Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Sigourney Weaver. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Sigourney Weaver. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Red Lights

Η Margaret Matheson έχει αφιερώσει την ζωή της στην ανακάλυψη όλων των απατεώνων που προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο πως έχουν ιδιαίτερες δυνατότητες. Δίπλα της έχει τον πιστό βοηθό της, τον Tom Buckley, έναν φυσικό που θα μπορούσε να έχει μια πολύ αξιότιμη έδρα στο πανεπιστήμιο αλλά προτιμάει να βοηθάει την Margaret. Η επανεμφάνιση μετά από πολλά χρόνια απουσίας του Simon Silver, ενός πασίγνωστου μέντιουμ, θα φέρει μεγάλη αναστάτωση στην ομάδα. Ο Tom θα χρειαστεί να φτάσει πολύ μακριά για να εξηγήσει όλα τα περίεργα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω του, αλλά θα κάνει τα πάντα για να βρει τον τρόπο να ξεσκεπάσει το μυστικό του Simon.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Rodrigo Cortes, έκανε πολύ γνωστό το όνομά του με την προηγούμενη του ταινία, το Buried. Εκεί είχε καταφέρει να μεταφέρει το κλειστοφοβικό ύφος της ταινίας στον θεατή και ουσιαστικά από το τίποτα να δημιουργήσει ένα πολύ ενδιαφέρον project. Αναπόφευκτα, αυτό τον βοήθησε να βρει ένα αξιόλογο budget και ένα πολύ καλό cast για την νέα του ταινία, ένα μεταφυσικό θρίλερ που θυμίζει έντονα ταινίες παλιότερων ετών. Αυτή τη φορά ο Cortes αναλαμβάνει και το σενάριο, το οποίο αν και περιέχει μια πολύ ωραία ιδέα, οι απότομες ανατροπές από την μέση και μετά της ταινίας δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η σκηνοθεσία του Cortes αποδίδει μερικές καλές στιγμές, αν και δεν αποφεύγει κάποια κλισέ του είδους. Το cast της ταινίας θυμίζει πολύ μεγαλύτερες παραγωγές και σε γενικές γραμμές αποδίδει τα αναμενόμενα. Η Sigourney Weaver (The Cabin in the Woods, Paul) ως Margaret Matheson δίνει την καλύτερη ερμηνεία της μετά από αρκετό καιρό ενώ και ο Cillian Murphy (The Dark Knight Rises) στον ρόλο του Tom Buckley είναι πολύ καλός. Ο μεγάλος Robert De Niro (Being Flynn) αν και τρομερά επιβλητικός, όπως πάντα, δυστυχώς υποδύεται έναν πολύ κακογραμμένο χαρακτήρα, που σε στιγμές μοιάζει με καρικατούρα. Το cast συμπληρώνεται από την Elizabeth Olsen (Martha Marcy May Marlene ) σε μικρότερο ρόλο.
Μετά από την επιτυχία του Buried, ο Rodrigo Cortes έπρεπε να κάνει κάτι για να αποδείξει πως δίκαια συζητήθηκε το όνομά του. Η νέα του ταινία όμως αφήνει ανάμικτες εντυπώσεις στο τέλος, καθώς η ένταση και το ενδιαφέρον που χτίζονται στο πρώτο μισό, γρήγορα καταρρέουν. Το Red Lights είναι μια ενδιαφέρουσα ταινία με συμπαθητική ιστορία που όμως τελειώνει με τον λάθος τρόπο.

Τετάρτη 6 Αυγούστου 2008

Vantage Point


Ο πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται σε μια σύνοδο κατά της τρομοκρατίας και επιχειρείται η δολοφονία του ενώ αφού ο πρόεδρος πυροβολείτε σκάει και μια βόμβα σκοτώνοντας πολίτες και προκαλώντας τον πανικό. Οχτώ μάρτυρες έχουν οχτώ διαφορετικές οπτικές για το γεγονός και η ταινία προσπαθεί να τις ξεδιπλώσει.

Η ταινία προφανώς προσπάθησε να δοκιμάσει κάτι νέο(αν και νομίζω ότι περίπου το ίδιο γινότανε και στη σειρά The Nine) αλλά δεν της βγήκε σε καλό. Η συνεχής εναλλαγή μπρος πίσω στο σενάριο με κούρασε πολύ και βαρέθηκα να βλέπω την ίδια σκηνή τόσες φορές. Αν και σα σκέψη να δείξουν τα κομμάτια της ιστορίας του κάθε μάρτυρα ήταν καλή, η υλοποίηση της δεν πέτυχε και έκανε την ταινία αρκετά κουραστική. Στην ταινία παίζουν αρκετοί ηθοποιοί, μέσα σε αυτούς οι Dennis Quaid, Matthew Fox (ο Τζακ από το Lost), Sigourney Weaver(μα φυσικά από το ALIEN!) και ο Forest Whitaker ο οποίος ήταν και ο πιο ενδιαφέρων.

Δυστυχώς, αν και αυτή η σκηνοθετική λεπτομέρεια ήταν όντως κουραστική, δεν είναι αυτή ο λόγος που με έκανε να πιστεύω ότι έχασα την ώρα μου με αυτή τη ταινία. Πέρα από τα κενά στο σενάριο(ποιοι ήταν οι τρομοκράτες τι ζητάγανε και τα λοιπά που απότι φαίνεται θεωρήθηκαν δευτερεύων) το μεγαλύτερο φιάσκο έρχεται στο τέλος, όπου ένας τρομοκράτης που έχει αφοσιωθεί σε έναν σκοπό ιερό για αυτόν και έχει σκοτώσει τόσο και τόσο κόσμο μέσα σε μια ώρα θα τα διαλύσει όλα μόνο και μόνο επειδή πετάχτηκε ένα παιδάκι μπροστά του στο δρόμο… Βάζει άνετα υποψηφιότητα για το βραβείο χειρότερου τέλους ταινίας έβερ…Φυσικά, δεν λείπει και η σκηνή στην οποία ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα καταφέρει να κάνει πάλι το ηρωικό του μόνος του. Όλα αυτά προκαλούν την νοημοσύνη μας και πιστεύω θάβουν την ταινία και την κατατάσσουν κάτω του μετρίου.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More