Μεγάλα μέρη του πλανήτη έχουν καταστραφεί πια μετά από πολλούς πολέμους και οι εναπομείναντες άνθρωποι, για να προστατευτούν από την ραδιενέργεια, έχουν μαζευτεί στις μεγαλουπόλεις. Αυτές εκτείνονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και κατοικούνται από τεράστιους πληθυσμούς. Για την αστυνόμευση αυτού του κόσμου μέσα στις πόλεις έχει δημιουργηθεί το σώμα των Δικαστών, οι οποίοι είναι αστυνομικοί που όμως μπορούν να δικάσουν και να εκτελέσουν επί τόπου όποιον κρίνουν ένοχο. Στην Mega-City One, ο Δικαστής Dredd προσπαθεί να σταματήσει την Ma-Ma, αρχηγό μιας παράνομης εγκληματικής οργάνωσης που είναι υπεύθυνη για την πώληση ενός νέου ναρκωτικού, του Slo-Mo.
Ο χαρακτήρας από το διάσημο κόμικ “2000 ΑD” επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη, μετά την cult μεταφορά του 1995 με τον Sylvester Stallone. Αυτή τη φορά στην τύχη του αναλαμβάνει ο σκηνοθέτης Pete Travis (
Vantage Point ) και ο σεναριογράφος Alex Garland (Sunshine , 28 Days Later ,
Never Let Me Go). Η ταινία θυμίζει σε ύφος το
The Raid μεταφερόμενο στο μέλλον, καθώς η συνεχόμενη δράση εξελίσσεται μέσα σε μια φουτουριστική πολυκατοικία στην οποία βέβαια κατοικούν χιλιάδες άνθρωποι. Η φωτογραφία είναι πολύ καλή και μεταφέρει τέλεια το δυστοπικό περιβάλλον, όπως και τα ειδικά εφέ στα οποία φαίνεται πως έχει δοθεί εξαιρετική σημασία, ειδικά στην super slow-motion τεχνική η οποία προσθέτει δόσεις ψυχεδέλειας στην ταινία.
Το παράξενο στο Dredd είναι πως ενώ φαίνεται από το ύψος της παραγωγής πως η ταινία είχε υψηλούς στόχους, το σενάριό της είναι τόσο απλοϊκό που θυμίζει επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς, μακριά φυσικά από τα διαμάντια που μας έχει δώσει ο Alex Garland στο παρελθόν. Αυτό έρχεται σε ακόμα μεγαλύτερη αντιπαράθεση με τις δηλώσεις του σεναριογράφου για δημιουργία franchise γύρω από τον χαρακτήρα του Dredd. Το cast περιλαμβάνει τον Karl Urban (
Priest ) στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ δίπλα του βλέπουμε την Olivia Thirlby ως νεαρή δικαστίνα και την Lena Headey στον ρόλο της Ma-Ma.
Το trailer του Dredd είχε δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες στις οποίες τελικά η ταινία δεν ανταποκρίθηκε, όπως συμβαίνει δυστυχώς συχνά πια. Στην περίπτωση του Dredd, η δράση είναι καταιγιστική και ευτυχώς, ενήλικη αλλά, η προχειρότητα του σεναρίου καταστρέφει το τελικό αποτέλεσμα. Η ταινία μπορεί να βρει μερικούς υποστηρικτές, αλλά σίγουρα οι περισσότεροι θεατές θα την ξεχάσουν λίγο μετά τους τίτλους τέλους.
