Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Μωρά Στη Φωτιά – Cougar Baby-Smoking Rabbit

1985 και τρεις φίλοι από τη Βέροια αποφασίζουν να ενώσουν τις μουσικές δυνάμεις τους και να ηχογραφίσουν κάποια τραγούδια. Αποτέλεσμα αυτών των ηχογραφήσεων είναι το «Μωρά στη φωτιά» που κυκλοφορεί το 1987. Έκτοτε, εξαφανίστηκαν και επανέρχονται στο προσκήνιο 12 χρόνια αργότερα με το «Θεατρίνοι». Στίχοι για πολλούς σκληροπυρηνικούς και με πολιτικοκοινωνικό περιεχόμενο. Τα Μωρά στη Φωτιά ίσως αποτελούν το μοναδικό συγκρότημα που τα τραγούδια του έχουν γίνει γνωστά με 3 μονάχα δίσκους και χωρίς την mediaκή προώθηση που ακολουθούν άλλοι καλλιτέχνες. Φέτος κυκλοφόρησαν το τέταρτο άλμπουμ τους, με τίτλο «Cougar baby-Smoking rabbit».
Ο δίσκος κυμαίνεται στο ίδιο ύφος του γκρουπ, που κρατάει εδώ και χρόνια, αν και το άνοιγμα με το «Μοιραίο Καραβάνι» δεν σε παραπέμπει στα «Μωρά» που έχουμε συνηθίσει να ακούμε. Συναντούμε πνευστά που ποτέ δεν υπήρχαν στα προηγούμενα άλμπουμ, ωστόσο τα ηλεκτρικά και δυνατά σημεία επικρατούν και έτσι, δεν «ξενερώνει» ένας φανατικός ακροατής του συγκροτημάτος. «Το τελευταίο SOS» ξεχωρίζει για το κιθαριστικό του μέρος, ενώ στη «Χλωμή Φωτιά» ο Στέλιος Σαλβαδόρ Παπαϊωάννου με τα φωνητικά του σε κάνει να επιστρέφεις σε παλιές εποχές («Μανιφέστο», «Βαβυλωνία»). Στη συνέχεια, έρχεται η μπαλάντα με τον ομώνυμο τίτλο, μια πολύ όμορφη στιγμή του άλμπουμ. Τα πνευστά θα τα συνατήσουμε και στη συνέχεια, στα «Βρώμικα Λεφτά».
Αν τον συγκεκριμένο δίσκο, τον κυκλοφορούσε συγκρότημα με όνομα πλην του «Μωρά στη Φωτιά», θα μιλάγαμε για έναν ανέλπιστα όμορφο δίσκο. Ωστόσο, αν περιμένεις κάτι απο το γκρουπ που ονομάζεται «Μωρά στη Φωτιά», αυτα τα 8 τραγούδια δεν είναι και το καλύτερο αποτέλεσμα. Δεν ξέρω αν πέρασε η εποχή των «Μωρών». Γνωρίζω, όμως, ότι πάντα θα ακούω τα καταπληκτικά τους τραγούδια από τη χρυσή εποχή τους.

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011

Another Year - Μια Χρονιά Ακόμη

Ο Mike Leigh παρουσιάζει το ρεαλιστικό κοινωνικό δράμα με τίτλο “Another Year”. Έχοντας δει τις προηγούμενες αριστουργηματικές δουλειές του (“Naked”, “Vera Drake”, “Secrets & Lies”) δεν μπορώ παρά να δω την καινούρια του ταινία αμέσως. Ο Βρετανός σκηνοθέτης είναι ο καταλληλότερος να μας προσφέρει ωμή την πραγματικότητα που βιώνουμε, την κατάθλιψη και πως η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα.
Η Gerri και ο Tom, ψυχολόγος και γεωλόγος αντίστοιχα, είναι παντρεμένοι πολλά χρόνια, έχοντας εναν γιο 30 ετών και ζουν μια ήρεμη και πολύ όμορφη ζωή. Την άνοιξη δέχονται τακτικές επισκέψεις απο μια συνάδελφο της Gerri, την Mary, η οποία πίνει πολύ με αποτέλεσμα να μαθαει, ενώ παραπονιέται για την ζωή της, επειδή είναι μόνη της. Το καλοκαίρι τους επισκέπτεται ένας παιδικός φίλος του Tom, ο Joe, ο οποίος και αυτός παραπονιέται στο ζευγάρι για την ζωή που βιώνει και τη μοναξιά, που δεν την αντέχει. Το ηλικιωμένο ζευγάρι είναι το επίκεντρο του «πολέμου» που κάνουν η Mary και ο Joe στη ζωή τους, όπου δεν τους εχει φερθεί καλά.
Η Mary φτάνοντας τα 45 και ανύπαντρη, μες στην απελπισία της προσπαθεί να πλησιάσει τον γιο του ζευγαριού. Ωστόσο, ο τριαντάχρονος κάνει την έκπληξη στους γονείς του, φέρνοντας στο σπίτι την κοπέλα του. Η ψυχολογία της Mary καταρρέει κι άλλο, βλέποντας τη ζωή της να γίνεται περισσότερο μαύρη, μην έχοντας κάποιον άνθρωπο στο πλάϊ της και φοβώντας πως θα ολόκληρη η ζωή της θα χαρακτηρίζεται απο μοναξιά.
Ένας Mike Leigh μας προσφέρει απλόχερα την λιτή αλλά τρομερή σκηνοθεσία του. Οι χαρακτήρες βιώνουν καταστάσεις της καθημερινότητας που λίγο-πολύ όλοι μας έχουμε ζησει,με μια Lesley Manville να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας για την απελπισμένη και μοναχική γυναίκα. Το “Another Year” μας δείχνει πώς να αντιμετωπίζουμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις αλλά και πώς να απολαμβάνουμε τη ζωή. Πολύ δυνατή ταινία, η οποία σε παγώνει και σε γεμίζει με μελαγχολικές σκέψεις, και «απολαυστική» για όσους προτιμούν τα σκληρά και ωμά κοινωνικά δράματα.

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Transistor – Things You Miss When You Blink

Στην Αθήνα του 2004 η Μαρία Κουρμούλη (φωνή) και η Νίκη Καραγεώργου (πλήκτρα-φωνή) συναντούν τον Στέλιο Σαυρανάκη (κιθάρα) και τα δύο μέλη των Tsopana Rave, τους Δημήτρη Καλαντζή (ντραμς) και Duru (μπάσο). Έτσι, γεννιέται ένα εναλλακτικό ροκ συγκρότημα, οι Transistor. Πέρασαν τέσσερα χρόνια για κυκλοφορήσουν ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ. Ως γνωστόν, όμως, το καλό αργεί να γίνει και στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει ότι άξιζε ο χρόνος.
Το “Things You Miss When You Blink” κατάφερε να κάνει αυτό που κάνουν λίγοι δίσκοι. Να είναι πολύ καλά δεμένος από την αρχή μέχρι το τέλος,να μην είναι βαρετός και να θέλεις να τον ακούσεις και να τον ξανακούσεις. “Living” για ξεκίνημα και δεν γινόταν καλύτερη αρχή,μιας και το συγκεκριμένο κομμάτι,το οποίο υπάρχει απο το 2004, το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι ειναι φανταστικό και τραγούδι για κόλλημα. Συνέχεια με μια πολύ όμορφη διασκευή του “Big Love” των Fleetwood Mac και το εξαιρετικό “Follow Me” με την παρουσία σαξόφωνου.
Δυνατές στιγμές του άλμπουμ αποτελούν τα “Epsilon” και “Gone”, με τα καταπληκτικά φωνητικά της Μαρίας Κουρμούλη. Προς το κλείσιμο του δίσκου συναντούμε τη συνεργασία του γκρουπ με τον Craig Walker των Archive στο “Lover (Name It What You Will).
Το “Things You Miss When You Blink” μπορεί να αποτελέσει ένα από τους καλύτερους αγγλόφωνους δίσκους της εγχώριας μουσικής σκηνής. Μακάρι να ήρθε ο καιρός για την αληθινή άνθιση της ξενόγλωσσης μουσικής από συγκροτημάτα που γνωρίζουν τι ψάχνουν και τι θέλουν να βγάλουν μουσικά. Αναμένουμε με ανυπομονεσία το επόμενο βήμα των Transistor,για το οποίο θα μπορούμε να μιλάμε για ένα μουσικό αριστούργημα.

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Kaiser Chiefs – The Future Is Medieval

Βρίσκονται στην κορυφή με το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Η συνέχεια καλύτερη με την εξίσου καλή δεύτερη δισκογραφική δουλειά τους. Ο τρίτος δίσκος αδιάφορος. Ο τέταρτος απλώς απογοήτευση. Όποια ελπίδα είχες για τα νέα τραγούδια των Kaiser Chiefs, εξανεμίζεται στη στιγμή με την πρώτη ακρόαση. Περιμένεις κάτι καλό από το γκρουπ του Leeds αλλά αυτό το καλό δεν έρχεται ποτέ στα αυτιά. Χωρίς κανένα promotion οι Βρετανοί κυκλοφορούν από την επίσημη ιστοσελίδα τους το καινούριο άλμπουμτους, με τίτλο “The Future Is Medieval”.
“Little Shocks” για ξεκίνημα, όπου αποτελεί και το πρώτο single του δίσκου. Πιασάρικο τραγούδι αλλά μέχρι εκεί. Αν δεν έχεις υπομονή μπορεί να μην ολοκληρώσεις καν την ακρόαση. Τραγούδια που δεν είναι για Kaiser Chiefs. Ωστόσο, στη συνέχεια συναντάς το “Out of Focus” και εκεί που σε ενθαρρύνει το κομμάτι, ξαναπέφτεις στην αφάνεια των επόμενων τραγουδιών.
Μέχρι που «τρακάρεις» το “Child of the Jago”, ένα όμορφο κομμάτι που αρχίζει να παίζει και στο ραδιόφωνο. Ο δίσκος κλείνει με την ακουστική μπαλάντα “If you will have me”με φωνητικά του ντραμίστα του γκρουπ Wilson, στην οποία συναντούμε και το βιολί για πρώτη φορά από το βρετανικό συγκρότημα.
Δύσκολο να κρατηθείς στην κορυφή, δηλαδή εκεί που βρισκόσουν με τα “Employment” και “Yours Truly, Angry Mob”. Μπορεί να μην είμαι φανατικός οπαδός των Kaiser Chiefs αλλά αυτό που ήθελα να ακούσω απο τον συγκεκριμένο δίσκο, δεν το άκουσα ποτέ. Μακάρι να μπορέσει η παρέα του Wilson (αποτελεί την κινητήριο δύναμη του συγκροτήματος) να επανέλθει στην όμορφη βρετανική ροκ που μας είχε συνηθίσει.

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Tae Guk Gi: The Brotherhood of War

Ο Jin-tae Lee έχει παρατήσει το σχολείο και γυαλίζει παπούτσια για να βγάζει τα έξοδα των σπουδών του μικρότερου αδερφού του, Jin-seok. Η αρραβωνιαστικιά του, Young-shin, δουλεύει με την μητέρα του στο οικογενειακό εστιατόριο. Ξαφνικά όμως, η Βόρεια Κορέα εισβάλει στην Νότιο Κορέα και ο στρατός παίρνει τον Jin-seok για να προστατέψει την πατρίδα του απέναντι στους Κομμουνιστές. Ο Jin-tae Lee θα τον ακολουθήσει για να τον βοηθήσει να επιβιώσει στην μακαβριότητα του πολέμου και να επιστρέψει πίσω σπίτι για να συνεχίσει τις σπουδές του.
Η ταινία ξεκινάει στο παρόν και μετά περνάει στο παρελθόν και στον πόλεμο, οπότε σε μεγάλο βαθμό ο θεατής ξέρει πως θα καταλήξει η ιστορία της ταινίας και οι χαρακτήρες της. Ο Je-gyu Kang, υπεύθυνος για το σενάριο και την σκηνοθεσία της ταινίας, επιλέγει να αφήσει το δράμα σε δεύτερη μοίρα και εστιάζει στην φρίκη του πολέμου και στα τραγικά πράγματα που γίνονται από κάθε πλευρά για να βγει αυτή νικητής, με τελικό χαμένο πάντα τον κόσμο. Το Tae Guk Gi έχει παρομοιαστεί από πολλούς με το Saving Private Ryan αλλά για τον πόλεμο στην Κορέα, γιατί προσφέρει τρομερές σκηνές μάχης που δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τις Αμερικάνικες παραγωγές, παρότι το budget της ταινίας είναι σχετικά μικρό για το είδος. Η διαφορά με τις χολιγουντιανές παραγωγές όμως είναι στο θέμα της βίας, καθώς σε όλη την διάρκεια της ταινίας υπάρχουν πολύ σκληρές και ιδιαίτερα αληθοφανείς σκηνές που ενδεχομένως να είχαν λογοκριθεί σε άλλες αντίστοιχες παραγωγές.
Το The Brotherhood of War δείχνει μια ιστορία πολέμου που δεν έχουμε ξαναδεί πολλές φορές. Με καλή σκηνοθεσία και σωστές επιλογές ηθοποιών καταφέρνει να μην κουράσει παρά τα 144 λεπτά διάρκειάς της και να διατηρήσει την δράση αμείωτη. Μια ταινία που δεν πρέπει να χάσει κανένας λάτρης του είδους.

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011

Pans Labyrinth - Ο λαβύρινθος του Πάνα

Η 10χρονη Ofelia πάει μαζί με την μητέρα της, Mercedes, να μείνει στην επαρχεία, όπου ο πατριός της, Capitan Vidal, είναι αξιωματούχος στρατιωτικός της Ισπανίας του Φράνκο. Εκεί η μικρή θα συναντήσει έναν Φαύνο, που θα την οδηγήσει σε ένα παραμύθι με αποστολές, κινδύνους αλλά και ελπίδα, κάτι που στον πραγματικό κόσμο φαινόταν χαμένο.
Ο Μεξικανός Guillermo Del Toro υπογράφει την σκηνοθεσία και το σενάριο αυτού του μοναδικού παραμυθιού για ενήλικες. Δανείζετε στοιχεία από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων για να μπορέσει να δώσει στην 10χρονη Ofelia την διέξοδο που χρειάζεται από την βάναυση πραγματικότητα και χρησιμοποιεί πάμπολλες αλληγορίες για να καυτηριάσει την πραγματικότητα, την φασιστική Ισπανία του Φράνκο. Σιγά σιγά, παράλληλα με τον φανταστικό κόσμο στον οποίο ταξιδεύει η Ofelia, ο Del Toro χτίζει και την πραγματικότητα, δημιουργώντας μίσος για τα άτομα στα οποία προσωποποιείτε ο φασισμός και ανυπομονή για την την κατάληξη αυτών.
Σημαντικό ρόλο στην τρομερή ατμόσφαιρα της ταινίας έχουν και οι ηθοποιοί της. Η Ivana Baquero ως μικρή Ofelia είναι καταπληκτική και στο πρόσωπό της διαγράφετε η αγνότητα ενός παιδιού που όμως έχει μπλεχτεί στην βαναυσότητα του πολέμου. Ο χαρακτήρας όμως του φασίστα στρατιωτικού είναι απίστευτα ζοφερός, με όλη την τρέλα και αλαζονεία που διακατέχει τον Capitan Vidal να αποτυπώνετε τέλεια στην ταινία από τον Sergi López.
Ο Guillermo Del Toro με τον Λαβύρινθο του Πάνα πλάθει έναν δικό του φανταστικό κόσμο για να μιλήσει για πράγματα απολύτως πραγματικά και στο τέλος, σε κάνει να αναρωτιέσαι που τελειώνει το παραμύθι και που ξεκινάει η πραγματικότητα.

Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

Χαϊνηδες – Αγροτοκτηνοτροφικά & Μητροπολιτικά


Η παράδοση είναι ένα κομμάτι που πρέπει να πειραματίζεσαι πάνω του και αν δεν την αγγίξεις παύει να αποτελεί παράδοση. Ωστόσο, το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι πολύ επικύνδυνο, όσον αφορά το αποτέλεσμα. Ελάχιστοι καλλιτέχνες εισέρχονται στο παραδοσιακό και το παντρεύουν με έντεχνους ήχους, χωρίς το τελικό αποτέλεσμα να είναι μίζερο. Σε αυτούς του καλλιτέχνες εντάσσεται το κρητικό συγκρότημα Χαϊνηδες, το οποίο απο το 1990 που υφίσταται μας χαρίζει σύγχρονους παραδοσιακούς ήχους. Φέτος η επταμελής μπάντα κυκλοφορεί τον δέκατο δίσκο με τίτλο «Αγροτοκτηνοτροφικά & Μητροπολιτικά».
Ο δίσκος αποτελείται από δύο διαφορετικά μεταξύ τους cd. Στο πρώτο μέρος, τα «Αγροτοκτηνοτροφικά», συναντούμε μουσικές απο την ανατολική Μεσόγειο που έχουν αφορμή τις ημίκλειστες κοινωνίες. Στη νότια Ευρώπη οι ημίκλειστες κοινωνίες που υπάρχουν μέχρι και σήμερα είναι αυτή των Κρητικών και των Ρομά. Δεν είναι εύκολη η ακρόαση για κάποιον που δεν έχει ακούσει κρητική μουσική , ωστόσο σε κατανθουσιάζει αμέσως. Σε αυτό βοήθησαν οι Ψαραντώνης, Ψαρογιώργης, Κωστής Αβυσσινός και άλλοι ερμηνευτές της Κρήτης.
Το δεύτερο μέρος, τα «Μητροπολιτικά», μας παρουσιάζει την εποχή των μεταβιομηχανικών κοινωνιών. Σαφώς, το περιεχόμενο αυτού του cd έρχεται πιο εύκολα στα αυτιά μας. Πολλά διαφορετικά μουσικά στοιχεία συνθέτουν τα δέκα τραγούδια του δεύτερου μέρους, ενώ και εδώ υπάρχει συνεργάσια με τους Θοδωρή Ρέλλο και Δημήτρη Πουλικάκο.
Σε μια εποχή γεμάτη από φοβίες και άγχος, οι Χαίνηδες αποδεικνύουν ότι δεν αποτελούν μέρος αυτής της μίζερης και ματαιόδοξης κοινωνίας. Μας παρουσιάζουν 22 τραγούδια γεμάτα όμορφες παραδοσιακές-σύγχρονες μελωδίες. Μας κάνουν να ξεφεύγουμε και να απελευθερωνόμαστε, όσο μπορούμε, μέσω των τραγουδιών. Εξαλλου, δεν είναι τυχαίο το όνομα τους (χαίνης, τουρκικη λέξη που σημαίνει επαναστάτης – αυτός που γυρίζει στα βουνά).

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

The Boy In The Striped Pyjamas

Ο πατέρας του οκτάχρονου Bruno είναι στρατιωτικός στην ναζιστική Γερμανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όταν αυτός παίρνει προαγωγή, η οικογένεια αναγκάζετε να μετακομίσει κοντά σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκεί, ο μικρός Bruno δεν θα καταλαβαίνει αυτά που βλέπει, όπως γιατί οι άνθρωπο στην “φάρμα” φοράνε “πυτζάμες”, ή γιατί όλοι οι Εβραίοι είναι κακοί. Σε μια εξόρμησή του θα βρεθεί στον φράχτη του στρατοπέδου όπου θα συναντήσει τον Shmuel, ένα συνομήλικό του παιδί το οποίο όμως δεν του επιτρέπετε να φύγει από την άλλη πλευρά του φράχτη και φοράει ένα νούμερο για “παιχνίδι”. Μια φιλία θα δημιουργηθεί ανάμεσα στον Bruno και τον Shmuel που μέσα από τα αθώα μάτια τους δεν βλέπουν τις βιαιότητες των μεγάλων.
Το έργο βασίζετε στο ομότιτλο βιβλίο του Ιρλανδού συγγραφέα John Boyne και υπεύθυνος για την μεταφορά του σεναρίου και την σκηνοθεσία της ταινίας είναι ο Mark Herman. Ο Herman δίνει την αίσθηση κατά την διάρκεια της ταινίας πως ήθελε να φτιάξει μια ταινία με αντιπολεμικό μήνυμα που θα μπορούσε να δει όλη η οικογένεια, μακριά από βάναυσες πολεμικές σκηνές αλλά με τρομερά ειρωνικές σκηνές που δημιουργούνται από την αδυναμία του μικρού Bruno να κατανοήσει αυτά που γίνονται γύρω του. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας είναι γυρισμένο στον φράχτη του στρατοπέδου και στο σπίτι της γερμανικής οικογένειας και το βάρος του δράματος πέφτει αφενός στις ερμηνείες των δύο παιδιών, αφετέρου στην τρομερή ερμηνεία της αντιφρονούντας μάνας, που προσπαθεί να προστατέψει το παιδί της από την κόλαση στην οποία μεγαλώνει, και την υποδύεται η Vera Farmiga (Source Code, Up in the Air, Orphan).
Το The Boy In The Striped Pyjamas είναι μια ταινία που θα συγκινήσει και με το τραγικό της τέλος θα σοκάρει. Μια καλή δουλειά με ένα θέμα πολυπαιγμένο που δεν πρέπει να ξεχαστεί όμως ποτέ.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More