Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

World War Z

Ο Gerry Lane είναι ένας πρώην υπάλληλος των Ηνωμένων Εθνών που παράτησε την δουλειά του για να ζήσει κοντά στην οικογένειά του. Φαίνεται χαρούμενος με την ροή της ζωής του, μέχρι που ένα πρωί μια θανατηφόρα πανδημία ξεκινάει και μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε ζόμπι. Για να βρεθεί έστω και μια μικρή ελπίδα αποφυγής του αφανισμού της ανθρωπότητας, αλλά και για να προστατέψει την οικογένειά του, ο Gerry πρέπει να επιστρέψει στην παλιά του δουλειά και να ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο.
Το ομότιτλο βιβλίο στο οποίο βασίζεται η ταινία είναι γραμμένο από τον Max Brooks, ο οποίος έχει επίσης γράψει ένα υπεραναλυτικό εγχειρίδιο επιβίωσης για την επικείμενη αποκάλυψη των ζόμπι, οπότε μπορεί να θεωρηθεί κάτι σαν ειδικός. Η μαγεία του βιβλίου, η οποία είναι και το μόνο πράγμα που πέρασε στην ταινία, εκτός του ονόματος φυσικά, είναι πως ασχολείται με την αποκάλυψη από μια παγκόσμια οπτική, και όχι όπως συνηθίζεται μέσα από τα γεγονότα ενός οικισμού ή το πολύ μιας πόλης. Ο σκηνοθέτης Marc Forster (Machine Gun Preacher , Quantum of Solace ) μαζί με τους σεναριογράφους Drew Goddard (The Cabin in the Woods , Cloverfield ) και Matthew Michael Carnahan (State of Play ) δημιουργούν μία φρενήρη περιπέτεια που μεταφέρει πρωταγωνιστή και θεατή από χώρα σε χώρα και από καταστροφή σε καταστροφή.
Η ταινία θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία διακριτά μέρη, στο πρώτο και καλύτερο, συγκλονιστικό ξέσπασμα του ιού στην Φιλαδέλφεια και στην προσπάθεια του Gerry Lane και της οικογένειάς του για επιβίωση, στο δεύτερο όπου ο Gerry περνάει από καταστροφή σε καταστροφή με την δράση να μην σταματάει ούτε για ένα λεπτό και, στο τρίτο κομμάτι στο οποίο ο ρυθμός πέφτει απότομα και η ταινία αλλάζει ολοκληρωτικά στυλ, μέχρι το, τουλάχιστον απότομο και εμφανώς κουτσουρεμένο φινάλε. Αυτό είναι και το μεγάλο μειονέκτημα της ταινίας, καθώς ενώ επί μιάμιση ώρα έχει δημιουργηθεί ένα σκηνικό ασταμάτητης δράσης και ατελείωτης αδρεναλίνης, ξαφνικά η τελευταία μισή ώρα προσπαθεί να δημιουργήσει έναν πιο αργό ρυθμό ενώ μέχρι και το σκηνικό περνάει στους κλειστούς χώρους ενός εργαστηρίου. Η σκηνή αυτή δεν είναι κακή, αλλά σίγουρα δεν κολλάει με την υπόλοιπη ταινία. Επίσης, το τέλος έρχεται πολύ απότομα, χωρίς να υπάρξει κάποια κλιμάκωση την οποία και αναγκαστικά περιμένεις, με τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στα γυρίσματα να φαίνονται έντονα, καθώς το τελευταίο κομμάτι της ταινίας γυρίστηκε δύο φορές μέχρι να επιτευχθεί ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το cast ξεκινάει και τελειώνει στον Brad Pitt (Moneyball), ο οποίος είναι και παραγωγός της ταινίας και, ανταποκρίνεται αρκετά καλά, όπως μας έχει συνηθίσει, στον ρόλο του Gerry Lane. Αυτό είναι το δεύτερο μειονέκτημα της ταινίας, καθώς κανένας από τους υπόλοιπους χαρακτήρες δεν αποκτά το κατάλληλο ενδιαφέρον. Μέχρι και η γυναίκα του Gerry, την οποία υποδύεται η Mireille Enos, μετά το πρώτο κομμάτι της ταινίας ουσιαστικά ξεχνιέται. Εκεί που η ταινία όμως ξεχωρίζει, είναι στο ύψος της παραγωγής καθώς όλη η ταινία είναι πολύ καλοφτιαγμένη ενώ και το 3D κομμάτι κρίνεται τουλάχιστον όμορφο.
Το World War Z σαν βιβλίο είναι δύσκολο, έτσι αναγκαστικά θα ήταν δύσκολο να περαστεί και στην μεγάλη οθόνη. Το αποτέλεσμα δεν είναι κακό, αλλά σίγουρα είναι πολύ μακριά από το πρωτότυπο ενώ η, αναγκαία βέβαια, εμμονή στο PG13 θα ξενίσει πολλούς λάτρεις του είδους. Παρόλα τα μειονεκτήματά του όμως, η ταινία ανταποκρίνεται πλήρως στον όρο blockbuster και προσφέρει αρκετές καλές στιγμές που σίγουρα αποκλείεται να αφήσουν τον θεατή να μετανιώσει για την επιλογή του. Με την εμπορική επιτυχία ήδη εξασφαλισμένη, το sequel του φυσικά έχει ήδη ανακοινωθεί.

Σάββατο 29 Ιουνίου 2013

The Burger Project – Φτηνά Χαρέμια

Πριν δυο χρόνια παρουσίασαν την πρώτη δισκογραφική τους δουλειά η οποία δέχτηκε πολλές διθυραμβικές κριτικές. Το “We Live in Athens” περιελάμβανε διασκευές από παραδοσιακά τραγούδια σε πιο funk και jazz εκτελέσεις. Από τότε οι Burger Project απόκτησαν μεγάλο όνομα μαζεύοντας ολοένα και περισσότερο κόσμο στις συναυλίες τους. Το αθηναϊκό συγκρότημα συνεχίζει στον ίδιο δρόμο με τις διασκευές και φέτος κυκλοφορεί ένα καινούριο ΕΡ με γνωστά κομμάτια της παλιάς ελληνικής σκηνής και αυτά εκτελεσμένα με τον μοναδικό τρόπο των Burger Project. Πιστή συνοδοιπόρος της τετραμελής μπάντας είναι η Ματούλα Ζαμάνη (Verligali) η οποία ερμηνεύει δυο κομμάτια του δίσκου ενώ σχεδόν σε κάθε live των Burger Project κάνει την εμφάνισή της.
Το νέο, μικρής διάρκειας, άλμπουμ φέρει τον τίτλο «Φτηνά Χαρέμια» και έχει πέντε τραγούδια τα οποία «προλογίζει» μια γνωστή φωνή ψυχαγωγικής εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης (το ακούς και μαντεύεις ποια είναι – α ναι, δεν υπάρχει κρατική τηλεόραση πλέον στην Ελλάδα). Πρώτο κομμάτι που αρχίζει τον χορό είναι το «Βαπόρι από την Περσία» που σε ξεσηκώνει αμέσως με τον γρήγορο ρυθμό του. Οι διασκευές των Burger Project είναι πολύ καλές ενώ αν δεν υπήρχαν οι στίχοι θα πάλευες αρκετή ώρα για να βρεις ποιό κομμάτι είναι το καθένα. Στην συνέχεια πέφτουμε στην διάσημη πλέον εκτέλεση της «Τσιγγάνας» με την Ζαμάνη να τα δίνει όλα. Αναμφισβήτητα ένα κομμάτι που δεν μπορείς να το παραβλέψεις εύκολα.
Η συνέχεια ανήκει στον Βασίλη Τσιτσάνη και το «Μπαξέ Τσιφλίκι» του 1948. Οι Burger Project έβαλαν το χεράκι τους και σε αυτό το ρεμπέτικο δίνοντάς του ό,τι δεν μπορείς να φανταστείς. Το ανεβαστικό τέμπο και η gupsy κιθάρα που πηγαινοέρχεται σαν τρελή τουλάχιστον θα σε ενθουσιάσουν. Ο «Μαχαραγιάς», ένα παραδοσιακό από τα Ζαγοροχώρια, αποτελεί το τέταρτο κομμάτι στο οποίο η ένταση πέφτει κάπως με την φωνή της Ματούλας Ζαμάνη να δίνει απίστευτο συναίσθημα ενώ το τέλος κάνει ένα remix του «Μπαξέ». Τα «Φτηνά Χαρέμια» αποδεικνύουν πως οι Burger Project είναι μια εκπληκτική μπάντα όσον αφορά τις διασκευές διότι πολύ απλά αλλάζουν τα φώτα σε κάθε κομμάτι βάζοντας τα δικά τους ηλεκτρονικα – ηλεκτρικά στοιχεία.
 

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

Iron Man 3

Αμέσως μετά τα γεγονότα που παρακολουθήσαμε στην ταινία των Avengers, ο Iron Man ή κατά κόσμο Tony Stark, έχει αλλάξει πολύ και έχει χάσει μεγάλο κομμάτι του εαυτού του. Παράλληλα, ένας νέος τρομοκράτης, ο Mandarin, εμφανίζεται αποφασισμένος να καταστρέψει τις ΗΠΑ, πράγμα όμως που θα κάνει τον Tony Stark, έστω και στην κατάστασή του, να τον προκαλέσει ανοιχτά. Ο Mandarin καταφέρνει μία τρομερή επίθεση στον Iron Man, στην οποία ο Stark χάνει κυριολεκτικά τα πάντα. Έτσι, θα πρέπει να ξεκινήσει από το μηδέν, για να ξαναβρεί τον εαυτό του και να νικήσει τον Mandarin πριν ολοκληρώσει το σχέδιό του.
Αναγκαστικά, μετά την τεράστια επιτυχία των Avengers, το βάρος που θα έφερνε η επόμενη ταινία της Marvel θα ήταν τεράστιο. Αυτό, σωστά, πέφτει στους ώμους του Tony Stark, της στολής του και του μοναδικού του χαρακτήρα. Βέβαια, η νέα ταινία Iron Man δεν είχε μόνο το βάρος των Avengers, αλλά και την σκιά της πολύ μέτριας, εντελώς διαδικαστικής προηγούμενης ταινίας της σειράς. Με σχετικό ρίσκο, η καρέκλα του σκηνοθέτη δόθηκε στον Shane Black ενώ το σενάριο γράφτηκε από τον Drew Pearce, βασισμένο σε ένα από τα καλύτερα story arc του ήρωα. Ευτυχώς, η δουλειά τους κρίνεται επιτυχημένη, αφού το Iron Man 3 προσπαθεί να προσεγγίσει περισσότερο την μαγεία του πρώτου μέρους και κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο.
Η ταινία φυσικά βασίζεται τόσο στην αστείρευτη δράση της, όσο και στο ιδιαίτερο και πιασάρικο χιούμορ της. Όσον αφορά την δράση, η δουλειά που έχει γίνει είναι πολύ υψηλού επιπέδου και χαρίζει πολλές και πολύ θεαματικές σκηνές, με αποκορύφωμα το, ίσως λίγο υπερβολικό, φινάλε. Όσον αφορά το κωμικό κομμάτι της ταινίας, εκεί λαμβάνει δράση ο μοναδικός Robert Downey Jr. (Sherlock Holmes: A Game of Shadows) , ο οποίος ενσαρκώνει με τέτοιον τρόπο τον ήρωα που δεν θα μπορούσε κανένας άλλος. Δίπλα του, η πάντα δυναμική Gwyneth Paltrow (Contagion), ο γνωστός Don Cheadle και φυσικά, ο τρομερός σε κάθε ρόλο, Ben Kingsley (The Dictator, Shutter Island).
Το Iron Man 3 δεν έφτασε τα στάνταρτ του πρώτου μέρους, ενώ μια ανατροπή του σεναρίου θα κρίνει για πολλούς αν τελικά η ταινία αξίζει ή όχι. Είναι όμως μία άξια συνέχεια της σειράς, τόσο του Iron Man όσο και του γενικότερου σύμπαντος της Marvel και για αυτό δεν πρέπει να την χάσει κανείς.

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2013

Rival Sons – Head Down

Οι Rival Sons έφτασαν τα τρία άλμπουμ και μάλιστα πολύ γρήγορα. Ξεκινώντας την δισκογραφία το 2009, συνέχισαν το 2011 με το ομολογουμένως εξαιρετικό “Pressure & Time” και ενώ καλά καλά δεν κόπασαν οι κριτικές για αυτό τον δίσκο ήρθε ο τρίτος για να αποδείξει πως οι Rival Sons δεν κάνουν διαλείμματα και παράγουν συνεχώς καινούρια τραγούδια. Το συγκρότημα από την Καλιφόρνια παρουσίασε πριν μήνες το “Head Down” το οποίο ακόμα και τώρα συνεχίζει να αποκτά πολύ καλές κριτικές με τους Rival Sons να σχηματίζουν σταδιακά ένα αξιόλογο όνομα της μουσικής σκηνής της Καλιφόρνια.
Καταρχάς, πρέπει να γνωρίζεις πως αν κάτσεις και ακούσεις Rival Sons θα γυρίσεις στην κλασική ροκ των 70’s. Πολλοί ταυτίζουν αρκετά τραγούδια τους με εκείνα των Led Zeppelin και άλλων τεράστιων συγκροτημάτων εκείνης της εποχής. Ακούγοντας το “Head Down”, η αλήθεια είναι πως δεν γίνεται να μην «ροκάρεις», να μην πορωθείς με τις δυνατές μελωδίες του. Με το που ανοίγει ο δίσκος, το “Keep On Swinging” σε καλωσορίζει με τις καλύτερες – δυνατότερες των διαθέσεων κάνοντάς σε να προχωράς στην ακρόαση προσηλωμένος σχετικά με το τί πρόκειται να ακούσεις στην συνέχεια. Αυτό που πρόκειται να ακούσεις είναι μια classic rock παλαιότερων εποχών την οποία οι Rival Sons προσαρμόζουν με σχεδόν αψεγάδιαστο τρόπο στο σήμερα. Κομμάτια, όπως τα “You Want To”, Wild Animal” και “Run From Revelation”, είναι κολλητικά. Σε γενικές γραμμές, το “Head Down” έχει όλα εκείνα που θες να ακούσεις από μια μπάντα που σέβεται το συγκεκριμένο είδος της ροκ καθώς εκτός από τις δυνατές στιγμές υπάρχουν και κομμάτια με μια ακουστική κιθάρα μονάχα. Τέλος, ο δίσκος ενδείκνυται για ταξίδι με αμάξι και ακούγοντας τον με ανεβασμένη την ένταση.

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013

Fast & Furious 6

Μετά την ληστεία στο Ρίο, που τους απέφερε εκατό εκατομμύρια δολάρια, η ομάδα του Toretto σπάει και ο καθένας ακολουθεί την δικιά του ζωή, μακριά όμως από την Αμερική, στην οποία δεν μπορούν πια να ξαναγυρίσουν. Μια νέα, πολύ επικίνδυνη ομάδα όμως κάνει την εμφάνισή της, την οποία ο Hobbs προσπαθεί να σταματήσει με κάθε κόστος. Γι' αυτό, θα αναγκαστεί να ζητήσει την βοήθεια του Toretto, του Brian και της υπόλοιπης παρέας, καθώς οι δικοί του άνθρωποι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο επίπεδο το δικό τους. Εκτός από την πολυπόθητη πλήρη αμνηστία, η οποία θα τους επιτρέψει να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα τους, η παρέα έχει άλλον έναν λόγο για να ακολουθήσει τον Hobbs, αφού μέλος της αντίπαλης ομάδας είναι η φερόμενη ως νεκρή, παλιά αγαπημένη του Toretto, Letty.
Ξεκινώντας από το μακρινό πια 2001, το franchise του Fast and Furious συνεχίζει να είναι ζωντανό ή μάλλον καλύτερα, πιο ζωντανό από ποτέ. Η αρχή για την επάνοδο της σειράς έγινε με το καταπληκτικό προπέρσινο Fast Five, το οποίο ανέβασε πολύ τον πήχη της σειράς και συνεχίστηκε τώρα με το Fast & Furious 6 ή αλλιώς, Fast Six, το οποίο ακολουθεί το τύπου heist movie μοτίβο που έφερε στην σειρά η προηγούμενη ταινία. Σκηνοθέτης, όπως και σε όλα εκτός των δύο πρώτον ταινιών, είναι ο Justin Lin ενώ αντίστοιχα το σενάριο, το οποίο είναι σίγουρα το δυνατότερο και πιο δεμένο της σειράς, το υπογράφει ο Chris Morgan, επίσης σεναριογράφος όλων εκτός των δύο πρώτων ταινιών.
Η ταινία φυσικά, βασίζεται στην άπειρη δράση που παρέχει, πράγμα που το κάνει σε πολύ καλό επίπεδο. Πολλές σκηνές φυσικά θα τρελάνουν τον θεατή με την απιθανότητα τους αλλά αυτό ακριβώς είναι που χαρακτηρίζει άλλωστε την σειρά αυτή. Εκτός από δράση, η οποία δεν περιορίζεται στα γρήγορα αμάξια, η ταινία έχει και αρκετό χιούμορ που θα δέσει όμορφα μέσα στην πλοκή. Για το casting δεν χρειάζεται να αναφερθεί τίποτα ιδιαίτερο, μιας και ο καθένας βάζει την δικιά του πινελιά για να βγει ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα, από τον παραφουσκωμένο Vin Diesel και τον αδιανόητα διασκεδαστικό Tyrese Gibson, μέχρι τον Dwayne Johnson, ο οποίος έχει βρει πια τον ρόλο που του αρμόζει καλύτερα.
Είναι δύσκολο να συγκρίνεις την πέμπτη με την έκτη ταινία, καθώς και οι δύο είναι πάρα πολύ καλές και σίγουρα πολύ ανώτερες από το επίπεδο της υπόλοιπης σειράς. Ίσως κυριολεκτικά στα σημεία το Fast5 να ήταν καλύτερο, κυρίως λόγω του αρκετά πιο ενδιαφέροντος τοπίου, καθώς το Λονδίνο δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει όπως είχε κάνει το Ρίο. Φυσικά, οι ενέργειες για την δημιουργία της επόμενης συνέχειας του franchise έχουν ήδη ξεκινήσει ενώ, όπως μας μαρτυράει το τέλος της ταινίας, ίσως βρήκαν τον μοναδικό τρόπο να κάνουν το cast ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2013

These New Puritans – Field of Reeds

Έσκασαν κάπου στα μέσα του 2008 κυκλοφορώντας το ντεμπούτο τους άλμπουμ το οποίο έκανε μια μπάντα από την Αγγλία γνωστή στην τότε μουσική σκηνή της Μεγάλης Βρετανίας. Το “big bang” όμως συνέβη πριν τρία χρόνια, τότε που το όνομα These New Puritans έγινε γνωστό σε ολόκληρη την Ευρώπη καθώς ο δεύτερος δίσκος τους, “Hidden”, εντυπωσίασε την εναλλακτική ροκ μερίδα ανθρώπων ενώ αναδείχθηκε και άλμπουμ της χρονιάς από τους κριτικούς του ΝΜΕ. Στην χώρα μας έγιναν περισσότερο γνωστοί με την συναυλία που είχαν δώσει στο Plissken Festival το 2010. Φέτος, πραγματοποιείται η επιστροφή των These New Puritans με την τρίτη δισκογραφική δουλειά τους η οποία φέρει τον τίτλο “Field of Reeds”.
Το συγκρότημα από την Αγγλία παρουσιάζει μια σειρά εννέα τραγουδιών όπου κατά την ακρόασή τους συνειδητοποιείς ραγδαίες αλλαγές στο μουσικό ύφος. Το τρίο κάνει στροφή αφήνοντας τον πιο “σκληρό” ήχο του post rock μπαίνοντας σε περισσότερο ατμοσφαιρικά μονοπάτια. “Σκοτεινές” μελωδίες και αργά φωνητικά συνθέτουν την εικόνα του δίσκου, ο οποίος η αλήθεια είναι πως σε πιάνει απροετοίμαστο. Έχοντας ως παράδειγμα του παρελθόντος το “Hidden” δεν περιμένεις ότι θα ακούσεις μια art rock. Το πιάνο έχει τον κυρίαρχο ρόλο ενώ σε πολλά σημεία κάνουν την εμφάνισή τους και τα πνευστά δίνοντας μια μεγαλύτερη ένταση στην ήδη ατμοσφαιρική μουσική των Βρετανών. Όλα αυτά στον πρόλογο του άλμπουμ καθώς η συνέχεια κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα αλλά ακούμε και το ηλεκτρονικό στοιχείο να μπαίνει μέσα. Οι These New Puritans εκπλήσσουν φέτος με το “Field of Reeds”. Με τον εν λόγω δίσκο μπαίνουν σε ambient χωράφια και δεν ξέρω αν είναι ξένα χωράφια για τους ίδιους. Το μόνο σίγουρο είναι πως το άλμπουμ θα διχάσει αρκετούς οπαδούς της βρετανικής μπάντας, ιδιαίτερα εκείνους που λάτρεψαν το προηγούμενό τους πόνημα.

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2013

Man of Steel

Ο μικρός Clark ανακαλύπτει σιγά σιγά πως έχει υπερφυσικές δυνάμεις και ότι προέρχεται από κάποιον άλλον πλανήτη. Σκοπός του είναι να βρει τις ρίζες του και το αληθινό πεπρωμένο του. Ένας μεγάλος κίνδυνος για τον πλανήτη Γή και όλους του τους κατοίκους, θα τον αναγκάσει να ξεφύγει από την αφάνεια που χαρακτηρίζει όλη του την ζωή και να αποδεχθεί πια τον αληθινό του εαυτό.
Μετά την τεράστια επιτυχία του κινηματογραφικού universe της Marvel και φυσικά το αποκορύφωμα αυτού, τους Avengers, η DC έπρεπε να κάνει μια εξίσου, αν όχι θεαματικότερη, αρχή για την δημιουργία του δικού της αντίστοιχου εγχειρήματος. Το Man of Steel είναι η ταινία που σηματοδοτεί την αρχή της Justice League και συνάμα το πολυαναμενόμενο reboot του διάσημου ήρωα, μετά από το αμφιλεγόμενο Superman Returns του 2006. Στο τιμόνι αυτού του project κάθονται ο Zack Snyder από την καρέκλα του σκηνοθέτη και φυσικά ο Christopher Nolan από την θέση του παραγωγού. Η συμμετοχή του Nolan στην ταινία είναι εύκολα αντιληπτή καθώς αυτός ο Superman ξεχωρίζει από τους προηγούμενους αφού είναι πιο σκοτεινός, όπως συνηθίζει να εμφανίζει τους χαρακτήρες του ο Nolan, και μακριά από το κλασσικό πρότυπο του αγαθού χωριατόπαιδου. Η δουλειά του Zack Snyder πραγματικά χαρακτηρίζει την ταινία, καθώς εδώ ο σκηνοθέτης των 300, Watchmen και Sucker Punch κάνει αυτό στο οποίο έχει αποδείξει ότι είναι πολύ καλός, δηλαδή δημιουργεί θεαματικές σκηνές που θα “χορτάσουν” και το πιο απαιτητικό μάτι. Φυσικά, το πακέτο δένει αρμονικά με την ηχητική επένδυση του μοναδικού Hans Zimmer, ο οποίος κάθε φορά ανταγωνίζεται μονάχα με τον εαυτό του.
Εδώ είναι σημαντικός ο χωρισμός της ταινίας σε τρία κεφάλαια, τα οποία καταλαμβάνουν σχεδόν ίσο χρονικό κομμάτι από τα 143 λεπτά του φιλμ. Αυτά είναι, η θεαματική έναρξη-πρόλογος που διαδραματίζεται στον πραγματικό πλανήτη του Clark, τον Krypton, το τεράστιο φινάλε το οποίο ουσιαστικά ήταν ίσως η μεγαλύτερη σκηνή δράσης, και το υπόλοιπο ενδιάμεσο κομμάτι το οποίο περιελάμβανε flashbacks με την νεαρή ζωή του ήρωα. Απευθείας γίνεται εμφανές πως η ταινία έχει χάνει αρκετά από το επίπεδο σενάριο της, αφού δεν υπάρχει, η μάλλον δεν χωράει, καμία ανάπτυξη χαρακτήρα, τόσο των δεύτερων ρόλων όσο και του πρωταγωνιστικού. Εκτός αυτού, η πλοκή της ταινίας κάνει τεράστια άλματα το story του comic και αναφέρεται ελάχιστα στα πρώτα χρόνια του ήρωα, πράγμα που δείχνει την βιασύνη της DC.
Φυσικά το cast ξεκινάει από τον Henry Cavill, ο οποίος καταφέρνει και πείθει ως νέος Superman, καθώς το παρουσιαστικό του κολλάει ακριβώς στο νέο λουκ του ήρωα. Δίπλα του βρίσκεται η Amy Adams στον ρόλο της μαχητικής Lois Lane, η οποία αρχικά δεν φάνηκε ιδιαίτερα σωστή επιλογή αλλά θα κριθεί καλύτερα στην, ήδη, αναμενόμενη συνέχεια. Από τους υπόλοιπους χαρακτήρες ξεχωρίζει ιδιαιτέρως ο Russell Crowe στον ρόλο του Jor-El ενώ το cast συμπληρώνετε από τους Michael Shannon στον ρόλο του General Zod, Kevin Costner ως ο ανθρώπινος πατέρας του Clark και Harry Lennix στον ρόλο του Στρατηγού Swanwick.
Το Man of Steel ακολουθεί μια ταινία που χαρακτηρίζεται από το προσωπικό στίγμα του δημιουργού της. Όσοι περιμένουν έμφαση στο σενάριο και στους χαρακτήρες προφανώς δεν γνωρίζουν τις προηγούμενες δουλειές του Zack Snyder. Οι υπόλοιποι θα ευχαριστηθούν σκηνές ασταμάτητης δράσης και απανωτές σκηνές καταστροφής που διαφημίζουν την τελευταία τεχνολογία των εφέ. Αυτός ο νέος Superman ο οποίος, όπως έδειξε και το ανατρεπτικό για την ιστορία των comic φινάλε, είναι πολύ διαφορετικός από αυτό που γνωρίζαμε έως τώρα, είναι σίγουρα ποιο σημερινός αλλά μάλλον δεν θα αρέσει στους φανατικούς της σειράς. Η συνέχεια του φυσικά, είναι ήδη προγραμματισμένη, με τον Snyder και τον Nolan να ηγούνται για άλλη μια φορά του project.

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Peace – In Love

Η τετράδα από την Αγγλία πραγματοποιεί τους τελευταίους μήνες ένα ονειρεμένο ντεμπούτο στην δισκογραφία. Οι Peace κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο και κατακτούν αμέσως τα charts της Μεγάλης Βρετανίας αλλά και τις λίστες των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι η έμπνευση, είναι η αύρα της βρετανικής μουσικής σκηνής, κανείς δεν θα μάθει. Αρκετοί υποστηρίζουν πως όλα κρύβονται πίσω από την παραγωγή του Jim Abiss ο οποίος βρισκόταν επίσης στα πρώτα άλμπουμ των Florence and the Machine (Ceremonials), Arctic Monkeys (Suck it and See) και Adele (21). Αν μη τι άλλο αυτό σημαίνει ότι η παραγωγή είναι αρκετά υψηλή για ένα πρώτο άλμπουμ των Peace που έχει δεχθεί γρήγορα γρήγορα κολακευτικά σχόλια.
Στοιχεία σαν Αγγλία, indie rock σε βάζουν αμέσως στις μαντεψιές για το τί θα ακούσεις στο “In Love”. Δεν θα πέσεις έξω εύκολα καθώς η βρετανική ροκ σκηνή δεν παρουσιάζει κάποιες εκπλήξεις. Ωστόσο, οι Peace παρουσιάζουν μια σειρά από τραγούδια που όχι μόνο θα σε εκπλήξουν αλλά θα σε ενθουσιάσουν κιόλας. Με μπροστάρη την ηλεκτρική κιθάρα η οποία περνάει κανονικότατα από το κόσκινο της παραμόρφωσης και με σύμμαχο τα κιθαρστικά riffs της δεύτερης κιθάρας, ο δίσκος είναι πραγματικά πολύ καλός. Το τέμπο ανεβαίνει απευθείας με το άνοιγμα του άλμπουμ και τους Peace να μπαίνουν δυναμικά. Υπάρχουν τα ρεφρέν που είναι άκρως κολλητικά με χαρακτηριστικό σημείο το “Follow Baby” που αποτελεί ένα εκ των τριών singles και την πρώτη όμορφη στιγμή του δίσκου. Η μπάντα από την Αγγλία δεν χάνει τον ρυθμό της και συνεχίζει ακάθεκτη με το “Lovesick” να ανεβάζει ακόμα περισσότερο την πόρωση.

Φυσικά, στον δίσκο θα ακούσουμε και πιο «ήρεμες» στιγμές όπως το “Float Forever”, μια κλασική βρετανική μπαλάντα, χωρίς να λείπουν βέβαια τα κρουστά και ο δυναμισμός. Στην συνέχεια, πέφτουμε πάνω στο “Wraith” με το εκπληκτικό κιθαριστικό riffακι αλλά και την πρώτη παρουσία πλήκτρων, ένα κομμάτι που σίγουρα θα βάλεις να το ξανακούσεις. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν κάποια τραγούδια που ο λόγος ύπαρξής τους είναι να γεμίσουν την λίστα του άλμπουμ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως θα βαρεθείς. Ίσα ίσα, αν είσαι της indie σκηνής της Βρετανίας θα λατρέψεις τον δίσκο. Οι Peace κάνουν το φανταστικό ξεκίνημα στην δισκογραφία με την ευχή μας πως θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο πηγαίνοντας την πολύ καλή μουσική τους ένα βήμα παραπάνω. Μέχρι τότε, το “In Love” μπορεί να ηχεί στα αυτιά μας ανετότατα.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More