Επιστροφή στη δεκαετία του ’60, στην indie pop, την χορευτική pop, στα πικ απ και τα βινύλια. Δεν μιλάμε για κάποιο συγκρότημα παλιάς εποχής, αλλά για του Cults του 2010. Οι Νεοϋρκέζοι κυκλοφορούν το ομώνυμο ντεμπούτο τους άλμπουμ και μας κάνουν να νιώθουμε σε παλιές εποχές, ακόμη κι αν δεν έχουμε ζήσει σε αυτές. Η Madeline Follin και ο Brian Oblivion, μαθητές στο New York University, ξεκίνησαν να δημιουργούν μουσική από χόμπι, μέχρι που έφτασαν στο καταπληκτικό αποτέλεσμα των 11 τραγουδιών, που ονομάζεται “Cults”.
Τραγούδια που ενδείκνυται για καλοκαίρι, για να τα ακούς στο αμάξι, όπου και αν πηγαίνεις. Ο δίσκος δεν είναι μεγάλης διάρκειας και κυλάει εύκολα και γρήγορα. Υπάρχει το ενδεχόμενο να μην καταλάβεις κιόλας πότε αλλάζει τραγούδι,καθώς μοιάζουν όλα μεταξύ τους. Πράγμα που μπορεί να το βαρεθείς και να «χαντακώσεις» το άλμπουμ, αν και αποτελεί μία από τις καλύτερες δουλείες του 2010. Κορυφαίες στιγμές αποτελούν τα “Oh my God”, “Never Saw the Point”, “Bumper” και το “Rave On”. Τα γλυκά φωνητικά της Madeline θα σε τρελάνουν, ενώ τα κιθαριστικά του Brian είναι πολύ όμορφα και προσεγμένα στο ύφος που θέλει να πλασάρει το ντουέτο.
Υπάρχουν οι περιπτώσεις που ένας καλλιτέχνης/συγκρότημα κυκλοφορεί ένα καταπληκτικό ντεμπούτο δίσκο, ανεβάζοντας πολύ τον πήχη. Στους καλλιτέχνες αυτούς ανήκουν οι Cults. Ωστόσο, για το αν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τον πήχη, που οι ίδιοι έβαλαν, δεν το γνωρίζω. Βέβαια, δεν είναι δύσκολο, αν αναλογιστούμε τί «καλούδια» έφτιαξαν για πρώτης τους δουλειά. Αναμένουμε καινούρια τραγούδια απο το νεοϋρκέζικο ντουέτο, φυσικά στο ίδιο ύφος, για να μας πηγαίνουν σε εποχές άγνωστες για μας, αλλά αγαπημένες από μουσικής άποψης.
Τραγούδια που ενδείκνυται για καλοκαίρι, για να τα ακούς στο αμάξι, όπου και αν πηγαίνεις. Ο δίσκος δεν είναι μεγάλης διάρκειας και κυλάει εύκολα και γρήγορα. Υπάρχει το ενδεχόμενο να μην καταλάβεις κιόλας πότε αλλάζει τραγούδι,καθώς μοιάζουν όλα μεταξύ τους. Πράγμα που μπορεί να το βαρεθείς και να «χαντακώσεις» το άλμπουμ, αν και αποτελεί μία από τις καλύτερες δουλείες του 2010. Κορυφαίες στιγμές αποτελούν τα “Oh my God”, “Never Saw the Point”, “Bumper” και το “Rave On”. Τα γλυκά φωνητικά της Madeline θα σε τρελάνουν, ενώ τα κιθαριστικά του Brian είναι πολύ όμορφα και προσεγμένα στο ύφος που θέλει να πλασάρει το ντουέτο.
Υπάρχουν οι περιπτώσεις που ένας καλλιτέχνης/συγκρότημα κυκλοφορεί ένα καταπληκτικό ντεμπούτο δίσκο, ανεβάζοντας πολύ τον πήχη. Στους καλλιτέχνες αυτούς ανήκουν οι Cults. Ωστόσο, για το αν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τον πήχη, που οι ίδιοι έβαλαν, δεν το γνωρίζω. Βέβαια, δεν είναι δύσκολο, αν αναλογιστούμε τί «καλούδια» έφτιαξαν για πρώτης τους δουλειά. Αναμένουμε καινούρια τραγούδια απο το νεοϋρκέζικο ντουέτο, φυσικά στο ίδιο ύφος, για να μας πηγαίνουν σε εποχές άγνωστες για μας, αλλά αγαπημένες από μουσικής άποψης.









