Prometheus

Μία ομάδα εξερευνητών ανακαλύπτει κάποιες τοιχογραφίες που υποδεικνύουν πως υπάρχει ζωή σε έναν άλλον πλανήτη, από τον οποίο οι κάτοικοί του έχουν έρθει στη Γή σε διάφορες εποχές της εξέλιξής του ανθρωπίνου είδους. Μετά από αυτή την τρομερή ανακάλυψη, μία εταιρεία τους βοηθάει να πραγματοποιήσουν ένα ταξίδι στο διάστημα με στόχο να βρουν αυτόν τον πλανήτη και, όπως οι ίδιοι πιστεύουν, τις απαντήσεις που ψάχνει η ανθρωπότητα για την καταγωγή της. Όταν φτάσουν στον προορισμό τους όμως, αυτό που θα βρουν εκεί θα απέχει πολύ από αυτό που περιμένανε.

Ο Ridley Scott επιστρέφει με το Prometheus σε ένα είδος που ο ίδιος διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό με το τρομερό Alien, του 1979. Αρκετά χρόνια μετά την τεράστια επιτυχία του Alien, ο Ridley Scott δημιουργεί ένα prequel της αρχικής ταινίας, με σκοπό όμως να φτιάξει ένα ολοκαίνουριο, ανεξάρτητο και πιο φιλοσοφικό σύμπαν το οποίο θα τρέχει παράλληλα με τις παλιές ταινίες. Στο Prometheus ο άνθρωπος αναρωτιέται από πού κατάγεται και ποιος είναι ο πραγματικός δημιουργός του και προσπαθεί να βρει απαντήσεις μέσα στο αχανές διάστημα. Η φρίκη των Alien έχει δώσει την θέση της στην κλειστοφοβική ατμόσφαιρα που δημιουργείται στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, ενώ σημαντικό ρόλο στην ταινία παίζει και η μουσική της επένδυση, δουλειά η οποία είναι του πάγιου συνεργάτη του Ridley Scott, Marc Streitenfeld.

Η τρομερή δουλειά στην παραγωγή συνεχίζεται στην επιλογή και κατασκευή σκηνικών για το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, πράγμα που προσδίδει μεγάλο βαθμό ρεαλισμού στα πλάνα του σκηνοθέτη, ενώ και τα special effects είναι τελευταίας τεχνολογίας. Καλή δουλειά έγινε και στην επιλογή του cast, ξεκινώντας από τον, για άλλη μια φορά, φανταστικό Michael Fassbender (Haywire, A Dangerous Method) στον ρόλο του ανδροειδούς David, ως άλλος HAL9000. Πολύ καλή είναι και η Noomi Rapace (Sherlock Holmes: A Game of Shadows) στον ρόλο της επιστήμονος Elizabeth Shaw ενώ αίσθηση προκαλεί η “ρομποτική” εμφάνιση της Charlize Theron. Το cast συμπληρώνουν οι Guy Pearce, Logan Marshall-Green και Idris Elba.

Γυρνώντας σε ένα σύμπαν με το οποίο σημαδεύτηκε τόσο ο ίδιος όσο και ο κινηματογράφος γενικότερα, ο Ridley Scott καταφέρνει να δώσει μια νέα ματιά και να δημιουργήσει έναν νέο, πολύ διαφορετικό αλλά εξίσου ενδιαφέρον κόσμο και να μας μαγέψει με τα μακρινά του πλάνα και την απίστευτη φωτογραφία του. Η φιλοσοφία του Prometheus έθεσε τα θεμέλια για ένα saga που όλοι θα περιμένουμε με αγωνία.

Read More

Body Of Lies

Όταν ένα έργο περιέχει τόσο δυνατά ονόματα τότε κατά ένα μεγάλο ποσοστό είναι σίγουρη και η επιτυχία. Το Body of Lies είναι μια κατασκοπική περιπέτεια που θίγει την υπεροψία της Αμερικής και την θέληση της να μπορεί να ελέγχει άλλους λαού προς δικά της συμφέροντα.

Ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο είναι ένας μυστικός πράκτορας της CIA στην Ιορδανία που δουλειά του είναι στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να πιάσει τον “μεγάλο τρομοκράτη”, ενώ ο αδίστακτος ανώτερός του στην υπηρεσία είναι ο Ράσελ Κρόου, ο οποίος με το πάτημα ενός κουμπιού παρακολουθεί όποιον θέλει σε όποιο σημείο της γης θελήσει, πάντα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Πέρα από τον τομέα της υποκριτικής όπου οι παραπάνω αλλά και το υπόλοιπο cast παίρνουν άριστα, η ταινία αναδεικνύεται και από τον σκηνοθετικό τομέα, όπου ο Riddley Scott έκανε πάλι εξαιρετική δουλειά, αναπτύσσοντας τους χαρακτήρες όπως έπρεπε και τραβώντας τις ακραίες σκηνές μέχρι εκεί που χρειαζόταν. Φυσικά για το σενάριο εγγυάται το όνομα William Monahan, ένας άνθρωπος που απότι φαίνεται στις δουλειές του(το πολύ καλό Kingdom of Heaven(Το Βασίλειο των Ουρανών) και το καταπληκτικό The Departed(Ο Πληροφοριοδότης)) έχει μόνο ανοδική πορεία και η επιτυχία έρχεται φυσικά. Μοναδικό μειονέκτημα της ταινίας, αν και αυτό το έχουν πια σχεδόν όλες οι νέες ταινίες, είναι ότι στο έργο η δράση είναι πιο μετρημένη απότι σε κάνει το τρέιλερ να περιμένεις, χωρίς όμως να σε κάνει να βαρεθείς κατά την διάρκειά της.

Η ταινία δεν ξεφεύγει από αυτά που έχουμε δει ξανά σε άλλες ταινίες και δεν εμβαθύνει όσο θα μπορούσε ούτε στον κεντρικό χαρακτήρα του ΝτιΚάπριο ούτε στις καταστάσεις που επικρατούν σε εκείνες της περιοχές, ώστε να μην χάσει την μαζική προσέλευση του κοινού στις αίθουσες. Αυτό όμως δεν μειώνει το σύνολο αφού έστω και σχετικά “επιφανειακά” όλα έγιναν με εξαιρετικό τρόπο.

Read More