Oblivion

Εξωγήινοι κάνουν επίθεση στην Γη και καταστρέφοντας το φεγγάρι φέρνουν τρομερές φυσικές καταστροφές στον πλανήτη, αφού σεισμοί και τσουνάμι καταστρέφουν τα πάντα. Η ανθρωπότητα αντιστέκεται και τελικά κερδίζει το πόλεμο, ο πλανήτης όμως πια δεν είναι κατοικήσιμος, με συνέπεια ο πληθυσμός της Γης να μετακομίσει μαζικά για στον Τιτάνα, το μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου. Δύο άνθρωποι, ο Jack και η Victoria, μένουν πίσω στη Γη για την συντήρηση των μηχανημάτων που βοηθούν στην πραγματοποίηση αυτού του τεράστιου ταξιδιού και, την προστασία τους από τους εναπομείναντες εξωγήινους που ακόμα προσπαθούν να καταστρέψουν την ανθρωπότητα. Η αποστολή τους φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της, αλλά όλα θα αλλάξουν όταν ο Jack σώσει μία κοπέλα που του μοιάζει γνωστή από το παρελθόν.

Ο σκηνοθέτης του Tron Legacy, Joseph Kosinski, επιστρέφει αυτή τη φορά με μια original ιστορία, που στην πραγματικότητα, μόνο αυτό δεν είναι. Βασισμένο σε comic γραμμένο από τον ίδιο, το Oblivion δεν είναι τίποτα άλλο από μια μεγάλη μίξη πολλών γνωστών έργων. Τα στοιχεία από το Moon, το Star Wars, το Prometheus, το BladeRunner και φυσικά το Matrix είναι τόσα πολλά που μεταμορφώνουν την ταινία σε τεστ για το αν μπορείς να τα ανακαλύψεις όλα.
Από την άλλη, η φωτογραφία και τα εφέ της ταινίας είναι πραγματικά πολύ υψηλού επιπέδου. Γι' αυτό άλλωστε και μεγάλο μέρος της ταινίας το εκμεταλλεύεται αυτό δημιουργώντας αρκετά πολύ όμορφα πλάνα.

Μεγάλο πρόβλημα της ταινίας είναι και το cast της. Ο Tom Cruise (Rock of Ages, Mission Impossible: Ghost Protocol, Valkyrie) πρωταγωνιστεί με τον δικό του μοναδικό και χαρακτηριστικό τρόπο, τραβώντας κλασσικά όλα τα φώτα πάνω του, μόνο που αυτή τη φορά ο post-apocalyptic Ethan Hunt δεν κολλάει στο υπόλοιπο σκηνικό. Δίπλα του Andrea Riseborough και η Olga Kurylenko (Seven Psychopaths) περνάνε απαρατήρητες ενώ η Melissa Leo (The Fighter) και φυσικά ο τεράστιος Morgan Freeman (The Dark Knight Rises, RED) παίρνουν τόσο ελάχιστο χρόνο που προφανώς προστέθηκαν μόνο για τα credits.

Παρότι στα μειονεκτήματα της ταινίας προστίθεται και ο αρκετά κακός ρυθμός, καθώς ειδικά η πρώτη ώρα της ταινίας μοιάζει ως αρκετά παραπάνω, συνολικά το αποτέλεσμα δεν είναι τραγικό. Αν μάλιστα δεν ήταν τόσο εμφατική η κατάφωρη αντιγραφή από άλλες ταινίες, ώστε να μην σου δίνει συνέχεια την εντύπωση πως τα πάντα τα έχεις ξαναδεί, τότε ίσως να ήταν και αρκετά καλή. Στην τελική όμως, το Oblivion είναι ένα scifi action του κουβά, που θα ξεχαστεί απίστευτα γρήγορα, αφού όμως, όπως φαίνεται, κάνει αρκετά μεγάλη εισπρακτική επιτυχία.

Read More

Rock of Ages

Η Sherrie είναι μια νεαρή κοπέλα από την επαρχία που μετακομίζει στο Λος Άντζελες με πολλά όνειρα για την ζωή της. Εκεί θα συναντήσει και θα ερωτευτεί τον Drew, έναν νεαρό που δουλεύει στο αγαπημένο της μαγαζί, το Bourbon, και έχει όνειρο να γίνει θρύλος του rock n roll. Η σχέση τους εξελίσσεται και περνάει από διάφορα στάδια όταν γύρω τους, ο διάσημος τραγουδιστής Stacee Jaxx προσπαθεί να ξεπεράσει τα προβλήματα που κρύβει, ο ιδιοκτήτης του Bourbon κάνει τα πάντα για να κρατήσει την επιχείρησή του ανοικτή, ενώ η Patricia Whitmore, γυναίκα του δημάρχου, κάνει ότι μπορεί για να σταματήσει την εξάπλωση της rock.

Βασισμένο στο ομότιτλο μιούζικαλ, το Rock of Ages έχει σκοπό να μας μεταφέρει στην δεκαετία του 80’, όπου το rock και η poser αισθητική κυριαρχούσαν στους δρόμους του Los Angeles. O σκηνοθέτης Adam Shankman προσπαθεί να μεταφέρει το πολύ πετυχημένο αλλά και ιδιαίτερο αυτό μιούζικαλ στη μεγάλη οθόνη, επιλέγοντας να διασπάσει το ενδιαφέρον για τους πρωταγωνιστές και την ρομαντική ιστορία τους, και να το μοιράσει στις φαινομενικά δευτερεύον ιστορίες. Έτσι, ο θεατής χάνεται μέσα στις παράλληλες ιστορίες και μαζί με την χλιαρότητα του κεντρικού σεναρίου κινδυνεύει να χάσει και το ενδιαφέρον του. Σε αυτή του την απόφαση όμως, μεγάλο ρόλο προφανώς έπαιξε το αξιόλογο cast που είχε στη διάθεσή του, στο οποίο και έπρεπε να δώσει τον ανάλογο χρόνο για να πάρει το μέγιστο δυνατό.

Στο πρωταγωνιστικό δίδυμο βλέπουμε τον Diego Boneta και την Julianne Hough, οι οποίοι ήταν πολύ καλοί, ειδικά στις εκτελέσεις των τραγουδιών, αν και με την σχεδόν “ατσαλάκωτη” εικόνα  τους δεν πείθουν για γενιά των 80’s. Φυσικά ξεχωρίζει εύκολα από το cast ο Tom Cruise (Mission: Impossible - Ghost Protocol) στο ρόλο του Stacee Jaxx, ενός μεγάλου αλλά και πολύ εκκεντρικού μουσικού που έχει εγκλωβιστεί στον ίδιο του τον ρόλο. Η ταινία στηρίζεται τόσο στα καταπληκτικά τραγούδια που ακούγονται όσο και στο χιούμορ και στην διακωμώδηση της εποχής. Για το δεύτερο σκέλος, μεγάλο κομμάτι ευθύνης έχουν οι Alec Baldwin, Russell Brand (Get him to the Greek) και Paul Giamatti (The Ides of March) που δίνουν, μαζί και με τον Tom Cruise, το κωμικό στοιχείο της ταινίας.

Φυσικά, σε ένα μιούζικαλ το πρωταρχικό ρόλο τον παίζουν τα τραγούδια, και εκεί το Rock of Ages κάνει καταπληκτική δουλειά. Με κομμάτια από Bon Jovi και Whitesnake μέχρι Twisted Sister και Def Leppard, η ταινία καταφέρνει να μας ταξιδέψει και να μας κάνει να τα σιγοτραγουδήσουμε μαζί με τους ηθοποιούς. Ξεχωρίζει εδώ η “μάχη” μεταξύ των διωκτών και των υποστηρικτών της μουσικής με τα We Built This City και We're Not Gonna Take It.

Όσοι έχουν αναμνήσεις από την εποχή αυτή αλλά και όσοι θα θέλανε να την είχανε ζήσει, θα ενθουσιαστούν με την ταινία. Ο δισταγμός του σκηνοθέτη να εκμεταλλευτεί στο μέγιστο βαθμό την ιδιορρυθμία της εποχής και των ανθρώπων της θα αφήσει μια πικρή γεύση στους υπόλοιπους, καθώς με λίγη παραπάνω προσοχή στο σενάριο η ταινία θα ήταν πολύ καλύτερη.  

Read More

Mission: Impossible - Ghost Protocol

Ύστερα από μια τρομοκρατική επίθεση στο Κρεμλίνο, ο πράκτορας της IMF, Ethan Hunt, βρίσκεται κυνηγημένος από τους Ρώσους πράκτορες την ίδια στιγμή που προσπαθεί να ανακαλύψει αυτόν που κρύβεται πίσω από την επίθεση. Ο Πρόεδρος της Αμερικής αποφασίζει την διακοπή λειτουργίας της IMF, οπότε ο Ethan και η ομάδα του μένει χωρίς την υποστήριξη της οργάνωσής τους, στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν έναν πυρηνικό όλεθρο.

Η τέταρτη ταινία της σειράς Mission Impossible έρχεται έξη χρόνια μετά την προηγούμενη, και βρίσκει τον τότε σκηνοθέτη J.J. Abrams (Lost , Super 8) στο κομμάτι της παραγωγής, ενώ στην θέση του σκηνοθέτη βρίσκεται ο Brad Bird (Ratatouille , The Incredibles) ο οποίος αποφασίζει με αυτή την ταινία να δείξει στον κόσμο πως δεν είναι καλός μόνο στο animation. Το ΙΜ4 είναι μια περιπέτεια που ακολουθεί τον δρόμο που έδωσε στο franchise το ΜΙ3, με αρκετές δόσης χιούμορ, πολλά scifi gadgets και, περισσότερη έμφαση στην ομαδική λειτουργία παρά στην μοναδική φιγούρα του πρωταγωνιστή. Το σενάριο όμως της ταινίας είναι και το μόνο μειονέκτημά της, αφού φαίνετε, από το αναμάσημα της Ρωσικής απειλής και ίσως τον πιο κακογραμμένο villain χαρακτήρα, πως δεν ενδιέφερε κανέναν να δώσουν βάση στο δραματικό κομμάτι της ταινίας.

Εκεί όμως που η ταινία ξεπληρώνει τον θεατή και κάνει την μεγάλη της διάρκεια (133 λεπτά!) να περνάει αρκετά ευχάριστα, είναι στις πολλές σκηνές καταιγιστικής δράσης, όπως η γνωστή σκηνή στον ουρανοξύστη στο Dubai. Με το cgi να μένει στο minimum δυνατό και τον Tom Cruise να επιμένει στο να γυρίζει αυτοπροσώπως τις δύσκολες σκηνές, η δράση μοιάζει πολύ ρεαλιστική για Impossible και αυτό είναι πολύ θετικό. Με το σενάριο απών, το βάρος πέφτει στο ταλέντο των ηθοποιών, με τον Tom Cruise (Valkyrie), χωρίς να προσπαθεί να κρύψει τα χρόνια που έχουν περάσει από πάνω του πια, να αλλάζει λίγο τον χαρακτήρα του Ethan και να τον βάζει στα μέτρα του. Σημαντικό στοιχείο της ταινίας είναι και ο Simon Pegg (Paul, How To Lose Friends And Alienate People) στον ρόλο του Benji Dunn, που φέρνει το κωμικό στοιχείο στην ομάδα. Το cast συμπληρώνουν οι Jeremy Renner (The Hurt Locker , The Town) και Paula Patton (Mirrors, Deja Vu).

Το MI4 εκτός από μια καλή συνέχεια της σειράς, είναι και από τις καλύτερες περιπέτειες της χρονιάς. Μπορεί να της λείπει το σενάριο, αλλά ο τρελός της ρυθμός δεν σε αφήνει λεπτό να το σκεφτείς και σε κρατάει συνεχώς τσιτωμένο. Με πολύ δυνατή σκηνοθεσία και soundtrack της ποιότητας που μας έχει συνηθίσει η σειρά, η ταινία προσφέρει σίγουρη διασκέδαση.

Read More

Valkyrie

Τα ιστορικά έργα που διαπραγματεύονται ευρέως γνωστά γεγονότα έχουν ένα τεράστιο μειονέκτημα, δεν μπορούν να δημιουργήσουν σασπένς και αγωνία στον θεατή για το τέλος γιατί πολύ απλά…. το ξέρει!
Έτσι και στο Valkyrie, δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που να αναρωτήθηκε κατά την διάρκεια της ταινίας αν τελικά ο Tom Cruise θα καταφέρει να δολοφονήσει τον Χίτλερ.
Το καλό με αυτό το έργο είναι πως προσπάθησε να βασιστεί πάνω στην ψυχοσύνθεση και τους χαρακτήρες όλων των Γερμανών καθώς και την στάση που κρατάγανε αυτοί απέναντι στον Χίτλερ.
Η ταινία προσπαθεί να δείξει πως υπήρχε και μια μερίδα του κόσμου που ήταν αντίθετη στις ιδέες και πάνω απ' όλα τις πράξεις του Χίτλερ και μάλιστα κάποιοι από αυτούς ήταν ανώτεροι αξιωματικοί και προσπάθησαν να κάνουν κάτι για να μην καταστραφεί η Γερμανία από τις πράξεις του Αδόλφου. Αρκετοί ήταν και αυτοί που στην αρχή ακολουθούσανε τον Χίτλερ τυφλά στην συνέχεια με αυτά που είδαν αρχίσανε να έχουν τις αμφιβολίες τους για τα έργα του αλλά φοβόντουσαν να κάνουν το οτιδήποτε και απλά κάνανε τα στραβά μάτια σε ότι δεν τους άρεσε.

Η άκρως επιτυχημένη πλευρά της ταινίας είναι το casting αφού πέρα από τον πρωταγωνιστή Tom Cruise που ερμηνεύει πολύ καλά τον ρόλο του, πολλά γνωστά ονόματα τον πλαισιώνουν και αναπτύσσουν τους δεύτερους χαρακτήρες αφού και ο σκοπός ήταν να δείξουν πως υπήρξε μια γενική αντίθεση στον Χίτλερ και όχι μόνο από ένα άτομο. Κορυφαίος στον ρόλο του στρατηγού Friedrich Olbricht ο Bill Nighy που βοήθησε να ενορχηστρωθεί η όλη επιχείρηση.

Η ταινία είναι γυρισμένη με χολιγουντιανά πρότυπα και έτσι πρέπει να την δει κανείς. Σίγουρα αν οι Γερμανοί μιλούσανε γερμανικά και η περεταίρω ανάπτυξη των χαρακτήρων είχε πιο σημαντικό ρόλο από την δράση στο έργο τότε θα είχαμε ένα πολύ καλύτερο έργο αλλά ακόμα και έτσι όπως είναι κανένας δεν θα παραπονεθεί, αν δεν έχει υπερβολικές προσδοκίες.

Read More