεις στο αμάξι.

Read More

The Asteroids Galaxy Tour – Out of Frequency

Οι Asteroids Galaxy Tour ταρακούνησαν τα νερά της ψυχεδελικής – groovy ποπ στα μέσα του 2010 με το ντεμπούτο τους άλμπουμ “Fruit” που είχε κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2009. Έπρεπε να περάσει λίγος καιρός για να γίνουν ευρύτερα γνωστοί, μια και οφείλουν ένα μεγάλο μερίδιο της διασημότητάς τους στην Amy Winehouse, η οποία ζήτησε να ανοίξουν μια συναυλία της. Συγκεκριμέμα στην Ελλάδα έγιναν γνωστοί από το single “The Golden Age” όπου έπαιζε σε διαφημιστικό ποστ. Σε γενικές γραμμές, η 6μελής μπάντα από την Κοπεγχάγη είχε ηχογραφίσει έναν καταπληκτικό δίσκο, βάζοντας αυτόματα τον πήχη πολύ ψηλά από την αρχή. Φέτος, ήρθε η σειρά του δεύτερου στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο “Out of Frequency”.

Ο δίσκος συνεχίζει από κει που σταμάτησε το συγκρότημα. Δηλαδή από τις ξεσηκωτικές μελωδίες της τρομπέτας και του σαξόφωνου αλλά και τα τρομερά soul φωνητικά της τραγουδίστριας, Mette Lindberg. Το εισαγωγικό μονόλεπτο μας καλοσωρίζει στο μουσικό «πάρτυ» που έχουν σχεδιάσει οι Asteroids Galaxy Tour. Και αμέσως έρχεται το “Dollars in the Night” να μας σηκώσει από τη καρέκλα και να μπουμε στον ξεσηκωτικό κόσμο της groovy μουσικής. Όπως και το πρώτο κομμάτι είχε τον πρόλογό του, έτσι και το δεύτερο μεγάλο κομμάτι, με τίτλο “Major” όπου αποτελεί και το πρώτο single, έχει την εισαγωγή του. Στο ίδιο μήκος κύματος, αυτού της ψυχεδέλειας δηλαδή, κυμαίνεται και το “Heart Attack”. Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, ρίχνει για λίγο τους τόνους αν και πάλι δεν μπορείς να το πεις σίγουρα, αφού ο ρυθμός που δίνουν τα πνευστά μόνο ανεβαστικό μπορείς να τον πεις. Προς το κλείσιμο του δίσκου ξεχωρίζει το “Ghost in My Head” και το “Fantasy Friend Forever” με το γρήγορο τέμπο του. Και κάπου εκεί σκέφτεσαι "αυτό ήταν;". 1 ώρα ήταν με ασταμάτητες μελωδίες να πηγαίνουν και να έρχονται, βάζοντάς μας αυτόματα σε κλίμα για ένα ξεσηκωτικό πάρτυ.

Το “Out of Frequency” είναι ένα συνεχές πάρτυ ψυχεδελικής ποπ με jazz και groovy στοιχεία, όπου μοναδικός του στόχος είναι να σε ξεσηκώσει και να σε κάνει να χορέψεις. Υπέροχες μελωδίες, η τρομπέτα βουϊζει όμορφα στο τύμπανό σου, ενώ η Lindberg με την τρομερή φωνή απογειώνει μόνη της την ήδη φοβερή μουσική. Οι Asteroids Galaxy Tour ήρθαν από τη Δανία για να αποδείξουν πως μπορούν να συνδυαστούν ήχοι από jazz και pop στην εποχή των 70’s. Ένας εξαιρετικός δίσκος από ένα συγκρότημα που φαίνεται να ξέρει τί θέλει να συνθέτει και πως δεν ήταν τυχαία η ξαφνική επιτυχία με το πρώτο τους άλμπουμ. Όχι μόνο αξίζει να τον ακούσεις, αλλά βάζει σοβαρή υποψηφιότητα, από την αρχή του έτους κιόλας, για μια θέση ανάμεσα στους καλύτερους δίσκους του 2012.

Read More

Amy LaVere – Stranger Me

Κατάφερε να προκαλέσει αίσθηση με τη μουσική της, με τον ντεμπούτο της κιόλας δίσκο. Το “This World Is Not My Home” είχε αρκετά καλές κριτικές, δικαίως φυσικά αφού αποτέλεσε μία από τις μουσικές εκπλήξεις του 2006. Ο λόγος για την Amy LaVere και το κοντραμπάσο της, η οποία δεν επαναπαύθηκε στην καλή αρχή της, κυκλοφορώντας τον αμέσως επόμενο χρόνο το δέυτερο άλμπουμ, με τίτλο “Anchors And Anvils”. Το 2009 επιστρέφει το ΕΡ “Died Of Love” και έφτασε η τέταρτη δισκογραφική στάση της φέτος με το “Stranger Me”.

 Το “Stranger Me” περνάει από μονοπάτια της indie rock, λίγο από εκείνα της country ενώ πατάει και κάτι από jazz. Όπως και να έχει, αυτό που προσέχεις αμέσως είναι η βελούδινη φωνή της Αμερικάνας, όπου σε πολλά σημεία μεταμορφώνεται με όμορφο τρόπο σε άγρια. Πολύ καλό το άνοιγμα του δίσκου με το “Damn Love Song”, όπου η ηλεκτρική κιθάρα έχει τον πρωταρχικό ρόλο μαζί με το ελκυστικό τέμπο των κρουστών. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το επόμενο κομμάτι, που τιτλοφορείται “You Can’t Keep Me”, στο οποίο συναντούμε πνευστά που δίνουν μια όμορφη νότα.
Όμορφη στιγμή του “Stranger Me” αποτελεί το “A Great Divide” που κινείται σε πιο soul καταστάσεις. Στη συνέχεια συναντούμε τρια μπαλαντοειδή κομμάτια (“Often Happens”, “Lucky Boy”, “Tricky Heart”) για να φτάσουμε στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Η ποιότηα της Amy LaVere φαίνεται στο καταπληκτικό “Cry My Eyes Out”, κομμάτι που κάνει αίσθηση από την πρώτη ακρόαση. Ο δίσκος κλείνει με το “Let Yourself Go (Come On)” με την τραγουδοποιό να μας αφήνει ακόμα μεγαλύτερες ελπίδες για το μέλλον.

 Το “Stranger Me” μπορεί να μην έχει το τραγούδι single ή εκείνο το κομμάτι που θα μείνει και θα χαρακτηρίζει τον δίσκο, ωστόσο ως σύνολο αποτελεί μια πολύ όμορφη δισκογραφική δουλειά. Δεν κουράζει, με κάτι λιγότερο από μια ώρα μουσικής ακούγεται με μεγάλη ευχαρίστηση. Την Amy LaVere θα τη συναντήσετε και στο ρόλο της ηθοποιού στα “Walk The Line”, “Black Snake Moan”, “The Romance Of Loneliness” αλλά και σε άλλες.

Read More

Tom Waits – Bad As Me

Ναι, είναι γεγονός! Ένας από τους σημαντικοτέρους μουσικούς των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών, επιστρέφει με ολοκαίνουριο μουσικό υλικό. Ο Tom Waits μετά από επτά χρόνια κυκλοφορεί το 17ο άλμπουμ του, με τίτλο “Bad As Me”. Η έμπνευση του συγκεκριμένου κυρίου μάλλον δεν τελειώνει ποτέ και εκεί που αρχίζαμε να πιστεύουμε πως θα απομακρυνθεί από τη δισκογραφία, με τελευταίο δίσκο το “Real Gone” το 2004, μας δίνει τη δυνατότητα να ακούσουμε φρέσκα του τραγούδια.

 Σε αυτές τις ηχογραφήσεις ο αειθαλής καλλιτέχνης από την Καλιφόρνια συνεργάζεται με πληθώρα μουσικών, όπως ο Keith Richards αλλά και ο Flea των Red Hot Chili Peppers. Από την αρχή ο Waits μας επιστρέφει στις παλιές εποχές των καλών, αυθεντικών blues και με το “Chicago” αρχίζει η περιπλάνηση στα μονοπάτια του καλλιτέχνη. Η φωνή του σε ενθουσιάζει στο “Raised Right Men”, στο οποίο κυριαρχούν τα τρομερά πλήκτρα μιας άλλης εποχής. Ηρεμία με το “Talking at The Same Time” και ξέφρενος χορός στο αμέσως επόμενο “Get Lost”. Δυνατές στιγμές του δίσκου αποτελούν το “Back in The Crowd” και το ομώνυμο τραγούδι. Αίσθηση προκαλεί το “Satisfied” με την ηλεκτρική κιθάρα να κατακτιέται από τον γερόλυκο της ροκ και των Rolling Stones, Keith Richards. Το “Bad As Me” θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί δίσκο μιας προηγούμενης δεκαετίας, και μάλιστα πολύ επιτυχημένο.
Δε χρειάζεται να μιλήσουμε για κάτι παραπάνω, όσον αφορά δισκογραφική δουλειά του Tom Waits. Απλά ο καλλιτέχνης είναι πολύ μεγάλος μουσικός και εμείς τυχεροί που απολαμβάνουμε καινούρια κομμάτια. Συνεχίζει να το αποδεικνύει εν έτει 2011 με το “Bad As Me”, το οποίο αποτελεί ένα ακόμη λιθαράκι στη μουσική από τον 61χρονο τραγουδοποιό, όπως τόσα άλλα που έχει βάλει κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας πορείας του.

Read More