Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

Contraband

Ο Chris Faraday είναι ένας πρώην εγκληματίας που τώρα πια έχει ανοίξει δικιά του επιχείρηση με συναγερμούς. Όλη του η οικογένεια ζει ευτυχισμένη, εκτός από τον μικρότερο αδερφό της γυναίκας του, ο οποίος μπλέκει με έναν έμπορο ναρκωτικών και μετά από μια δικιά του αποτυχία, αυτός τον κυνηγάει είτε για να πάρει τα λεφτά του είτε για να τον σκοτώσει. Ο Chris καλείτε να επιστρέψει στην παλιά του ζωή για μια τελευταία φορά, ώστε να σώσει τον μικρό αλλά και την οικογένειά του.
Ο σκηνοθέτης Baltasar Kormákur επιλέγει να γίνει γνωστός στην Αμερική με το remake του Ισλανδικού Reykjavík-Rotterdam, στο οποίο αυτός ήταν στον ρόλο του πρωταγωνιστή. Η ταινία μπορεί αρχικά να θυμίζει πάμπολλες αντίστοιχες περιπέτειες αλλά ξεχωρίζει λόγο του αργού ρυθμού της, καθώς ο Baltasar δεν είχε ως γνώμονα την ανεξέλεγκτη δράση αλλά την εκτέλεση ενός ριψοκίνδυνου πλάνου με όλα τα αναπάντεχα που μπορούν να συμβούν. Με αυτή την προσέγγιση όμως, για να κρατήσει το ενδιαφέρον του θεατή η ταινία, προϋποθέτει την ύπαρξη ενός σφιχτού και καλογραμμένου σεναρίου, πράγμα που το Contraband σε καμία περίπτωση δεν έχει. Αυτό φαίνετε αφενός στα “απλά” προβλήματα που προκύπτουν στον δρόμο τους, και αφετέρου στους πολύ κακογραμμένους χαρακτήρες. Ξεκινώντας από τον πρωταγωνιστή και φτάνοντας μέχρι τον κακό της ιστορίας, οι ήρωες δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον με αποτέλεσμα ο θεατής να χάνει την όποια ένταση δημιουργεί η ταινία.
Το cast περιλαμβάνει γνωστά ονόματα όπως ο Mark Wahlberg (The Fighter) και η Kate Beckinsale (Underworld) αλλά κανένας δεν ξεφεύγει από την μετριότητα που χαρακτηρίζει ολόκληρη την ταινία. Περιέργως όμως, η ταινία βρήκε το κοινό της στις αίθουσες και με Box office που αγγίζει σχεδόν τα 100 εκατομμύρια κρίνεται επιτυχημένη, τουλάχιστον οικονομικά.

Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

Gotye – Making Mirrors

Τελικά ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από το “Somebody That I Used To Know”; Το τραγούδι που έχει σπάσει όλα τα κοντέρ και αναμφισβήτητα αποτελεί την επιτυχία της χρονιάς είναι γραμμένο από έναν 31χρονο συνθέτη – ερμηνευτή από το Βέλγιο και μεγαλωμένο στην Μελβούρνη. Ο Gotye, λοιπόν, έχει καταφέρει να κάνει όλο τον μουσικό πλανήτη να μιλάει για εκείνον. Φυσικά, η συγκεκριμένη επιτυχία δεν είναι το πρώτο δισκογραφικό βήμα του καλλιτέχνη καθώς έχει κυκλοφορήσει άλλα δύο στούντιο άλμπουμ από το 2003 κιόλας. Τον Αύγουστο του 2011 κυκλοφορεί ο τρίτος δίσκος του με τίτλο “Making Mirrors” που συμπεριλαμβάνει το πασίγνωστο πλέον τραγούδι και ο Gotye έρχεται σαν τυφώνας για να τα σαρώσει όλα.
Εκτός του ίδιου, μεγάλη αναγνωρισιμότητα αποκτάει και η Kimbra η οποία βάζει και αυτή το χεράκι της στην ερμηνεία του κομματιού. Πέραν της τεράστιας επιτυχίας του “Somebody That I Used To Know”, όμως, το τραγούδι αποτελεί ένα μέρος από το σύνολο των 12 κομματιών του “Making Mirrors”. Το επίτευγμα του Gotye είναι ότι ο ήχος που δημιουργεί είναι ολοκληρωτικά εμπνευσμένος από τον ίδιο. Ένας ήχος που δεν έχει ξανακουστεί, που συνδυάζει το beat με την folk και το ηλεκτρονικό με την indie. Έχει καταφέρει να ενώσει ρετρό καταστάσεις με τις σύγχρονες μουσικές απόψεις. Από το ομώνυμο τραγούδι που ανοίγει τον δίσκο και το δεύτερο κατά σειρά “Easy Way Out” μέχρι το απλώς αριστουργηματικό “Eyes Wide Open”, το “Making Mirrors” είναι από τα πιο προσεγμένα άλμπουμ του τελευταίου χρόνου.
Ο Wouter “Wally” De Backer, όπως είναι ολοκληρωμένο το όνομά του, πολύ απλά «φοριέται» πολύ. Δικαίως, αφού οι ποπ μελωδίες του είναι κάτι παραπάνω από πωρωτικές αλλά και με συναίσθημα. Μπορεί η επιτυχία του “Somebody That I Used To Know” να επισκιάζει την υπόλοιπη προσπάθεια, ωστόσο αν κάτσεις να ακούσεις προσεκτικά τον δίσκο, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα σε συνεπάρει.

Τετάρτη 18 Απριλίου 2012

The Cabin in the Woods

Μια παρέα πέντε φοιτητών ξεκινάει για μια εκδρομή σε ένα μικρό σπίτι στο δάσος. Στο δρόμο θα προσπαθήσουν να τους αποτρέψουν, αλλά αυτοί είναι αποφασισμένοι να φτάσουν στο σπίτι όπου πιστεύουν πως θα περάσουν ένα χαλαρό Σαββατοκύριακο. Όταν αρχίσουν να ψάχνουν μέσα στο σπίτι θα καταλάβουν πως τίποτα δεν θα πάει όπως το είχανε σχεδιάσει. Παράλληλα, μία ομάδα τεχνικών φαίνεται πως παρακολουθεί τα πάντα από μακριά.
Το The Cabin in the Woods είναι η πρώτη από τις δύο ταινίες του σεναριογράφου Joss Whedon που θα δούμε φέτος στον κινηματογράφο, καθώς σύντομα περιμένουμε και τους Avengers, όπου εκεί θα εκτελεί χρέη σκηνοθέτη. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι ο πρωτάρης Drew Goddard, συχνός συνεργάτης του Whedon στην μεγάλη του καριέρα στην τηλεόραση. Η ταινία επισήμως είναι ένα horror thriller αλλά στην πραγματικότητα είναι πολλά παραπάνω από αυτό. Ο Whedon επιδιώκει να κάνει την ταινία που θα ήθελε να γίνει το Scream αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε. Με αναφορές στις περισσότερες ταινίες που μας έχουν κάνει να τρομάξουμε και έξυπνο χιούμορ που παράλληλα κλείνει το μάτι στον θεατή και του θυμίζει άπειρα αστεία cliché, η ταινία καταφέρνει αυτό ακριβώς που θέλει, δηλαδή να ψυχαγωγήσει τον θεατή καθόλη την διάρκειά της, ακόμα και αν κάποιος δεν προσπαθήσει να ανακαλύψει όλους τους συσχετισμούς που κρύβει μέσα της.
Η ταινία τέλειωσε τα γυρίσματά της το 2009, αλλά χρειάστηκε, λόγω διάφορων προβλημάτων, να περάσουν τρία χρόνια μέχρι να βρει τον δρόμο της προς τις αίθουσες. Από το cast ξεχωρίζει ο, τότε άσημος, Chris Hemsworth (Thor, The Avengers) ενώ βλέπουμε και τους Fran Kranz και Amy Acker, αναγνωρίσιμοι ηθοποιοί από σειρές του Whedon. Οι Kristen Connolly, Anna Hutchison και Jesse Williams συμπληρώνουν ένα ωραίο και πολύ φρέσκο cast.
Ο Whedon καταφέρνει να κάνει πραγματικότητα το όνειρο κάθε φανατικού του horror και επαναπροσδιορίζει ένα genre που είχε πάρει πολύ κακή τροπή. Με το χιούμορ και τον τρόμο να είναι πολύ έξυπνα αναμεμιγμένα, μένει στον θεατή να επιλέξει αν θέλει να γελάσει η να τρομάξει, ενώ το τελευταίο κομμάτι της ταινίας θα μείνει σίγουρα ως κλασσικό ανάμεσα στους φανατικούς. Με το Avengers να έρχεται σύντομα, το 2012 φαίνεται πως θα είναι η χρονιά του Whedon.

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Olga Kouklaki – I U Need

Αποτελεί ένα από τα καλύτερα «εξαγώγιμα προϊόντα» της Ελλάδας, καθώς σημειώνει επιτυχία στις ευρωπαϊκές χώρες και ειδικά στην Γαλλία, από της οποίας την κουλτούρα φαίνεται να αντλεί τους ηλεκτρονικούς της ήχους. Λογικό να έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τη Γαλλία, μια και στο Παρίσι έμεινε για πέντε χρόνια ενώ έπαιζε πλήκτρα στους Nouvelle Vague, συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες και ηχογράφησε τον ντεμπούτο της δίσκο. Το “Get A Life” που κυκλοφόρησε το 2008 δέχθηκε διθυραμβικές κριτικές, αποτελώντας το καλύτερο ξεκίνημα για τη νεαρή δημιουργό. Φέτος ήρθε η σειρά για το δεύτερο άλμπουμ της Όλγας Κουκλάκη, με τον τίτλο “I U Need”.
Αρκετά πιο ώριμη μουσικά η Όλγα Κουκλάκη παρουσιάζει ένα πιο μεστό και προσεγμένο δίσκο, συγκριτικά με τον ντεμπούτο της. Τα τραγούδια είναι περισσότερο «ανοιχτά» προς το ακροατήριο ενώ σε περιμένουν με τα χέρια ορθάνοιχτα να σε αγκαλιάσουν και εσύ χωρίς κανένα πρόβλημα να τα δεχτείς. Το “I U Need” ξεχειλίζει από αυτή την σκοτεινιά των κομματιών, μια σκοτεινιά που γίνεται ολοένα μεγαλύτερη με τα φωνητικά της Κουκλάκη. Ωστόσο, τα ποπ στοιχεία είναι εμφανή κάνοντας τον ήχο «προσιτό» και χωρίς να κουράζει. Κατά τη διάρκεια του άλμπουμ, συναντάμε συνεργασίες με τις φωνές των Nouvelle Vague, Liset Alea και Melanie Pain, αλλά και με τον Tim Keegan.
Η επιτυχία είναι μονόδρομος από την στιγμή που συμπαραγωγός του δίσκου – όπως και της προηγούμενης δισκογραφικής δουλειάς – δεν είναι άλλος από τον Marc Collin των Nouvelle Vague. Θα μπορούσε κάλλιστα να μην ήταν και από εδώ αλλά από μια γραφική, επαρχιακή περιοχή της Γαλλίας. Είναι, όμως, τιμή για την εγχώρια μουσική σκηνή μας να υπάρχει ένα τέτοιο όνομα στην ηλεκτρονική – ποπ μουσική, με δίσκους όπως το “I U Need” που είναι καταπληκτικός.

Δευτέρα 9 Απριλίου 2012

Monsieur Lazhar / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Μια δασκάλα αποφασίζει να βάλει τέλος στην ζωή της και το σχολείο ξεκινά την έρευνα για τον αντικαταστάτη της. Ο κύριος Lazhar είναι από την Αλγερία και αυτοπροτείνεται για την θέση. Μετά την πρόσληψή του, αν και οι μέθοδοί του θα φανούν περίεργοι στα παιδιά αλλά και στους υπόλοιπους δασκάλους, αυτός θα γίνει γρήγορα αγαπητός και θα είναι ο μόνος που θα προσπαθήσει να βοηθήσει τα παιδιά να ξεπεράσουν την απώλεια που νιώθουν. Το παρελθόν του Lazhar όμως δεν το γνωρίζει κανένας, ούτε και τα δικά του προσωπικά προβλήματα.
Βασισμένο σε θεατρικό έργο, το Monsieur Lazhar ήταν η φετινή πρόταση του Καναδά για τα βραβεία Όσκαρ, όπου και έφτασε μέχρι της τελική πεντάδα. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας Philippe Falardeau, βάζει τον κεντρικό του χαρακτήρα ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, όπου καλείται να επιλέξει αν θα κάνει το σωστό για τα παιδιά για τα οποία θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο, ή αν θα προστατέψει τον εαυτό του, ειδικά με τα προσωπικά προβλήματα που κουβαλάει. Με κυρίαρχο στοιχείο το χιούμορ και μετά το δράμα, ο Philippe σχολιάζει το υποκριτικό εκπαιδευτικό σύστημα που δεν αφήνει χώρο για διαπαιδαγώγηση.
Ο Monsieur Lazhar γοητεύει με την απλότητα και την ειλικρίνεια του, καθώς με ένα δυνατό κοινωνικό σχόλιο αλλά και πολύ καλές ερμηνείες, τόσο από τον Mohamed Fellag όσο και από τα παιδιά της τάξης, καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή και την σκέψη του θεατή.

Σάββατο 7 Απριλίου 2012

Caravan Palace – Panic

Πώς γίνεται το electro swing να παντρευτεί το gipsy jazz και το τελικό αποτέλεσμα να φανταστικό; Την απάντηση την γνωρίζουν σίγουρα πέντε άνθρωποι από το Παρίσι που ένωσαν τις μουσικές τους δυνάμεις αλλά και όλο το πάθος τους για να δημιουργήσουν ένα υπέροχο συγκρότημα. Οι Caravan Palace σχηματίστηκαν το 2005 και το 2008 κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους άλμπουμ, το οποίο δέχτηκε δικαίως πολύ καλές κριτικές. 4 χρόνια αργότερα επιστρέφουν με την δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά, με τον τίτλο “Panic”.
Πνευστά, κιθάρες, βιολιά, κοντραμπάσο αναμειγνύονται και δημιουργούν μια ανεπανάλειπτη μουσική πανδαισία. Ωστόσο, αυτό που κάνει τους Caravan Palace να διαφέρουν από άλλα κοινότυπα swing σχήματα είναι η παρουσία ηλεκτρονικών beats που φτιάχνουν μια ακόμη πιο χορευτική ατμόσφαιρα. Το “Panic” περιλάμβάνει 14 τραγούδια γεμάτα ζωντάνια και έτοιμα να σε πάρουν από το χέρι και να σε «αναγκάσουν» να χορέψεις στους ρυθμούς τους. Η μελωδική φωνή της Colotis ‘Latoya’ Zoe είναι ότι πρέπει για τα συγκεκριμένα κομμάτια ενώ ταυτόχρονα δίνει μια δυναμική στις μελωδίες.
Γεμάτοι ενέργεια οι Caravan Palace μας παρουσιάζουν ένα άρτια ηχογραφημένο υλικό , υλικό που χαρακτηρίζεται από τις παριζιάνικες μελωδίες μέχρι και τις τσιγγάνικες μουσικές.

Παρασκευή 6 Απριλίου 2012

Mission: Impossible - Ghost Protocol

Ύστερα από μια τρομοκρατική επίθεση στο Κρεμλίνο, ο πράκτορας της IMF, Ethan Hunt, βρίσκεται κυνηγημένος από τους Ρώσους πράκτορες την ίδια στιγμή που προσπαθεί να ανακαλύψει αυτόν που κρύβεται πίσω από την επίθεση. Ο Πρόεδρος της Αμερικής αποφασίζει την διακοπή λειτουργίας της IMF, οπότε ο Ethan και η ομάδα του μένει χωρίς την υποστήριξη της οργάνωσής τους, στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν έναν πυρηνικό όλεθρο.
Η τέταρτη ταινία της σειράς Mission Impossible έρχεται έξη χρόνια μετά την προηγούμενη, και βρίσκει τον τότε σκηνοθέτη J.J. Abrams (Lost , Super 8) στο κομμάτι της παραγωγής, ενώ στην θέση του σκηνοθέτη βρίσκεται ο Brad Bird (Ratatouille , The Incredibles) ο οποίος αποφασίζει με αυτή την ταινία να δείξει στον κόσμο πως δεν είναι καλός μόνο στο animation. Το ΙΜ4 είναι μια περιπέτεια που ακολουθεί τον δρόμο που έδωσε στο franchise το ΜΙ3, με αρκετές δόσης χιούμορ, πολλά scifi gadgets και, περισσότερη έμφαση στην ομαδική λειτουργία παρά στην μοναδική φιγούρα του πρωταγωνιστή. Το σενάριο όμως της ταινίας είναι και το μόνο μειονέκτημά της, αφού φαίνετε, από το αναμάσημα της Ρωσικής απειλής και ίσως τον πιο κακογραμμένο villain χαρακτήρα, πως δεν ενδιέφερε κανέναν να δώσουν βάση στο δραματικό κομμάτι της ταινίας.
Εκεί όμως που η ταινία ξεπληρώνει τον θεατή και κάνει την μεγάλη της διάρκεια (133 λεπτά!) να περνάει αρκετά ευχάριστα, είναι στις πολλές σκηνές καταιγιστικής δράσης, όπως η γνωστή σκηνή στον ουρανοξύστη στο Dubai. Με το cgi να μένει στο minimum δυνατό και τον Tom Cruise να επιμένει στο να γυρίζει αυτοπροσώπως τις δύσκολες σκηνές, η δράση μοιάζει πολύ ρεαλιστική για Impossible και αυτό είναι πολύ θετικό. Με το σενάριο απών, το βάρος πέφτει στο ταλέντο των ηθοποιών, με τον Tom Cruise (Valkyrie), χωρίς να προσπαθεί να κρύψει τα χρόνια που έχουν περάσει από πάνω του πια, να αλλάζει λίγο τον χαρακτήρα του Ethan και να τον βάζει στα μέτρα του. Σημαντικό στοιχείο της ταινίας είναι και ο Simon Pegg (Paul, How To Lose Friends And Alienate People) στον ρόλο του Benji Dunn, που φέρνει το κωμικό στοιχείο στην ομάδα. Το cast συμπληρώνουν οι Jeremy Renner (The Hurt Locker , The Town) και Paula Patton (Mirrors, Deja Vu).
Το MI4 εκτός από μια καλή συνέχεια της σειράς, είναι και από τις καλύτερες περιπέτειες της χρονιάς. Μπορεί να της λείπει το σενάριο, αλλά ο τρελός της ρυθμός δεν σε αφήνει λεπτό να το σκεφτείς και σε κρατάει συνεχώς τσιτωμένο. Με πολύ δυνατή σκηνοθεσία και soundtrack της ποιότητας που μας έχει συνηθίσει η σειρά, η ταινία προσφέρει σίγουρη διασκέδαση.

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

The Locos – Tiempos Dificiles

Στα χνάρια που χάραξαν οι SKA-P, οι οποίοι σημείωσαν τεράστια επιτυχία με τα ska – punk τραγούδια τους, προχωράει ένα νέο σχήμα από την Μαδρίτη. Οι The Locos είναι δημιούργημα του frontman των SKA-P, Pipi, όπου μετά την διάλυση της σπουδαίας αυτής μπάντας αποφάσισε να επικεντρωθεί σε ένα καινούριο μουσικό project με την συγκεκριμένη ονομασία. Το συγκρότημα υφίσταται από το 2005 και έχει κυκλοφορήσει 3 άλμπουμ. Η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά τιτλοφορείται “Tiempos Dificiles” η οποία μόλις κυκλοφόρησε και θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε αυτά τα νέα κομμάτια στη συναυλία τους το καλοκαίρι, στα πλαίσια του Rockwave festival.
Το “A Punto De Explotar” κάνει την αρχή και η χορευτική διάθεση ανεβαίνει αμέσως στα ύψη. Όσα χρειάζεται ένας πιστός οπαδός της ska μουσικής, του τα δίνει απλόχερα ο συγκεκριμένος δίσκος. Η ίδια τρέλα που κουβαλούσε ο Pipi με τους SKA-P, την ίδια ακριβώς έχει και με αυτούς τους έξι «τρελούς» Ισπανούς που μάζεψε για να δημιουργήσει ένα καινούριο συγκρότημα. Το απίστευτα γρήγορο και συνεχές τέμπο των κρουστών που από πίσω του ακολουθούν πιστά οι ηλεκτρικές κιθάρες, η γραμμή του μπάσου που είναι έτοιμη να κοπεί στα δύο, το σαξόφωνο και η τρομπέτα που δίνουν την χαρακτηριστική νότα της ska μαζί με τα τρελά φωνητικά σε κάνουν να χοροπηδάς μέσα στο μυαλό σου σαν ένα 10χρονο (και αρκετές φορές και έξω από το μυαλό σου). Χωρίς καμία ήρεμη στιγμή και παύση, το “Tiempos Dificiles” παίρνει μια βαθιά ανάσα από την αρχή και μέσα σε 45 λεπτά εκρήγνυται, ταρακουνώντας μας.
Ένα συνεχές πάρτυ έχει στηθεί στον δίσκο και όση προσπάθεια και να καταβάλλεις δεν μπορείς να βρεις ένα ξεχωριστό σημείο. Το “Contrato Limosna” έχει δανειστεί την γνωστή μελωδία του “Speedy Gonzales” έχοντας διαφορετικούς στίχους. Οι The Locos μπορούν να θεωρηθούν μια πολύ καλή συνέχεια των SKA-P χωρίς φυσικά να προσπαθούν να μας γυρίσουν στην εποχή της λατρεμένης μπάντας.  Ένα αρκετά όμορφο άλμπουμ που δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά από το να βάζεις τα τραγούδια του ξανά και ξανά.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More