Το Γάλα / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η επιτυχημένη θεατρική παράσταση παίρνει σάρκα και οστά και το «Γάλα» βγαίνει στη μεγάλη οθόνη. Υπάρχουν τρία αρχέτυπα, «πατρίδα» - «μητέρα» - «αγάπη», γύρω απο τα οποία μια μητέρα με τους δυο γιους της έρχονται αντιμέτωποι με οικογενειακά προβλήματα και περισσότερο με την αναγκη που έχει ο άνθρωπος να νιώσει αγάπη. Η Ρήνα (Ιωάννα Τσιριγκούλη) είναι μάνα του Αντώνη (Όμηρος Πουλάκης) και του Λευτέρη (Προμηθέας Αλειφερόπουλος), όπου έχουν μεταναστεύσει εδώ και χρόνια από την Τιφλίδα. Ο μεγάλος αδερφός, Αντώνης, δουλεύει σε βενζινάδικο, έχει σχέση με τη κόρη του αφεντικού του και προσπαθεί να ανεξαρτοποιηθεί και να προχωρήσει στη ζωή του. Από την άλλη, ο Λευτέρης είναι ασταθής χαρακτήρας. Γυρνάει συνεχώς στο παρελθόν χωρίς να θέλει να δει κατάματα το «τώρα». Είναι ανασφαλής με τα πάντα , ενώ κλείνεται στο δωμάτιό του καπνίζοντας και ακούγοντας βαριά λαϊκά. Φτάνει, δε, στο σημείο να βλέπει να παραισθήσεις και «άσπρα χέρια», όπως αναφέρει και ο ίδιος.

 Γι’αυτό το λόγο, η μητέρα επισκέπτεται κοινωνική λειτουργό, ενώ φτάνει στο σημείο να του χορηγούν ψυχοφάρμακα. Ο Λευτέρης αποζητά μονάχα αγάπη από τον αδερφό του, μέχρι που ο δεύτερος ανακοινώνει ότι παντρεύεται. Στην απέλπιδα προσπάθειά του μήπως και ο μικρός αδερφός του «ξεφύγει» από αυτό που τον βασανίζει, ο Αντώνης με τη σύντροφό του, Νατάσα (Ηρώ Μπέζου), τον παίρνουν μαζί τους σε εξόδους τους. Σε μια ακόμη απόπειρά του για να ενταχθεί, ο Λευτέρης αποζητά την αγάπη και στη Νατάσα. Η μητέρα τους προσπαθεί με περίσσια αυταπάρνηση να φέρει κοντά τους δύο αδερφούς, η οποία ζει με φόβο την καθημερινότητα παλεύοντας για ένα κομμάτι ψωμί.

 Ο Γιώργος Σιούγας με πανέμορφη σκηνοθεσία παρουσιάζει το οικογενειακό δράμα, χωρίς να γίνεται «βαρύς», μια και τα χιουμοριστικά σημεία δεν λείπουν. Αναφορά γίνεται και στο μεταναστευτικό ζήτημα, παρακολουθώντας το Λευτέρη κολλημένο με το παρελθόν της οικογένειας στην Τιφλίδα. Μια πολύ δυνατή ταινία, με συγκλονιστικές ερμηνείες που θα σε κάνουν να ανατριχιάσεις και να φύγεις, στο τέλος, με δακρυσμένα μάτια.

Read More

Red State / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια μεγάλη γυναίκα βάζει αγγελία που ζητάει άτομα για ομαδικό σεξ. Τρεις νεαροί θα ανταποκριθούν αλλά όταν την συναντήσουν θα βρουν πως πίσω από την γυναίκα κρύβετε μια οργάνωση από φανατικούς χριστιανούς. Ο Abin Cooper είναι ο πάστορας και αρχηγός της ομάδας αυτής, όλα τα μέλη της οποίας ενώνονται μεταξύ τους είτε εξ αίματος είτε εξ αγχιστείας. Κατά την διάρκεια της τελετής τους, αφού ο πάστορας βγάλει κηρύγματα για όλα τα ανίερα πράγματα που γίνονται μακριά από την κοινωνία τους, βασανίζουν και τελικά δολοφονούν τους κρατούμενούς τους. Η αστυνομία όμως αρχίζει να υποψιάζεται πως μέσα στην εκκλησία δεν είναι όλα όπως φαίνονται, όταν όμως θα πάει να ερευνήσει θα δημιουργήσει μόνη της μακελειό.

Η νέα, εντελώς διαφορετική από όσα μας έχει συνηθίσει, ταινία του Kevin Smith, πλασάρετε ως θρησκευτικό θρίλερ, μα στην πραγματικότητα είναι ένα τραγικά ειρωνικό σχόλιο κατά των διάφορων σκληροπυρηνικών χριστιανικών οργανώσεων της Αμερικής αλλά και της αστυνομίας και της αντιμετώπισης που έχει η τελευταία σε αντίστοιχα ζητήματα μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι ιδιαίτερα πετυχημένη, ενώ τα πρόσωπα που παίζουν πετυχαίνουν τον σκοπό τους, να μας πείσουν δηλαδή ότι μπορούν να ανήκουν σε μια τέτοια οργάνωση. Κορυφή του cast φυσικά, ο Michael Parks(From Dusk Till Dawn) στον ρόλο του πάστορα και ο John Goodman(The Artist, Death Sentence) στον ρόλο του αρχηγού της αστυνομικής δύναμης που είναι υπεύθυνη για την εκκλησία.

Στην πρεμιέρα της ταινίας στο Sundance, ο Kevin Smith είχε υποσχεθεί πως θα πλειοδοτούσε τα δικαιώματα της ταινίας στους θεατές της, αυτός όμως τελικά τα πούλησε στον εαυτό του και αυτό εξαγρίωσε πολλούς από τους φανατικούς του οπαδούς. Το Red State προσπαθεί να καυτηριάσει πολλά πράγματα και ο Kevin Smith σχεδόν σε κάθε του πλάνο να προκαλέσει. Στα 90 λεπτά διάρκειας της η ταινία δεν θα κουράσει, αλλά στην τελική θα μπερδευτεί με τα πολλά της σεναριακά θέματα και δεν θα καταφέρει να αναδείξει κανένα από αυτά αρκετά.

Read More

Bellflower / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Δύο φίλοι, ο Woodrow και ο Aiden, πωρωμένοι με τις post-apocalyptic ιστορίες, έχουν καταστρώσει σχέδιο ώστε όταν η Αποκάλυψη έρθει, αυτοί θα κυριαρχήσουν στα ερείπια που θα μείνουν πίσω. Το σχέδιό της Μητέρας Μέδουσας, της συμμορίας τους δηλαδή, περιλαμβάνει τα αυτοσχέδια φλογοβόλα τους και φυσικά τη Μέδουσα, το αμάξι που έχουν μετατρέψει μόνοι τους σε πραγματικό αμάξι της αποκάλυψης. Όλα τα σχέδιά τους όμως θα πάρουν άσχημη τροπή όταν ο Woodrow γνωρίσει την Milly, μια κοπέλα που θα ερωτευτεί παράφορα αλλά θα τον φέρει πιο κοντά στην προσωπική του Αποκάλυψη απότι πίστευε ότι γινόταν.

 Ο Evan Glodell είναι ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος αλλά και πρωταγωνιστής του Bellflower, της ταινίας που εξέπληξε το κοινό και τους κριτικούς του Sundance. Για την δημιουργία της ταινίας μάλιστα, ο Glodell κατασκεύασε μια custom κάμερα, ώστε να αποθανατίσει τις σκηνές του ακριβώς όσο “βρόμικα” ήθελε. Η δουλειά του, όχι άδικα, έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως “παιδί” των Madmax και της γενικότερης αισθητικής. Άλλωστε, οι δύο φίλοι έχουν σαν ήρωα τον Lord Humungus, και από αυτόν έχουν πάρει το έναυσμα για την ενασχόλησή τους. Η σκηνοθετική ματιά του έκανε εντύπωση στο Sundance με την αυθεντική εκρηκτικότητα που βγάζει από την βία και καταστροφή. Το cast περιλαμβάνει, εκτός από τον πρωταγωνιστή Evan Glodell ,νέα πρόσωπα, που βγάζουν την ρεαλιστικότατα που απαιτεί η ταινία. Η Jessie Wiseman είναι η Milly, γυναίκα που θα φέρει την καταστροφή, ο Tyler Dawson είναι το δεύτερο μέλος της Μητέρας Μέδουσας και η Rebekah Brandes είναι η Courtney, η κοπέλα που συμπληρώνει την τετράδα. Φυσικά, όλα αυτά συνδυάζονται τέλεια μαζί με ένα εκρηκτικό soundtrack.

 Το Bellflower είναι ένα, πιθανόν αρκετά, δύσκολο έργο για να προμοταριστεί σε πόλους, αλλά δεν θα δυσκολευτεί να βρει ένα φανατικό κοινό. Σε όσους αρέσουν οι post apocalyptic ταινίες και έχουν φανταστεί έστω και μια φορά την ζωή τους σε μια τέτοια κατάσταση, αυτή η ταινία θα δώσει σίγουρα πολλά.

Read More

Κωλόπαιδα / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Δεν αντέχουν άλλο τη πόλη τους και αποφασίζουν να φύγουν μια και καλή για το εξωτερικό. Να αλλάξουν παραστάσεις, να ξεφύγουν από τη θηλιά που τους έχει φορέσει η χώρα τους και να γνωρίσουν μια καινούρια ζωή και ταυτόχρονα την ελευθερία που νιώθουν να έχουν χάσει. Ο Φοίβος (Γιώργος Καφετζόπουλος), ο Ανδρέας (Αινείας Τσαμάτης) και ο Σάββας (Διογένης Σκάλτσας), μια παρέα από τη περιοχή των Εξαρχείων, ένα βράδυ του Αυγούστου ορκίζονται να τη κοπανίσουν από την Ελλάδα, με προορισμό το Βερολίνο. Έτσι, για τον επόμενο χρόνο θα δουλέψουν και θα κάνουν τα πάντα για να βάλουν κάποια χρήματα στην άκρη, για το νέο ξεκίνημα. Μέχρι που έρχεται το τελευταίο βράδυ και αποφασίζουν να ξενυχτήσουν και να γυρίσουν όλα τα σοκάκια στα οποία μεγάλωσαν και έζησαν τις εφηβικές τους εμπειρίες.

 Αυτές οι τελευταίες 12 ώρες στους δρόμους των Εξαρχείων θα αλλάξουν άρδειν τη ζωή τους. Λίγο πριν την αναχώρησή τους για την επόμενη μόνιμη κατοικία τους, θα βγουν στην επιφάνεια άγνωστες πτυχές των ζωών των τριών φίλων, πτυχές που κανένας απο τη παρέα δε γνώριζε πριν. Η νύχτα κυλλάει και όλα στη ζωή της παρέας ανατρέπονται. Από κει που πίστευαν οι τρεις φίλοι ότι είχαν τακτοποιήσει όλους τους λογαριασμούς στην πόλη, έρχονται αντιμέτωποι με την πραγματικότητα και στο τέλος, τα σχέδια που είχαν κάνει καταστρέφονται. Και ενώ τα πάντα έρχονται τούμπα, το τέλος της ταινίας φέρνει την απόλυτη ανατροπή. Ένα τέλος που κανείς δε το φαντάζεται έρχεται κόντρα στη ροή των γεγονότων.

Ο Κύπριος Στέλιος Καμμίτσης, εκτός της παρέας των τριών φίλων, μας παρουσιάζει και όμορφες εικόνες, γεμάτες χρώματα μέσα από την καρδιά των Εξαρχείων. Με πάρα πολλές σκηνές και ατάκες γεμάτες χιούμορ, τα «Κωλόπαιδα», που γυρίστηκαν αποκλειστικά στη περιοχή του κέντρου (μεταξύ άλλων Θεμιστοκλέους, Καλλιδρομίου και λόφο Στρέφη), εστιάζουν στη σημασία της φυγής. Όταν δεν αντέχεις άλλο και θέλεις να φύγεις στο εξωτερικό και να εγκατασταθείς εκεί. Ωστόσο, παρά τη θέληση που υπάρχει για αυτή τη φυγή, πολλές φορές το παρελθόν έρχεται και σου αλλάζει όσα είχες σχεδιάσει. «Κωλόπαιδα», αν όχι η ομορφότερη, μια από τις ομορφότερες ελληνικές ταινίες της χρονιάς!

Read More

Δεμένη Κόκκινη Κλωστή / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Έπρεπε να επιλέξουν σε ποιά από τις δύο πλευρές θα παραταχθούν, μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (αριστεροί) και του Ελληνικού Στρατού (κεντροδεξιοί). Ο Κώστας Χαραλάμπους παρουσιάζει το χρονικό του εμφυλίου πολέμου της χώρας μας, με τελική έκβαση τη νίκη των δεξιών. Συνταρακτικές ερμηνείες των ηθοποιών δείχνοντας τον πόνο των ανθρώπων εκεινης της εποχής, αλλά ταυτόχρονα και τη τύφλωση που είχαν οι περισσότεροι, οι οποίοι έσφαζαν και βασάνιζαν τους αντιπάλους τους. Με περίσσιο μίσος για τους ίδιους τους συμπατριώτες τους, παρακολουθούμε αιματηρές σκηνές που αρκετές απο αυτές είναι σκληρές, δείχνοντας την αγριότητα που υπήρχε μεταξύ των Ελλήνων. Τα ανθρώπινα όρια έχουν ξεπεραστεί, χωρίς να λογαριάζουν τα μέλη των δύο παρατάξεων το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου πολέμου, oτι ολόκληρη η χώρα θα ξεκληριστεί και θα μείνει έρμαιο των ανώτερων δυνάμεων. Ο σκηνοθέτης εστιάζει στις σχέσεις των ανθρώπων και των δύο παρατάξεων, πώς αντιμετωπίζει ο καθένας τα γεγονότα που συμβαίνουν και πώς είναι η αντίδρασή του σε όλα αυτά. Παρακολουθούμε τις τεταμένες σχέσεις των κατοίκων και όλα τα βήματα που οδηγούν τελικά στον πόλεμο.

Η ταινία γυρίστηκε στις Πρέσπες, σε μια περιοχή όπου έζησε από πρώτο χέρι τον εμφύλιο. Ο Τάσος Νούσιας σε μια συγκλονιστική ερμηνεία, υποδύεται τον επικεφαλή του Ελληνικού Στρατού, γεμάτος μίσος που τo δείχνει με τρομερό και άμεσο τρόπο. Επίσης, πολύ δραματικές οι ερμηνειες του πατέρα (Θάνος Σαμαράς) και της μητέρας (Έφη Γκούση) που στην προσπάθεια τους να σωθούν από αυτό το φρικτό σκηνικό, τρέχουν να ξεφύγουν μαζί με το μικρό τους γιο. Ο καταξιωμένος Τάσος Παλαντζίδης υποδύεται τον τρελό της ταινίας, δείνοντας μια αστεία αλλά παράλληλα τραγική νότα στη ταινία. Σκληρές σκηνές με αίμα και ανατριχιαστικές εικόνες μας δείχνουν τη βία αλλά και τον πόνο. Μια δύσκολη απόπειρα απεικόνισης του εμφυλίου πολέμου, ενός γεγονότος που λίγοι τολμούν να αγγίξουν. Η «Δεμένη Κόκκινη Κλωστή» δυο χρόνια μετά τη «Ψυχή Βαθιά» του Παντελή Βούλγαρη, αποτελεί τη καλύτερη ευκαιρία για τον θεατή να κάνει τη δική του κριτική για τον Εμφύλιο Πόλεμο.

Read More

The Conspirator / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Βρισκόμαστε στην Αμερική του 1865, την εποχή που ο Abraham Lincoln δολοφονείτε. Η αστυνομία συλλαμβάνει οχτώ άτομα τα οποία φέρονται υπεύθυνα για την συνομωσία πίσω από την δολοφονία του Lincoln. Μέσα στους οχτώ υπάρχει και μία γυναίκα, η Mary Surratt, η οποία είναι η ιδιοκτήτρια της πανσιόν που γινόντουσαν οι συναντήσεις των συνωμοτών και της οποίας ο γιός είναι ο μόνος κατηγορούμενος που ακόμα καταζητείτε. Ο Frederick Aiken είναι ήρωας του εμφύλιου και έχει αποφασίσει να ασχοληθεί με την δικηγορία, του επιβάλετε όμως από τον προϊστάμενό του να αναλάβει την εκπροσώπηση της Surratt. Ο Frederick αρχικά θα έχει την ίδια αρνητική στάση απέναντι στην Surrat που έχει και όλη η Αμερική, αλλά δεν θα αργήσει να καταλάβει πως προχωράει σε μια στημένη δίκη για να πληρώσει η μάνα τα εγκλήματα του γιού της.

Το The Conspirator είναι η όγδοη σκηνοθετική δουλειά του Robert Redford, και, όπως και οι προηγούμενες δουλειές του μετά το εξαιρετικό Ordinary People, δεν ξεφεύγει από την μετριότητα. Η νέα του δουλειά είναι ένα πολιτικό δράμα μέσα από το οποίο αναδεικνύει τα προβλήματα που δημιουργούνται όταν η εξουσία κάποιων ανθρώπων αυξάνετε κατά την διάρκεια του πολέμου ή άλλων συνθηκών. Το σενάριο της ταινίας όμως είναι δεν βοηθάει τον Redford, καθώς η υπόθεση δεν καταφέρνει να ενθουσιάσει καθόλου τον θεατή και το τέλος έρχεται περισσότερο αδιάφορο από όσο πραγματικά είναι. Στην ταινία παίζουν ο James McAvoy(X-Men: First Class, Wanted) στον ρόλο του Frederick, η Robin Wright (Unbreakable) και ο Tom Wilkinson (Valkyrie, RocknRolla).

Δυστυχώς, το The Conspirator καταπιάνεται με μια περίοδο της Αμερικανικής ιστορίας που από μόνη της πολύ λίγο θα ενδιέφερε τον καθένα, ενώ και το μήνυμα που προσπαθεί να περάσει ο Redford δεν βγαίνει τελικά στην οθόνη. Από τις πιο αδιάφορες ταινίες στις Νύχτες Πρεμιέρας μέχρι τώρα.

Read More

Ο Αννίβας προ των Πυλών / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Προσπαθείς σε όλη σου τη ζωή να πετύχεις ένα στόχο που έχεις βάλει. Προσπαθείς σε όλη σου τη ζωή να κρατήσεις την αξιόπρεπειά σου, κάνοντα αυτό που αγαπάς. Τι συμβαίνει, όμως, όταν το τρένο για το όνειρό σου εκτροχιάζεται; Η Χαρά (Αλεξία Τερεζάκη), μεγαλώνοντας ως σταβλίτισσα, έχει αποκτήσει μια σχέση με τα άλογα, πολύ καλύτερη από ότι με τους ανθρώπους. Η μητέρα της (Όλγα Παππά)είναι πόρνη και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τη κόρη της, όπου το σχολείο δεν το τέλειωσε ποτέ, ενώ τον πατέρα της δεν το γνώρισε ποτέ. Κάποια μέρα, η 18χρονη Χαρά, ή αλλιώς Τομαχόκ όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν, παίρνει την απόφαση να φύγει από τους στάβλους και να πιάσει δουλειά ως ιπποκόμος σε έναν όμιλο ιππασίας.

 Τότε, αρχίζει να φουντώνει το αίσθημα για το μεγάλο της όνειρο. Να γίνει πρωταθλήτρια, καταφέρνοντας να αποκτήσει μια θέση στην Εθνική ομάδα ιππασίας. Ταυτόχρονα, έχει και την ευκαιρία να ξεφύγει από το άσχημο οικογενειακό περιβάλλον αλλά και γενικά το κοινωνικό περιθώριο στο οποίο βρίσκεται όλα αυτά τα χρόνια, και να κάνει μια καινούρια αρχή στη ζωή της. Έτσι, πιάνει κάθε ευκαιρία που έρχεται στο δρόμο της και σταδιακά αποκτά την εμπιστοσύνη του δάσκαλού της (Γιάννης Κοκκιασμένος). Ωστόσο, κάνει τα αδύνατα δυνατά για να βρεθεί στην κορυφή της ελληνικής ιππάσιας, χρησιμοποιώντας θεμιτά ή αθέμιτα μέσα. Και βρίσκεται στο δίλημμα, μια καλύτερη θέση στη κοινωνία ή μια θέση στο σκοτάδι;

Η Ελισσάβετ Χρονοπούλου μας παρουσιάζει τον «Αννίβα προ των Πυλών», δηλαδή τη θέληση για το πραγματικό όνειρο της ζωής. Δεν δείχνει, όμως, την όμορφη και απαλή πλευρά της συγκεκριμένης πορείας, αλλά το σκληρό πρόσωπο αυτόυ του δρόμου. Στα 104 λεπτά της ταινίας, εντυπωσιάζει με την ερμηνεία του ο Γιάννης Κοκκιασμένος – τον έχουμε συναντήσει στη «Στρέλλα» ως συμπρωταγωνιστή – ενώ η πρωταγωνίστρια Αλεξία Τερεζάκη έχει προσπαθεί, με αρκετά καλά αποτελέσματα ομολογουμένως. Σημειωτέον, ο «Αννίβας προ των Πυλών» αποτελεί τη πρώτη ευρωπαϊκή ταινία με θέμα την αθλητική ιππασία.

Read More

Drive / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

                                             
Ο Driver, το όνομα του οποίου δεν μαθαίνουμε ποτέ, είναι ένας μυστηριώδης μοναχικός τύπος, που το πρωί δουλεύει σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων και ταυτόχρονα και ως κασκαντέρ για επικίνδυνες σκηνές με αμάξια σε ταινίες, ενώ το βράδυ διαθέτει τις οδηγηκές του ικανότητες σε ληστές για την διαφυγή τους. Στην ζωή του όλα θα αλλάξουν όταν γνωρίσει την γειτόνισσά του, Irene, που μεγαλώνει ένα παιδί μόνη της, τον Benicio, αφού ο πατέρας του παιδιού είναι στην φυλακή. Όλα στην ζωή του πάνε προς το καλύτερο μέχρι που ο άντρας της Irene αποφυλακίζετε και μαζί του φέρνει πολλά προβλήματα.

Ο Nicolas Winding Refn είναι ο σκηνοθέτης του Drive, έργο με το οποίο κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες ενώ προτάθηκε και για τον Χρυσό Φοίνικα. Η δουλειά που έχει κάνει πάνω στο Drive είναι τρομερή, ξεκινώντας από την καταπληκτική δημιουργία έντασης μέσα από τρομερά αργές σκηνές και με ελάχιστους διαλόγους, μέχρι το χτίσιμο του ίσως πιο cool χαρακτήρα σε ταινία εδώ και πολύ καιρό. Ο Refn φτιάχνει έναν νουάρ κόσμο βγαλμένο κατευθείαν από την δεκαετία των 80’s βάζει μέσα έναν χαρακτήρα που δεν αποχωρίζετε ποτέ την οδοντογλυφίδα του, έχει εμφανές πρόβλημα κοινωνικοποίησης, αλλά δεν διστάζει να λιώσει το κεφάλι κάποιου με το πόδι αμέσως μετά από ένα μακρύ φιλί από την κοπέλα που θέλει αλλά δεν μπορεί να έχει. Σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο αυτής της καταπληκτικής ατμόσφαιρας έχει και το soundtrack της ταινίας, με το Nightcall του Kavinsky να μένει βαθιά εντυπωμένο στον εγκέφαλο πολλές ώρες μετά την προβολή.

Ο Ryan Gosling(Blue Valentine, The Ides of March), στον ρόλο του Driver, αποδεικνύει πως έχουν δίκιο όσοι λένε ότι είναι ένα νέο αστέρι του σινεμά, αφού μετά το δυνατό περσινό Blue Valentine, συνεχίζει με άλλη μία πολύ δυνατή ερμηνεία. Φαίνετε πως οι χαρακτήρες που δεν βασίζονται στους διαλόγους αλλά στο βλέμμα τους του πάνε πολύ. Πολύ ιδανική για τον ρόλο της ήταν και η Carey Mulligan (Never Let Me Go, An Education), στον ρόλο της Irene, με τις μεταξύ τους σκηνές να εκπέμπουν έναν πραγματικό ρομαντισμό. Σημαντικό ρόλο στο χτίσιμο της ταινίας παίζουν και οι δεύτεροι χαρακτήρες, με τους Albert Brooks(Taxi Driver, The Muse) και Ron Perlman(Hellboy) να υποδύονται δύο κακοποιούς που κάνουν κουμάντο στην περιοχή, και τον Oscar Isaac (Sucker Punch, Robin Hood) στον ρόλο του άντρα της Irene, Standard.

Το Drive έχει βάλει από τώρα σοβαρή υποψηφιότητα για καλύτερη ταινία της χρονιάς και δεν πρέπει να την χάσει κανείς. Η προβολή της ταινίας στις Νύχτες Πρεμιέρας ήταν από τις πιο περιζήτητες και η αίθουσα έδινε την εντύπωση πως όλοι είχαν απορροφηθεί στον κόσμο του Refn.

Read More

The Artist / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

O George Valentin είναι μεγάλος σταρ του Hollywood και οι βουβές ταινίες του γεμίζουν κάθε φορά τους κινηματογράφους. Σε ένα τυχαίο περιστατικό θα γνωριστεί με την Peppy Miller, η οποία θα αρχίσει να παίρνει μικρούς ρόλους, κομπάρσος στην πλειοψηφία. Δυστυχώς για τον Valentin, ο βουβός κινηματογράφος φτάνει στο τέλος του αφού έρχεται η επανάσταση με τον ήχο στις ταινίες, και οι παραγωγοί ψάχνουν καινούργια πρόσωπα με άλλα προσόντα. O Valentin δεν είναι πια στις επιλογές του παραγωγού του ενώ η Peppy Miller αναδεικνύετε σε νέο μεγάλο ταλέντο. Μεταξύ τους δημιουργείτε ένας τρομερός ερωτισμός που όμως οι συγκυρίες δεν τον αφήνουν να εκδηλωθεί.

Η ταινία του Michel Hazanavicius, σκηνοθέτη και σεναριογράφου του The Artist, είναι ένας ειδικός φόρος τιμής στην ιστορία του σινεμά και στην πραγματική μαγεία του. Βωβή και ασπρόμαυρη, μα γεμάτη συναίσθημα και απίστευτο χιούμορ, το The Artist καταφέρνει να καταπλήξει στην εποχή των ψηφιακών εφέ και του 3D. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Valentin βλέπουμε τον Jean Dujardin (Little White Lies, Ca$h), ο οποίος μαζί με την Bérénice Bejo στον ρόλο της Peppy Miller, συνθέτουν ένα δυνατό δίδυμο με εμφανή χημεία και τρομερή εκφραστικότητα. Ειδικά ο Jean Dujardin όμως είναι καταπληκτικός στον ρόλο του και αυτό του έδωσε και το βραβείο στις Κάννες για Α’ ανδρικό ρόλο. Μαζί τους παίζουν και οι, John Goodman στον ρόλο του σκηνοθέτη και, James Cromwell στον ρόλο του σοφέρ. Το καστ συμπληρώνει φυσικά το αξιαγάπητο τεριέ του Valentin.

Το The Artist είναι ένα μελόδραμα με πολλά κωμικά στοιχεία που παράλληλα θα κάνει τους πάντες να νοσταλγήσουν παλιότερες, και ίσως καλύτερες, εποχές του κινηματογράφου. Αξίζει την προσοχή όλων καθώς από κάθε άποψη η δουλειά των συντελεστών της ταινίας είναι άψογη.

Read More

Fish ‘n’ Chips / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Πόσο εύκολο είναι να γυρίσεις στην πατρίδα σου, εκεί που γεννήθηκες και μεγάλωσες, ενώ τα περισσότερα χρόνια της ζωής σου τα έχεις περάσει σε μια ξένη πόλη; Ο Κύπριος Άντι (Μάριος Ιωάννου) δουλεύει ένα fast food-αδικο με ψάρια στο Λονδινο και συζεί με την Γερμανίδα Κατρίν (Marlen Kaminsky) και την κόρη της  Έμμα (Anne-Marie O’Sullivan). Δεν είναι παντρεμένοι, αφού η σύντροφος του δεν θέλει να «μπλέξει» σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Επίσης, στο Λονδίνο έχει πάει και η μητέρα (Άλκηστις Παυλίδου) του Κύπριου, η οποία, όμως, πάσχει από Αλτσχάϊμερ και συνεχώς το σκάει από το σπίτι και από το μαγαζί με μοναδικό της προορισμό την Κύπρο. Η θέληση της μητέρας για να επιστρέψει στην Κύπρο αρχίζει και γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη, με αποτέλεσμα ο Άντι να πάρει τη μεγάλη απόφαση της επιστροφής. Ενημερώνει το αφεντικό του για την απόφασή του, ωστόσο ο πρώτος δεν τη δέχεται με χαρά και τον προειδοποιεί πως αν φύγει για Κύπρο, χάνεται ο δρόμος για να επιστρέψει στο Λονδίνο.

 Έτσι, ο Άντι και η οικογένειά του αρχίζει το ταξίδι προς την πατρίδα του, χωρίς λεφτά και μοίρα στον ήλιο. Στην Κύπρο μένει ο αδερφός του Ανέστης (Διομήδης Κουφτερός) με τη γυναίκα του (Μαργαρίτα Ζαχαρίου) και την μικρή τους κόρη.  Το πρώτο διάστημα θα φιλοξενηθούν στο σπίτι του αδερφού του, μέχρι που ο Άντι θα ανακοινώσει σε σύντροφο και κόρη την πρόθεσή του να μείνουν μόνιμα στην Κύπρο. Έτσι, ψάχνουν για επιχείρηση ίδια με αυτή που είχαν στο Λονδίνο, να βγάλουν κάποια χρήματα και να ξαναξεκινήσουν τη ζωή τους. Όμως, το μαγαζί δεν πάει καθόλου καλά, με αποτέλεσμα να αρχίζουν οι καβγάδες μεταξύ του Άντι και της Κατρίν. Ταυτόχρονα, άβολα νιώθει και η γυναίκα του Ανέστη, η οποία υποχρεώνεται να φροντίζει τη μητέρα τους, όπου συνεχίζει να εξαφανίζεται. Φτάνοντας στο έσχατο σημείο, τα δύο αδέρφια αποφασίζουν να πάνε τη μητέρα τους σε γηροκομείο. Από το κακό στο χειρότερο πάει η ζωή του Άντι, με τις σχέσεις του ζευγαριού να βρίσκονται σε τεντωμένο σχοινί.

Το “Fish ‘n’ Chips” του Ηλία Δημητρίου αποτελεί μια πολύ όμορφη ταινία, δείχνοντάς μας τί συμβαίνει όταν ο άνθρωπος χάνει την ταυτότητά του και το από που προέρχεται δεν έχει καμία σημασία. Με πολλές στιγμές χιούμορ η ταινία γίνεται αρκετά άνετη, ενώ όταν χρειάστηκε, η λύπη σε κατακλύζει, με ωραίο τρόπο.

Read More

Love / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

 Μετά από χρόνια η Αμερική αποφασίζει να ξαναστείλει επανδρωμένη αποστολή στο διάστημα. Για την αποστολή αυτή έχει επιλεχθεί ο αστροναύτης Lee Miller. Όλα πηγαίνουν καλώς μέχρι που κάποιο πρόβλημα θα διακόψει κάθε επικοινωνία του με την Γη και θα τον θέσει σε μια ατέλειωτη τροχιά γύρω από αυτήν. Όσο ο καιρός περνάει ο Lee προσπαθεί να διατηρήσει τα συστήματα υποστήριξης ζωής του σταθμού του αλλά και πάνω απ'όλα να διατηρήσει την ψυχική του υγεία.

Οι Angels & Airwaves είναι ένα ρόκ συγκρότημα αρκετά διαφορετικό από όλα τα άλλα. Τους έχουν χαρακτηρίσει ως ένα art project, αφού πέρα από την μουσική έχουν ασχοληθεί και με άλλες μορφές τέχνης, μέχρι που αναθέσανε στον σκηνοθέτη William Eubank την δημιουργία του Love. O Eubank κλήθηκε με πολύ μικρό budget να φτιάξει μια ταινία βασισμένος πάνω στην μουσική του συγκροτήματος, και αυτός παρέδωσε ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα που απευθύνεται σε δεκτικό για νέες προσπάθειες κοινό.
Το σενάριο του Love προσπαθεί να απαντήσει σε μία βασική ερώτηση, αν αξίζει η ζωή αν δεν έχεις κάποιον να την μοιραστείς μαζί του. Η πλοκή περνάει από τον Lee στο διάστημα, που αρχίζει να νιώθει φυλακισμένος και δημιουργεί φανταστικές χαρακτήρες μέσα από φωτογραφίες , σε έναν στρατιώτη, στον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος φαίνεται να διχάζεται από τα ίδια προβλήματα με τον Lee. Ενδιάμεσα στην ταινία προβάλλονται και κάποιες μικρές συνεντεύξεις που ενισχύουν την άποψη πως ο καθένας έχει ανάγκη την ανθρώπινη επαφή στη ζωή του.

Ο William Eubank με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο άνοιξε νέους ορίζοντες κινηματογράφησης που σε μερικά χρόνια από τώρα μπορεί να θεωρούνται το ξεκίνημα ενός νέου είδους κινηματογράφου.

Read More

Hobo with a shotgun / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ένας άστεγος παππούς μένει σε μια μικρή πόλη όπου κουμάντο κάνουν ο Drake και οι δύο του γιοι, Slick και Ivan. Ο ίδιος προσπαθεί να μαζέψει λεφτά για να αγοράσει επιτέλους μια κουρευτική μηχανή για το γκαζόν, όνειρο ζωής για αυτόν, αλλά αφού δει πως οι παιδεραστές, οι διεφθαρμένοι αστυνομικοί και οι νταβατζήδες έχουν γεμίσει τους δρόμους, αποφασίζει να αγοράσει μια καραμπίνα και να τους καθαρίσει μόνος του.

Το Hobo with a shotgun είναι η δεύτερη ταινία που γίνετε πραγματικότητα μέσα από τα ψεύτικα trailer που υπήρχαν στο πακέτο Grindhouse των Tarantino και Rodriguez, αφού η πρώτη που το κατάφερε αυτό ήταν το Machete. Ο Jason Eisener έκανε το trailer του ταινία και γύρισε με αυτήν όλα τα φεστιβάλ μέχρι που έφτασε και στις Νύχτες Πρεμιέρας που μας έδωσαν την δυνατότητα να το δούμε στην μεγάλη οθόνη. Ακολουθώντας τα μονοπάτια των δημιουργών που του έδωσαν το έναυσμα για την ταινία του, το Hobo έχει πολλά κοινά με τις προηγούμενες “νέες” grindhouse ταινίες, αλλά έχει και κάποιες διαφορές που πιθανόν να αποτρέψουν τους φανατικούς του είδους αλλά να διευρύνουν το κοινό της ταινίας τελικά.

Επιτηδευμένα γυρισμένο με μεθόδους που έχουν σταματήσει αρκετά χρόνια τώρα ώστε να φαίνετε όσο πιο ρεαλιστικό γίνετε, το Hobo διαθέτει πολλούς ευφάνταστους σκοτωμούς, cult ατάκες που θα αποτυπωθούν βαθιά στον εγκέφαλο και χαρακτήρες-καρικατούρες. Πέρα από αυτά όμως, έχει και χιούμορ, με πολλές αναφορές και αστεία που ο θεατής θα πρέπει να αναγνωρίσει μόνος του και να ξεκαρδιστεί στα γέλια αλλά και πραγματικό δράμα, σε βαθμό που δένεσαι με τον πρωταγωνιστή περισσότερο απότι επιβάλει η ελαφρότητα του είδους. Σε αυτό μεγάλο ρόλο έπαιξε ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Hobo υποδύεται ο μεγάλος Rutger Hauer (Blade Runner, The Rite ) με τρομερή εκφραστικότητα.

Τελικά, το Hobo with a shotgun έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα κάνουν την αίθουσα του Δαναού (αν και όχι τόσο γεμάτη) να μην μπορεί να σταματήσει να γελάει και να απολαμβάνει κάθε πρωτοσέλιδο με τα κατορθώματα του Hobo. Ο Eisener προσπάθησε να κάνει την ταινία του πιο…”ταινία” και αυτό θα την δυσκολέψει να βρει το δικό της κοινό.

Read More

TrollHunter / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Thomas, η Johanna και ο Kalle είναι μια ομάδα φοιτητών που προσπαθούν να γυρίσουν ένα ντοκιμαντέρ στην Νορβηγία, με θέμα διάφορες ξαφνικές καταστροφές που γίνονται στην περιοχή και που οι αρχές ρίχνουν τις ευθύνες στις άγριες αρκούδες. Στην προσπάθειά τους αυτή θα γνωρίσουν τον Hans, έναν μυστηριώδη τύπο που στην αρχή θα πιστέψουν πως είναι παράνομος κυνηγός. Ο Hans όμως, θα τους αποκαλύψει πως οι Σκανδιναβικοί θρύλοι για τα Troll κρύβουν μεγάλες αλήθειες που η Νορβηγική κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να τις κρύβει από τον λαό.

Τα Troll σύμφωνα με την ταινία είναι τεράστια, χαζά τέρατα που ζουν περιορισμένα από την κυβέρνηση. Έχουν δικές τους κατηγορίες σύμφωνα π.χ. με το πόσο εχθρικά είναι και πετρώνουν, ή εκρήγνυνται μερικές φορές, στο φως του ήλιου. Ο σκηνοθέτης Andre Ovredal με την δεύτερη σκηνοθετική του δουλειά καταφέρνει να αποκομίσει πολλούς φανατικούς για την δουλειά του, ενώ πολλοί χαρακτηρίζουν το Troll Hunter μία μείξη των The Blair Witch Project και Cloverfield. Η αλήθεια είναι πως το Troll Hunter είναι ένα mockumentary που βασίζετε πολύ στην αληθοφάνεια των πραγμάτων αλλά υστερεί, παρόλη την χαρακτηριστική τακτική με την κάμερα στο χέρι, στην δημιουργία αγωνίας στον θεατή και στο δέσιμο του με τους χαρακτήρες του έργου.

Ο Andre Ovredal ήθελε να συνδυάσει την αληθοφάνεια με κάποιες μικρές δόσεις χιούμορ, γιαυτό και στον πρωταγωνιστικό ρόλο βλέπουμε τον Otto Jespersen, γνωστό κωμικό της χώρας του. το οποίο όμως δεν βγήκε στην οθόνη όπως θα ήθελε. Οι σκηνές με τα τοπία της Νορβηγίας είναι καταπληκτικές ενώ τα Troll, που κάνουν την εμφάνισή τους από πολύ νωρίς στην ταινία, σε κάποιους μπορεί να φανούν αστεία καθώς μόνο τρόμο δεν μπορούν να προκαλέσουν, αλλά εξαρχής η προοπτική του Ovredal ήταν αυτά τα “τέρατα” να μοιάζουν περισσότερο με χαζά ζώα που σε κάποιο σημείο σε κάνουν να τα λυπάσαι κιόλας.

Το TrollHunter έχει ήδη κερδίσει τόσους φανατικούς σε όλο τον κόσμο που το Hollywood έτρεξε να αγοράσει τα δικαιώματα για remake. Παρά κάποια ερασιτεχνικά λάθη, η ταινία έχει κάποιες ωραίες ιδέες και πολύ πειστική απεικόνιση.

Read More

Submarine / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Βρισκόμαστε στο Σουόνσι της Ουαλίας και διανύουμε τη δεκαετία του ’90. Ο 15χρονος Όλιβερ Τέϊτ (Craig Roberts) ζει με τους γονείς του ήσυχα και καλά, μέχρι που έρχεται να εγκατασταθεί στη διπλανή μονοκατοικία ένας παλιός φίλος της μητέρας του (Sally Hawkins). Τότε, αρχίζει η σχέση μεταξύ της μητέρας του και του παλιού της φίλυο να αναζοπυρώνεται. Βγαίνουν βόλτες μαζί, τον παρακολουθεί στις παραστάσεις που δίνει, καθώς είναι δάσκαλος χορού. Ο πατέρας (Noah Taylor) μένει απαθής σε αυτό που συμβαίνει, μια και τον ενδιαφέρουν μόνο οι διαλέξεις του περί του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ωστόσο, ο Όλιβερ δεν το αφήνει έτσι και κάνει τα πάντα για να σώσει το γάμο των γονιών του.

 Κάπου εκεί, όμως, έρχεται ο έρωτας για τον 15χρονο, ο οποίος έρωτας ονομάζεται Τζορντάνα (Yasmin Paige). Θέλει πριν τα επόμενα γενέθλιά του, να χάσει την παρθενιά του, και για αυτό η μόνη που «αξίζει» για τον ίδιο τον Όλιβερ είναι η Τζορντάνα. Ενώ ζει τον μεγάλο – και πρώτο – έρωτα της ζωής του, έρχεται στο δίλημμα, να αφήσει πίσω τη σχέση του με την συμμαθήτριά του και να ασχοληθεί με την κρίση που έχει ξεσπάσει στο γάμο των γονιών του ή το αντίθετο; Επιλέγει το πρώτο και έτσι αναπόφευκτα η Τζορντάνα απογοητευμένη από τον Όλιβερ που δεν της στάθηκε στις δύσκολες στιγμές της, απομακρύνεται από κείνον. Από την άλλη, καταφέρνει, όμως, να σταθεί κοντά στους γονείς του και τελικά να σώσει την οικογένειά του από την κρίση που υπήρχε στο γάμο. 

 Με πολλά στοιχεία κωμωδίας, ο Richard Ayoade - στο ντεμπούτο του στον κινηματογράφο – μας παρουσιάζει μια γλύκιά δραματική ιστορία, από το ομώνυμο βιβλίο του Joe Dunthorn. Όμορφη σκηνοθεσία και φωτογραφία, με τρομερά τοπία να συνθέτουν το κολάζ της ταινίας. Η μουσική δεν γινόταν να είναι κακή, μια και την έχει επιμεληθεί ο Alex Turner των Arctic Monkeys, και προσδίδει τόνο συγκίνησης στις «δυνατές» στιγμές του φιλμ. Δικαίως πρέπει να θεωρείται από τις καλές ταινίες του 2011 και μια ταινία που αξίζει να δείτε. 

Read More

Matching Jack / 17ες Νύχτες Πρεμιέρας

Στην αρχή του φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας συναντάμε στις πρώτες προβολες (από τις 175 συνολικά) το “Matching Jack”. Μια ταινία για την αγάπη, την ελπίδα και τη ζωή, η οποία ποτέ δεν μας τα φέρνει όπως θα θέλαμε. Η Marissa (Jacinda Barrett) μαθαίνει πως ο γιος της, Finn (Kodi Smit McPhee), χτυπήθηκε από την ανίατη ασθένεια, τον καρκίνο. Εκεί που προσπαθεί να ορθοποθήσει στα πόδια της, μετά το σοκ που υπέστη, συνηδητοποιεί ότι ο άντρας της David (Richard Roxburgh) την απατά, και μάλιστα πολλά χρόνια. Χάνει τη γη μέσα από τα πόδια της και δεν μπορεί να κάνει απολύτως τιποτα. Δίνοντας βάρος στο παιδί της, χωρίζει και προσπαθεί να αντιμετώπισει το σκόπελος που ονομάζεται καρκίνος.

 Έτσι, πηγαίνει το γιο της στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύονται παιδιά με την ίδια ασθένεια. Εκεί θα συναντήσει τον Connor (James Nesbitt), ο οποίος βρίσκεται και αυτός για τον ίδιο λόγο εκεί, ο γιος του πάσχει από τη νόσο. Θα βρεθούμε μπροστά, τότε, σε καθημερινές δραστηριότητες των παιδιών που έχουν γίνει φίλοι, αλλά και σε συνεχείς μάχες που δίνουν κατά καιρό, όταν ταλαιπωρούνται από την ασθένεια. Ο Connor πολύ πιο ψύχραιμος από τη Marissa, προσπαθεί να κάνει το παιδί του να γελάσει και να ξεχαστεί από αυτό τον λαβύρινθο. Έτσι, πατέρας και μητέρα έρχονται πιο κοντά, αποκτούν μια πιο οικεία σχέση, δίνοντας ο ένας στον άλλον δύναμη για το μέλλον. Μέσα από αυτή τη σχέση θα δούμε τη ψυχολογική δύναμη που μπορεί να αντλήσει ο άνθρωπος, την αγάπη αλλά και την ελπίδα.

Η ζωή αποτελείται από χαρούμενες στιγμές αλλά και από άσχημες, επίπονες φάσεις. Η ελληνο-αυστραλέζα Nadia Tass μας δείχνει το ταξίδι προς την αγάπη και το ταξίδι προς τον θάνατο. Ωστόσο, μας παρουσιάζει πως τις κακουχίες της ζωής μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε με την ελπίδα που έχουμε. Το “Matching Jack” θα σε κάνει να κλάψεις και να αναθεωρήσεις για το πως πρέπει να βλέπουμε τη ζωή.

Read More