Στο μέλλον τα σώματα των ανθρώπων μεγαλώνουν μέχρι την ηλικία των 25. Από εκεί και πέρα η εξωτερική εμφάνιση μένει ίδια αλλά ένα ρολόι που έχει ο καθένας στο χέρι του μετράει αντίστροφα πόσο χρόνο έχει ακόμα για να ζήσει. Ο χρόνος είναι πια το κύριο νόμισμα, κάνοντας τους πλούσιους πρακτικά αθάνατους ενώ τους φτωχούς να παλεύουν καθημερινά για να κερδίσουν την επόμενη μέρα ζωής τους. Όλα θα αλλάξουν όταν ο Will Salas, ένας φτωχός νέος, αποφασίσει να πάει ενάντια στο σύστημα, μαζί με την Sylvia Weis, μια πλούσια κοπέλα η οποία προτιμά να ζήσει την πραγματική ζωή μακριά από την υπερβολική σιγουριά που τις παρέχει η οικογένειά της.
Ο Andrew Niccol είναι γνωστός για τις καταπληκτικές ιστορίες του, καθώς όλα του τα σενάρια χαρακτηρίζονται από την ευρηματικότητα τους και από τα νοήματα που κρύβουν. Μετά το πολύ καλό Lord of War ο διάσημος σκηνοθέτης και σεναριογράφος επιστρέφει με ένα σενάριο, η κεντρική ιδέα του οποίου, ότι ο χρόνος είναι χρήμα, είναι μια scifi έκδοση της πραγματικότητας που ζούμε και σήμερα. Ο Niccol κριτικάρει της ταξικές διαφορές και δίνει στο πιάτο τις λόγους ύπαρξής τους. Ενώ στο σενάριο η δουλειά του είναι αρκετά καλή, o Niccol χάνει την ταινία στην σκηνοθεσία, καθώς φαίνεται σαν να μην υπάρχει συνέχεια στην ροή της ιστορίας αλλά κολλημένες μεγάλες σκηνές. Από ένα σημείο και μετά, η ταινία χάνει την μυθολογία της και αρχίζει να μοιάζει περισσότερο σε Ρομπέν των δασών ή καλύτερα σε Μπόνι και Κλάιντ.
Περιέργως αλλά η επιλογή του Justin Timberlake (Friends with Benefits, The Social Network) στον ρόλο του Will Salas κρίνεται τουλάχιστον θετική, ενώ η Amanda Seyfried (Mamma Mia!) στον ρόλο της Sylvia Weis, παρά την ιδιαίτερη ομορφιά της, αποτυγχάνει να δείξει οτιδήποτε άλλο από το παγωμένο βλέμμα που έχει από την αρχή μέχρι το τέλος της ταινίας. Στον ρόλο ενός αστυνομικού, υπεύθυνου για την σωστή διανομή του χρόνου, βλέπουμε τον Cillian Murphy(Inception).
Το In Time δεν είναι κακή ταινία, αλλά θα μπορούσε στα χέρια ενός πιο έμπειρου σκηνοθέτη να γίνει αριστούργημα. Αν κάποιος ψάχνει μια περιπέτεια με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, χωρίς να έχει πολλές απαιτήσεις όμως, τότε το In Time είναι μια καλή επιλογή.
Ο Andrew Niccol είναι γνωστός για τις καταπληκτικές ιστορίες του, καθώς όλα του τα σενάρια χαρακτηρίζονται από την ευρηματικότητα τους και από τα νοήματα που κρύβουν. Μετά το πολύ καλό Lord of War ο διάσημος σκηνοθέτης και σεναριογράφος επιστρέφει με ένα σενάριο, η κεντρική ιδέα του οποίου, ότι ο χρόνος είναι χρήμα, είναι μια scifi έκδοση της πραγματικότητας που ζούμε και σήμερα. Ο Niccol κριτικάρει της ταξικές διαφορές και δίνει στο πιάτο τις λόγους ύπαρξής τους. Ενώ στο σενάριο η δουλειά του είναι αρκετά καλή, o Niccol χάνει την ταινία στην σκηνοθεσία, καθώς φαίνεται σαν να μην υπάρχει συνέχεια στην ροή της ιστορίας αλλά κολλημένες μεγάλες σκηνές. Από ένα σημείο και μετά, η ταινία χάνει την μυθολογία της και αρχίζει να μοιάζει περισσότερο σε Ρομπέν των δασών ή καλύτερα σε Μπόνι και Κλάιντ.
Περιέργως αλλά η επιλογή του Justin Timberlake (Friends with Benefits, The Social Network) στον ρόλο του Will Salas κρίνεται τουλάχιστον θετική, ενώ η Amanda Seyfried (Mamma Mia!) στον ρόλο της Sylvia Weis, παρά την ιδιαίτερη ομορφιά της, αποτυγχάνει να δείξει οτιδήποτε άλλο από το παγωμένο βλέμμα που έχει από την αρχή μέχρι το τέλος της ταινίας. Στον ρόλο ενός αστυνομικού, υπεύθυνου για την σωστή διανομή του χρόνου, βλέπουμε τον Cillian Murphy(Inception).
Το In Time δεν είναι κακή ταινία, αλλά θα μπορούσε στα χέρια ενός πιο έμπειρου σκηνοθέτη να γίνει αριστούργημα. Αν κάποιος ψάχνει μια περιπέτεια με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, χωρίς να έχει πολλές απαιτήσεις όμως, τότε το In Time είναι μια καλή επιλογή.













































