Don't Be Afraid of the Dark

Η μικρή Sally πάει να μείνει με τον πατέρα της, στην έπαυλη Blackwood. Ο πατέρας της, Alex, είναι αρχιτέκτονας και μαζί με την νέα του φίλη, Kim, διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων, προσπαθούν να αναπαλαιώσουν το παλιό αρχοντικό. Η Sally, νιώθοντας παραμελημένη από τους γονείς της, αρχίζει και ψάχνει το σπίτι μέχρι που ανακαλύπτει κάποιες φωνές που την καλούν να τους βοηθήσει να ελευθερωθούν. Από την περιέργεια της, θα ελευθερώσει μια στρατιά από μικρά τερατάκια τα οποία τελικά δεν είναι τόσο φιλικά όσο ακουγόντουσαν.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη Troy Nixey θυμίζει υπερβολικά πολύ το ύφος των ταινιών του παραγωγού και συν-σεναριογράφου Guillermo del Toro(Pan's Labyrinth, Hellboy), γνωστό για την μίξη του παραμυθιού με τον τρόμο. Το σκηνικό της ταινίας, με το παλιό τεράστιο σπίτι, με το “κρυμμένο” υπόγειο και τον μεγάλο κήπο, είναι κλασικό και συνάμα ιδανικό για ταινία με στοιχειωμένο σπίτι. Η επιλογή όμως, να ασχοληθεί η πλοκή της ταινίας περισσότερο με της αναζήτηση των μικρών τεράτων, τα οποία εμφανίζονται και πολύ γρήγορα μέσα στην ταινία, και λιγότερο με την κατεστραμμένη ψυχολογία της μικρής, κάνει το Don’t Be Afraid of the Dark να μην ξεχωρίζει καθόλου από τον σορό με τις παρόμοιες ταινίες. Η μικρή με το ιδιαίτερο πρόσωπο Bailee Madison υποδύεται την Sally, τον πατέρα της ο Guy Pearce(The Hurt Locker, The Road) και την μητριά της η Katie Holmes(Batman Begins), σε ρόλους που η ταινία δεν μπήκε ποτέ στο κόπο να εμβαθύνει.

Το Don’t Be Afraid of the Dark πήρε κάποια στοιχεία από το αριστουργηματικό Pan's Labyrinth του Guillermo del Toro, αλλά δεν κατάφερε να τα ενώσει σωστά, και τελικά το αποτέλεσμα καταλήγει να είναι μια ταινία τρόμου μόνο για παιδιά. Ίσως αυτός να ήταν εξαρχής ο σκοπός του σκηνοθέτη, αλλά ο χαρακτηρισμός ως Ακατάλληλο για Ανηλίκους στην Αμερική έφερε και την αποτυχία στις αίθουσες.

Read More

Los Ojos De Julia – Τα Μάτια Της Τζούλια

Ποιός είπε πως το Hollywood κρατάει τα πρωτεία στα θρίλερ; Εδώ και χρόνια ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος έχει αποδείξει πως μπορεί άνετα να ανταγωνιστεί την απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Τρανταχτή απόδειξη αποτελεί συγκεκριμένα το ισπανικό σινεμά, με ταινίες και σκηνοθέτες που σε καθηλώνουν. Ο λογος για το «Τα μάτια της Τζούλια», ένα θρίλερ που σε κρατάει από τη πρώτη στιγμή μέχρι και τη τελευταία σκηνή. Η παραγωγή δεν θα μπορούσε να είναι άσχημη, μια και η ίδια μας έχει παρουσιάσει το πολύ όμορφο «Ορφανοτροφείο».

H Julia πληροφορείται τον θάνατο της δίδυμης, τυφλής αδερφής της, Sara, και τρέχει στο σπίτι να δει από κοντά τί έχει συμβεί. Το θέαμα ήταν φρικτό, αφού βρίσκει την αδερφή της κρεμασμένη και την αστυνομία να κάνει λόγο για αυτοκτονία. Όμως, στο μυαλό της Julia τριγυρνούν αρκετές σκέψεις, οι οποίες την κάνουν να πιστεύει πως ο θάνατος της Sara δεν ήταν αυτοκτονία, αλλά δολοφονία. Έχοντας το ίδιο πρόβλημα με τη αδερφή της στην όραση, αρχίζει και χάνει σταδιακά το φως της και παθαίνει κρίσεις. 

 Ωστόσο, δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει τις προσπάθειες της μόνη για να ξετυλίξει το κουβάρι γύρω από τον περίεργο θάνατο της Sara. Φτάνει στο σημείο της ολοκληρωτικής τύφλωσης και αποφασίζει να κάνει μεταμόσχευση, με αποτέλεσμα να μείνει για 2 εβδομάδες με τους επίδεσμους δεμένους στα μάτια. Τα μυστήρια συμβάντα συνεχίζουν στη ζωή της Julia, η οποία αρχίζει να ανησυχεί για την ίδια της ζωή. Οι ύποπτοι για τη δολοφονία της αδερφής της αλλάζουν συνεχώς, μπερδεύοντας την πρωταγωνίστρια ακόμη περισσότερο.

Ο Guillermo del Toro («Ο Λαβύρινθος του Πάνα», «Οραφανοτροφείο») καταφέρνει για μια ακόμη φορά να συνδυάσει τον τρόμο με το δράμα. Η σκηνοθεσία σε κάνει να παρακολουθείς με αγωνία και να περιμένεις από στιγμή σε στιγμή μια απότομη και τρομακτική σκηνή. Ωστόσο, το ανθρώπινο δεν λείπει από την ταινία, για να μη πούμε πως προς το τέλος το δράμα γίνεται πιο έντονο από το τρομακτικό στοιχείο. Μια Belen Rueda τηρουμένη των αναλογιών καταφέρνει να ενσαρκώσει το ρόλο της τρομοκρατημένης και της απολύτως μόνης σε αυτή τη προσπάθεια που κάνει για να εξυγνιάσει τη δολοφονία. Ένα θρίλερ που σε κρατάει σε όλη τη διάρκειά του σε αγωνία, με πολλές σκηνές τρόμου αλλά και ανθρώπινου δράματος, όσον αφορά τη μερίδα των ανθρώπων με μειωμένη όραση. Ναι, το “Los Ojos De Julia” αξίζει.  

Read More

Pans Labyrinth - Ο λαβύρινθος του Πάνα

Η 10χρονη Ofelia πάει μαζί με την μητέρα της, Mercedes, να μείνει στην επαρχεία, όπου ο πατριός της, Capitan Vidal, είναι αξιωματούχος στρατιωτικός της Ισπανίας του Φράνκο. Εκεί η μικρή θα συναντήσει έναν Φαύνο, που θα την οδηγήσει σε ένα παραμύθι με αποστολές, κινδύνους αλλά και ελπίδα, κάτι που στον πραγματικό κόσμο φαινόταν χαμένο.

Ο Μεξικανός Guillermo Del Toro υπογράφει την σκηνοθεσία και το σενάριο αυτού του μοναδικού παραμυθιού για ενήλικες. Δανείζετε στοιχεία από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων για να μπορέσει να δώσει στην 10χρονη Ofelia την διέξοδο που χρειάζεται από την βάναυση πραγματικότητα και χρησιμοποιεί πάμπολλες αλληγορίες για να καυτηριάσει την πραγματικότητα, την φασιστική Ισπανία του Φράνκο. Σιγά σιγά, παράλληλα με τον φανταστικό κόσμο στον οποίο ταξιδεύει η Ofelia, ο Del Toro χτίζει και την πραγματικότητα, δημιουργώντας μίσος για τα άτομα στα οποία προσωποποιείτε ο φασισμός και ανυπομονή για την την κατάληξη αυτών.
Σημαντικό ρόλο στην τρομερή ατμόσφαιρα της ταινίας έχουν και οι ηθοποιοί της. Η Ivana Baquero ως μικρή Ofelia είναι καταπληκτική και στο πρόσωπό της διαγράφετε η αγνότητα ενός παιδιού που όμως έχει μπλεχτεί στην βαναυσότητα του πολέμου. Ο χαρακτήρας όμως του φασίστα στρατιωτικού είναι απίστευτα ζοφερός, με όλη την τρέλα και αλαζονεία που διακατέχει τον Capitan Vidal να αποτυπώνετε τέλεια στην ταινία από τον Sergi López.

Ο Guillermo Del Toro με τον Λαβύρινθο του Πάνα πλάθει έναν δικό του φανταστικό κόσμο για να μιλήσει για πράγματα απολύτως πραγματικά και στο τέλος, σε κάνει να αναρωτιέσαι που τελειώνει το παραμύθι και που ξεκινάει η πραγματικότητα.

Read More