Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013

Rival Sons – Head Down

Οι Rival Sons έφτασαν τα τρία άλμπουμ και μάλιστα πολύ γρήγορα. Ξεκινώντας την δισκογραφία το 2009, συνέχισαν το 2011 με το ομολογουμένως εξαιρετικό “Pressure & Time” και ενώ καλά καλά δεν κόπασαν οι κριτικές για αυτό τον δίσκο ήρθε ο τρίτος για να αποδείξει πως οι Rival Sons δεν κάνουν διαλείμματα και παράγουν συνεχώς καινούρια τραγούδια. Το συγκρότημα από την Καλιφόρνια παρουσίασε πριν μήνες το “Head Down” το οποίο ακόμα και τώρα συνεχίζει να αποκτά πολύ καλές κριτικές με τους Rival Sons να σχηματίζουν σταδιακά ένα αξιόλογο όνομα της μουσικής σκηνής της Καλιφόρνια.
Καταρχάς, πρέπει να γνωρίζεις πως αν κάτσεις και ακούσεις Rival Sons θα γυρίσεις στην κλασική ροκ των 70’s. Πολλοί ταυτίζουν αρκετά τραγούδια τους με εκείνα των Led Zeppelin και άλλων τεράστιων συγκροτημάτων εκείνης της εποχής. Ακούγοντας το “Head Down”, η αλήθεια είναι πως δεν γίνεται να μην «ροκάρεις», να μην πορωθείς με τις δυνατές μελωδίες του. Με το που ανοίγει ο δίσκος, το “Keep On Swinging” σε καλωσορίζει με τις καλύτερες – δυνατότερες των διαθέσεων κάνοντάς σε να προχωράς στην ακρόαση προσηλωμένος σχετικά με το τί πρόκειται να ακούσεις στην συνέχεια. Αυτό που πρόκειται να ακούσεις είναι μια classic rock παλαιότερων εποχών την οποία οι Rival Sons προσαρμόζουν με σχεδόν αψεγάδιαστο τρόπο στο σήμερα. Κομμάτια, όπως τα “You Want To”, Wild Animal” και “Run From Revelation”, είναι κολλητικά. Σε γενικές γραμμές, το “Head Down” έχει όλα εκείνα που θες να ακούσεις από μια μπάντα που σέβεται το συγκεκριμένο είδος της ροκ καθώς εκτός από τις δυνατές στιγμές υπάρχουν και κομμάτια με μια ακουστική κιθάρα μονάχα. Τέλος, ο δίσκος ενδείκνυται για ταξίδι με αμάξι και ακούγοντας τον με ανεβασμένη την ένταση.

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Fast & Furious 6

Μετά την ληστεία στο Ρίο, που τους απέφερε εκατό εκατομμύρια δολάρια, η ομάδα του Toretto σπάει και ο καθένας ακολουθεί την δικιά του ζωή, μακριά όμως από την Αμερική, στην οποία δεν μπορούν πια να ξαναγυρίσουν. Μια νέα, πολύ επικίνδυνη ομάδα όμως κάνει την εμφάνισή της, την οποία ο Hobbs προσπαθεί να σταματήσει με κάθε κόστος. Γι' αυτό, θα αναγκαστεί να ζητήσει την βοήθεια του Toretto, του Brian και της υπόλοιπης παρέας, καθώς οι δικοί του άνθρωποι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο επίπεδο το δικό τους. Εκτός από την πολυπόθητη πλήρη αμνηστία, η οποία θα τους επιτρέψει να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα τους, η παρέα έχει άλλον έναν λόγο για να ακολουθήσει τον Hobbs, αφού μέλος της αντίπαλης ομάδας είναι η φερόμενη ως νεκρή, παλιά αγαπημένη του Toretto, Letty.
Ξεκινώντας από το μακρινό πια 2001, το franchise του Fast and Furious συνεχίζει να είναι ζωντανό ή μάλλον καλύτερα, πιο ζωντανό από ποτέ. Η αρχή για την επάνοδο της σειράς έγινε με το καταπληκτικό προπέρσινο Fast Five, το οποίο ανέβασε πολύ τον πήχη της σειράς και συνεχίστηκε τώρα με το Fast & Furious 6 ή αλλιώς, Fast Six, το οποίο ακολουθεί το τύπου heist movie μοτίβο που έφερε στην σειρά η προηγούμενη ταινία. Σκηνοθέτης, όπως και σε όλα εκτός των δύο πρώτον ταινιών, είναι ο Justin Lin ενώ αντίστοιχα το σενάριο, το οποίο είναι σίγουρα το δυνατότερο και πιο δεμένο της σειράς, το υπογράφει ο Chris Morgan, επίσης σεναριογράφος όλων εκτός των δύο πρώτων ταινιών.
Η ταινία φυσικά, βασίζεται στην άπειρη δράση που παρέχει, πράγμα που το κάνει σε πολύ καλό επίπεδο. Πολλές σκηνές φυσικά θα τρελάνουν τον θεατή με την απιθανότητα τους αλλά αυτό ακριβώς είναι που χαρακτηρίζει άλλωστε την σειρά αυτή. Εκτός από δράση, η οποία δεν περιορίζεται στα γρήγορα αμάξια, η ταινία έχει και αρκετό χιούμορ που θα δέσει όμορφα μέσα στην πλοκή. Για το casting δεν χρειάζεται να αναφερθεί τίποτα ιδιαίτερο, μιας και ο καθένας βάζει την δικιά του πινελιά για να βγει ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα, από τον παραφουσκωμένο Vin Diesel και τον αδιανόητα διασκεδαστικό Tyrese Gibson, μέχρι τον Dwayne Johnson, ο οποίος έχει βρει πια τον ρόλο που του αρμόζει καλύτερα.
Είναι δύσκολο να συγκρίνεις την πέμπτη με την έκτη ταινία, καθώς και οι δύο είναι πάρα πολύ καλές και σίγουρα πολύ ανώτερες από το επίπεδο της υπόλοιπης σειράς. Ίσως κυριολεκτικά στα σημεία το Fast5 να ήταν καλύτερο, κυρίως λόγω του αρκετά πιο ενδιαφέροντος τοπίου, καθώς το Λονδίνο δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει όπως είχε κάνει το Ρίο. Φυσικά, οι ενέργειες για την δημιουργία της επόμενης συνέχειας του franchise έχουν ήδη ξεκινήσει ενώ, όπως μας μαρτυράει το τέλος της ταινίας, ίσως βρήκαν τον μοναδικό τρόπο να κάνουν το cast ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

These New Puritans – Field of Reeds

Έσκασαν κάπου στα μέσα του 2008 κυκλοφορώντας το ντεμπούτο τους άλμπουμ το οποίο έκανε μια μπάντα από την Αγγλία γνωστή στην τότε μουσική σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας. Το “big bang” όμως συνέβη πριν τρία χρόνια, τότε που το όνομα These New Puritans έγινε γνωστό σε ολόκληρη την Ευρώπη καθώς ο δεύτερος δίσκος τους, “Hidden”, εντυπωσίασε την εναλλακτική ροκ μερίδα ανθρώπων ενώ αναδείχθηκε και άλμπουμ της χρονιάς από τους κριτικούς του ΝΜΕ. Στην χώρα μας έγιναν περισσότερο γνωστοί με την συναυλία που είχαν δώσει στο Plissken Festival το 2010. Φέτος, πραγματοποιείται η επιστροφή των These New Puritans με την τρίτη δισκογραφική δουλειά τους η οποία φέρει τον τίτλο “Field of Reeds”.
Το συγκρότημα από την Αγγλία παρουσιάζει μια σειρά εννέα τραγουδιών όπου κατά την ακρόασή τους συνειδητοποιείς ραγδαίες αλλαγές στο μουσικό ύφος. Το τρίο κάνει στροφή αφήνοντας τον πιο “σκληρό” ήχο του post rock μπαίνοντας σε περισσότερο ατμοσφαιρικά μονοπάτια. “Σκοτεινές” μελωδίες και αργά φωνητικά συνθέτουν την εικόνα του δίσκου, ο οποίος η αλήθεια είναι πως σε πιάνει απροετοίμαστο. Έχοντας ως παράδειγμα του παρελθόντος το “Hidden” δεν περιμένεις ότι θα ακούσεις μια art rock. Το πιάνο έχει τον κυρίαρχο ρόλο ενώ σε πολλά σημεία κάνουν την εμφάνισή τους και τα πνευστά δίνοντας μια μεγαλύτερη ένταση στην ήδη ατμοσφαιρική μουσική των Βρετανών. Όλα αυτά στον πρόλογο του άλμπουμ καθώς η συνέχεια κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα αλλά ακούμε και το ηλεκτρονικό στοιχείο να μπαίνει μέσα. Οι These New Puritans εκπλήσσουν φέτος με το “Field of Reeds”. Με τον εν λόγω δίσκο μπαίνουν σε ambient χωράφια και δεν ξέρω αν είναι ξένα χωράφια για τους ίδιους. Το μόνο σίγουρο είναι πως το άλμπουμ θα διχάσει αρκετούς οπαδούς της βρετανικής μπάντας, ιδιαίτερα εκείνους που λάτρεψαν το προηγούμενό τους πόνημα.

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013

Man of Steel

Ο μικρός Clark ανακαλύπτει σιγά σιγά πως έχει υπερφυσικές δυνάμεις και ότι προέρχεται από κάποιον άλλον πλανήτη. Σκοπός του είναι να βρει τις ρίζες του και το αληθινό πεπρωμένο του. Ένας μεγάλος κίνδυνος για τον πλανήτη Γή και όλους του τους κατοίκους, θα τον αναγκάσει να ξεφύγει από την αφάνεια που χαρακτηρίζει όλη του την ζωή και να αποδεχθεί πια τον αληθινό του εαυτό.
Μετά την τεράστια επιτυχία του κινηματογραφικού universe της Marvel και φυσικά το αποκορύφωμα αυτού, τους Avengers, η DC έπρεπε να κάνει μια εξίσου, αν όχι θεαματικότερη, αρχή για την δημιουργία του δικού της αντίστοιχου εγχειρήματος. Το Man of Steel είναι η ταινία που σηματοδοτεί την αρχή της Justice League και συνάμα το πολυαναμενόμενο reboot του διάσημου ήρωα, μετά από το αμφιλεγόμενο Superman Returns του 2006. Στο τιμόνι αυτού του project κάθονται ο Zack Snyder από την καρέκλα του σκηνοθέτη και φυσικά ο Christopher Nolan από την θέση του παραγωγού. Η συμμετοχή του Nolan στην ταινία είναι εύκολα αντιληπτή καθώς αυτός ο Superman ξεχωρίζει από τους προηγούμενους αφού είναι πιο σκοτεινός, όπως συνηθίζει να εμφανίζει τους χαρακτήρες του ο Nolan, και μακριά από το κλασσικό πρότυπο του αγαθού χωριατόπαιδου. Η δουλειά του Zack Snyder πραγματικά χαρακτηρίζει την ταινία, καθώς εδώ ο σκηνοθέτης των 300, Watchmen και Sucker Punch κάνει αυτό στο οποίο έχει αποδείξει ότι είναι πολύ καλός, δηλαδή δημιουργεί θεαματικές σκηνές που θα “χορτάσουν” και το πιο απαιτητικό μάτι. Φυσικά, το πακέτο δένει αρμονικά με την ηχητική επένδυση του μοναδικού Hans Zimmer, ο οποίος κάθε φορά ανταγωνίζεται μονάχα με τον εαυτό του.
Εδώ είναι σημαντικός ο χωρισμός της ταινίας σε τρία κεφάλαια, τα οποία καταλαμβάνουν σχεδόν ίσο χρονικό κομμάτι από τα 143 λεπτά του φιλμ. Αυτά είναι, η θεαματική έναρξη-πρόλογος που διαδραματίζεται στον πραγματικό πλανήτη του Clark, τον Krypton, το τεράστιο φινάλε το οποίο ουσιαστικά ήταν ίσως η μεγαλύτερη σκηνή δράσης, και το υπόλοιπο ενδιάμεσο κομμάτι το οποίο περιελάμβανε flashbacks με την νεαρή ζωή του ήρωα. Απευθείας γίνεται εμφανές πως η ταινία έχει χάνει αρκετά από το επίπεδο σενάριο της, αφού δεν υπάρχει, η μάλλον δεν χωράει, καμία ανάπτυξη χαρακτήρα, τόσο των δεύτερων ρόλων όσο και του πρωταγωνιστικού. Εκτός αυτού, η πλοκή της ταινίας κάνει τεράστια άλματα το story του comic και αναφέρεται ελάχιστα στα πρώτα χρόνια του ήρωα, πράγμα που δείχνει την βιασύνη της DC.
Φυσικά το cast ξεκινάει από τον Henry Cavill, ο οποίος καταφέρνει και πείθει ως νέος Superman, καθώς το παρουσιαστικό του κολλάει ακριβώς στο νέο λουκ του ήρωα. Δίπλα του βρίσκεται η Amy Adams στον ρόλο της μαχητικής Lois Lane, η οποία αρχικά δεν φάνηκε ιδιαίτερα σωστή επιλογή αλλά θα κριθεί καλύτερα στην, ήδη, αναμενόμενη συνέχεια. Από τους υπόλοιπους χαρακτήρες ξεχωρίζει ιδιαιτέρως ο Russell Crowe στον ρόλο του Jor-El ενώ το cast συμπληρώνετε από τους Michael Shannon στον ρόλο του General Zod, Kevin Costner ως ο ανθρώπινος πατέρας του Clark και Harry Lennix στον ρόλο του Στρατηγού Swanwick.
Το Man of Steel ακολουθεί μια ταινία που χαρακτηρίζεται από το προσωπικό στίγμα του δημιουργού της. Όσοι περιμένουν έμφαση στο σενάριο και στους χαρακτήρες προφανώς δεν γνωρίζουν τις προηγούμενες δουλειές του Zack Snyder. Οι υπόλοιποι θα ευχαριστηθούν σκηνές ασταμάτητης δράσης και απανωτές σκηνές καταστροφής που διαφημίζουν την τελευταία τεχνολογία των εφέ. Αυτός ο νέος Superman ο οποίος, όπως έδειξε και το ανατρεπτικό για την ιστορία των comic φινάλε, είναι πολύ διαφορετικός από αυτό που γνωρίζαμε έως τώρα, είναι σίγουρα ποιο σημερινός αλλά μάλλον δεν θα αρέσει στους φανατικούς της σειράς. Η συνέχεια του φυσικά, είναι ήδη προγραμματισμένη, με τον Snyder και τον Nolan να ηγούνται για άλλη μια φορά του project.

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Peace – In Love

Η τετράδα από την Αγγλία πραγματοποιεί τους τελευταίους μήνες ένα ονειρεμένο ντεμπούτο στην δισκογραφία. Οι Peace κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο και κατακτούν αμέσως τα charts της Μεγάλης Βρετανίας αλλά και τις λίστες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι η έμπνευση, είναι η αύρα της βρετανικής μουσικής σκηνής, κανείς δεν θα μάθει. Αρκετοί υποστηρίζουν πως όλα κρύβονται πίσω από την παραγωγή του Jim Abiss ο οποίος βρισκόταν επίσης στα πρώτα άλμπουμ των Florence and the Machine (Ceremonials), Arctic Monkeys (Suck it and See) και Adele (21). Αν μη τι άλλο αυτό σημαίνει ότι η παραγωγή είναι αρκετά υψηλή για ένα πρώτο άλμπουμ των Peace που έχει δεχθεί γρήγορα γρήγορα κολακευτικά σχόλια.
Στοιχεία σαν Αγγλία, indie rock σε βάζουν αμέσως στις μαντεψιές για το τί θα ακούσεις στο “In Love”. Δεν θα πέσεις έξω εύκολα καθώς η βρετανική ροκ σκηνή δεν παρουσιάζει κάποιες εκπλήξεις. Ωστόσο, οι Peace παρουσιάζουν μια σειρά από τραγούδια που όχι μόνο θα σε εκπλήξουν αλλά θα σε ενθουσιάσουν κιόλας. Με μπροστάρη την ηλεκτρική κιθάρα η οποία περνάει κανονικότατα από το κόσκινο της παραμόρφωσης και με σύμμαχο τα κιθαρστικά riffs της δεύτερης κιθάρας, ο δίσκος είναι πραγματικά πολύ καλός. Το τέμπο ανεβαίνει απευθείας με το άνοιγμα του άλμπουμ και τους Peace να μπαίνουν δυναμικά. Υπάρχουν τα ρεφρέν που είναι άκρως κολλητικά με χαρακτηριστικό σημείο το “Follow Baby” που αποτελεί ένα εκ των τριών singles και την πρώτη όμορφη στιγμή του δίσκου. Η μπάντα από την Αγγλία δεν χάνει τον ρυθμό της και συνεχίζει ακάθεκτη με το “Lovesick” να ανεβάζει ακόμα περισσότερο την πόρωση.

Φυσικά, στον δίσκο θα ακούσουμε και πιο «ήρεμες» στιγμές όπως το “Float Forever”, μια κλασική βρετανική μπαλάντα, χωρίς να λείπουν βέβαια τα κρουστά και ο δυναμισμός. Στην συνέχεια, πέφτουμε πάνω στο “Wraith” με το εκπληκτικό κιθαριστικό riffακι αλλά και την πρώτη παρουσία πλήκτρων, ένα κομμάτι που σίγουρα θα βάλεις να το ξανακούσεις. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν κάποια τραγούδια που ο λόγος ύπαρξής τους είναι να γεμίσουν την λίστα του άλμπουμ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως θα βαρεθείς. Ίσα ίσα, αν είσαι της indie σκηνής της Βρετανίας θα λατρέψεις τον δίσκο. Οι Peace κάνουν το φανταστικό ξεκίνημα στην δισκογραφία με την ευχή μας πως θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο πηγαίνοντας την πολύ καλή μουσική τους ένα βήμα παραπάνω. Μέχρι τότε, το “In Love” μπορεί να ηχεί στα αυτιά μας ανετότατα.

Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013

Imagine Dragons – Night Visions

Επιτυχημένο ντεμπούτο για τους Imagine Dragons ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησαν με τον τίτλο “Night Visions”. Ένα μιξ από rock, pop, dubstep κάνει αισθητή την παρουσία του με το συγκρότημα από το Λας Βέγκας να πραγματοποιεί εκπληκτική είσοδο στην δισκογραφία. Ο δίσκος χτιζόταν από το 2009 με διάφορα singles να κυκλοφορούν σταδιακά μέχρι που το άλμπουμ βγήκε πριν κάμποσους μήνες έτοιμο να ενθουσιάσει. Οι τέσσερις τύποι με το όνομα Imagine Dragons έχουν ήδη ταρακουνήσει τα νερά της μουσικής βιομηχανίας με τις μουσικές τους.
Η αλήθεια είναι πως οι ήχοι που θα ακούσεις στο “Night Visions” δεν είναι σπάνιοι. Κλασική alternative rock με ηλεκτρονικά στοιχεία να πηγαινοέρχονται συνθέτουν το παζλ του δίσκου. Όμως, τα τραγούδια είναι πολύ πιασάρικα και κολλητικά. Αυτό το διαπιστώνεις από την αρχή και το “Radioactive” που πολύ απλά δεν γίνεται να μην το ακούσεις πάνω πέντε φορές συνεχόμενα. Ίδιας αισθητικής είναι και τα επόμενα κομμάτια με τα ρεφρέν να είναι εκείνα που σου μένουν. Το άλμπουμ διαθέτει μια πλήρως ανεβαστική διάθεση ωστόσο δεν υπάρχει αυτό το κάτι που θα σπρώξει τους Imagine Dragons παραπέρα. Ότι κάποιες στιγμές είναι δυνατές και θα σε κολλήσουν δεν σημαίνει πως το συνολικό αποτέλεσμα του δίσκου κινείται σε υψηλά επίπεδα. Ανάμεσα στα 13 τραγούδια θα βρεις δυο, τρεις αφορμές για να πατήσεις το repeat αλλά μέχρι εκεί. Το “Night Visions” έχει ένα μεγάλο κενό που δεν καλύπτεται με τίποτα όσο και αν τα τρία singles του άλμπουμ καταβάλλουν προσπάθεια.

Τετάρτη 19 Ιουνίου 2013

Quartet

Η Cissy, o Wilf και ο Reginald ζουν εδώ και λίγα χρόνια σε ένα γηροκομείο για συνταξιούχους μουσικούς της όπερας και τενόρους. Έχοντας ένα λαμπρό παρελθόν με εμφανίσεις στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου και με τραγούδια που άφησαν εποχή, οι τρεις τους ζουν την καθημερινότητά τους μαζί με άλλους ηλικιωμένους της όπερας υπό την στέγη του γηροκομείου. Κάποια μέρα καταφτάνει στο μεγάλο σπίτι η Jean, μια επίσης μεγάλη τραγουδίστρια, η οποία όμως δεν έχει ξεχάσει τις κακές της συνήθειες συνεχίζοντας να συμπεριφέρεται ακόμα σαν ντίβα. Ο ερχομός της θα αναταράξει την τριάδα και ιδιαίτερα τον Reginald με τον οποίο είχε ένα παρελθόν.
Το “Quartet” είναι η πρώτη ταινία του Dustin Hoffman στην οποία αποτυπώνει την αγάπη και την γλυκύτητα που παρουσιάζουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας. Ωστόσο, το σενάριο δεν είναι ικανό ώστε να σε κρατήσει ενώ γνωρίζεις από την αρχή το τέλος και την έκβαση της ιστορίας. Γι’ αυτό το λόγο, παραμένουμε στην γλυκιά ιστορία του φιλμ χωρίς να υπάρχει κάτι αλλο που να χρειάζεται να κρατήσουμε. Maggie Smith, Tom Courtenay, Bolli Connolly και Pauline Collins χωρίς κάτι το ξεχωριστό αλλά με ό,τι χρειάζεται απαρτίζουν με όμορφο τρόπο την πρωταγωνιστική τετράδα.
Μια απλή ιστορία αγάπης με κάποιες ατάκες γέλιου και χιούμορ είναι το “Quartet”. Ίσως να σε κάνει να βαρεθείς γιατί πολύ απλά δεν έχει απολύτως τίποτα να σε κρατήσει αλλά υπάρχει η «αγαπησιαρικη» ατμόσφαιρα μεταξύ των ηλικιωμένων οπότε κάπως σώζεται η παρτίδα και η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Dustin Hoffman.

Τρίτη 18 Ιουνίου 2013

Marsheaux – Inhale

Σε λίγους μήνες κλείνουν μια δεκαετία ζωής, έφτασαν αισίως στον τέταρτο δίσκο και συνεχίζουν να αποτελούν ένα προϊόν εξαγωγής της ελληνικής μουσικής. Οι Marsheaux είναι από εκείνα τα μουσικά σχήματα που δεν έμειναν σε ένα πρόωρο «μπαμ» αλλά συνέχισαν – και συνεχίζουν – να δημιουργούν τις μουσικές που ένιωθαν. Το ηλεκτρονικό ντουέτο από την Αθήνα έχοντας στο πάνθεόν του τρία πολύ αξιόλογα άλμπουμ και πολλές συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό επιστρέφουν φέτος με ολοκαίνουρια τραγούδια υπό τον τίτλο “Inhale”.
Η Μαριάνθη και η Σοφία μπορεί να έχουν μεγαλύτερη επιτυχία στο εξωτερικό από ότι στο εσωτερικό καθώς το ελληνικό κοινό, όπως λένε και οι ίδιες, δεν «αποδέχονται» τόσο εύκολα το συγκεκριμένο είδος μουσικής αλλά όσοι τις ακούν κολλάνε με τους ήχους τους. Και πώς να μην κολλήσουν όταν οι Marsheaux συνθέτουν ένα κράμα από κομμάτια επηρεασμένα από τις παλιές εποχές των Depeche Mode (Delta Machine, Sounds of the Universe) και του Moby (Destroyed). Στο “Inhale” ακούμε τις δύο κοπέλες από την Θεσσαλονίκη να έχουν προχωρήσει τον ήχο τους διατηρώντας ωστόσο το κλασικό ύφος με το οποίο μας έχουν συνηθίσει.
Ο δίσκος ανοίγει αμέσως με ανεβαστικό ρυθμό ο οποίος διατηρείται και στην συνέχεια. Αν ανήκεις στην μερίδα των μουσικόφιλων της ηλεκτρονικής ποπ μουσικής το άλμπουμ των Marsheaux θα το βάλεις πολύ γρήγορα στα αγαπημένα της φετινής χρονιάς. “Come On Now”, “Inhale”, “Self Control” είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα για το επίπεδο του δίσκου το οποίο ομολογουμένως είναι αρκετά υψηλό. Μια synthpop που δεν συναντάς εύκολα στα μέρη μας, ωστόσο οι Marsheaux έχουν τον τρόπο, την έμπνευση και την διάθεση να μας χαρίσουν εκπληκτικές συνθέσεις. Μετά από τρία χρόνια το ελληνικό, γυναικείο ντουέτο επιστρέφει με το “Inhale”, έναν τουλάχιστον εκπληκτικό και πολύ ανεβαστικό δίσκο.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More