Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012

V/H/S / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια παρέα προσλαμβάνεται από κάποιον άγνωστο να διαρρήξει ένα σπίτι και να κλέψει από μέσα μια σπάνια βιντεοκασέτα, η οποία κανένας δεν ξέρει τι δείχνει. Στο σπίτι όμως, βρίσκουν τον μοναδικό ένοικο νεκρό στο σαλόνι του μπροστά από την τηλεόραση. Ψάχνοντας για την κασέτα που χρειάζονται, θα δουν πως ο παππούς είχε στην συλλογή του μερικές πολύ περίεργες, ανατριχιαστικές ταινίες. Τελικά θα καταλάβουν πως η δουλειά δεν είναι τόσο εύκολή όσο φαινόταν αρχικά.
Με συνολικά 10 (!) σκηνοθέτες και άλλους τόσους σεναριογράφους, το V/H/S προσπαθεί να θέσει νέα standard στο found-footage horror είδος. Πρόκειται ουσιαστικά για μια έξυπνη ραφή 5+1 μικρών ταινιών, εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους, τα οποία υπόσχονται πως θα καταφέρουν να σε κρατήσουν στην άκρη του καναπέ σου. Τα σενάρια των μικρών ταινιών ποικίλουν καθώς κάποια ασχολούνται με υπερφυσικά τέρατα ενώ άλλα όχι.
Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο Αμερικάνικο horror είναι όλα εκεί, αλλά είναι από 6 φορές το καθένα, πράγμα που γρήγορα καταλαβαίνεις ότι δεν δουλεύει τόσο καλά. Η επανάληψη κάποιων πραγμάτων κουράζει ενώ και οι ίδιες οι ιστορίες δεν είναι όλες το ίδιο καλογραμμένες. Η ταινία μοιάζει με τις συλλογές ιστοριών, στις οποίες όμως μπορείς να περάσεις μερικές σελίδες και να πας στην επόμενη ιστορία αν δεν σου αρέσει αυτή που διαβάζεις. Η διάρκεια της ταινίας πλησιάζει τις δύο ώρες και σίγουρα θα ήταν πολύ καλύτερη αν ήταν λίγο μικρότερη.
Το hype που δημιουργήθηκε γύρω από την ταινία ήταν πολύ μεγάλο, με περγαμηνές που έλεγαν μέχρι και για την καλύτερη ταινία τρόμου της χρονιάς. Τελικά όλη η προσμονή δεν δικαιώθηκε από το αποτέλεσμα, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό όμως. Το V/H/S είναι ένα έξυπνο εγχείρημα και, σίγουρα, από τις καλύτερες υλοποιήσεις της found-footage τεχνικής των τελευταίων ετών. Αφού η κάμερα στο χέρι σαν τεχνική δεν λέει να παλιώσει ακόμα, τουλάχιστον πρέπει να εξελιχθεί και το V/H/S το καταφέρνει αυτό.

Rent-A-Cat / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Sayoko από τον θάνατο της γιαγιάς της και μετά μένει μόνη της σε ένα μικρό σπιτάκι γεμάτο από γάτες. Η δουλειά της είναι περίεργη αλλά και πρωτότυπη. Γυρνάει στους δρόμους με ένα καροτσάκι γεμάτο γατάκια και με μια ντουντούκα φωνάζει για να βρει λυπημένους, μοναχικούς ανθρώπους που μπορεί να θέλουν να νοικιάσουν ένα από τα γατάκια. Φυσικά, για να κλείσει η συμφωνία η Sayoko θέτει κάποιους όρους, καθώς πρέπει να σιγουρευτεί πως το γατάκι δεν θα κινδυνέψει στο νέο του σπίτι και πως θα του συμπεριφέρονται σωστά.
Η Naoko Ogigami, υπεύθυνη για το σενάριο και την σκηνοθεσία της ταινίας, δημιουργεί μια πρωτότυπη, σουρεαλιστική ταινία για την μοναξιά. Ο χαρακτήρας της Sayoko εκπέμπει έναν αυθορμητισμό που σε κάνει να την συμπαθήσεις αμέσως ενώ, φυσικά, τα γατάκια κλέβουν εύκολα την παράσταση. Η χαριτωμένη αυτή ιστορία όμως, δεν έχει τελικά κάποια κατάληξη, καθώς μετά από δύο ώρες φαίνεται πως η Naoko Ogigami δεν ήξερε πώς να κορυφώσει το θέμα που θίγει μέσα στην ταινία της. Οι αστείες στιγμές είναι πολλές αλλά και αυτές από ένα σημείο και μετά δεν καταφέρνουν να κάνουν τον χρόνο να κυλήσει λιγότερο αργά.
Το Rent-A-Cat προωθήθηκε ως το Γιαπωνέζικο αντίστοιχο Amelie. Αν και οι λόγοι πίσω από την σύγκριση είναι εμφανείς, το αποτέλεσμα είναι πολύ μακριά από το αριστούργημα με την Audrey Tautou. Στην αρχή χτίζει κάποιες προσδοκίες αλλά στην συνέχεια μένουν ανεκπλήρωτες. Για την γλυκιά πρωταγωνίστρια και τα δεκάδες γατάκια ίσως αξίζει να της δώσει κάποιος, φίλος του Ιαπωνικού σινεμά, μια προσπάθεια.

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012

Sister / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο μικρός Simon παίρνει κάθε μέρα το τελεφερίκ και ανεβαίνει σε ένα πολυτελές χιονοδρομικό θέρετρο. Εκεί δεν πάει για να διασκεδάσει, πάει για να κλέψει ό,τι βρει από τους πλούσιους, για να τα πουλήσει μετά στην γειτονιά του σε χαμηλές τιμές ώστε να βγάλει τα προς το ζην. Ο ίδιος μένει με την μεγαλύτερή του αδερφή, Louise, που δεν μπορεί να βρει σίγουρη δουλειά και στηρίζεται στις κλεψιές του αδερφού της. Η “δουλειά” που έχει ξεκινήσει ο Simon αναπόφευκτα θα φτάσει σε ένα τέλος, και τότε ένα βαθιά κρυμμένο μυστικό θα αλλάξει την σχέση του Simon και της Louise.
Η Ursula Meier επιστρέφει μετά το πολύ καλό Home του 2008 με μια ταινία γροθιά στην υποκρισία της Ελβετικής κοινωνίας. Το Sister είναι ένα δράμα με πολλές πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Την ώρα που ο Simon προσπαθεί να ζήσει μέσα σε μια πολύ περίεργη οικογένεια, η απόσταση των φτωχών οικογενειών από την βιτρίνα των πλουσίων είναι συγκλονιστική. Η Ursula Meier κάνει εξαιρετική δουλειά διατηρώντας τον ρεαλισμό των εικόνων της, ενώ σοκάρει με το σεναριακό twist το οποίο μπορεί να περιμένεις αλλά εσωτερικά ελπίζεις να μην έρθει. Ο χαρακτήρας του Simon είναι μοναδικός και αμέσως ξεχωρίζει, και σε αυτό βοηθάει η πολύ καλή ερμηνεία του μικρού Kacey Mottet Klein. Η Léa Seydoux (Mission: Impossible - Ghost Protocol) στον δύσκολο ρόλο της Louise είναι πολύ καλή, εμφανίζοντας ξανά το γνωστό μόνιμα θλιμμένο ύφος της που ταιριάζει απόλυτα στον χαρακτήρα της. Στην ταινία εμφανίζεται σε μικρότερο ρόλο και η Gillian Anderson.
Το Sister είναι ένα συγκινητικό έργο, που προσπαθεί να πει πολλά , αποφεύγοντας περιττές υπερβολές. Έχει πολύ καλές ερμηνείες ενώ η δουλειά της Ursula Meier είναι μοναδική, γι' αυτό και τιμήθηκε στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Η Σουηδία έχει επιλέξει το Sister ως την ταινία που θα την αντιπροσωπεύσει στα φετινά βραβεία Oscar.

Teddy Bear / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Dennis είναι ένας μποντιμπίλντερ που αν και έχει φτάσει 38 χρονών, δεν έχει καταφέρει ακόμα να απαγκιστρωθεί από την μητέρα του. Η επαφή με τον περίγυρό του και ιδιαίτερα με το γυναικείο φύλο είναι προβληματική. Ο θείος του, του προτείνει να ταξιδέψει μέχρι την Ταϋλάνδη, γιατί εκεί θα βρει πιο εύκολα κοπέλα. Ο Dennis θα πάει στην Pattaya αλλά αυτό που θα ανακαλύψει εκεί, είναι πολύ μακριά από αυτό που ζητάει. Η ελπίδα όμως δεν σβήνει και δεν αργεί να βρει αυτό που πραγματικά του ταιριάζει.
Σε σενάριο και σκηνοθεσία του Δανού Mads Matthiesen, το Teddy Bear ασχολείται με το οιδιπόδειο σύμπλεγμα που παρατηρείται ανάμεσα στην μικροκαμωμένη ασπρομάλλα μητέρα και στον θηριώδη γίγαντα γιο της, τον οποίο τυραννικά δεν αφήνει να βγει στην ζωή και τον κρατά εγκλωβισμένο δίπλα της. Μέσα από την κεντρική ιστορία εμφανίζεται και το διπλό πρόσωπο της Ταϋλάνδης, με τον αχαλίνωτο σεξοτουρισμό αλλά και τους φιλικούς ανθρώπους και τα μαγευτικά τοπία. Ο Matthiesen έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο σενάριο και έχει δημιουργήσει ένα αργό, ανθρώπινο δράμα, ενώ δεν πέφτει σε εύκολες υπερβολές με το σώμα και την εμφάνιση του πρωταγωνιστή του. Τελικά ο Matthiesen καταφέρνει να κάνει τον θεατή να δεθεί με τον γίγαντα ήρωα του, και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον καταπληκτικό Kim Kold και στο παιδικό και αγαθό βλέμμα του που δεν ταιριάζει καθόλου με την εμφάνισή του.
Το Teddy Bear βασίζεται σε μικρού μήκους ταινία του σκηνοθέτη, με την οποία τότε είχε διακριθεί σε πολλά φεστιβάλ. Τώρα, με την μεταφορά της σε μεγάλου μήκους ταινία, κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας του Sundance. Η ιστορία της καθυστερημένης ενηλικίωσης του Dennis μένει τελικά χωρίς το ξέσπασμα που σε κάνει να περιμένεις, αλλά τα συναισθήματα που δημιουργεί είναι εξίσου δυνατά.

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

Monsieur Lazhar / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια δασκάλα αποφασίζει να βάλει τέλος στην ζωή της και το σχολείο ξεκινά την έρευνα για τον αντικαταστάτη της. Ο κύριος Lazhar είναι από την Αλγερία και αυτοπροτείνεται για την θέση. Μετά την πρόσληψή του, αν και οι μέθοδοί του θα φανούν περίεργοι στα παιδιά αλλά και στους υπόλοιπους δασκάλους, αυτός θα γίνει γρήγορα αγαπητός και θα είναι ο μόνος που θα προσπαθήσει να βοηθήσει τα παιδιά να ξεπεράσουν την απώλεια που νιώθουν. Το παρελθόν του Lazhar όμως δεν το γνωρίζει κανένας, ούτε και τα δικά του προσωπικά προβλήματα.
Βασισμένο σε θεατρικό έργο, το Monsieur Lazhar ήταν η φετινή πρόταση του Καναδά για τα βραβεία Όσκαρ, όπου και έφτασε μέχρι της τελική πεντάδα. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας Philippe Falardeau, βάζει τον κεντρικό του χαρακτήρα ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, όπου καλείται να επιλέξει αν θα κάνει το σωστό για τα παιδιά για τα οποία θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο, ή αν θα προστατέψει τον εαυτό του, ειδικά με τα προσωπικά προβλήματα που κουβαλάει. Με κυρίαρχο στοιχείο το χιούμορ και μετά το δράμα, ο Philippe σχολιάζει το υποκριτικό εκπαιδευτικό σύστημα που δεν αφήνει χώρο για διαπαιδαγώγηση.
Ο Monsieur Lazhar γοητεύει με την απλότητα και την ειλικρίνεια του, καθώς με ένα δυνατό κοινωνικό σχόλιο αλλά και πολύ καλές ερμηνείες, τόσο από τον Mohamed Fellag όσο και από τα παιδιά της τάξης, καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή και την σκέψη του θεατή.

Faith, Love and Whiskey / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Neli είναι μια κοπέλα από την Βουλγαρία που έφυγε για την Αμερική. Μια μέρα επιστρέφει για να δει την γιαγιά της αλλά και να ξεφύγει από τον πανικό του αρραβώνα της. Πίσω στην πατρίδα συναντά την παλιά της παρέα και τον πρώην εραστή της. Τα πράγματα μπλέκονται μεταξύ τους και η Neli καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε δύο άντρες, αλλά και σε δύο εντελώς διαφορετικές ζωές. Η γιαγιά της καυχιέται για τον επιτυχημένο Αμερικάνο της εγγονής της αλλά η ίδια έχει πεθυμήσει την τρέλα και την ανεμελιά με την οποία ζει ο παλιός της έρωτας.
Η πρώτη ταινία της Kristina Nikolova είναι μια ιστορία διλλήματος, ανάμεσα στην καλή και σίγουρη ζωή και, στον έρωτα και στο πάθος. Γυρισμένη σε φιλμ 16 χιλιοστών, το Faith, Love and Whiskey προσπαθεί να περάσει τα συναισθήματα της Neli καθώς αυτή παλεύει με τον εαυτό της για να αποφασίσει το μέλλον της. Οι χαρακτήρες όμως είναι επιφανειακοί, και πολλά πρέπει να τα φτιάξει στο μυαλό του ο θεατής. Η ιστορία γρήγορα χάνει το όποιο ενδιαφέρον της και μοναδικό στοιχείο που σε κρατάει μέχρι το τέλος είναι οι μετρημένες στα δάχτυλα, αλλά επιτυχημένες ατάκες χιούμορ. Το Faith, Love and Whiskey πάσχει στο σενάριό του, καθώς ακόμα και στα μόλις 75 λεπτά διάρκειάς του, δεν προλαβαίνει να πει τίποτα το ενδιαφέρον.

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Looper

Ο Joe είναι ένας επαγγελματίας δολοφόνος, μόνο που τα θύματά του έρχονται από το μέλλον. Το ταξίδι στο χρόνο δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα, αλλά στο μέλλον έχει απαγορευτεί και μόνο η μαφία το χρησιμοποιεί ώστε να εξαφανίζει όσους θέλει να σκοτώσει. Η δουλειά του Joe θα μπλεχτεί πολύ, όταν ο νέος του στόχος δεν είναι άλλος από τον μελλοντικό εαυτό του. Ο μελλοντικός Joe γνωρίζει πως τα πράγματα στο δικιά του εποχή δεν είναι καλά, και θα κάνει τα πάντα για να τα αποτρέψει από το να ξαναγίνουν, ενώ ο αληθινός Joe πρέπει να σταματήσει τον μελλοντικό του εαυτό αλλά και να ξεφύγει από τα δυσαρεστημένα αφεντικά του.
Ο Rian Johnson είχε στο μυαλό του την αρχική ιδέα για την νέα του ταινία αρκετά χρόνια. Τα αρχικά σχέδια για ταινία μικρού μήκους αναβλήθηκαν και την θέση τους πήραν πιο μεγαλεπήβολα. Το Looper είναι μια sci-fi ταινία με έντονο το νουάρ στοιχείο, που δίνει μια διαφορετική και πρωτότυπη οπτική στο δυνατό αποτέλεσμα. Η ιστορία περιλαμβάνει ταξίδι στο χρόνο, οπότε υπόσχεται και παραδίδει το απαραίτητο mindfuck, αλλά αποφεύγει έξυπνα τα γνωστά μπλεξίματα που εμφανίζονται σε αντίστοιχα σενάρια. Στον ρόλο του νεαρού Joe βλέπουμε τον Joseph Gordon-Levitt (The Dark Knight Rises, 50/50, The Lookout) ενώ ως Joe του μέλλοντος βλέπουμε τον Bruce Willis (RED, Moonrise Kingdom). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και οι μικρότεροι ρόλοι, όπως αυτός του μοναδικού Jeff Daniels (The Lookout) αλλά και του τρομερού πιτσιρικά Pierce Gagnon, που φαίνεται αρκετά σίγουρο πως θα τον δούμε πολλές ταινίες ακόμα. To cast συμπληρώνει η Emily Blunt (The Adjustment Bureau, Salmon Fishing in the Yemen).
Το Looper έχει όσα χρειάζεται μια καλή sci-fi ταινία, καθώς η ιδέα είναι πολύ καλή, οι χαρακτήρες ιδιαίτερα καλογραμμένοι, όπως και οι διάλογοί τους, ενώ και η δράση είναι αρκετή και χορταστική. Ο Rian Johnson κάνει εξαιρετική δουλειά στην σκηνοθεσία ενώ το δυνατό cast της ταινίας συμπληρώνει ένα πολύ επιτυχημένο σύνολο που όμοιό του είχαμε καιρό να δούμε στο sci-fi action είδος.

Barbara / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Είναι καλοκαίρι του 1980, στην Ανατολική Γερμανία. Η Barbara είναι μια γιατρός που υποβάλει τα χαρτιά της για να φύγει και να περάσει στην Δυτική Γερμανία. Η Stasi αναλαμβάνει δράση, η Barbara τιμωρείται και μεταθέτεται σε ένα μια μικρή παιδιατρική κλινική σε ένα μικρό χωριό. Ο αγαπημένος της, Jorg, καταστρώνει σχέδια για να την περάσει παράνομα στην Δυτική Γερμανία, ενώ οι αξιωματικοί της Stasi την ελέγχουν συνεχώς. Ο Andre, το νέο της αφεντικό, προσπαθεί να σπάσει το ψυχρό ύφος της Barbara, χωρίς να ξέρει για τα σχέδιά της. Η μικρή Stella εμφανίζεται στο νοσοκομείο και αναπτύσσει μία τρυφερή σχέση με την Barbara, που θα αλλάξει όλα της τα σχέδια.
Η νέα ταινία του μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη και σεναριογράφου Christian Petzold ασχολείται με μια άσχημη περίοδο στην Γερμανική ιστορία, εξιστορώντας τα πάθη μιας απλής κοπέλας, που απλά προσπάθησε να ξεφύγει. Το πολιτικό σκηνικό είναι γνωστό και ο Petzold το αφήνει στο υπόβαθρο, καθώς επικεντρώνεται από την μία στον προβληματισμό της Barbara, που έχει τόσους λόγους για να φύγει αλλά στην συνέχεια τα πράγματα γίνονται ποιο περίπλοκα, και από την άλλη στον Andre, όπου με την επιμονή του θα προσπαθήσει να κάνει την Barbara να μείνει. Οι πολιτικές προεκτάσεις φυσικά στις επιλογές των ηρώων υπάρχουν αλλά μένουν στο παρασκήνιο. Η Nina Hoss επιστρέφει ξανά σε ταινία του Christian Petzold και μαζί με τον Ronald Zehrfeld συνθέτουν ένα πολύ δυνατό πρωταγωνιστικό δίδυμο, ενσαρκώνοντας δύο χαρακτήρες που προσπαθούν να ξαναβάλουν το χαμόγελο στην ζωή τους.
Η Barbara είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό δράμα που προσπαθεί να αναπαραστήσει με ρεαλιστικό τρόπο τις καταστάσεις μιας μαύρης εποχής της Γερμανίας. Ο Christian Petzold κάνει εξαίσια δουλειά στην μεταφορά της ατμόσφαιρας της εποχής και, τιμήθηκε για αυτό από το φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ η ταινία του αποτελεί την επιλογή της Γερμανίας για επερχόμενα Oscar.

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Amour / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Georges και η Anne μαζί μια ολόκληρη ζωή. Ζουν μια ωραία ζωή, είναι συνταξιούχοι δάσκαλοι μουσικής και, λατρεύουν την καλή μουσική και τα βιβλία. Μετά από ένα κονσέρτο ενός, διάσημου πια, μαθητή τους, ανακαλύπτουν πως κάποιος προσπάθησε να διαρρήξει το σπίτι τους. H Anne περνάει ένα μικρό shock, αλλά τελικά καταφέρνει να κοιμηθεί. Την επόμενη μέρα παθαίνει ένα δυνατό εγκεφαλικό που την αφήνει παράλυτη από την δεξιά της πλευρά. Ο Georges κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει την γυναίκα του και παράλληλα προσπαθεί να σταθεί γενναίος την στιγμή που βλέπει την γυναίκα που αγάπησε να καταρρέει.
Ο Michael Haneke επιστρέφει μετά από τρία χρόνια και την Λευκή Κορδέλα με ένα δράμα, πραγματική ωδή στην αγάπη. Με το γνωστό ψυχρό του ύφος, παρατηρεί από κοντά μια απίστευτα αληθινή τραγωδία και τις επιπτώσεις της στο ζευγάρι. Το μελόδραμα απουσιάζει από τα καρέ του Haneke, η ιστορία άλλωστε είναι μια πραγματικότητα της διπλανής πόρτας και η αναπαράστασή της ιεροτελεστικά πιστή. Κινητήριος μοχλός της ζωής των δύο ανθρώπων είναι η αγάπη που υπάρχει μεταξύ τους, και αυτή η αγάπη είναι που δώσει την απαραίτητη δύναμη στον Georges για να κάνει αυτό που πρέπει. Στον ρόλο του Georges ο Jean-Louis Trintignant και στον ρόλο της Anne η Emmanuelle Riva, δύο μεγάλοι ηθοποιοί που συγκλονίζουν, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο, με την ερμηνεία τους.
Το Amour είναι μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης, που εξιστορείται μέσα από τον απόλυτο πόνο του χαμού. Ο Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ των Καννών απονεμήθηκε δίκαια στον Haneke, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ η ταινία θα ταξιδέψει και στα Όσκαρ αφού επιλέχθηκε από την Αυστριακή επιτροπή.

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Fynbos / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Richard είναι ένας εργολάβος, με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, που προσπαθεί να πουλήσει μια τεράστια έκταση και ένα υπέροχο σπίτι στην περιοχή του Δυτικού Ακρωτηρίου. Μαζί του έχει την γυναίκα του, η οποία έχει τα δικά της προβλήματα, φαινομενικά ψυχολογικά αλλά με πιθανές άλλες ρίζες. Οι υποψήφιοι αγοραστές είναι δύο ιδιόρρυθμα αδέρφια ενώ στον ξενώνα του σπιτιού μένει προσωρινά ένας φίλος του Richard μαζί με την κοπέλα του. Η εξαφάνιση της γυναίκας του Richard θα ξεκινήσει ένα παιχνίδι μυστηρίου, στο οποίο όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.
Ο Χάρης Πατραμάνης μας συστήνετε με το Fynbos, την πρώτη του δουλειά στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία είναι γυρισμένη εξολοκλήρου στην Νότιο Αφρική, μια περιοχή που ο Χάρης και η γυναίκα του και παραγωγός της ταινίας Ελένη Ασβεστά γνωρίζουν καλά, καθώς έχουν εργαστεί ξανά εκεί. Η δουλειά του είναι πολύ πρωτότυπη και άκρως πειραματική. Η δομή της ιστορίας είναι περίεργη, καθώς ουσιαστικά, δεν υπάρχει. Η ταινία δίνει μόνο μερικά ερεθίσματα και προκαλεί τον θεατή να ενώσει τα κομμάτια με όποιον τρόπο αυτός θέλει, για να φτιάξει την “δικιά του” ιστορία της ταινίας. Η γυναίκα του Richard μπορεί να χάθηκε, να δολοφονήθηκε ή απλά να εξαφανίστηκε οικειοθελώς, ανάλογα με τον τρόπο που ο καθένας επέλεξε να ερμηνεύσει αυτά που είδε στην ταινία.
Η ταινία γυρίστηκε από ελάχιστα άτομα και, όπως είπε και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, γυρίστηκε με την βοήθεια φίλων και συγγενών. Η παραγωγή όμως είναι υψηλού επιπέδου και, την παράσταση κλέβει με ευκολία η πανέμορφη αλλά και άγρια φωτογραφία. Το βραχώδες τοπίο, ο μαγευτικός ουρανός και τα κόκκινα νερά του ποταμιού συνδυάζονται και δημιουργούν ένα κολάζ τρομερών σκηνών.
Το Fynbos δεν μπορείς εύκολα να το κρίνεις, καθώς δεν είναι ένα ολοκληρωμένο έργο. Το πείραμα του Χάρη Πατραμάνη ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξο, αλλά το αποτέλεσμά του είναι απογοητευτικό, καθώς αν και η ιδέα του δεν ήταν καλή, η εκτέλεση ήταν άκρως υπερβολική. Η πλοκή της ταινίας αφήνετε σχεδόν απολύτως στην φαντασία του θεατή, χωρίς καν να προσφέρει ένα απαραίτητο κλείσιμο. Το μοναδικό τοπίο προσφέρει μερικά μαγικά πλάνα, αλλά στο τέλος της ταινίας μένεις με την απορία αν αυτό που είδες είναι πολύ προχωρημένο ή απλά πολύ λάθος, με σοβαρή υποψία για το δεύτερο.

Marley / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Αποτελεί θρύλο της παγκόσμιας μουσικής με τον οποίο μεγάλωσαν γενιές και γενιές και τα τραγούδια του συνεχίζουν να παίζονται μανιωδώς μέχρι και σήμερα. Μην έχοντας στο νου του την δόξα και το χρήμα πάντα στήριζε τους συνανθρώπους του και πάντα προσπαθούσε να γίνει καλύτερος άθρωπος ο ίδιος με στόχο, όπως έλεγε, την αιώνια ζωή. Ο Bob Marley γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1945 στην περιοχή της Αγίας Άννας στην Τζαμάϊκα και έμελλε να σταθεί εμπνευστής για σχεδόν όλους τους καλλιτέχνες της Λατινικής Αμερικής και όχι μόνο για τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Για τον ιδρυτή της reggae σκηνής η μουσική ήταν το παν αλλά δεν περιορίστηκε εκεί. Έφτασε στο σημείο να ενώσει δύο διαφορετικούς κόσμους, τους δεξιούς και τους αριστερούς της χώρας του, αποκτώντας έτσι την αγάπη όλου του κόσμου. Μέχρι που στα 36 του χρόνια ο καρκίνος δεν τον αφήνει να συνεχίσει τις παγκόσμιες περιοδείες του και τελικά ο Bob Marley πεθαίνει στις 11 Μαϊου του 1981.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ για το “One Day in September”, Kevin MacDonald, ξαναζωντανεύει τον θρυλικό καλλιτέχνη από την Τζαμάϊκα στην μεγάλη οθόνη. Ξεκινώντας από την μικρή ηλικία του Bob Marley, συνεχίζοντας στο ζενίθ της καριέρας του και καταλήγοντας στον αργό θάνατό του, ο Βρετανός σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα περιεκτικότατο ντοκιμαντέρ για την ζωή ενός από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες. Στην ταινία μιλούν μέλη του συγκροτήματος του Marley, φίλοι και συγγενείς αναφέροντας λεπτομέρειες και κρυφές πτυχές από την πορεία του Τζαμαϊκανού, όπως τα 11 παιδιά από 7 σχέσεις που είχε. Κατά την διάρκεια του φιλμ, παρακολουθούμε αποσπασματικά κομμάτια από διάφορες συνεντεύξεις που είχε δώσει ο ίδιος αλλά και αρκετά βίντεο και φωτογραφίες από συναυλίες.
Αν είσαι λάτρης της reggae και φυσικά του Bob Marley, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ δεν πρέπει να το χάσεις. Αν πάλι δεν είσαι και τόσο φανατίλα και γενικά δεν αντέχεις τις μεγάλης διάρκειας ταινίες, δεν θα χάσεις πολλά. Οι 2,5 ώρες που διαρκεί η ταινία μπορεί να κουράσουν αλλά μπορείς να το δεις και ως μια πολύ καλή πληροφόρηση για την ζωή του Bob Marley. Με τρεις λέξεις δηλαδή: ράστα, χόρτο και reggae.

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

The Pact / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Nicole επιστρέφει στο πατρικό της για τις κατάλληλες ετοιμασίες. Σύντομα, φτάνει και η αδερφή της, Annie, μόνο που η Nicole έχει εξαφανιστεί και έχει αφήσει το παιδί της πίσω. Η Annie πρέπει να ζήσει στο σπίτι από το οποίο έχει μόνο κακές αναμνήσεις, αλλά και να βρει τι πραγματικά κρύβετε μέσα σε αυτό και στο παρελθόν της.
Ο Nicholas McCarthy κάνει το ντεμπούτο του στης ταινίες μεγάλου μήκους, με το The Pact, το οποίο βασίζεται σε δικιά του μικρού μήκους ταινία. Το The Pact έχει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται ένα μεταφυσικό θρίλερ. Επιστροφή του μαύρου πρόβατου της οικογενείας στο πατρικό, εξαφάνιση ατόμων, εμφάνιση πνευμάτων, συνομιλίες με θύματα δολοφονιών και γενικά όλα τα απαραίτητα συστατικά. Το πρώτο πρόβλημα, είναι πως όλα αυτά τα έχουμε ξαναδεί και δεν παρουσιάζονται με καμία πρωτοτυπία. Το σενάριο δεν είναι κακό, αλλά είναι ραφή πολλών κλισέ κομματιών από άλλες ταινίες. Το δεύτερο πρόβλημα της ταινίας, είναι ότι παρότι η ιστορία αποκτά ενδιαφέρον, ο ρυθμός της δεν έχει καθόλου νεύρο και έτσι δεν δημιουργεί την απαραίτητη ένταση. Έστω και με την εύκολη λύση τους ξαφνιάσματος όμως, η ταινία θα σε κάνει να πεταχτείς από το κάθισμα σου σε μερικές σκηνές. Η Caity Lotz εμφανίζεται πρώτη φορά σε ταινία και κάνει αισθητή την παρουσία της, αν και σε αυτό μεγαλύτερο ρόλο έπαιξε η εμφάνισή της παρά το υποκριτικό της ταλέντο.
Το The Pact δεν είναι κακό θρίλερ, απλά δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τα όρια του μετρίου. Θα δώσει μερικές καλές στιγμές μέσα στην ταινία, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θα ξεχαστεί αρκετά γρήγορα. Αντιθέτως, ο Nicholas McCarthy δείχνει πως αξίζει να έχει και άλλη ευκαιρία, αυτή τη φορά ίσως σε ένα καλύτερα δουλεμένο σενάριο, καθώς στις σκηνές τρόμου έκανε πολύ καλή δουλειά.

Gimme The Loot / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Malcolm και η Sofia είναι νεαρά παιδιά που ψάχνουν όλη τη μέρα σημεία για να δημιουργήσουν την δική τους τέχνη, το graffiti. Ξαφνικά εμφανίζεται μια νέα ομάδα παιδιών στην περιοχή τους με την οποία γεννιέται μια κόντρα για το ποιες περιοχές είναι ανοικτές για “ταγκάρισμά” από τον καθένα. Ο Malcolm και η Sofia θέλουν να αποδείξουν πως είναι οι καλύτεροι και γι' αυτό, θα βάλουν ως στόχο κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμα κανείς. Ο στόχος είναι πολύ υψηλός, αλλά τα παιδιά το πιστεύουν, και θα κάνουν ότι μπορούν για να το καταφέρουν.
Ο Adam Leon, στην πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, μας αφηγείται μία 24ωρη περιπέτεια δύο νεαρών παιδιών που ζουν στην λιγότερο φανταχτερή περιοχή της Νέας Υόρκης, το Μπρονξ. Ο Leon καταγράφει την κουλτούρα και την πραγματικότητα της πόλης μέσα από τις επιλογές των δύο παιδιών, αλλά κρατά την αθωότητα τους και την περνά στις πανέμορφες εικόνες του. Το ταξίδι των παιδιών προς τον στόχο τους είναι αθώα ρομαντικό παρότι περιέχει ναρκωτικά, διαρρήξεις και ληστείες, γιατί αυτά είναι μέσα στον τρόπο ζωής τους. Οι εικόνες του Leon είναι ντυμένες με ένα πολύ όμορφο, σε soul ρυθμούς, soundtrack ενώ, το κομμάτι που αναμφίβολα ξεχωρίζει στην ταινία, είναι οι απίστευτα διασκεδαστικοί διάλογοι. Συναρπαστικοί στους ρόλους τους και με μεγάλο μέρος επί της επιτυχίας της ταινίας, ο Ty Hickson και η Tashiana Washington ξεχωρίζουν με την απλότητα και την αφέλεια που βγάζουν.
Το Gimme the Loot είναι ένα ανεξάρτητο διαμάντι και δίκαια τιμήθηκε στο SXSW. Ο Adam Leon έφτιαξε την ταινία του από το τίποτα και κέρδισε την αναγνώριση, γιατί το αποτέλεσμα κέρδισε τους θεατές με την απλότητα και τον ρεαλισμό του. Όπως φαίνεται και στην ταινία, σημασία έχει το ταξίδι, γι' αυτό πρέπει να αφεθείς στην αθωότητα του για να το απολαύσεις και να μη ψάξεις κάτι παραπάνω.

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Dreams of a Life / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ένα πρωϊνό του 2006 μεσίτες επισκέπτονται μια μονοκατοικία την οποία αποφάσισαν να θέσουν προς ενοικίαση. Ο λόγος που τους οδήγησε στην συγκεκριμένη απόφαση είναι η συνεχή απουσία της γυναίκας που έμενε εκεί, με αποτέλεσμα να βγάλουν το σπίτι εγκαταλελειμμένο. Παραβιάζοντας την πόρτα για να μπουν παρατήρησαν ένα φρικτό σκηνικό στο εσωτερικό της κατοικίας, την τηλεόραση ανοιχτή, κάτι τυλιγμένα χριστουγεννιάτικα δώρα στο πάτωμα και τον σκελετό της νεαρής Joyce Vincent. Τότε ξεκίνησαν οι έρευνες για τα αίτια του θανάτου της κοπέλας. Το πόρισμα που βγήκε ήταν πως η 38χρονη είχε πεθάνει το 2003 και στα επόμενα τρία χρόνια δεν υπήρξε κανένας άνθρωπος που προσπάθησε να μάθει νέα της.
Η Carol Morley γράφει και σκηνοθετεί ένα δραματικό φιλμ με θέμα το κενό που μπορεί να υπάρξει στην ψυχή του ανθρώπου και πώς αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε άσχημα αποτελέσματα για την ζωή του. Ένα κενό που πολλές φορές είναι απόρροια των εποχών που ζούμε, εποχών όπου η επικοινωνία αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς και παρόλο αυτά η ανθρώπινη ψυχή δεν καλύπτεται. Δεν είναι τυχαίο πως η ιστορία εκτυλίσσεται στο Λονδίνο, σε μια μεγαλούπολη με εκατομμύρια κατοίκους. Η Joyce φεύγει από την ζωή και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ρωτήσει, να ψάξει για την ίδια αυτά τα τρία χρόνια που είχε εξαφανιστεί. Έτσι, η σκηνοθέτις έχει στόχο να ανακαλύψει όσα περισσότερα μπορεί γύρω από το συγκεκριμένο θέμα συλλέγοντας αρκετές αναφορές από φιλικά και κοντινά πρόσωπα της Joyce αλλά και από τους συνεργάτες της στην δουλειά.
Η ταινία έχει τον χαρακτήρα του ντοκιμαντέρ, με διάφορα άτομα να μιλούν για την ζωή και τον τύπο της Joyce Vincent και γι’αυτό δεν στέκεσαι πολύ στην σκηνοθεσία και στον ρόλο της Zawe Ashton ως Joyce. Η ιστορία ξετυλίγεται σταδιακά, χωρίς να κουράζει ενώ όσο προχωράμε προς το θάνατο της 38χρονης σε κρατάει ολοένα και περισσότερο. Το “Dreams of a Life” δεν είναι πολύ δυνατή ταινία, ωστόσο θα σε κάνει να σκεφτείς την μοναχικότητα που μπορεί να έχει μέσα ένας άνθρωπος, ασχέτως αν περιβάλλεται από πολλούς ανθρώπους.

Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012

Mushrooming / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Aadu είναι ένας Εσθονός πολιτικός που δέχεται τα πυρά των δημοσιογράφων για κάποιες λάθος επιλογές προώθησής του. Σε ένα ταξίδι στην εξοχή με την γυναίκα του, με σκοπό να μαζέψουν μανιτάρια από το δάσος, θα συναντήσουν τον Zak, έναν διάσημο ροκά, ο οποίος θα τους ακολουθήσει για να τον πάνε μετά στην πόλη. Στην διαδρομή, ο Aadu πληροφορείται πως ένα σκάνδαλό του πρόκειται να μαθευτεί, ενώ το δάσος στο οποίο έχουν βρεθεί δεν φαίνεται καθόλου φιλόξενο. Γρήγορα όλοι θα βρεθούν σε πρωτόγνωρες καταστάσεις, καθώς θα αναγκαστούν να περάσουν την νύχτα στο δάσος.
Ο Toomas Hussar κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το Mushrooming, στο οποίο υπογράφει και το σενάριο. Πρόκειται για μια σουρεαλιστική, μαύρη κωμωδία, που περιέχει όμως και αρκετές στιγμές τρόμου και έντονου σασπένς. Ο Hussar επιλέγει να σατιρίσει μέσα από την ταινία του τον βρόμικο κόσμο της πολιτικής και, περισσότερο, τον media, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όλοι οι άλλοι. Η ταινία φαίνεται πως έχει κάτι να πει αλλά ο Hussar, ως άπειρος άλλωστε, δεν καταφέρνει να μεταφέρει αυτό που υπόσχεται η ταινία στο τελικό αποτέλεσμα. Τα αστεία είναι καλά αλλά όχι αρκετά, ενώ η “γροθιά” στο σύστημα που υπονοείται, τελικά δεν έρχεται ποτέ, καθώς και σε αυτό τον τομέα μένει στην μετριότητα. Αυτό που σώζει όμως όλη την ταινία, είναι το πολύ καλό τέλος της.
Τo Mushrooming είναι από τις ταινίες που δημιουργούν περισσότερες προσδοκίες από αυτές που μπορούν να φέρουν εις πέρας. Ο Toomas Hussar κάνει αρκετά καλή δουλειά για πρωτάρης, αλλά το αποτέλεσμά του δεν έχει κάτι για να ξεχωρίσει, είτε ως κωμωδία είτε ως σάτιρα, και μάλλον θα αφήσει τον θεατή αδιάφορο.

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Eden / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Hyun Jae είναι μια νεαρή κοπέλα Ασιατικής καταγωγής, που βοηθάει τους γονείς της στο μαγαζί που έχουν και το βράδυ βγαίνει με την φίλη της σε μπαρ, αν και η ηλικία της το απαγορεύει. Η αφέλειά της θα την ρίξει σε χέρια απαγωγέων και γρήγορα θα βρεθεί μπλεγμένη σε κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός. Εκεί, οι απαγωγείς της θα την υποχρεώσουν να εκδίδει τον εαυτό της και να υπομένει τις επιθυμίες του κάθε πελάτη. Η Eden, όπως θα μετονομαστεί η κοπέλα, θα χρειαστεί να κάνει ότι μπορεί για να επιβιώσει από αυτό το καθημερινό μαρτύριο.
Η ανερχόμενη σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας, Megan Griffiths, προσπαθεί να γνωστοποιήσει την αληθινή αυτή ιστορία και μαζί της, να ξυπνήσει το ενδιαφέρον των πολιτών για αυτό το μεγάλο και υπαρκτό πρόβλημα. Το Eden είναι μια ταινία που ακολουθεί την μεταμόρφωση της μικρής, αφελής κοπέλας με τα σιδεράκια, Hyun Jae, στην γεμάτη θέληση για επιβίωση και έτοιμη για όλα, Eden. Η Griffiths εστιάζει περισσότερο πάνω στην πρωταγωνίστρια της και αφήνει σε δεύτερο πλάνο τις συνθήκες διαβίωσης πολλών άλλων γυναικών και την οργάνωση μια τεράστιας παράνομης επιχείρησης. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Eden μεταφέρεται στον θεατή χωρίς υπερβολές, καθώς όσα δεν φαίνονται ευκόλως εννοούνται. Η Jamie Chung, γνωστή από το Αμερικάνικο MTV, εκπλήσσει τους πάντες με την ερμηνεία της στον ρόλο της Eden και σίγουρα βάζει το όνομά της στη λίστα με τα πιο ανερχόμενα ταλέντα. Άλλο ένα δυνατό κομμάτι της ταινίας είναι η φωτογραφία της, καθώς τα απειλητικά και ερημικά τοπία στα οποία γυρίστηκε βοηθούν ακόμα περισσότερο τον θεατή να κατανοήσει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Eden.
Το Eden ασχολείται με ένα πολύ καυτό θέμα και μια πραγματική ιστορία. Η Griffiths εστιάζει μάλλον περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε στην προσωπική ιστορία της Eden, και αφήνει (αρκετά) πίσω το γενικότερο πρόβλημα, δημιουργώντας μια ταινία σκληρή ταινία επιβίωσης που προσπαθεί όμως να αφυπνίσει και τους θεατές ενώ, η μεγάλη ερμηνεία της Jamie Chung δεν γίνεται να περάσει απαρατήρητη. Η ταινία μάγεψε το κοινό του SXSW όπου κέρδισε και το Βραβείο Κοινού.

Safety Not Guaranteed / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Στην στήλη με τις αγγελίες στην εφημερίδα εμφανίζεται η παρακάτω «Ζητείται κάποιος να πάει πίσω στον χρόνο μαζί μου. Δεν πρόκειται για αστείο. Θα πληρωθεί όταν επιστρέψουμε. Πρέπει να φέρει τα δικά του όπλα. Καμία εγγύηση περί ασφάλειας». Ένας δημοσιογράφος, ο Jeff, θα προσπαθήσει να ανακαλύψει τί κρύβεται πίσω από την αγγελία έχοντας μαζί του δύο νέους βοηθούς, την Darius και τον Arnau. Γρήγορα θα καταλάβουν πως, όπως και ο συντάκτης της αγγελίας, όλοι τους θέλουν να αλλάξουν πράγματα στην ζωή τους.
Η κεντρική ιδέα του σεναρίου του Derek Connolly είναι προσπάθειά μας να διορθώσουμε τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν και διαμορφώσανε τις ζωές μας, ενώ εμπνεύστηκε το sci-fi κομμάτι της ταινίας από μία πραγματική αγγελία που ζήταγε έναν συνεπιβάτη για ταξίδι στον χρόνο, που προφανώς ήταν φάρσα. Η ταινία που δημιούργησαν μαζί με τον σκηνοθέτη Colin Trevorrow, είναι μια κωμωδία με έντονο ρομαντικό στοιχείο και μερικές sci-fi πινελιές, που αν και ακούγεται περίεργο σύνολο αρχικά, το αποτέλεσμα, με budget μόλις 750.000, είναι μοναδικό και δικαιώνει. Σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας της ταινίας είναι οι πολύ καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της, καθώς και η εμφανής χημεία μεταξύ αυτών. Οι Aubrey Plaza και Mark Duplass ξεχωρίζουν και δημιουργούν ένα ταιριαστό, ρομαντικό και geeky δίδυμο ενώ ο Jake Johnson και ο Karan Soni συμπληρώνουν μια πολύ καλή και εξίσου περίεργη ομάδα.
Το Safety Not Guaranteed είναι μια ρομαντική κωμωδία φτιαγμένη για τον κόσμο των nerd και των geek. Η πολύ καλή Aubrey Plaza και το πρωτότυπο και καλογραμμένο σενάριο της, για το οποίο άλλωστε η ταινία βραβεύτηκε στο φεστιβάλ του Sundance, εγγυούνται πως ο θεατής θα ευχαριστηθεί με την επιλογή του.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More