Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

Μάρθα Φριντζήλα – Η Μάρθα Φριντζήλα Τραγουδά Θέμο Σκανδάμη

Δύο νέοι και άξιοι εκπρόσωποι του λαϊκού τραγουδιού ενώνουν τις δυνάμεις τους φέτος και κυκλοφορούν μια καινούρια δισκογραφική δουλειά. Ο λόγος για τον συνθέτη Θέμο Σκανδάμη και την ερμηνέυτρια Μάρθα Φριντζήλα. Ο πρώτος συνθέτει 10 ολοκαίνουρια κομμάτια και η δεύτερη επιλέγει να τα ερμηνεύσει, όπως εκείνη γνωρίζει καλύτερα. Η συνεργάσια τους ξεκίνησε το 2008, στο πρώτο άλμπουμ του Θέμου, «Μακροβούτι», στο οποίο η ερμηνεύτρια από την Ελευσίνα τραγούδησε τρία από τα 15 κομμάτια που περιελάμβανε ο δίσκος. Έτσι, η καλλιτεχνική τους συνεργασία συνεχίζεται φέτος με το «Η Μάρθα Φριντζήλα Τραγουδά Θέμο Σκανδάμη».
 Ο Θέμος Σκανδάμης αποτελεί μέρος της σύγχρονης λαϊκής κουλτούρας, με τις όμορφες παραδοσιακές μελωδίες και τους στίχους που σου δημιουργούν εικόνες και φωτογραφίες στο μυαλό σου. Από την άλλη, η Μάρθα Φριντζήλα απογειώνει τα τραγούδια με την καταπληκτική ερμηνεία της. Στο δίσκο θα συναντήσουμε λαϊκά κομμάτια χρωματισμένα από εικόνες της Αθήνας, όπως στο «Αύγουστος στην Αθήνα» αλλά και πιο κοινωνικο-πολιτικοποιημένα κομμάτια, όπως το «Πόλεμος Χαρακωμάτων».
Τα τραγούδια του δίσκου είναι δεμένα μεταξύ τους και κατά τη διάρκεια της αρκόασης δεν υπάρχει κάποια κοιλιά που να κουράζει. Την ενορχήστρωση του άλμπουμ έκανε ο Βασίλης Μαντζούκης, ενώ πληθώρα μουσικών έβαλε το χεράκι του για να βγει αυτό το όμορφο ακουστικό αποτέλεσμα. Η νέα, λαϊκή, ελληνική μουσική σκηνή έχει ανάγκη από τέτοιους δίσκους και συνθέτες που βγάζουν την αυθεντικότητα του συγκεκριμένου τραγουδιού.

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

The Help – Υπηρέτριες

Ήταν πάντα δούλες, ήταν πάντα κατώτερες από τις υπόλοιπες, θεωρούνταν «βρώμικες». Στον Μισισιπή της δεκαετίας του ’60, οι υψηλόβαθμες οικογένειες διέθεταν από μια μαύρη υπηρέτρια. Ωστόσο, ήταν «άνω ποταμών» να ανταλάσσουν απόψεις ακόμη και να χρησιμοποιούν την ίδια τουαλέτα. Ο ρατσισμός στο μεγαλείο του συνεχώς μεγάλωνε με πράξεις απάνθρωπες, όπως το κάψιμο σπιτιών των μαύρων και το λιντσάρισμα από τους λευκούς, ειδικά της ΚΚΚ (Κου Κλουξ Κλαν), οργάνωση που υποστήριζαν τον ρατσισμό με φανατικό και βίαιο τρόπο.
 Η Aibileen (Viola Davis) είναι υπηρέτρια και κάποια στιγμή προσεγγίζεται από την καλύτερη φίλη της αφεντικίνας της, Skeeter (Emma Stone). Η Skeeter ανήκει στη μειονότητα που πιστεύει στα ίσα δικαιώματα μεταξύ των ανθρώπων, ανεξαρτήτως της φυλής τους. Αυτό οφείλεται στο ότι η ίδια μεγάλωσε από αφροαμερικανή υπηρέτρια, με την μητέρα της να αδιαφορεί παντελώς για την ίδια τη κόρη της. Είναι δημοσιογράφος και σκέφτεται να γράψει ένα βιβλίο για τον άθλιο τρόπο συμπεριφοράς των λευκών αφεντικών προς τις μαύρες υπηρέτριες. Έτσι, μετά από πολλές προσπάθειες πείθει την Aibileen να μιλήσει για όλη αυτή τη κατάσταση. Βέβαια, ο φόβος υπήρχε πάντα μεγάλος, διότι αν τολμούσε κάποια έγχρωμη να μιλήσει ανοιχτά, θα υπήρχε ακόμη και το ενδεχόμενο στυγνής δολοφονίας. Ωστόσο, η υπηρέτρια δεν φοβήθηκε και μίλησε ελεύθερα.
Σταδιακά έρχονταν και άλλες μαύρες υπηρέτριες στην δημοσιογράφο για να πουν τις δικές τους εμπειρίες. Το βιβλίο κυκλοφόρησε και άρχισε να ταράζει τα κύματα στην μικρή κοινωνία του Τζάκσον του Μισισιπή. Με αυτό τον τρόπο η Skeeter κατάφερε να βγάλει στην επιφάνεια το συγκεκριμένο κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο αναδείχθηκε στην ουσία από τις τρεις θαρραλέες υπηρέτριες, παρά τον αρχικό φόβο. Όπως λέει και το σλόγκαν της ταινίας, «η αλλαγή ξεκινά από ένα ψίθυρο».
 Ο Tate Taylor καταφέρνει να συγκινήσει και να αγγίξει. Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που θίγεται το θέμα του ρατσισμού, ωστόσο οι «Υπηρέτριες» έχουν χιούμορ, εκφράζουν αισιοδοξία και σε καθηλώνουν, παρά τις 2,5 ώρες προβολής. Η ταινία θα κάνει πρεμιέρα στους ελληνικούς κινηματογράφους στις 24 Νοεμβρίου, ενώ προβλήθηκε στο 24ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.

Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

Amy LaVere – Stranger Me

Κατάφερε να προκαλέσει αίσθηση με τη μουσική της, με τον ντεμπούτο της κιόλας δίσκο. Το “This World Is Not My Home” είχε αρκετά καλές κριτικές, δικαίως φυσικά αφού αποτέλεσε μία από τις μουσικές εκπλήξεις του 2006. Ο λόγος για την Amy LaVere και το κοντραμπάσο της, η οποία δεν επαναπαύθηκε στην καλή αρχή της, κυκλοφορώντας τον αμέσως επόμενο χρόνο το δέυτερο άλμπουμ, με τίτλο “Anchors And Anvils”. Το 2009 επιστρέφει το ΕΡ “Died Of Love” και έφτασε η τέταρτη δισκογραφική στάση της φέτος με το “Stranger Me”.
 Το “Stranger Me” περνάει από μονοπάτια της indie rock, λίγο από εκείνα της country ενώ πατάει και κάτι από jazz. Όπως και να έχει, αυτό που προσέχεις αμέσως είναι η βελούδινη φωνή της Αμερικάνας, όπου σε πολλά σημεία μεταμορφώνεται με όμορφο τρόπο σε άγρια. Πολύ καλό το άνοιγμα του δίσκου με το “Damn Love Song”, όπου η ηλεκτρική κιθάρα έχει τον πρωταρχικό ρόλο μαζί με το ελκυστικό τέμπο των κρουστών. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το επόμενο κομμάτι, που τιτλοφορείται “You Can’t Keep Me”, στο οποίο συναντούμε πνευστά που δίνουν μια όμορφη νότα.
Όμορφη στιγμή του “Stranger Me” αποτελεί το “A Great Divide” που κινείται σε πιο soul καταστάσεις. Στη συνέχεια συναντούμε τρια μπαλαντοειδή κομμάτια (“Often Happens”, “Lucky Boy”, “Tricky Heart”) για να φτάσουμε στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. Η ποιότηα της Amy LaVere φαίνεται στο καταπληκτικό “Cry My Eyes Out”, κομμάτι που κάνει αίσθηση από την πρώτη ακρόαση. Ο δίσκος κλείνει με το “Let Yourself Go (Come On)” με την τραγουδοποιό να μας αφήνει ακόμα μεγαλύτερες ελπίδες για το μέλλον.
 Το “Stranger Me” μπορεί να μην έχει το τραγούδι single ή εκείνο το κομμάτι που θα μείνει και θα χαρακτηρίζει τον δίσκο, ωστόσο ως σύνολο αποτελεί μια πολύ όμορφη δισκογραφική δουλειά. Δεν κουράζει, με κάτι λιγότερο από μια ώρα μουσικής ακούγεται με μεγάλη ευχαρίστηση. Την Amy LaVere θα τη συναντήσετε και στο ρόλο της ηθοποιού στα “Walk The Line”, “Black Snake Moan”, “The Romance Of Loneliness” αλλά και σε άλλες.

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Tyrannosaur - Τυραννόσαυρος

Ο Joseph είναι ένας τύπος με πάρα πολλά συσσωρευμένα νεύρα που ξεσπάει πότε στο ποτό και πότε όπου βρει. Νιώθει μόνος στον κόσμο και αυτό του προσθέτει ακόμα περισσότερη ένταση, ενώ φτάνει σε σημείο να χτυπήσει τόσο δυνατά τον αγαπημένο του σκύλο που μετά από λίγο πέθανε. Η Hannah, είναι μια εθελόντρια σε ένα κατάστημα που προσφέρει ρούχα σε ανθρώπους με ανάγκη, ζει στην πλούσια περιοχή της πόλης και υποδέχεται τους πάντες με χαμόγελο. Πίσω όμως από την εικόνα που δείχνει προς τα έξω, κρύβει ένα τρομαχτικό μυστικό. Η συνάντηση αυτών των δύο τρομερά αντίθετων ανθρώπων θα βοηθήσει διαφορετικά τον καθένα και θα τους αλλάξει για πάντα τη ζωή.
Ο Τυραννόσαυρος είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του βρετανού ηθοποιού Paddy Considine, με το σενάριο να είναι επίσης δικό του, βασισμένο στο βραβευμένο μικρού μήκους φιλμ του “Dog Altogether” που είχε γυρίσει το 2007. Πρόκειται για ένα οδυνηρό δράμα βασισμένο πάνω σε δύο τρομαχτικά ρεαλιστικούς χαρακτήρες, με κύριο γνώμονα την βία και τους τρόπους με τους οποίους αυτή εμφανίζεται στον καθένα, είτε είναι θήτης είτε είναι το θύμα. Ο θεατής δένεται ολοκληρωτικά με τους ήρωες του έργου και, μαζί με τους ήρωες τις ταινίας, επιζητά την τελική κάθαρση η οποία έρχεται μόνο μετά το απόλυτο σοκ. Πραγματική αποκάλυψη οι ερμηνείες του Peter Mullan στον ρόλο του αυτοκαταστροφικού Joseph και ειδικά της καταπληκτικής Olivia Colman στον ρόλο της καταπιεσμένης Hannah.
Ο Paddy Considine με τον Τυραννόσαυρο κάνει ένα μεγάλο σκηνοθετικό ντεμπούτο και αφήνει πολλές ελπίδες για το μέλλον του στο χώρο αυτό. Η ταινία του τιμήθηκε στο φεστιβάλ του Sundance με το ειδικό βραβείο της επιτροπής για ερμηνείες για τους καταπληκτικούς Peter Mullan και Olivia Colman, ενώ στο ίδιο φεστιβάλ κέρδισε αντίστοιχο βραβείο και ο ίδιος ο Considine για την σκηνοθεσία της ταινίας. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η ταινία απέσπασε το βραβείο κοινού. Η ταινία δεν διστάζει να σοκάρει και γιαυτό χαρακτηρίζεται ως σκληρή, αλλά το τελικό αποτέλεσμα κρίνεται άκρως επιτυχημένο.

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Nickelback – Here and Now

Οι Nickelback έχουν καταφέρει, από το 1995 που υπάρχουν ως συγκρότημα, να κατακτήσουν τη ροκ μουσική σκηνή. Σήμα κατατεθέν της 4μελής μπάντας είναι ότι σε κάθε δίσκο που κυκλοφορεί, βγάζει πολλά singles – επιτυχίες, αποκτώντας ολοένα και περισσότερους οπαδούς ανά την υφήλιο. Έτσι, φέτος ήρθε η σειρά του έβδομου στούντιου άλμπουμ με τίτλο “Here and Now”.
Κλασικός ήχος Nickelback, μες τη χαρακτηριστική φωνή του frontman Chad Kroeger, με τα δυνατά ντραμς και το ρυθμό που δίνει το μπάσο να απογειώνονται και την ηλεκτρική κιθάρα ενίοτε να γίνεται όμορφα βρώμικη. Ωραίο ξεκίνημα με το “This Means War” να μας βάζει στο κλίμα και αμέσως μετά να έρχεται το “Bottoms Up”, ένα όμορφο και ήδη single τραγούδι. Στη συνέχεια, έχουμε το γνωστότερο κομμάτι του δίσκου και αυτό, επίσης, single με τιτλο “When We Stand Together”. Παίζει ήδη στο ραδιόφωνο και δικαίως, αφού η μουσική του είναι μουσική για hit κομμάτι, αν και δεν αποτελεί κάτι το τρομερό.
 Αφού περνάμε από τη τριάδα των πρώτων singles του “Here and Now”, συνεχίζουμε με τον ίδιο γρήγορο σκληρό αλλά μελωδικό τέμπο, με το “Midnight Queen”. Κάπου στα μέσα του άλμπουμ, αλλάζουμε μονοπάτι, ακούγοντας το μπαλαντοειδή “Lullaby”. Στο ίδιο κλίμα κινείται και το “Trying Not to Love You”, ενώ για το κλείσιμο του δίσκου, η τετράδα μας αφήνει έτσι όπως ξεκινήσαμε. Δηλαδή με δυνατό ήχο και όμορφα κιθαριστικά σολο.
Το “Here and Now” είναι ένας όμορφος δίσκος, αλλά μέχρι εκεί. Οι Nickelback φαίνεται να μην μπορούν να επιστρέψουν στις χρυσές εποχές του 2000 – 2005. Και μην αυταπάστε όταν δείτε πως το άλμπουμ μέχρι το τέλος της χρονιάς θα έχει ανέβει πάρα πολύ ψηλά στα charts πολλών χωρών. Nickelback είναι.

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Jane Eyre

Το κλασικό μυθιστόρημα της Βρετανίδος συγγραφέας Charlotte Bronte απόκτησε σάρκα και οστά στον κινηματογράφο το 1996. 15 χρόνια αργότερα τη νουβέλα ζωντανέυει ξανά στη μεγάλη οθόνη, αυτή τη φορά πιο φρέσκο και ζωντανό. Η Jane Eyre (Mia Wasikowska) είναι ορφανή και περνάει την παιδική της ηλικία σε ένα ορφανοτροφείο, στο οποίο τα παιδιά μεγαλώνουν με αυστηρούς κανόνες και τιμωρούνται με σκληρές ποινές. Η νεαρή Jane μεγαλώνει και δέχεται να δουλέψει ως γκουβερνάντα στο σπίτι του Eduard Ferfaix Rochester (Michael Fassbender).
 Μετά από καιρό και έχοντας συνηθίσει το νέο της περιβάλλον, αρχίζει να αναπτύσσεται ένα συναίσθημα για τον επιβλητικό αφέντη της. Σε αυτή την κατάσταση βοηθάει και ο ίδιος ο κύριος Rochester, καθώς προσπαθεί συνεχώς να προσεγγίσει τη νεαρή γκουβερνάντα του. Ωστόσο, η Jane κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μην φουντώσει η έλξη, αφού γνωρίζει πως κάτι τέτοια μόνο καταστροφικό θα μπορούσε να ήταν. Στο μυαλό της τρέχουν συνεχώς οι συνέπειες που θα μπορούσαν να υπάρχουν από τη στιγμή που δύο άνθρωποι διαφέρουν πάρα πολύ ταξικά. Από τη μία ο αριστοκράτης με τις δεκάδες υπηρέτριες και από την άλλη η φτωχή και απλή γκουβερνάντα που δεν έχει κανένα συγγενή. Παρόλαυτά, ο άντρας κάνει πρόταση γάμου στη Jane, με τη τελευταία να μη μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό της. Όμως, θα αποκαλυφθούν προδοσίες και μυστικά, με τη νεαρή κοπέλα να προσπαθεί να δείξει υπομονή για να τα βγάλει πέρα.
 Ο Cary Fukunaga μεταφέρει το μυθιστόρημα σε ταινία, με πολλές διαφοροποιήσεις. Ωστόσο, στο δίωρο του φιλμ δεν μένεις καθηλωμένος μπροστά από την οθόνη σου. Όμορφη φωτογραφία μεν, επιφανειακές πλοκές δε. Σίγουρα το σώζει η Mia Wasikowska με την καταπληκτική της ερμηνεία.

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

Yann Tiersen – Skyline

Έγινε πασίγνωστος από το soundtrack της τανίας “Amelie”, συνέχισε όμως τη δισκογραφική του πορεία με εξαιρετικούς δίσκους, διαμορφώνοντας τελικά το προφίλ ενός καλλιτέχνη φοβερού. Φοβερός διότι οι μουσικές του, εκτός του είναι όμορφες, σε κάνουν να ταξιδεύεις. Ο Yann Tiersen, μετά από το περσινό και πολύ ωραίο “Dust Lane”, επιστρέφει δισκογραφικά φέτος με το “Skyline”.
Ορχηστικά κομμάτια με την υπογραφή του Γάλλου συνθέτη, τί άλλο να θέλει κάποιος να ακούσει; Το “Skyline” δεν φαντάζει εξαιρετικός δίσκος, είναι. Με τη πληθώρα οργάνων που ακούμε στις όμορφες μελωδίες των τραγουδιών, ο χρόνος του άλμπουμ φαίνεται πολύ μικρός, με αποτέλεσμα να θες να τον ξαναβάλεις από την αρχή να παίζει. Ίσως το καλύτερο κομμάτι του άλμπουμ, το “Another Shore”, ανοίγει τον δίσκο και το ταξίδι ξεκινά.
 Από κει και πέρα χάνεσαι στα μουσικά μονοπάτια του 41χρονου καλλιτέχνη και αφήνεις να σεπάρουν οι μελωδίες του. 9 τραγούδια, ομοιογενή, το ένα ξεπηδάει, χωρίς να το καταλάβεις, μετά το άλλο. Αν μπορώ να πω ότι ξεχωρίζει κάποιο, εκτός του προαναφερθέντος κομματιού, αυτό θα είναι το “The Gutter”.
Για άλλη μια φορά ο Yann Tiersen καταφέρνει να εντυπωσίασει με τις μινιμαλιστικές του αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικές μελωδίες του, στις οποίες τα τελευταία χρόνια έχει βάλει αρκετά το ηλεκτρικό στοιχείο, κάνοντάς τις ακόμη πιο ωραίες. Ορχηστρικά κομμάτια που αποτελούν την καλύτερη λύση για να περάσεις το χειμώνα όπως θες, δηλάδή με όμορφες μουσικές. Τον Yann Tiersen και το νέο του άλμπουμ θα έχουμε τη δυνατότητα να απολαύσουμε ζωντανά το Σάββατο 17 Νοεμβρίου στο Fuzz.

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011

Deadgirl

Δύο συμμαθητές, ο Rickie και ο JT, για να σπάσουν την μονοτονία τους, αποφασίζουν μετά το σχολείο να πάνε στο εγκαταλελημένο ψυχιατρίο της περιοχής για να ξεσπάσουν πάνω σε ότι βρουν. Εκεί όμως, πίσω από μια σφραγισμένη πόρτα θα βρουν μια γυμνή κοπέλα, η οποία είναι ζωντανή, ή έτσι πιστεύουν στην αρχή. Αποφασίζουν να μην πουν σε κανέναν τίποτα μέχρι να ανακαλύψουν τι συμβαίνει. Ο JT δεν θα αργήσει να καταλάβει πως η κοπέλα δεν πεθαίνει ότι και αν τις κάνει, και αυτό θα του ξυπνήσει τα πιο αρρωστημένα του ένστικτα. Ο Rickie καταλαβαίνει πως ο φίλος του ξεπερνάει τα όρια και παλεύει με την υθική του.
Το Deadgirl είναι η πρώτη και μόνη μέχρι σήμερα ταινία της εταιρίας παραγωγής Hollywoodmade, με το σκηνοθετικό δήδημο να απαρτείζετε από τους Marcel Sarmiento και Gadi Harel, ενώ το ιδιαίτερο αυτό σενάριο το έχει γράψει ο Trent Haaga. Το έργο είναι ένα horror thriller film με νεαρούς που περνάνε στην ενηλικίωση μέσα από προβληματικές οικογένειες ενώ παράλληλα ασελγούν σεξουαλικά πάνω σε ένα ζόμπι, και όλα αυτά χωρίς να ξεχάσει ποτέ η ταινία τον underground χαρακτήρα, όπως με χαρά μας θυμίζει το τέλος της.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More