Βρίσκονται στην κορυφή της punk – rock μουσικής σκηνής και κανείς θα πίστευε πως οι συγκεκριμένοι τύποι κυκλοφορούν δίσκους πάνω από 15 χρόνια. Κι όμως οι Rise Against υπάρχουν ως μπάντα τα τελευταία 12 χρόνια, καταφέρνοντας να φτάσουν στη παγκόσμια καταξίωση, δικαίως. Τρία χρόνια μετά το “Appeal to Reason” με το οποίο η μπάντα από το Chicago αγαπήθηκε και από φαν διαφορετικών μουσικών ειδων και έφτασαν στην κορυφή των charts πολλών χωρών, επιστρέφει φέτος με τον έκτο κατά σειρά στούντιο δίσκο, με τίτλο “Endgame”.
Το “Endgame” αποτελεί δίσκο από singles, μια και κάποια τραγούδια δεν γίνεται να μην τα ξανακούσεις. Το συγκρότημα έχει καταφέρει να δημιουργεί ήχους «οικείους» προς το κοινό και εύκολους στο να σου μένουν. Ο δίσκος ανοίγει με το “Architects”, το οποίο με το γρήγορο τέμπο δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα και σε βάζει αμέσως στον κόσμο των Rise Against.
Στη συνέχεια, συναντούμε το “Help Is On The Way”, όπου αποτελεί το πρώτο single του άλμπουμ. Ακόμη πιο hardcore ήχος και ο συνηθισμένος πλέον πολιτικοποιημένος στίχος που πετυχαίνουμε στα περισσότερα λόγια των τραγουδιών. Η σειρά των singles συνεχίζεται με το δέυτερο που κυκλοφόρησε, “Maki It Stop (September’s Children). Σαφώς πιο μελωδικό αλλά με τους πολύ δυνατούς στίχους να μιλούν για το πώς η κοινωνία φέρνει αρκετούς νέους στην αυτοκτονία, επειδή μόνο και μόνο διάλεξαν διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις από το υπόλοιπο σύνολο. “Disparity By Design” για τη συνέχεια και η κιθάρα να είναι έτοιμη να σπάσει μετά το τέλος του κομματιού, μαζί φυσικά με τα γρήγορα και δυνατά ντραμς. Όμορφη στιγμή αποτελούν, επίσης, τα “Satellite” και “Midnight Hands”, με την κιθάρα στην αρχή του τελευταίου να ξεκινάει με μια «βρώμικη» ομορφιά. Ο ξεσηκωμός, όμως, δεν έχει τελειωμό, καθώς έρχεται με φόρα το “This Is Letting Go” και προς το κλείσιμο του δίσκου το ομώνυμο κομμάτι.
Κυκλοφορούν το “The Sufferer & the Witness” το 2006 εκπλήσσοντας τους πάντες και τα πάντα. Κυκλοφορούν το 2009 το “Appeal to Reason” δημιουργώντας εκατομμύρια οπαδούς παγκοσμίως, με το δίσκο να απογειώνεται. Φέτος μας κάνουν να τους παραδεχτούμε γιατί καταφέρνουν να κρατήσουν τον ίδιο ήχο, με το οποίο τους γνωρίσαμε, και ταυτόχρονα να είναι σύγχρονος χωρίς να κουράζει. Το “Endgame” είναι δίσκος που πρέπει να ακούσει ο απανταχού punk – rock – hardcore πληθυσμός.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου