Skyfall

Μετά από μία ανεπιτυχή αποστολή στην Τουρκία, ένας σκληρός με πληροφορίες για όλους τους ενεργούς μυστικούς πράκτορες του κόσμου καταλήγει στα χέρια ενός παρανοϊκού τρομοκράτη, του Silva. Η αφοσίωση του Bond στην M κλονίζεται όμως, μετά από μια βομβιστική επίθεση στα γραφεία της MI6, επιλέγει να επιστρέψει και να κυνηγήσει τον μυστήριο Silva, ο οποίος φαίνεται πως έχει παρελθόν με την M. Στην μάχη του αυτή ο Bond θα επιστρέψει στο παρελθόν του για να δώσει εκεί την τελική μάχη με έναν ισότιμο εχθρό.

Είναι καταπληκτικό πως ένα franchise με 50 χρόνια ιστορία στον κινηματογράφο, συνεχίζει να αποδίδει τόσο καλά και να μας προσφέρει τόσο δυνατές ταινίες. Στην 23η ταινία της σειράς ο θρυλικός χαρακτήρας του Bond επαναπροσδιορίζεται και αλλάζει πολλά από τα στοιχεία που τον έχουν κάνει τόσο χαρακτηριστικό. Ο σκηνοθέτης Sam Mendes, μαζί φυσικά με την ομάδα των σεναριογράφων της ταινίας, επιλέγει να δώσει στον Bond ένα νέο, πιο ανθρώπινο απ' όσο είχαμε συνηθίσει, προφίλ, σύμφωνα με το οποίο ο Bond μπορεί να “τσαλακωθεί”. Μέχρι και τα περίφημα gadgets του 007 στο Skyfall λάμπουν δια της απουσίας τους ενώ το σημαντικότερο μηχανοκίνητο της ταινίας δεν είναι άλλο από μία κλασική Άστον Μάρτιν. Με το Skyfall δεν αλλάζει μόνο ο ίδιος ο Bond, αλλά και ο κόσμος του, καθώς η δράση μεταφέρεται σε μια πιο σύγχρονη εποχή, την εποχή των υπολογιστών και του internet. Αυτή η μεταφορά φαίνεται μέχρι και από την επιλογή του Ben Whishaw στον ρόλο του, wannabe hipster/geek, Q.

Ο Daniel Craig (The Girl with the Dragon Tattoo , Dream House) μετά από τρεις ταινίες ως James Bond μπορεί να χαρακτηριστεί ίσως ο καλύτερος στην ιστορία του χαρακτήρα, μετά φυσικά από τον, τρομερό αλλά και πολύ διαφορετικό, Sean Connery. Συγκινητική και η Judi Dench ως M, με την τρομερή σχέση που έχει αναπτύξει με τον μυστικό πράκτορα, που άλλωστε είναι και στο επίκεντρο του Skyfall. Αποκάλυψη της ταινίας όμως ήταν ο Javier Bardem (Biutiful) στον ρόλο του Silva, ενός χαρακτήρα, ίσως του καλύτερου κακού στην ιστορία του franchise, που κατέχει την ιστορία ενός πράκτορα 00 αλλά και την τρέλα που θυμίζει πολύ τον Joker του Nolan. Το Skyfall κάνει μια επιστροφή στα παλιά, για να ξεκινήσει κάτι καινούριο. Έτσι, για πρώτη φορά βλέπουμε την Naomie Harris στον ρόλο της, πολύ πιο sexy, Eve Moneypenny και τον Ralph Fiennes (The Reader, Harry Potter, Coriolanus) ως Gareth Mallory. Οι σκηνές δράσεις της ταινίας δεν είναι πάρα πολλές αλλά αρκούν καθώς η ένταση μένει αναλλοίωτη καθ' όλη την διάρκειά της, μέχρι την κλιμάκωση στην τεράστια τελική αναμέτρηση στο πατρικό του Bond στην Σκωτία.

Ακόμα και οι φανταστικοί τίτλοι αρχής σου δίνουν να καταλαβαίνεις πως ο Sam Mendes (American Beauty) έχει κάνει πραγματικά πολύ καλή δουλειά. Δίπλα του, με εξίσου σημαντική συμβολή στο θέαμα που αποδίδει η ταινία, βρίσκεται ο Roger Deakins των 9 προτάσεων για Oscar, αναλαμβάνοντας την διεύθυνση φωτογραφίας. Το Skyfall είναι μια ταινία που δεν θα δυσαρεστήσει κανέναν, μάλιστα, θα αρέσει μέχρι και σε αυτούς που απεχθάνονταν την “ψευτιά” που χαρακτήριζε τις παλιότερες ταινίες. Η αληθοφάνεια που βγάζει ο νέος James Bond φέρνει νέο αέρα στο franchise και φυσικά περιμένουμε από τώρα την επόμενη περιπέτεια του διάσημου ήρωα.

Read More

Dream House

Μία τετραμελής οικογένεια αποφασίζει να φύγει από το Manhattan και να μετακομίσει σε μία μικρότερη και πιο ήσυχη πόλη. Σύντομα μαθαίνουν πως μέσα στο νέο τους σπίτι είχε γίνει ένας πολύ περίεργος φόνος, ενώ παράλληλα έχουν την αίσθηση πως κάποιος τους παρακολουθεί έξω από το σπίτι χωρίς να μπορούν ποτέ να τον πιάσουν. Με την αστυνομία να συμπεριφέρεται ιδιαιτέρως αφύσικα, μόνη βοήθεια του πατέρα Will Atenton να βοηθήσει την οικογένειά του είναι η Ann, μια γειτόνισσα που φαίνεται πως γνωρίζει περισσότερα για το σπίτι και την οικογένεια που ζούσε παλιότερα σε αυτό.

Ο σκηνοθέτης, παλιότερων επιτυχιών, Jim Sheridan (In the Name of the Father , In America) επιστρέφει με το θρίλερ μυστηρίου Dream House. Το σενάριο της ταινίας φαίνεται χιλιοειπωμένο, και στην πραγματικότητα είναι και πολύ κακογραμμένο, με την συνολική διάρκεια της ταινίας να φτάνει οριακά τα 90 λεπτά και αρκετά από αυτά να θεωρούνται ανούσια. Όταν, άλλωστε, η κύρια ανατροπή του έργου προσφέρεται αρκετά πριν το τέλος και δεν κάνει καν εντύπωση στον θεατή, καταλαβαίνει κανείς πως η δουλειά που έχει γίνει πάνω στο σενάριο είναι πολύ φτωχή. Μοναδική αχτίδα φωτός της ταινίας η πρωταγωνιστική τριάδα και ειδικά ο Daniel Craig (The Girl with the Dragon Tattoo , James Bond) που προσπαθεί να σώσει ότι μπορεί. Δίπλα του βλέπουμε, στον ρόλο της μητέρας την Rachel Weisz (The Fountain , The Constant Gardener) ενώ στον ρόλο της γειτόνισσας την Naomi Watts (J. Edgar , 21 Grams).

Στο Dream House καταλαβαίνεις από την πλοκή του πως θα χρειαστεί κάτι παραπάνω για βγει καλό το αποτέλεσμα. Τελικά η ταινία φτάνει να μην έχει ούτε τα βασικά, και αν δεν ήταν τα γερά ονόματα που κουβαλάει πίσω της τότε κανείς δεν θα ασχολιόταν μαζί της.

Read More

The girl with the dragon tattoo

Ο Mikael Blomkvist, ένας πολύ γνωστός δημοσιογράφος της Σουηδίας, βλέπει την καριέρα του να καταστρέφεται μετά από μία χαμένη δίκη που είχε. Εκείνη την στιγμή, θα τον προσεγγίσει ο Henrik Vanger, ένας πλούσιος βιομήχανος, και θα τον προσλάβει για να τον βοηθήσει να εξιχνιάσει την εξαφάνιση της αγαπημένης του ανηψιάς, η οποία χάθηκε πριν από 40 χρόνια. Σύμμαχο στην αναζήτηση της αλήθειας θα βρει την νεαρή και εκκεντρική Lisbeth Salander, ενώ στην πορεία θα ανακαλύψει πως η οικογένεια Vagner κρύβει πάρα πολλά μυστικά.

Ο David Fincher επιστρέφει μετά το περσινό The Social Network με το remake του Σουηδικού ομότιτλου έργου, που βασίζεται σε μία από τις πιο δημοφιλείς σειρές βιβλίων των τελευταίων ετών. Ο Fincher δεν χαρίζεται και καταγράφει στην ταινία του όλη την βία και την σκληρότητα του έργου, ειδικά σε κάποιες σοκαριστηκές σκηνές που πολλοί θα τις βρουν υπερβολικές. Η δομή της ταινίας θυμίζει στο μεγαλύτερο (κυρίως στο δεύτερο) μέρος της το Zodiac, με τον ερευνητή να παθιάζεται για να λύσει το μυστήριο. Η ταινία πατάει πάνω στο πολύ καλό αυθεντικό, με τις αναφορές στα λαθεμένα κοινωνικά ταμπού και στις ναζιστικές ρίζες της Σουηδίας, και ο Fincher αποφεύγει να αποκλίνει από αυτήν έστω και στο ελάχιστο, πράγμα που αναπόφευκτα δεν θα αρέσει σε όσους έχουν δει το Σουηδικό.

Η Αμερικάνικη εκδοχή του έργου υπερτερεί λόγω παραγωγής, καθώς από την φωτογραφία μέχρι την μουσική επένδυση, και φυσικά και στο καταπληκτικό intro της ταινίας, η ποιότητα δουλειάς είναι εξαιρετική. Πολύ σωστές επιλογές έγιναν και στο casting, όπου ο Daniel Craig (Dream House, Casino Royale) ερμηνεύει τον δημοσιογράφο Mikael ενώ, ευτυχώς, θυμίζει μόνο σε ελάχιστες στιγμές των James Bond. Η αποκάλυψη της ταινίας όμως ήταν η τρομερή Rooney Mara (The Social Network, Youth in Revolt) στον ρόλο της, μακριά από κάθε κοινωνικού στάνταρτ, Lisbeth Salander. Αν και ο χαρακτήρας της ήταν ελαφρώς υπερβολικός (σε σχέση με το πρωτότυπο πάντα), η ίδια τον απογειώνει και κερδίζει επάξια την υποψηφιότητα για Όσκαρ. Η ταινία από ένα σημείο και μετά βασίζεται περισσότερο πάνω τις και ίσως ήταν λάθος ότι καθυστερεί τόσο πολύ η πλήρης ένταξη της στην πλοκή. Σε δεύτερους ρόλους βλέπουμε τους Stellan Skarsgård (Melancholia, King of Devil's Island) και Robin Wright (Moneyball, State of Play).

Το The Girl with the Dragon Tattoo, φαινομενικά μπορεί να πει κάποιος πως δεν έχει λόγο ύπαρξης, καθώς δεν φέρνει κάτι καινούριο στην ήδη ειπωμένη ιστορία, αλλά το έργο του Fincher σε καθηλώνει πότε με τις τρομερές του ερμηνείες πότε με την καταπληκτική του φωτογραφία και πότε με το τρομερό του σενάριο. Αν κάποιος περιμένει μια νέα ματιά ή μια διασκευή του μύθου, τότε θα απογοητευτεί, αλλά αν κάποιος δεν έχει δει το αυθεντικό ή δεν το πειράζει να δει μια δεύτερη φορά την ίδια ιστορία, τότε το έργο σίγουρα θα τον κερδίσει.

Read More

James Bond Quantum of Solace

Το νέο James Bond, Quantum of Solace, μπορεί να έκανε ρεκόρ εισπράξεων στο πρώτο του Σαββατοκύριακο συγκριτικά με τα προηγούμενα στις αίθουσες αλλά μάλλον αυτό έγινε περισσότερο λόγω της τεράστιας διαφήμισης που φρόντισε η εταιρεία παραγωγής του να έχει.
Δυστυχώς το έργο δεν ήταν αντάξιο του ντόρου που είχε δημιουργηθεί γύρω του. Σε αυτό πάντως δεν φταίει καθόλου ο Daniel Craig ο οποίος μετά το Casino Royale απέδωσε και εδώ πού ωραία τον ρόλο του μυστικού πράκτορα 007, αν και του λείπει (παρότι το προσπαθεί) το αγγλικό στυλ που μόνο ο Sir Son Connery είχε στην ιστορία του James Bond. Δεν φταίει ούτε ο σκηνοθέτης όμως καθώς ο Marc Foster, αν και επέμεινε πολύ στις σκηνές δράσης (πράγμα που τελικά φάνηκε σωστό), βοήθησε να γίνει αρκετά γρήγορη η ταινία με συνεχόμενη αλλαγή πλάνων και δράση. Ο αδύναμος κρίκος της ταινίας ήταν το σενάριο της, αφού στην καλύτερη μπορεί να θεωρηθεί μέτριο. Στην πραγματικότητα, το σενάριο φάνηκε πολύ πρόχειρο και δεν είχε καμία σχέση με το πολύ καλό Casino Royale.

Πέρα από αυτό, η νέα ταινία του James Bond δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί πλήρης αφού της έλειπαν 2 πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά. Από την αρχή του saga των James Bond κύριο ρόλο στις ταινίες έπαιζαν πρώτον τα gadgets και τα αμάξια, όπου στο Quantum of Solace υπήρχανε μόνο για μετρημένες σκηνές, και δεύτερον οι όμορφες παρουσίες, όπου η Kurylenko, έξω από κάθε προσδοκία, δεν έπεισε κανέναν ειδικά με αυτό το έντονο μαύρισμα που τις είχανε κάνει, που χαλούσε την φυσική ομορφιά της.

Η ταινία τελειώνει πολύ απότομα τελειώνοντας το όποιο σενάριο μέσα σε 2 σκηνές και σε αφήνει να σκέφτεσαι αν τελικά αυτό είναι που περίμενες να δεις από την αρχή. Το θέμα με το sequel δεν πήγε καλά στον James Bond και μακάρι να μην ξαναδοκιμαστεί κάτι τέτοιο. Το αυτοτελές σενάριο για κάθε ταινία φαίνεται πως δουλεύει καλύτερα στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Read More