Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Κυριακή 7 Ιουνίου 2009

Τhe Last Drive - Heavy Liquid

Μετά από 15 χρόνια(!!!) η μπάντα από τους Αμπελόκηπους επιστρέφει στο μουσικό προσκήνιο. Δεν μιλάμε για κάποιο άλλο συγκρότημα αλλά για τους The Last Drive, το συγκρότημα - θεσμός στην ελληνική ροκ σκηνή. Η μουσική επιστροφή τους έχει τον τίτλο "Heavy Liquid" και δεν πραγματοποιήθηκε για τα χρήματα, αλλά επειδή οι ίδιοι οι The Last Drive έχουν ακόμα να προσφέρουν πολλά. Η παρέα των Αλέξη Καλοφωλιά, Γιώργο Καρανικόλα, Χρήστο Μιχαλάτο, Θάνο Αμοργινό, Πάνο Κασιάρη και Νίκο Καπετανόπουλο αφήνουν πίσω τους garage ήχους και ροκάρουν λίγο περισσότερο, δίνοντας μεγαλύτερο τόνο στο rock 'n' roll. Το θωρηβώδες "Heavy Liquid" σε ξεσηκώνει τόσο, που θες να το ακούς συνέχεια. Το ίδιο και στις συναυλίες τους, τόσο ξεσηκωτικοί και πορωτικοί... Ο δίσκος κυκλοφορεί από την Crasher Records, η οποία έχει δημιουργηθεί από το ίδιο το γκρουπ. Το Σεπτέμβριο θα κυκλοφορήσει και σε βινύλιο.
To tracklist του "Heavy Liquid" :
A Glass of Broken Dreams
Get off my World
Hang the Bone
Magdalene
Headlong to the Edge
Pantherman
Maureen
Mountains
Hole in the Wall (Werewolf)
Jack of the Highway
Goldfish
Alabama

Σάββατο 6 Ιουνίου 2009

The Hunt For Gollum



Για το έργο του JRR Tolkien ότι και να πει κανείς είναι πολύ λίγο. Προσωπικά πιστεύω πως ακόμα και τώρα 35 χρόνια μετά τον θάνατο αυτού του μεγάλου συγγραφέα το έργο του δεν έχει πάρει την αναγνώριση που του αξίζει αλλά μακάρι αυτό να αλλάξει κάποια στιγμή στο μέλλον.
Μπορεί η δουλειά αυτού του ανθρώπου να κίνησε τον Peter Jackson να γυρίσει μια από τις καλύτερες και πιο δαπανηρές τριλογίες στην ιστορία του κινηματογράφου, αλλά απ' ότι φαίνεται υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που με πολύ λιγότερους πόρους αλλά τον ίδιο θαυμασμό για την μυθολογία της Μέσης Γης προσπαθούν να αποδώσουν στην (όχι μεγάλη) οθόνη τις ιστορίες του Tolkien.


Μια ομάδα από τέτοιους ανθρώπους γυρίσανε το The Hunt For Gollum, μια 40λεπτη ερασιτεχνική ταινία που εξιστορεί τι έγινε από την στιγμή που ο Gandalf κατάλαβε πως το δαχτυλίδι του φίλου του Bilbo Baggins είναι αυτό που ψάχνει και ο Sauron. Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε από τον Chris Bouchard που σκηνοθέτησε αλλά και έγραψε το σενάριο της ταινίας βασισμένος στα βιβλία του Tolkien. Τα γυρίσματα έγιναν στην Ουαλία και όλη η παραγωγή κόστισε μόλις 3.000 λίρες ενώ μπορεί ο καθένας να την δει από το site www.thehuntforgollum.com εντελώς δωρεάν.
Η ταινία δεν παύει φυσικά να είναι ερασιτεχνική και αυτοί που θα ψάξουνε αν τα κουστούμια των Όρκ μιάζουνε με αυτά της υπερπαραγωγής του Peter Jackson φυσικά θα απογοητευτούν, αλλά κάποιος που θα δει την ταινία χωρίς τέτοιους περιορισμούς θα ενθουσιαστεί από το αποτέλεσμα.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

Valkyrie


Τα ιστορικά έργα που διαπραγματεύονται ευρέως γνωστά γεγονότα έχουν ένα τεράστιο μειονέκτημα, δεν μπορούν να δημιουργήσουν σασπένς και αγωνία στον θεατή για το τέλος γιατί πολύ απλά…. το ξέρει!
Έτσι και στο Valkyrie, δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που να αναρωτήθηκε κατά την διάρκεια της ταινίας αν τελικά ο Tom Cruise θα καταφέρει να δολοφονήσει τον Χίτλερ.
Το καλό με αυτό το έργο είναι πως προσπάθησε να βασιστεί πάνω στην ψυχοσύνθεση και τους χαρακτήρες όλων των Γερμανών καθώς και την στάση που κρατάγανε αυτοί απέναντι στον Χίτλερ.
Η ταινία προσπαθεί να δείξει πως υπήρχε και μια μερίδα του κόσμου που ήταν αντίθετη στις ιδέες και πάνω απ' όλα τις πράξεις του Χίτλερ και μάλιστα κάποιοι από αυτούς ήταν ανώτεροι αξιωματικοί και προσπάθησαν να κάνουν κάτι για να μην καταστραφεί η Γερμανία από τις πράξεις του Αδόλφου. Αρκετοί ήταν και αυτοί που στην αρχή ακολουθούσανε τον Χίτλερ τυφλά στην συνέχεια με αυτά που είδαν αρχίσανε να έχουν τις αμφιβολίες τους για τα έργα του αλλά φοβόντουσαν να κάνουν το οτιδήποτε και απλά κάνανε τα στραβά μάτια σε ότι δεν τους άρεσε.

Η άκρως επιτυχημένη πλευρά της ταινίας είναι το casting αφού πέρα από τον πρωταγωνιστή Tom Cruise που ερμηνεύει πολύ καλά τον ρόλο του, πολλά γνωστά ονόματα τον πλαισιώνουν και αναπτύσσουν τους δεύτερους χαρακτήρες αφού και ο σκοπός ήταν να δείξουν πως υπήρξε μια γενική αντίθεση στον Χίτλερ και όχι μόνο από ένα άτομο. Κορυφαίος στον ρόλο του στρατηγού Friedrich Olbricht ο Bill Nighy που βοήθησε να ενορχηστρωθεί η όλη επιχείρηση.
Η ταινία είναι γυρισμένη με χολιγουντιανά πρότυπα και έτσι πρέπει να την δει κανείς. Σίγουρα αν οι Γερμανοί μιλούσανε γερμανικά και η περεταίρω ανάπτυξη των χαρακτήρων είχε πιο σημαντικό ρόλο από την δράση στο έργο τότε θα είχαμε ένα πολύ καλύτερο έργο αλλά ακόμα και έτσι όπως είναι κανένας δεν θα παραπονεθεί, αν δεν έχει υπερβολικές προσδοκίες.

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

Magic De Spell - Ok πατέρα

Σε λίγο καιρό οι Magic De Spell φτάνουν τις 3 δεκαετίες στο μουσικό ελληνικό στερέωμα και δικαίως αποτελούν ένα από τα καλύτερα ροκ σχήματα όλων των εποχών στην Ελλάδα. Φέτος, έκαναν την μεγάλη επιστροφή μετά το 2005 και τον τελευταίο τους δίσκο "Ο Τελευταίος Επιζών". Όλα αυτά τα χρόνια μας προσφέρουν μεγάλες επιτυχίες και αυτό το αποδεικνύουν και με την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά με τον τίτλο "Οκ πατέρα". Οι Magic De Spell ξέρουν πολύ καλά πως να εξωτερικεύσουν αυτά που αισθάνονται και ταυτόχρονα να πορώνουν όλους εμάς που τους ακούμε.Σε αυτό το άλμπουμ το συγκρότημα μελοποίησε δύο ποιήματα, το "Στη ζώνη του πυρός" της Ελευθερίας Αναγνωστάκη και "Τα χελιδόνια πενθούν στην αγκαλιά σου" του Πάμπου Φιλίππου. Υπάρχει, επίσης, και η διασκευή του "Κυρ- Παντελή" του Πάνου Τζαβέλα. Απρόσμενη συνεργασία στον δίσκο αποτελεί αναμφισβήτητα αυτή με την Στέλλα Κονιτοπούλου στη ροκ διασκευή του νησιώτικου "Το δύο", ενώ στο cd προστίθεται και σαν bonus track η μεγάλη επιτυχία από τον δίσκο του 1993 "Διακοπές στο Sarajevo", το αντιπολεμικό "Sarajevo (Φώναξε)". Το cd είναι αυθεντικό ελληνικό ροκ με ωραίους στίχους. Από την άλλη, δεν αποτελεί το άλμπουμ - έκπληξη από τους Magic De Spell. Ωστόσο, το "Οκ πατέρα" παίρνει μια θέση ανάμεσα στους καλύτερους δίσκους του ελληνικού ροκ των τελευταίων 2 χρόνων.
To Track List του "Οκ πατέρα" :
"Χαμένο αστέρι"
"Στη ζώνη του πυρός"
"Τα χελιδόνια πενθούν στην αγκαλιά σου"
"Ο κλόουν"
"The trap ... η παγίδα"
"Μαύρη γάτα"
"Ένα λουλούδι"
"DOG-GOD"
"Κυρ-Παντελής"
"Ok πατέρα..."
Bonus tracks :
"Sarajevo"
"Το δύο (δεν μπορεί ποτέ να γίνει ένα)" (συμμετέχει η Στέλλα Κονιτοπούλου)

Σάββατο 30 Μαΐου 2009

PJ Harvey - A Woman A Man Walked By

H Αγγλίδα Polly Jean Harvey αναμφισβήτητα ανήκει στις πιο επιτυχημένες καλλιτέχνιδες σε παγκόσμιο επίπεδο. Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και μέχρι τώρα προσφέρει τραγούδια που έχουν αφήσει εποχή και συνεργασίες με καλλιτέχνες, όπως οι Nick Cave, Josh Homme, Marianne Faithfull. Το Μάρτιο του 2009 κυκλοφόρησε το δέκατο άλμπουμ της με τίτλο "A Woman A Man Walked By". Η PJ επέστρεψε στον παλιό, θορυβώδη ήχο της μετά την <<παρένθεσή>> της με τον δίσκο "White Chalk", o οποίος περιελάμβανε κομμάτια με κύριο όργανο το πιάνο. Με την καινούρια δισκογραφική της δουλειά, μας υπενθύμισε πως δεν έχει ξεχάσει τι θα πει ροκ. Τα κομμάτια του δίσκου, εκτός από τον κυρίαρχο τόνο της ηλεκτρικής κιθάρας, εμπεριέχουν και στοιχεία folk. Η Βρετανίδα μουσικός - στιχουργός - ερμηνεύτρια δεν ξεφεύγει από τα μουσικά μονοπάτια που μας έχει συνηθίσει, δηλαδή διατηρεί τον σκληρό ήχο αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν και ήρεμα κομμάτια.
To άλμπουμ ξεκινάει με τον καλύτερο τρόπο, ο οποίος ονομάζεται "Black Hearted Love". Το τραγούδι αποτελεί αν όχι το ομορφότερο, ένα από τα ομορφότερα κομμάτια του δίσκου. Επίσης, το "Chair" μπορεί να θεωρηθεί η συνέχεια των <<επιτυχιών>> του άλμπουμ. Από την άλλη, τραγούδια, όπως το April και το Pointless μόνο μια φορά μπορεί να αντέξει κάποιος να τα ακούσει. Η PJ επιδυκνύει το μουσικό της χάρισμα και μας θυμίζει το αριστουργηματικό "Τo Bring You Μy Love" του 1995, που μέχρι και σήμερα ακούγονται τα τραγούδια του και ανήκει στους καλύτερους δίσκους της δεκαετίας του '90. Το "A Woman A Man Walked By" αποτελεί ένα από τους καλούς (τουλάχιστον) δίσκους της χρονιάς, όχι όμως ότι είναι και αυτό που περίμεναν οι φαν της Polly Jean Harvey.

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

Depeche Mode - Sounds of the Universe

Εμφανώς με περισσότερα ροκ στοιχεία στα τραγούδια τους, οι Depeche Mode επιστρέφουν μετά το 2005 και τον δίσκο "Playing the Angel". Οι Dave Gahan, Martin Gore και Andrew Fletcher συνεχίζουν να πειραματίζονται πάνω στη ηλεκτρονική μουσική και να συνδυάζουν ροκ-ποπ-electro καταστάσεις. Το "Sounds of the Universe" αποδεικνύει πως το συγκρότημα από το Έσσεξ δεν έχασε τη μουσική του φαντασία, ωστόσο δεν είναι πλέον σε θέση να εκπλήξει και τον πιο φανατικό οπαδό του. Ο δίσκος αυτός είναι ο 12ος για τους Depeche και κάθε φαν του γκρουπ θα κάτσει να τον ακούσει με ευχαρίστηση. Δεν μπορεί να συγκριθεί με το αριστουργηματικό Violator του 1990, όπως και κανένας άλλος δίσκος δεν μπορεί. Ο ήχος του άλμπουμ είναι σκοτεινά ατμοσφαιρικός και πολλές φορές σκληρός, μπορεί, βέβαια, να θεωρηθεί ξεπερασμένος για την εποχή.
Αυτό όμως δεν μας πειράζει γιατί η ταυτότητα του συγκροτήματος έχει οριστεί εδώ και δεκαετίες. Το "Sounds of the Universe" ακούστηκε το 2009 αλλά το 2010 δεν θα το θυμόμαστε καν. Ίσως αποτελέσει την αρχή της παρακμής των DM γιατί πολλές φορές μαζί με την ηλικία γερνάει και η μουσική. Ωστόσο, μας χαροποιεί η επιστροφή των Depeche Mode (και φυσικά όχι η συναυλία τους που ακυρώθηκε τελευταία στιγμή) γιατί η παρουσία μιας μπάντας στο προσκήνιο για 3 δεκαετίες είναι πολύ δύσκολο πράγμα.
Το tracklist του "Sounds of the Universe":
"In Chains"
"Hole to Feed"
"Wrong"
"Fragile Tension"
"Little Soul"
"In Sympathy"
"Peace"
"Come Back"
"Spacewalker"
"Perfect"
"Miles Away/The Truth Is"
"Jezebel"
"Corrupt"

Τετάρτη 20 Μαΐου 2009

Tim "Ripper" Owens - Play My Game



Πρώτα προσπάθησε να γεμίσει το κενό μιας μορφής του Heavy Metal ήχου, του Rob Halford στους Judas Priest. Μετά προσπάθησε να αντικαταστήσει τον Jon Schaffer στους θρυλικούς Iced Earth. Δυστυχώς ή ευτυχώς και στις δύο περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε η γνωστή ρήση πως ο παλιός είναι αλλιώς...

Aπότι φαίνεται έμαθε το μάθημα του ο Tim "Ripper" Owens και μετά από τα δύο μεγάλα γκρουπ που προσπάθησε να ενταχθεί χωρίς να τα καταφέρει ξεκινά την solo καριέρα του με τον νέο του δίσκο Play My Game. Ο Tim Ripper μάζεψε μια ομάδα από ταλαντούχους και καταξιωμένους μουσικούς όπως ο Doug Aldrich των Whitesnake και ο Vinny Appice των Black Sabbath/Heaven and Hell και έβγαλε τον πρώτο του δίσκο. Ο ήχος είναι καθαρό heavy metal και χαρακτηρίζετε από τα καταπληκτικά και, ελαφρώς υποτιμημένα από τις λάθος επιλογές του τα προηγούμενα χρόνια, φωνητικά του Tim Ripper ενώ έχει και κάποια πολλοί ωραία riffs. Ίσως το μόνο κακό είναι ότι όλα τα κομμάτια κυμαίνονται σε περίπου ίδιο επίπεδο και δεν ξεχωρίζει κανένα ιδιαίτερα. Με τόσα χρόνια εμπειρίας που έχει ο Ripper δεν ξέρω πόσο αυστηρά πρέπει να τον κρίνουμε αλλά εγώ πάντως έμεινα αρκετά ικανοποιημένος και περιμένω τις επόμενες δουλειές του.
Track Listing
02. Believe
03. The Cover Up
04. Pick Yourself Up
05. It Is Me
06. No Good Goodbyes
07. The World is Blind
08. To Live Again
09. The Light
10. Play My Game
11. Death Race
12. The Shadows Are Alive

Τρίτη 19 Μαΐου 2009

Angels and Demons : Οι Πεφωτισμένοι



Το Illuminati ή αλλιώς Angels and Demons είναι ένα βιβλίο από τον γνωστό συγγραφέα του Κώδικα DaVinci, Dan Brown. Μπορεί να μην έχει κάνει το ίδιο χαμό σαν βιβλίο με τον Κώδικα, παρότι κυκλοφόρησε πρώτο(στην ταινία το παρουσιάζουν σαν sequel), αλλά κατά τη δική μου γνώμη είναι πολύ καλύτερο βιβλίο από αυτό.
Η ταινία πίστευα ότι θα ήταν πολύ καλή και είχα μεγάλες προσδοκίες πριν πάω να την δω. Το καλό, μέχρι να μπω στη αίθουσα, ήταν πως δεν θυμόμουν τίποτα από το βιβλίο παρά μόνο το τέλος του. Περιέργως μέσα στα πρώτα 10 λεπτά της ταινίας θυμήθηκα απέξω όλο το βιβλίο...

Αυτό δεν με δυσκόλεψε να ευχαριστηθώ την ταινία στην συνέχεια αν και τελικά αποδείχθηκε κατώτερη των προσδοκιών μου. Σίγουρα τα λάθη που γίνανε στον Κώδικα διορθωθήκανε αλλά η ταινία δεν καταφέρνει ούτε κατά διάνυα να μεταφέρει την δράση και την αγωνία που έχει το βιβλίο. Όλο το έργο είναι μια ασταμάτητη σκηνή δράσης που δεν σταματάει σχεδόν καθόλου ενώ περίεργες και βαρύγδουπες λέξεις σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον συνέχεια με τις επεξηγήσεις για τους διάφορους "περίεργους" όρους να "αναλύονται" έξυπνα ώστε να είναι εύκολη η παρακολούθησή τους. Η ροή του έργου είναι πολύ γρήγορη με αποτέλεσμα να μην σε κάνει να βαρεθείς ούτε για δευτερόλεπτο αλλά παράλληλα να καταστρέφει το μυστήριο της "εύρεσης του μονοπατιού" και του λυσίματος των γρίφων, αφού αυτά περνάνε πολύ γρήγορα και απλοποιημένα.
Ο Tom Hanks ενσαρκώνει για δεύτερη φορά τον επιστήμονα Robert Langdon με σχετική επιτυχία ενώ η Vittoria Vetra, φυσικό/βιολόγο που δημιούργησε την αντιύλη στο CERN και βοηθάει τον Robert στο κυνήγι του κλεμμένου φιαλιδίου είναι η Ayelet Zurer. Οι υπόλοιποι ρόλοι δεν αφήνουν κάποια αίσθηση, καλή ή κακή αφού το έργο επικεντρώνεται σε αυτούς τους δύο, ίσως και στον πάτερ Patrick McKenna(Ewan McGregor) που έχει όμως και μια από τις πιο άξιες συζήτησης (όχι καλής) σκηνής στην ταινία.

Σκηνοθετικά η ταινία έχει να δώσει τις πολλές σκηνές μνημείων και αρχιτεκτονημάτων, πολλά εκ των οποίων όμως δεν είναι αληθινά αφού το Βατικανό δεν επέτρεψε στην ταινία να γυρίσει τις σκηνές στις πραγματικές τοποθεσίες. Μετά την κινηματογραφική αποτυχία του Κώδικα Νταβίντσι περίμενα πως το Illuminati θα γίνει υπερπαραγωγή. Τελικά απογοητεύτηκα λίγο κυρίως γιατί θα μπορούσαν να είχαν κάνει κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που τελικά είδαμε.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More