Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 18es Nyxtes Premieras. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 18es Nyxtes Premieras. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Rust and Bone / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Alain καλείται ξαφνικά να προσέχει και να μεγαλώσει τον 5χρονο γιο του, τον Sam, τον οποίο τον ξέρει ελάχιστα. Μοναδική του βοήθεια, η αδερφή του, που αν και έχει να την δει πολλά χρόνια, τον δέχεται στο σπίτι της και προσπαθεί να τον βοηθήσει να ξαναφτιάξει την ζωή του. Ο Alain προσλαμβάνεται ως μπράβος σε ένα μπαρ, και μια νύχτα, εντελώς αναπάντεχα, θα γνωρίσει την Stephanie, μια κοπέλα πολύ διαφορετική από αυτόν. Θα τις αφήσει το νούμερο του χωρίς να περιμένει πολλά. Ένα ατύχημα στην δουλειά της Stephanie θα την καθηλώσει σε αναπηρική καρέκλα και η ζωή της θα αλλάξει εντελώς. Ένα τηλεφώνημα θα ξαναενώσει τον Alain και την Stephanie, δύο ανθρώπους που πρέπει να μάθουν να ζουν από την αρχή.
Ο Jacques Audiard επιστρέφει μετά το Un prophète του 2009, το οποίο τον είχε στείλει μέχρι τα Oscar. Η νέα του ταινία μιλάει για μια ιστορία αγάπης, που όμως δημιουργείται μέσα από τις τραγωδίες των δύο ανθρώπων. Ο Audiard δεν φοβάται να αντιμετωπίσει ένα σκληρό θέμα με απόλυτο και ωμό ρεαλισμό, και αυτό κρατάει τον θεατή συγκλονισμένο συνεχώς. Κρατώντας γερές ισορροπίες, ο Audiard αναμιγνύει αριστουργηματικά το τραγικό στοιχείο, με το μελό, το δράμα αλλά και το αναγκαίο χιούμορ. Πρωταγωνιστική ιδέα στο σενάριο της ταινίας, το οποίο βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Craig Davidson, είναι η αισιοδοξία και η ελπίδα και πως μέσα από την αγάπη, μπορούν να λυθούν πολύ δύσκολα προβλήματα. Η παραγωγή της ταινίας είναι πολύ υψηλού επιπέδου, ενώ ξεχωρίζει και το soundtrack της.
Πραγματικά συγκλονιστικές είναι οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών της ταινίας, καθώς και οι δύο κλέβουν την παράσταση με το βλέμμα τους και την χημεία τους. Η Marion Cotillard (The Dark Knight Rises, Contagion, Midnight in Paris), στον καλύτερο φετινό της ρόλο, είναι μοναδική και συναρπάζει τόσο στις σκληρές σκηνές όσο και στις μελό. Ο Matthias Schoenaerts, σε έναν ρόλο που μοιάζει λίγο με αυτόν που τον έκανε ευρέως γνωστό στο Bullhead, κεντρίζει το ενδιαφέρον του θεατή με την πραγματικά ωμή φυσιογνωμία του που ταιριάζει απίστευτα στο προφίλ του χαρακτήρα.
Οι δύο ήρωες είναι, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, ανάπηροι, και πρέπει να βρουν έναν τρόπο να το ξεπεράσουν. Μαζί θα προσπαθήσουν να αλλάξουν τις ζωές τους. Το Rust and Bones είναι ένα μελόδραμα με μία feel-good κεντρική ιδέα αλλά με ρεαλισμό που σπάει κόκκαλα. Ο Audiard κάνει εξαίσια δουλειά στην σκηνοθεσία και μαζί με τις τρομερές ερμηνείες, φτιάχνουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που δεν γίνεται να αφήσει ασυγκίνητο τον θεατή.

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

Savages / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Chon και ο Ben είναι παιδικοί φίλοι και έχουν μαζί μια πολύ επιτυχημένη επιχείρηση, την καλύτερη παραγωγή χασίς. Η Ophelia είναι άλλο ένα κοινό των δύο αντρών, καθώς οι τρεις τους έχουν βρει έναν μοναδικό τρόπο για να μοιράζονται τα πάντα. Η ζωή στην Laguna Beach μοιάζει ονειρική, μέχρι που εμφανίζεται το πολύ ισχυρό και άγριο καρτέλ ναρκωτικών της Baja. Η αρχηγός του καρτέλ, Elena, θα απαγάγει την Ophelia ώστε να τους έχει υποχείρια της, υποτιμώντας την αγάπη τους και τα όρια που θα περάσουν για να την πάρουν πίσω. Στην ιστορία μπλέκεται και ο διεφθαρμένος αστυνομικός Dennis και το δεξί χέρι της Elena, Lado, και όλοι μαζί φτιάχνουν ένα σύνολο έτοιμο να εκραγεί.
Ο Oliver Stone σκηνοθετεί ένα βρώμικο και βίαιο μίγμα περιπέτειας και θρίλερ, με την ελπίδα να γυρίσει στον παλιό καλό του εαυτό και να διαγράψει τις πρόσφατες αποτυχίες του. Στο Savages ξεφεύγει από την σύντομη εμμονή του με την πολιτική και ασχολείται με ναρκωτικά , σεξ, και όπλα, από την μεριά των εγκληματιών. Ο Chon και ο Ben δεν ακολουθούν το συνηθισμένο στερεότυπο τον εμπόρων ναρκωτικών, αλλά για να πάρουν πίσω τον έρωτα της ζωής τους, θα χρειαστεί να πέσουν στο επίπεδο των αντιπάλων τους και να γίνουν και αυτοί εξίσου άγριοι! Η ταινία περιέχει μερικές πολύ βίαιες, ίσως έως και ενοχλητικές, σκηνές αλλά o Oliver Stone προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες με γερές δόσεις χιούμορ και καταπληκτικές ατάκες από το χαρισματικό της cast. Η ένταση στην ταινία ανεβαίνει σταδιακά καθώς τα βρόμικα παιχνίδια των κακοποιών καταλήγουν στην τελική κάθαρση.
Ο δυνατότερος τομέας του Savages είναι μακράν το cast του. Ο σκληρός πολεμιστής Taylor Kitsch (John Carter , Battleship), η αγνή και όμορφη Blake Lively (Gossip Girl) και ο φιλοσοφημένος Aaron Taylor-Johnson συνθέτουν το πρωταγωνιστικό τρίο, με τον καθένα να δίνει από μια πολύ καλή ερμηνεία. Την παράσταση όμως, απολύτως λογικά, κλέβουν οι δεύτεροι ρόλοι, αφού ο Benicio Del Toro στον ρόλο του ψυχοπαθούς Lado και ο John Travolta στον ρόλο του διεφθαρμένου Dennis, δίνουν με την εμφάνισή τους τις καλύτερες στιγμές της ταινίας, ενώ το cast συμπληρώνει η πάντα γοητευτική Salma Hayek. Εξίσου καλή δουλειά έχει γίνει και στο soundtrack της ταινίας.
Το Savages κερδίζει τον θεατή με την ενέργεια την οποία του μεταφέρει, ακόμα και όταν δεν εξελίσσεται η δράση. Ο Oliver Stone μπορεί να φαίνεται αναποφάσιστος, ως προς τί ταινία ακριβώς ήθελε να φτιάξει, καθώς πολλοί θα θέλανε να είναι πιο σκοτεινή ενώ άλλοι θα ήθελαν ακόμα περισσότερο χιούμορ, αλλά σίγουρα το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο από τις τελευταίες του δουλειές, οπότε μπορούμε να εκλάβουμε το Savages ως μικρό σημάδι επιστροφής του.

Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012

Beasts of the Southern Wild / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Hushpuppy είναι 6 χρονών και ζει σε μια καλύβα, ακριβώς δίπλα από τον πατέρα της, σε μια περιοχή που λέγεται Bathtub. Από μακριά φαίνεται η πόλη, όπου οι άνθρωποι δεν είναι σαν αυτούς της Bathtub, έχουν διακοπές μόνο μια φορά τον χρόνο και βάζουν τα παιδιά τους σε καρότσια. Ένα μεγάλο τοίχος χωρίζει τις δύο περιοχές και, όταν θα έρθει μια μεγάλη καταιγίδα, η Bathtub θα πλημμυρίσει και θα μείνουν ελάχιστοι άνθρωποι πίσω. Ο πατέρας της μικρής ξέρει πως δεν θα είναι για πάντα μαζί της να την προστατεύει, γι' αυτό της μαθαίνει με σκληρή αγάπη να είναι δυνατή και να ζει με τον τρόπο της Bathtub.
Ο Benh Zeitlin πριν από το Beasts of the Southern Wild είχε σκηνοθετήσει μόνο τρεις μικρού μήκους ταινίες. Για να γυρίσει την πρώτη του μεγάλου μήκους δουλειά, μάζεψε μια μικρή ομάδα συνεργατών και κάλεσε ερασιτέχνες από την Montegut, το μέρος όπου έγιναν τα γυρίσματα, να εμφανιστούν στην ταινία του. Με ένα μικρό budget κάτω των 2 εκατομμυρίων, η δουλειά που παρουσιάζει ο Zeitlin είναι κάτι παραπάνω από συγκλονιστική. Το Beasts of the Southern Wild έχει πολλές διαφορετικές αναγνώσεις. Η αναγκαστική, απότομη ωρίμανση ενός παιδιού που πρόκειται να μείνει μόνο στον κόσμο, η τραγική ταξική διαφοροποίηση των ανθρώπων και η παγκόσμια ισορροπία μέσα στην οποία πρέπει να βρούμε την θέση μας, είναι μερικές πτυχές αυτού του τρομερού έργου.
Η μαγεία της ταινίας ξεδιπλώνεται μέσα από την μοναδική φωτογραφία της. Τα άγρια τοπία της περιοχής μαζί με τις τρομαχτικές καταστροφές και τα μυθικά τέρατα, φτιάχνουν εικόνες σαγηνευτικές που φυλακίζουν την ματιά του θεατή. Από κοντά και η μουσική επένδυση της ταινίας, η μελωδία της οποίας θα σε ταξιδέψει την πραγματική ομορφιά της Bathtub. Είναι τρομερό, τί μπορεί να πάρει ένας σκηνοθέτης με ταλέντο από έναν ερασιτέχνη ηθοποιό, όπως έκανε ο Zeitlin με τον Dwight Henry, τον φούρναρη της περιοχής, ο οποίος υποδύεται μοναδικά τον άγριο μα γεμάτο αγάπη πατέρα της Hushpuppy. Η μεγάλη ανακάλυψη όμως του Zeitlin, είναι αυτή της μικρής και ιδιαίτερα χαρισματικής Quvenzhané Wallis. Η μικρή κλέβει την παράσταση με το μοναδικό της βλέμμα και την άγρια αθωότητά της στον ρόλο της Hushpuppy.
Το Beasts of the Southern Wild είναι μια ταινία πολύ όμορφη, τόσο λόγο του οπτικού της μεγαλείου όσο και λόγο του δυνατού σεναρίου με τις πολλές πτυχές και τα κρυφά νοήματα. Με μια σουρεαλιστική ματιά στον σύγχρονο, κακώς δομημένο, κόσμο, ο πρωτάρης Benh Zeitlin δημιουργεί μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, η οποία απέσπασε το μεγάλο βραβείο στο φεστιβάλ του Sundance ενώ τιμήθηκε και στης Κάννες.

Η Kόρη / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια οικογένεια έχει διαλυθεί και ένα μικρό κορίτσι προσπαθεί να έχει και τους δύο του γονείς. Η σχέση που έχει με τον πατέρα της είναι πολύ στενή, και όταν αυτός ξαφνικά χαθεί για πολλές μέρες από προσώπου γης, η μικρή θα ξεκινήσει να βρει τα αίτια της εξαφάνισης. Αφού αντιληφθεί πως τα οικονομικά προβλήματα του μαγαζιού του πατέρα της ήταν τεράστια, θα πειστεί πως πίσω από την εξαφάνισή του κρύβεται ο συνεργάτης του. Τότε, η αγάπη για τον πατέρα της θα την κάνει να απαγάγει τον μόλις οχτώ χρονών γιο του συνεργάτη του πατέρα της, δείχνοντας πως είναι έτοιμη για όλα, αρκεί να έχει γυρίσει πίσω ο μπαμπάς της.
Η νέα, τρίτη ταινία του Θάνου Αναστόπουλου ασχολείται με την κρίση, όχι μόνο την οικονομική αλλά, αυτή που χτυπάει τις σχέσεις των ανθρώπων και ακόμα περισσότερο, το αντίκτυπο αυτής στα νέα παιδιά. Η σχέση την μικρής με τον πατέρα της είναι η απόλυτη αγάπη του παιδιού προς τον γονιό, αλλά μέσα από αυτή τη σχέση θα γεννηθεί μια πολύ διεστραμμένη και παράλογη συμπεριφορά. Το σενάριο της ταινίας είναι πολύ στιβαρό και καλογραμμένο ενώ, η σκηνοθεσία του Αναστόπουλου είναι θεαματική και παραδίδει σκηνές που θα κάνουν τον θεατή να ανατριχιάσει. Μέσα από την ταινία, αναδεικνύεται και ένα νέο, φρέσκο και σίγουρα ταλαντούχο πρόσωπο, αυτό της μικρής Σαβίνας Αλιμάνι, η οποία παρά το νεαρό της ηλικίας της, συγκλονίζει με το ύφος και την ματιά της.
Η “Κόρη” είναι ένα υπέροχο βραδυφλεγές, δραματικό θρίλερ, με μια σύγχρονη ιστορία που μπορεί να γεννηθεί μέσα από κάθε οικογένεια. Ο Θάνος Αναστόπουλος κάνει εξαιρετική δουλειά, όπως και η μικρή Σαβίνα, και δημιουργεί μια ταινία που μέσα στα χρόνια της κρίσης μπορεί να μας διδάξει πολλά.

Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012

V/H/S / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια παρέα προσλαμβάνεται από κάποιον άγνωστο να διαρρήξει ένα σπίτι και να κλέψει από μέσα μια σπάνια βιντεοκασέτα, η οποία κανένας δεν ξέρει τι δείχνει. Στο σπίτι όμως, βρίσκουν τον μοναδικό ένοικο νεκρό στο σαλόνι του μπροστά από την τηλεόραση. Ψάχνοντας για την κασέτα που χρειάζονται, θα δουν πως ο παππούς είχε στην συλλογή του μερικές πολύ περίεργες, ανατριχιαστικές ταινίες. Τελικά θα καταλάβουν πως η δουλειά δεν είναι τόσο εύκολή όσο φαινόταν αρχικά.
Με συνολικά 10 (!) σκηνοθέτες και άλλους τόσους σεναριογράφους, το V/H/S προσπαθεί να θέσει νέα standard στο found-footage horror είδος. Πρόκειται ουσιαστικά για μια έξυπνη ραφή 5+1 μικρών ταινιών, εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους, τα οποία υπόσχονται πως θα καταφέρουν να σε κρατήσουν στην άκρη του καναπέ σου. Τα σενάρια των μικρών ταινιών ποικίλουν καθώς κάποια ασχολούνται με υπερφυσικά τέρατα ενώ άλλα όχι.
Τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο Αμερικάνικο horror είναι όλα εκεί, αλλά είναι από 6 φορές το καθένα, πράγμα που γρήγορα καταλαβαίνεις ότι δεν δουλεύει τόσο καλά. Η επανάληψη κάποιων πραγμάτων κουράζει ενώ και οι ίδιες οι ιστορίες δεν είναι όλες το ίδιο καλογραμμένες. Η ταινία μοιάζει με τις συλλογές ιστοριών, στις οποίες όμως μπορείς να περάσεις μερικές σελίδες και να πας στην επόμενη ιστορία αν δεν σου αρέσει αυτή που διαβάζεις. Η διάρκεια της ταινίας πλησιάζει τις δύο ώρες και σίγουρα θα ήταν πολύ καλύτερη αν ήταν λίγο μικρότερη.
Το hype που δημιουργήθηκε γύρω από την ταινία ήταν πολύ μεγάλο, με περγαμηνές που έλεγαν μέχρι και για την καλύτερη ταινία τρόμου της χρονιάς. Τελικά όλη η προσμονή δεν δικαιώθηκε από το αποτέλεσμα, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό όμως. Το V/H/S είναι ένα έξυπνο εγχείρημα και, σίγουρα, από τις καλύτερες υλοποιήσεις της found-footage τεχνικής των τελευταίων ετών. Αφού η κάμερα στο χέρι σαν τεχνική δεν λέει να παλιώσει ακόμα, τουλάχιστον πρέπει να εξελιχθεί και το V/H/S το καταφέρνει αυτό.

Rent-A-Cat / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Sayoko από τον θάνατο της γιαγιάς της και μετά μένει μόνη της σε ένα μικρό σπιτάκι γεμάτο από γάτες. Η δουλειά της είναι περίεργη αλλά και πρωτότυπη. Γυρνάει στους δρόμους με ένα καροτσάκι γεμάτο γατάκια και με μια ντουντούκα φωνάζει για να βρει λυπημένους, μοναχικούς ανθρώπους που μπορεί να θέλουν να νοικιάσουν ένα από τα γατάκια. Φυσικά, για να κλείσει η συμφωνία η Sayoko θέτει κάποιους όρους, καθώς πρέπει να σιγουρευτεί πως το γατάκι δεν θα κινδυνέψει στο νέο του σπίτι και πως θα του συμπεριφέρονται σωστά.
Η Naoko Ogigami, υπεύθυνη για το σενάριο και την σκηνοθεσία της ταινίας, δημιουργεί μια πρωτότυπη, σουρεαλιστική ταινία για την μοναξιά. Ο χαρακτήρας της Sayoko εκπέμπει έναν αυθορμητισμό που σε κάνει να την συμπαθήσεις αμέσως ενώ, φυσικά, τα γατάκια κλέβουν εύκολα την παράσταση. Η χαριτωμένη αυτή ιστορία όμως, δεν έχει τελικά κάποια κατάληξη, καθώς μετά από δύο ώρες φαίνεται πως η Naoko Ogigami δεν ήξερε πώς να κορυφώσει το θέμα που θίγει μέσα στην ταινία της. Οι αστείες στιγμές είναι πολλές αλλά και αυτές από ένα σημείο και μετά δεν καταφέρνουν να κάνουν τον χρόνο να κυλήσει λιγότερο αργά.
Το Rent-A-Cat προωθήθηκε ως το Γιαπωνέζικο αντίστοιχο Amelie. Αν και οι λόγοι πίσω από την σύγκριση είναι εμφανείς, το αποτέλεσμα είναι πολύ μακριά από το αριστούργημα με την Audrey Tautou. Στην αρχή χτίζει κάποιες προσδοκίες αλλά στην συνέχεια μένουν ανεκπλήρωτες. Για την γλυκιά πρωταγωνίστρια και τα δεκάδες γατάκια ίσως αξίζει να της δώσει κάποιος, φίλος του Ιαπωνικού σινεμά, μια προσπάθεια.

Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2012

Sister / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο μικρός Simon παίρνει κάθε μέρα το τελεφερίκ και ανεβαίνει σε ένα πολυτελές χιονοδρομικό θέρετρο. Εκεί δεν πάει για να διασκεδάσει, πάει για να κλέψει ό,τι βρει από τους πλούσιους, για να τα πουλήσει μετά στην γειτονιά του σε χαμηλές τιμές ώστε να βγάλει τα προς το ζην. Ο ίδιος μένει με την μεγαλύτερή του αδερφή, Louise, που δεν μπορεί να βρει σίγουρη δουλειά και στηρίζεται στις κλεψιές του αδερφού της. Η “δουλειά” που έχει ξεκινήσει ο Simon αναπόφευκτα θα φτάσει σε ένα τέλος, και τότε ένα βαθιά κρυμμένο μυστικό θα αλλάξει την σχέση του Simon και της Louise.
Η Ursula Meier επιστρέφει μετά το πολύ καλό Home του 2008 με μια ταινία γροθιά στην υποκρισία της Ελβετικής κοινωνίας. Το Sister είναι ένα δράμα με πολλές πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Την ώρα που ο Simon προσπαθεί να ζήσει μέσα σε μια πολύ περίεργη οικογένεια, η απόσταση των φτωχών οικογενειών από την βιτρίνα των πλουσίων είναι συγκλονιστική. Η Ursula Meier κάνει εξαιρετική δουλειά διατηρώντας τον ρεαλισμό των εικόνων της, ενώ σοκάρει με το σεναριακό twist το οποίο μπορεί να περιμένεις αλλά εσωτερικά ελπίζεις να μην έρθει. Ο χαρακτήρας του Simon είναι μοναδικός και αμέσως ξεχωρίζει, και σε αυτό βοηθάει η πολύ καλή ερμηνεία του μικρού Kacey Mottet Klein. Η Léa Seydoux (Mission: Impossible - Ghost Protocol) στον δύσκολο ρόλο της Louise είναι πολύ καλή, εμφανίζοντας ξανά το γνωστό μόνιμα θλιμμένο ύφος της που ταιριάζει απόλυτα στον χαρακτήρα της. Στην ταινία εμφανίζεται σε μικρότερο ρόλο και η Gillian Anderson.
Το Sister είναι ένα συγκινητικό έργο, που προσπαθεί να πει πολλά , αποφεύγοντας περιττές υπερβολές. Έχει πολύ καλές ερμηνείες ενώ η δουλειά της Ursula Meier είναι μοναδική, γι' αυτό και τιμήθηκε στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Η Σουηδία έχει επιλέξει το Sister ως την ταινία που θα την αντιπροσωπεύσει στα φετινά βραβεία Oscar.

Teddy Bear / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Dennis είναι ένας μποντιμπίλντερ που αν και έχει φτάσει 38 χρονών, δεν έχει καταφέρει ακόμα να απαγκιστρωθεί από την μητέρα του. Η επαφή με τον περίγυρό του και ιδιαίτερα με το γυναικείο φύλο είναι προβληματική. Ο θείος του, του προτείνει να ταξιδέψει μέχρι την Ταϋλάνδη, γιατί εκεί θα βρει πιο εύκολα κοπέλα. Ο Dennis θα πάει στην Pattaya αλλά αυτό που θα ανακαλύψει εκεί, είναι πολύ μακριά από αυτό που ζητάει. Η ελπίδα όμως δεν σβήνει και δεν αργεί να βρει αυτό που πραγματικά του ταιριάζει.
Σε σενάριο και σκηνοθεσία του Δανού Mads Matthiesen, το Teddy Bear ασχολείται με το οιδιπόδειο σύμπλεγμα που παρατηρείται ανάμεσα στην μικροκαμωμένη ασπρομάλλα μητέρα και στον θηριώδη γίγαντα γιο της, τον οποίο τυραννικά δεν αφήνει να βγει στην ζωή και τον κρατά εγκλωβισμένο δίπλα της. Μέσα από την κεντρική ιστορία εμφανίζεται και το διπλό πρόσωπο της Ταϋλάνδης, με τον αχαλίνωτο σεξοτουρισμό αλλά και τους φιλικούς ανθρώπους και τα μαγευτικά τοπία. Ο Matthiesen έχει κάνει εξαιρετική δουλειά στο σενάριο και έχει δημιουργήσει ένα αργό, ανθρώπινο δράμα, ενώ δεν πέφτει σε εύκολες υπερβολές με το σώμα και την εμφάνιση του πρωταγωνιστή του. Τελικά ο Matthiesen καταφέρνει να κάνει τον θεατή να δεθεί με τον γίγαντα ήρωα του, και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον καταπληκτικό Kim Kold και στο παιδικό και αγαθό βλέμμα του που δεν ταιριάζει καθόλου με την εμφάνισή του.
Το Teddy Bear βασίζεται σε μικρού μήκους ταινία του σκηνοθέτη, με την οποία τότε είχε διακριθεί σε πολλά φεστιβάλ. Τώρα, με την μεταφορά της σε μεγάλου μήκους ταινία, κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας του Sundance. Η ιστορία της καθυστερημένης ενηλικίωσης του Dennis μένει τελικά χωρίς το ξέσπασμα που σε κάνει να περιμένεις, αλλά τα συναισθήματα που δημιουργεί είναι εξίσου δυνατά.

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

Monsieur Lazhar / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια δασκάλα αποφασίζει να βάλει τέλος στην ζωή της και το σχολείο ξεκινά την έρευνα για τον αντικαταστάτη της. Ο κύριος Lazhar είναι από την Αλγερία και αυτοπροτείνεται για την θέση. Μετά την πρόσληψή του, αν και οι μέθοδοί του θα φανούν περίεργοι στα παιδιά αλλά και στους υπόλοιπους δασκάλους, αυτός θα γίνει γρήγορα αγαπητός και θα είναι ο μόνος που θα προσπαθήσει να βοηθήσει τα παιδιά να ξεπεράσουν την απώλεια που νιώθουν. Το παρελθόν του Lazhar όμως δεν το γνωρίζει κανένας, ούτε και τα δικά του προσωπικά προβλήματα.
Βασισμένο σε θεατρικό έργο, το Monsieur Lazhar ήταν η φετινή πρόταση του Καναδά για τα βραβεία Όσκαρ, όπου και έφτασε μέχρι της τελική πεντάδα. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας Philippe Falardeau, βάζει τον κεντρικό του χαρακτήρα ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, όπου καλείται να επιλέξει αν θα κάνει το σωστό για τα παιδιά για τα οποία θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο, ή αν θα προστατέψει τον εαυτό του, ειδικά με τα προσωπικά προβλήματα που κουβαλάει. Με κυρίαρχο στοιχείο το χιούμορ και μετά το δράμα, ο Philippe σχολιάζει το υποκριτικό εκπαιδευτικό σύστημα που δεν αφήνει χώρο για διαπαιδαγώγηση.
Ο Monsieur Lazhar γοητεύει με την απλότητα και την ειλικρίνεια του, καθώς με ένα δυνατό κοινωνικό σχόλιο αλλά και πολύ καλές ερμηνείες, τόσο από τον Mohamed Fellag όσο και από τα παιδιά της τάξης, καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή και την σκέψη του θεατή.

Faith, Love and Whiskey / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Neli είναι μια κοπέλα από την Βουλγαρία που έφυγε για την Αμερική. Μια μέρα επιστρέφει για να δει την γιαγιά της αλλά και να ξεφύγει από τον πανικό του αρραβώνα της. Πίσω στην πατρίδα συναντά την παλιά της παρέα και τον πρώην εραστή της. Τα πράγματα μπλέκονται μεταξύ τους και η Neli καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε δύο άντρες, αλλά και σε δύο εντελώς διαφορετικές ζωές. Η γιαγιά της καυχιέται για τον επιτυχημένο Αμερικάνο της εγγονής της αλλά η ίδια έχει πεθυμήσει την τρέλα και την ανεμελιά με την οποία ζει ο παλιός της έρωτας.
Η πρώτη ταινία της Kristina Nikolova είναι μια ιστορία διλλήματος, ανάμεσα στην καλή και σίγουρη ζωή και, στον έρωτα και στο πάθος. Γυρισμένη σε φιλμ 16 χιλιοστών, το Faith, Love and Whiskey προσπαθεί να περάσει τα συναισθήματα της Neli καθώς αυτή παλεύει με τον εαυτό της για να αποφασίσει το μέλλον της. Οι χαρακτήρες όμως είναι επιφανειακοί, και πολλά πρέπει να τα φτιάξει στο μυαλό του ο θεατής. Η ιστορία γρήγορα χάνει το όποιο ενδιαφέρον της και μοναδικό στοιχείο που σε κρατάει μέχρι το τέλος είναι οι μετρημένες στα δάχτυλα, αλλά επιτυχημένες ατάκες χιούμορ. Το Faith, Love and Whiskey πάσχει στο σενάριό του, καθώς ακόμα και στα μόλις 75 λεπτά διάρκειάς του, δεν προλαβαίνει να πει τίποτα το ενδιαφέρον.

Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

Barbara / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Είναι καλοκαίρι του 1980, στην Ανατολική Γερμανία. Η Barbara είναι μια γιατρός που υποβάλει τα χαρτιά της για να φύγει και να περάσει στην Δυτική Γερμανία. Η Stasi αναλαμβάνει δράση, η Barbara τιμωρείται και μεταθέτεται σε ένα μια μικρή παιδιατρική κλινική σε ένα μικρό χωριό. Ο αγαπημένος της, Jorg, καταστρώνει σχέδια για να την περάσει παράνομα στην Δυτική Γερμανία, ενώ οι αξιωματικοί της Stasi την ελέγχουν συνεχώς. Ο Andre, το νέο της αφεντικό, προσπαθεί να σπάσει το ψυχρό ύφος της Barbara, χωρίς να ξέρει για τα σχέδιά της. Η μικρή Stella εμφανίζεται στο νοσοκομείο και αναπτύσσει μία τρυφερή σχέση με την Barbara, που θα αλλάξει όλα της τα σχέδια.
Η νέα ταινία του μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη και σεναριογράφου Christian Petzold ασχολείται με μια άσχημη περίοδο στην Γερμανική ιστορία, εξιστορώντας τα πάθη μιας απλής κοπέλας, που απλά προσπάθησε να ξεφύγει. Το πολιτικό σκηνικό είναι γνωστό και ο Petzold το αφήνει στο υπόβαθρο, καθώς επικεντρώνεται από την μία στον προβληματισμό της Barbara, που έχει τόσους λόγους για να φύγει αλλά στην συνέχεια τα πράγματα γίνονται ποιο περίπλοκα, και από την άλλη στον Andre, όπου με την επιμονή του θα προσπαθήσει να κάνει την Barbara να μείνει. Οι πολιτικές προεκτάσεις φυσικά στις επιλογές των ηρώων υπάρχουν αλλά μένουν στο παρασκήνιο. Η Nina Hoss επιστρέφει ξανά σε ταινία του Christian Petzold και μαζί με τον Ronald Zehrfeld συνθέτουν ένα πολύ δυνατό πρωταγωνιστικό δίδυμο, ενσαρκώνοντας δύο χαρακτήρες που προσπαθούν να ξαναβάλουν το χαμόγελο στην ζωή τους.
Η Barbara είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό δράμα που προσπαθεί να αναπαραστήσει με ρεαλιστικό τρόπο τις καταστάσεις μιας μαύρης εποχής της Γερμανίας. Ο Christian Petzold κάνει εξαίσια δουλειά στην μεταφορά της ατμόσφαιρας της εποχής και, τιμήθηκε για αυτό από το φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ η ταινία του αποτελεί την επιλογή της Γερμανίας για επερχόμενα Oscar.

Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012

Amour / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Georges και η Anne μαζί μια ολόκληρη ζωή. Ζουν μια ωραία ζωή, είναι συνταξιούχοι δάσκαλοι μουσικής και, λατρεύουν την καλή μουσική και τα βιβλία. Μετά από ένα κονσέρτο ενός, διάσημου πια, μαθητή τους, ανακαλύπτουν πως κάποιος προσπάθησε να διαρρήξει το σπίτι τους. H Anne περνάει ένα μικρό shock, αλλά τελικά καταφέρνει να κοιμηθεί. Την επόμενη μέρα παθαίνει ένα δυνατό εγκεφαλικό που την αφήνει παράλυτη από την δεξιά της πλευρά. Ο Georges κάνει ότι μπορεί για να βοηθήσει την γυναίκα του και παράλληλα προσπαθεί να σταθεί γενναίος την στιγμή που βλέπει την γυναίκα που αγάπησε να καταρρέει.
Ο Michael Haneke επιστρέφει μετά από τρία χρόνια και την Λευκή Κορδέλα με ένα δράμα, πραγματική ωδή στην αγάπη. Με το γνωστό ψυχρό του ύφος, παρατηρεί από κοντά μια απίστευτα αληθινή τραγωδία και τις επιπτώσεις της στο ζευγάρι. Το μελόδραμα απουσιάζει από τα καρέ του Haneke, η ιστορία άλλωστε είναι μια πραγματικότητα της διπλανής πόρτας και η αναπαράστασή της ιεροτελεστικά πιστή. Κινητήριος μοχλός της ζωής των δύο ανθρώπων είναι η αγάπη που υπάρχει μεταξύ τους, και αυτή η αγάπη είναι που δώσει την απαραίτητη δύναμη στον Georges για να κάνει αυτό που πρέπει. Στον ρόλο του Georges ο Jean-Louis Trintignant και στον ρόλο της Anne η Emmanuelle Riva, δύο μεγάλοι ηθοποιοί που συγκλονίζουν, ο καθένας με διαφορετικό τρόπο, με την ερμηνεία τους.
Το Amour είναι μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης, που εξιστορείται μέσα από τον απόλυτο πόνο του χαμού. Ο Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ των Καννών απονεμήθηκε δίκαια στον Haneke, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ η ταινία θα ταξιδέψει και στα Όσκαρ αφού επιλέχθηκε από την Αυστριακή επιτροπή.

Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012

Fynbos / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Richard είναι ένας εργολάβος, με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, που προσπαθεί να πουλήσει μια τεράστια έκταση και ένα υπέροχο σπίτι στην περιοχή του Δυτικού Ακρωτηρίου. Μαζί του έχει την γυναίκα του, η οποία έχει τα δικά της προβλήματα, φαινομενικά ψυχολογικά αλλά με πιθανές άλλες ρίζες. Οι υποψήφιοι αγοραστές είναι δύο ιδιόρρυθμα αδέρφια ενώ στον ξενώνα του σπιτιού μένει προσωρινά ένας φίλος του Richard μαζί με την κοπέλα του. Η εξαφάνιση της γυναίκας του Richard θα ξεκινήσει ένα παιχνίδι μυστηρίου, στο οποίο όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.
Ο Χάρης Πατραμάνης μας συστήνετε με το Fynbos, την πρώτη του δουλειά στην μεγάλη οθόνη. Η ταινία είναι γυρισμένη εξολοκλήρου στην Νότιο Αφρική, μια περιοχή που ο Χάρης και η γυναίκα του και παραγωγός της ταινίας Ελένη Ασβεστά γνωρίζουν καλά, καθώς έχουν εργαστεί ξανά εκεί. Η δουλειά του είναι πολύ πρωτότυπη και άκρως πειραματική. Η δομή της ιστορίας είναι περίεργη, καθώς ουσιαστικά, δεν υπάρχει. Η ταινία δίνει μόνο μερικά ερεθίσματα και προκαλεί τον θεατή να ενώσει τα κομμάτια με όποιον τρόπο αυτός θέλει, για να φτιάξει την “δικιά του” ιστορία της ταινίας. Η γυναίκα του Richard μπορεί να χάθηκε, να δολοφονήθηκε ή απλά να εξαφανίστηκε οικειοθελώς, ανάλογα με τον τρόπο που ο καθένας επέλεξε να ερμηνεύσει αυτά που είδε στην ταινία.
Η ταινία γυρίστηκε από ελάχιστα άτομα και, όπως είπε και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, γυρίστηκε με την βοήθεια φίλων και συγγενών. Η παραγωγή όμως είναι υψηλού επιπέδου και, την παράσταση κλέβει με ευκολία η πανέμορφη αλλά και άγρια φωτογραφία. Το βραχώδες τοπίο, ο μαγευτικός ουρανός και τα κόκκινα νερά του ποταμιού συνδυάζονται και δημιουργούν ένα κολάζ τρομερών σκηνών.
Το Fynbos δεν μπορείς εύκολα να το κρίνεις, καθώς δεν είναι ένα ολοκληρωμένο έργο. Το πείραμα του Χάρη Πατραμάνη ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξο, αλλά το αποτέλεσμά του είναι απογοητευτικό, καθώς αν και η ιδέα του δεν ήταν καλή, η εκτέλεση ήταν άκρως υπερβολική. Η πλοκή της ταινίας αφήνετε σχεδόν απολύτως στην φαντασία του θεατή, χωρίς καν να προσφέρει ένα απαραίτητο κλείσιμο. Το μοναδικό τοπίο προσφέρει μερικά μαγικά πλάνα, αλλά στο τέλος της ταινίας μένεις με την απορία αν αυτό που είδες είναι πολύ προχωρημένο ή απλά πολύ λάθος, με σοβαρή υποψία για το δεύτερο.

Marley / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Αποτελεί θρύλο της παγκόσμιας μουσικής με τον οποίο μεγάλωσαν γενιές και γενιές και τα τραγούδια του συνεχίζουν να παίζονται μανιωδώς μέχρι και σήμερα. Μην έχοντας στο νου του την δόξα και το χρήμα πάντα στήριζε τους συνανθρώπους του και πάντα προσπαθούσε να γίνει καλύτερος άθρωπος ο ίδιος με στόχο, όπως έλεγε, την αιώνια ζωή. Ο Bob Marley γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1945 στην περιοχή της Αγίας Άννας στην Τζαμάϊκα και έμελλε να σταθεί εμπνευστής για σχεδόν όλους τους καλλιτέχνες της Λατινικής Αμερικής και όχι μόνο για τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Για τον ιδρυτή της reggae σκηνής η μουσική ήταν το παν αλλά δεν περιορίστηκε εκεί. Έφτασε στο σημείο να ενώσει δύο διαφορετικούς κόσμους, τους δεξιούς και τους αριστερούς της χώρας του, αποκτώντας έτσι την αγάπη όλου του κόσμου. Μέχρι που στα 36 του χρόνια ο καρκίνος δεν τον αφήνει να συνεχίσει τις παγκόσμιες περιοδείες του και τελικά ο Bob Marley πεθαίνει στις 11 Μαϊου του 1981.
Ο βραβευμένος με Όσκαρ για το “One Day in September”, Kevin MacDonald, ξαναζωντανεύει τον θρυλικό καλλιτέχνη από την Τζαμάϊκα στην μεγάλη οθόνη. Ξεκινώντας από την μικρή ηλικία του Bob Marley, συνεχίζοντας στο ζενίθ της καριέρας του και καταλήγοντας στον αργό θάνατό του, ο Βρετανός σκηνοθέτης παρουσιάζει ένα περιεκτικότατο ντοκιμαντέρ για την ζωή ενός από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες. Στην ταινία μιλούν μέλη του συγκροτήματος του Marley, φίλοι και συγγενείς αναφέροντας λεπτομέρειες και κρυφές πτυχές από την πορεία του Τζαμαϊκανού, όπως τα 11 παιδιά από 7 σχέσεις που είχε. Κατά την διάρκεια του φιλμ, παρακολουθούμε αποσπασματικά κομμάτια από διάφορες συνεντεύξεις που είχε δώσει ο ίδιος αλλά και αρκετά βίντεο και φωτογραφίες από συναυλίες.
Αν είσαι λάτρης της reggae και φυσικά του Bob Marley, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ δεν πρέπει να το χάσεις. Αν πάλι δεν είσαι και τόσο φανατίλα και γενικά δεν αντέχεις τις μεγάλης διάρκειας ταινίες, δεν θα χάσεις πολλά. Οι 2,5 ώρες που διαρκεί η ταινία μπορεί να κουράσουν αλλά μπορείς να το δεις και ως μια πολύ καλή πληροφόρηση για την ζωή του Bob Marley. Με τρεις λέξεις δηλαδή: ράστα, χόρτο και reggae.

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

The Pact / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Nicole επιστρέφει στο πατρικό της για τις κατάλληλες ετοιμασίες. Σύντομα, φτάνει και η αδερφή της, Annie, μόνο που η Nicole έχει εξαφανιστεί και έχει αφήσει το παιδί της πίσω. Η Annie πρέπει να ζήσει στο σπίτι από το οποίο έχει μόνο κακές αναμνήσεις, αλλά και να βρει τι πραγματικά κρύβετε μέσα σε αυτό και στο παρελθόν της.
Ο Nicholas McCarthy κάνει το ντεμπούτο του στης ταινίες μεγάλου μήκους, με το The Pact, το οποίο βασίζεται σε δικιά του μικρού μήκους ταινία. Το The Pact έχει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται ένα μεταφυσικό θρίλερ. Επιστροφή του μαύρου πρόβατου της οικογενείας στο πατρικό, εξαφάνιση ατόμων, εμφάνιση πνευμάτων, συνομιλίες με θύματα δολοφονιών και γενικά όλα τα απαραίτητα συστατικά. Το πρώτο πρόβλημα, είναι πως όλα αυτά τα έχουμε ξαναδεί και δεν παρουσιάζονται με καμία πρωτοτυπία. Το σενάριο δεν είναι κακό, αλλά είναι ραφή πολλών κλισέ κομματιών από άλλες ταινίες. Το δεύτερο πρόβλημα της ταινίας, είναι ότι παρότι η ιστορία αποκτά ενδιαφέρον, ο ρυθμός της δεν έχει καθόλου νεύρο και έτσι δεν δημιουργεί την απαραίτητη ένταση. Έστω και με την εύκολη λύση τους ξαφνιάσματος όμως, η ταινία θα σε κάνει να πεταχτείς από το κάθισμα σου σε μερικές σκηνές. Η Caity Lotz εμφανίζεται πρώτη φορά σε ταινία και κάνει αισθητή την παρουσία της, αν και σε αυτό μεγαλύτερο ρόλο έπαιξε η εμφάνισή της παρά το υποκριτικό της ταλέντο.
Το The Pact δεν είναι κακό θρίλερ, απλά δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τα όρια του μετρίου. Θα δώσει μερικές καλές στιγμές μέσα στην ταινία, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θα ξεχαστεί αρκετά γρήγορα. Αντιθέτως, ο Nicholas McCarthy δείχνει πως αξίζει να έχει και άλλη ευκαιρία, αυτή τη φορά ίσως σε ένα καλύτερα δουλεμένο σενάριο, καθώς στις σκηνές τρόμου έκανε πολύ καλή δουλειά.

Gimme The Loot / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Malcolm και η Sofia είναι νεαρά παιδιά που ψάχνουν όλη τη μέρα σημεία για να δημιουργήσουν την δική τους τέχνη, το graffiti. Ξαφνικά εμφανίζεται μια νέα ομάδα παιδιών στην περιοχή τους με την οποία γεννιέται μια κόντρα για το ποιες περιοχές είναι ανοικτές για “ταγκάρισμά” από τον καθένα. Ο Malcolm και η Sofia θέλουν να αποδείξουν πως είναι οι καλύτεροι και γι' αυτό, θα βάλουν ως στόχο κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμα κανείς. Ο στόχος είναι πολύ υψηλός, αλλά τα παιδιά το πιστεύουν, και θα κάνουν ότι μπορούν για να το καταφέρουν.
Ο Adam Leon, στην πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, μας αφηγείται μία 24ωρη περιπέτεια δύο νεαρών παιδιών που ζουν στην λιγότερο φανταχτερή περιοχή της Νέας Υόρκης, το Μπρονξ. Ο Leon καταγράφει την κουλτούρα και την πραγματικότητα της πόλης μέσα από τις επιλογές των δύο παιδιών, αλλά κρατά την αθωότητα τους και την περνά στις πανέμορφες εικόνες του. Το ταξίδι των παιδιών προς τον στόχο τους είναι αθώα ρομαντικό παρότι περιέχει ναρκωτικά, διαρρήξεις και ληστείες, γιατί αυτά είναι μέσα στον τρόπο ζωής τους. Οι εικόνες του Leon είναι ντυμένες με ένα πολύ όμορφο, σε soul ρυθμούς, soundtrack ενώ, το κομμάτι που αναμφίβολα ξεχωρίζει στην ταινία, είναι οι απίστευτα διασκεδαστικοί διάλογοι. Συναρπαστικοί στους ρόλους τους και με μεγάλο μέρος επί της επιτυχίας της ταινίας, ο Ty Hickson και η Tashiana Washington ξεχωρίζουν με την απλότητα και την αφέλεια που βγάζουν.
Το Gimme the Loot είναι ένα ανεξάρτητο διαμάντι και δίκαια τιμήθηκε στο SXSW. Ο Adam Leon έφτιαξε την ταινία του από το τίποτα και κέρδισε την αναγνώριση, γιατί το αποτέλεσμα κέρδισε τους θεατές με την απλότητα και τον ρεαλισμό του. Όπως φαίνεται και στην ταινία, σημασία έχει το ταξίδι, γι' αυτό πρέπει να αφεθείς στην αθωότητα του για να το απολαύσεις και να μη ψάξεις κάτι παραπάνω.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More