Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση
Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.
Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.
Στις αρχές της νέας χιλιετίας ξεκίνησε η δισκογραφία για ένα συγκρότημα από την California, το οποίο τώρα είναι πασίγνωστο σε ολόκληρο τον κόσμο με εκατομμύρια οπαδούς. Οι Linkin Park είναι λατρεμένη μπάντα σε πολλές χώρες – όπως φυσικά και στην δική μας – και κυκλοφορούν φέτος τον πέμπτο τους στούντιο δίσκο. Οι περισσότεροι φαν της μπάντας υποστηρίζουν πως η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και ότι η φετινή δισκογραφική δουλειά θα σβήσει τα κακώς κείμενα που δημιουργήθηκαν με το προπέρσινο “A Thousand Suns”. Ένα άλμπουμ, το οποίο έκανε πολλούς που τους άρεσαν οι Linkin Park, να αποστραφούν και δικαίως, αφού η μουσική του ήταν εντελώς πειραματική και δεν χαρακτηριζόταν από τον κλασικό ήχο της μπάντας. Το “Living Things”, όπως ονομάζεται ο δίσκος, είναι μια καλή ευκαιρία για το αμερικανικό γκρουπ να επιστρέψει στην κορυφή, εκεί όπου έφτασε με τα αριστουργηματικά “Hybrid Theory” και “Meteora”.
12 τραγούδια συνθέτουν το παζλ του “Living Things”, ο συνολικός χρόνος των οποίων όμως δεν αγγίζει τα 40 λεπτά. Με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνεις πως ο δίσκος χωρίζεται σε δύο μέρη, το καλό και το άσχημο. Το καλό είναι το πρώτο μισό του άλμπουμ, με κομμάτια αρκετά όμορφα και ήχο που παραπέμπουν στους παλιούς Linkin Park. Δεν χρειάζεται να αναφερθεί ότι και εδώ το ηλεκτρονικό στοιχείο δια χειρός Joe Hahn είναι εμφανές και το hip hop του κιθαρίστα Mike Shinoda κυριεύει, μιας και η 6μελής μπάντα συνδυάζει τα συγκεκριμένα είδη μουσικής εδώ και χρόνια. Ο δίσκος ανοίγει με μια αξιόλογη τριάδα κομματιών. Το “Lost In The Echo” ξεκινάει με τα hip hop φωνητικά και τον Chester Benninghton να μπαίνει δυναμικά στο ρεφρέν. Εδώ συναντάμε και ένα από τα χαρακτηριστικά του frontman τους γκρουπ, που δεν είναι άλλο από της άγριας ομορφιάς φωνή του. Το επόμενο “In My Remains” διατηρεί το ανεβαστικό τέμπο ενώ η συνέχεια ανήκει στο πρώτο single, “Burn It Down”. Αρχικά, δεν προκαλεί κάποια αίσθηση το συγκεκριμένο κομμάτι, ωστόσο μετά την τρίτη επανάληψη αρχίζει να αποτελεί και την κορυφή του άλμπουμ.
Με το “Lies Greed Misery” αλλάζει άρδην το μουσικό στυλ που διαμορφώνοταν μέχρι στιγμής στον δίσκο. Μπαίνουμε για τα καλά σε hip hop μονοπάτια με την ηλεκτρική κιθάρα να ακολουθεί κατά πόδας και τα αγριεμένα φωνητικά να στολίζουν με μια όμορφη δυναμική το τραγούδι. Από κει και πέρα, αρχίζει η κατρακύλα για τον δίσκο. Αν εξαιρέσεις κάποιες αναλαμπές, τα επόμενα κομμάτια σου υπενθυμίζουν πως οι Linkin Park δεν έχουν βρει ακόμα τον δρόμο της επιστροφής προς την επιτυχία. Αδιάφορα τραγούδια που είναι από εκείνα που μπαίνουν σε μια δουλειά μόνο και μόνο για να μπουν και να γεμίσουν την λίστα. Το, μόλις 1.5 λεπτού, “Victimized” ίσως κάνει την διαφορά προσπαθώντας όμως μάταια να ανεβάσει το επίπεδο.
Ο φετινός δίσκος σίγουρα είναι ένα καλύτερο δείγμα από το αποτυχημένο “A Thousand Suns”, το οποίο πολύ πιθανό να θέλουν να διαγράψουν από το μυαλό τους και τα ίδια τα μέλη του συγκροτήματος Ωστόσο, δείχνει πως οι Linkin Park δεν είναι «έτοιμοι» να γυρίσουν σε εποχές του στυλ “Meteora”. Κρίμα γιαμια μπάντα που αμέσως αγαπήθηκε από εκατομμύρια οπαδούς και έχει την δική της μουσική ιστορία.
