Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα hip hop. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα hip hop. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 14 Ιουνίου 2013

Pillowfight – Pillowfight

Pillowfight = Emily Wells και Dan the Automator. Η πρώτη δραστηριοποιείται στην δισκογραφία από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 και ο δεύτερος από τα μέσα των 80’s. Η Emily Wells παίζει βιολί, πιάνο, κρουστά, κιθάρα και γενικότερα ό,τι θέλεις. Ο Dan the Automator παίζει και αυτός μια ντουζίνα μουσικά όργανα ενώ είναι παραγωγός πολλών μεγάλων συγκροτημάτων, όπως οι Gorillaz, Kasabian, Depeche Mode, Miles Kane. Πέρσυ πραγματοποιήθηκε η μουσική συνάντηση αυτών των δυο ατόμων και το αποτέλεσμα ήταν οι Pillowfight, όπως ονόμασαν το συγκεκριμένο project τους.
Ο ομώνυμος δίσκος των Pillowfight περιλαμβάνει 12 τραγούδια τα οποία είναι ένα κράμα από hip hop, ηλεκτρονική μουσική και folk rock στοιχεία. Με λίγα λόγια, δηλαδή, το άλμπουμ τα έχει όλα. Και διάθεση έχει, και έμπνευση έχει, και εξαιρετική ενοχρήστρωση έχει. Κάποιες στιγμές η μουσική θυμίζει κάτι από Portishead ενώ δεν γίνεται να μην σου μείνει η φωνή της Emily Wells, η οποία δένει καλά με την μουσική αισθητική του Dan του Automator. Επίσης, η παραγωγή είναι αρκετά υψηλή με μια ενορχήστρωση καταπληκτική. Εκτός από τις λούπες ηλεκτρονικών χτύπων θα ακούσεις ακόμα πνευστά και έγχορδα, όπως βιόλες. Ο δίσκος ακούγεται με χαρακτηριστική άνεση και δεν καταλαβαίνεις πως πέρασαν 45 λεπτά ενώ δύσκολα θα ξεχωρίσει κάποιο κομμάτι με διαφορά από τα υπόλοιπα. Emily Wells και Dan the Automator δημιούργησαν ένα εκπληκτικό άλμπουμ που θα σε κολλήσει με τις μελωδίες του και το αποτέλεσμα μετά την πρώτη ακρόαση έχει το όνομα repeat.

Τρίτη 14 Μαΐου 2013

The Great Gatsby – Soundtrack

Μία από τις πολυαναμενόμενες ταινίες της φετινής άνοιξης είναι το “The Great Gatsby”. Η αναμονή είναι μεγάλη καθώς από την οθόνη θα περάσουν πολύ μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, όπως ο Leonardo DiCaprio (Django Unchained, J. Edgar), η Carey Mulligan (Drive, Never Let Me Go), ο Joel Edgerton (The Thing, Warrior) και άλλοι αξιόλογοι ηθοποιοί. Η ταινία θα ανοίξει την αυλαία του 66ου Φεστιβάλ των Καννών και από κει θα ξεκινήσει τις πρεμιέρες στον υπόλοιπο κόσμο και στην Ελλάδα όπου θα βγει στις αίθουσες στις 16 Μαϊου. Εκτός, όμως, από το κινηματογραφικό ενδιαφέρον, η ταινία είναι ντυμένη και από ένα soundtrack με πολύ δυνατά ονόματα του παγκόσμιου μουσικού στερεώματος βάζοντας αυτομάτως μια υποψηφιότητα για το καλύτερο soundtrack της χρονιάς.

Το ενδιαφέρον γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο όταν διαβάζεις τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην μουσική επιμέλεια του «Υπέροχου Γκάτσμπι». Ξεκινάς με hip hop και rap και τον Jay-Z, έναν από τους γνωστότερους στο συγκεκριμένο είδος καλλιτέχνες, σε ένα ανεβαστικό κομμάτι με αλλεπάλληλα beats. Στη συνέχεια, συναντάμε μια ενδιαφέρουσα διασκευή του γνωστού τραγουδιού της Amy Winehouse, “Back to Black”, από την Beyonce και τον Andre 3000 ενώ αμέσως μετά έρχεται το πρώτο single από τον δίσκο, “Young & Beautiful”, ένα μελωδικό κομμάτι από την Lana del Rey (Born to Die, Paradise). Ένα από τα ωραιότερα σημεία του άλμπουμ είναι το “Love is Blindness” του Jack White (Blunderbuss) με την πολύ καλή ερμηνεία του. Μια ακόμη διασκευή έχουμε και στη συνέχεια με το pop τραγούδι “Crazy in Love” της Beyonce να ερμηνεύεται σε swing φόντα ενώ ο will.i.am των Black Eyed Peas εμφανίζεται και αυτός στο “Bang Bang” και στα γνωστά μουσικά μονοπάτια που τον έχουμε συνηθίσει. Επίσης, πολύ καλή στιγμή του δίσκου αποτελεί το "Over The Love" των Florence and the Machine (Ceremonials) με την εκπληκτική, για μια ακόμη φορά, ερμηνεία της Florence Welch. Σε γενικές γραμμές, ακούμε αρκετά διαφορετικά μουσικά στυλ με τον κυρίαρχο ρόλο να παίζει η τρομπέτα. Μάλλον πολύ δύσκολα να ανταγωνιστεί κάποιο άλλο soundtrack για το 2013 αφού οι καλλιτέχνες που παρελαύνουν από τον δίσκο είναι πραγματικά δυνατά ονόματα. Στο σύνολό του ίσως να σου φανεί βαρετό αλλά υπάρχουν κάποια τραγούδια που θα σου τραβήξουν το ενδιαφέρον. Εν αναμονή, λοιπόν, και για την ταινία για την οποία οι προσδοκίες είναι κάτι παραπάνω από μεγάλες.

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Κακό Συναπάντημα – Pressureality

Σαν συγκρότημα υφίσταται εδώ και δέκα χρόνια τουλάχιστον ενώ χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να εδραιωθούν στην εναλλακτική μουσική σκηνή της χώρας μας. Μετά από πολλούς μουσικούς πειραματισμούς και ενώ ξεκίνησαν ως ένα low bap συγκρότημα, κατακάθισαν στην reggae και funk μουσική. Το πρώτο demo τους το κυκλοφόρησαν το 2004 ενώ η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα με το ομώνυμο άλμπουμ της μπάντας. Εκεί γνώρισε και την επιτυχία και άρχισε το όνομα Κακό Συναπάντημα να γίνεται γνωστό σταδιακά. Πολύ γνωστή στιγμή του συγκροτήματος από την Θεσσαλονίκη είναι το τραγούδι «Μπανανιά», το οποίο όλο και σε κάποιο πάρτυ θα το πετύχεις.
Φέτος, οι 4 τύποι που δημιουργούν Κακό Συναπάντημα επιστρέφουν δισκογραφικά με τον δεύτερο δίσκο τους, με τον ευρηματικό τίτλο “Pressureality”. Και σε αυτά τα κομμάτια το συγκρότημα από την Θεσσαλονίκη συνθέτει reggae μελωδίες συνδυασμένες με τους έξυπνους στίχους που μιλούν για τις κοινωνικές ανισότητες και περιέχουν άμεσο πολιτικό νόημα. Ο τόνος του δίσκου είναι αρκετά καλός, χωρίς να πέφτει σε κάποιο σημείο και να χορεύεις συνεχώς σε ρυθμούς reggae. Φυσικά, η απήχηση των τραγουδιών τους βοηθιέται από τα ελληνικά λόγια που έχουν και έτσι γίνονται πιο άμεσα προς τον ακροατή. Οι Κακό Συναπάντημα βγάζουν αυτή την αυθεντικότητα που πρέπει να έχει ένα συγκρότημα που σέβεται τον εαυτό του και τις προσπάθειές του να κρατηθεί σε μια άδικη κοινωνία χωρίς αθέμιτα μέσα. To “Pressureality” είναι ένα πολύ καλό άλμπουμ, το οποίο θα σε κολλήσει με τους στίχους του και όχι τόσο με την μουσική του.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More