Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Τετάρτη 10 Αυγούστου 2011

Lolek – Αχινός



Αλλάζοντας άρδην την μουσική πορεία που άρχισε να χαράζει πέρσι με το αγγλόφωνο  “Alone”, ο Lolek (Γιάννης Αναγνωστάτος) παρουσιάζει τον δεύτερο δίσκο του, με τίτλο «Αχινός». Τα βαλς του πρώτου άλμπουμ δίνουν τη θέση τους στον ηλεκτρισμό και τους λιγότερο αθώους στίχους. Εμπνευσμένος απο μεγάλους  Έλληνες ποιητές, αφήνει τα ξενόγλωσσα στιχάκια και πηγαίνει στα ελληνικά.
 Ο «Αχινός» είναι ένα δεμένο άλμπουμ, από το ομώνυμο τραγούδι που ανοίγει τον δίσκο στο «Μείνε Ατάραχος». Με φανταστικές μουσικές και απλούς στίχους, ο Λόλεκ έχει το χάρισμα να κάνει ένα καλό τραγούδι, τρομερά φανταστικό. Η συνέχεια ανήκει στον «Καλλιτέχνη» και στο «Δεν αρκεί». Ηλεκτρικά στοιχεία άψογα δεμένα με ηλεκτρονικές  μελωδίες ενώνονται με την βαριά φωνή του καλλιτέχνη, χαρίζοντας τραγούδια υψηλού επιπέδου. Προς το κλείσιμο του «Αχινού» το ατμοσφαρικό «Κανενός» προετοιμάζει το έδαφος για το φινάλε με τα «Κεριά» του Καβάφη. Πιστεύω πως δεν γινόταν να μην «βουτήξει» ο Λόλεκ σε στίχους του συγκεκριμένου ποιητή.
Βιωματικοί στίχοι, εσωστρεφής μελωδία. Αυτά ολοκληρώνουν το πορτρέτο του «Αχινού». Ένας δίσκος που θα τον λατρέψεις ή θα τον μισήσεις. Θα τον ακούς συνεχώς ή θα τον βαρεθείς απο τη πρώτη στιγμή. Ωστόσο, οι στίχοι δεν πιστεύω να μην σε κάνουν να κολλήσεις. Ελπίζω η έμπνευση το Λόλεκ να συνεχίσει αμείωτα να κάνει τη δουλειά της.

Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011

Priest

Οι βρικόλακες είναι σε έναν ατέλειωτο πόλεμο με τους ανθρώπους εδώ και αιώνες. Η Εκκλησία όμως αποκτά ένα νέο τάγμα, τους Ιερείς, μια ομάδα ειδικά εκπαιδευμένων δολοφόνων βρικολάκων, και με αυτούς η ανθρωπότητα νικάει τους βρικόλακες. Οι άνθρωποι ζουν μέσα σε πόλεις-φρούρια ενώ οι εναπομείναντες βρικόλακες μένουν σε καταφύγια μακριά από τις πόλεις. Οι Ιερείς όμως αδυνατούν να ενταχθούν στην κοινωνία και παραγκωνίζονται. Μια οικογένεια που έχει αποφασίσει να ζει έξω από την πόλη, μακριά από την απολυταρχική εξουσία της εκκλησίας, πέφτει θύμα μιας ομάδας βρικολάκων και η κόρη της οικογένειας απαγάγετε. Τότε, ο Ιερέας θείος της μικρής θα αποφασίσει να πάει ενάντια στην εκκλησία και να κυνηγήσει τους απαγωγείς για να σώσει την μικρή.
Το Priest είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του Scott Charles Stewart, μετά το πολύ κακό Legion. Δυστυχώς, η αλήθεια είναι, πως το Priest δεν ξεφεύγει και πάρα πολύ από την μετριότητα της προηγούμενης δουλειάς του σκηνοθέτη, που είχε παρόμοιο σενάριο, ίδια σκηνοθεσία και ίδιο πρωταγωνιστή. Η προϊστορία της ταινίας αναλύετε μέσα από ένα ωραίο τρίλεπτο animation, όπως επιβάλετε αφού η ταινία βασίζετε στο ομότιτλό comic και χτίζει σχετικά επιτυχημένα έναν φουτουριστικό κόσμο με μια πόλη φυλακή και την εκκλησία για δυνάστη. Η εισαγωγή της ταινίας μπορεί να θεωρηθεί μέχρι και επιτυχημένη, αλλά από την στιγμή που ο Ιερέας ξεκινήσει το ταξίδι του για εύρεση της μικρής ανιψιάς του, ξεκινάνε και τα προβλήματα της ταινίας. Το Priest ως action ταινία πρέπει να κριθεί από τις σκηνές δράσης του, και εκεί η ταινία αποτυγχάνει παταγωδώς, αφού τα πολύ φθηνά cgi στους βρικόλακες φαίνονται πολύ άσχημα και κάποιες επιλογές στις μάχες φαντάζουν τουλάχιστον αστείες. Το cast, πέρα από τον Paul Bettany που βλέπουμε στον ρόλο του πρωταγωνιστή Ιερέα, περιλαμβάνει αρκετούς σχετικώς αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, όπως τον Karl Urban (Red, The Chronicles of Riddick, The Lord of the Rings) στον ρόλο του κακού πρώην Ιερέα, την Maggie Q (Mission: Impossible III, Live Free or Die Hard) στον ρόλο της Ιέρειας που θα βοηθήσει τον πρωταγωνιστή, και τον Cam Gigandet (Burlesque, Easy A, The Unborn) στον ρόλο του φίλου της απαχθείσας κοπέλας. Οι επιλογές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν επιτυχημένες, ειδικά του Cam Gigandet ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν προσπάθησε να πείσει για τον χαρακτήρα του.
Το Priest κανονικά ανήκει στις ταινίες που σου προσφέρουν μια κάποια απόλαυση μέσα από τις σκηνές μάχης και δράσης που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο κομμάτι της διάρκειάς τους. Δυστυχώς, το Priest αποτυγχάνει παταγωδώς σε αυτό και όποιος την δει, πολύ λίγο μετά τα 87 της λεπτά θα την έχει ήδη ξεχάσει.

Σάββατο 6 Αυγούστου 2011

Μωρά Στη Φωτιά – Cougar Baby-Smoking Rabbit

1985 και τρεις φίλοι από τη Βέροια αποφασίζουν να ενώσουν τις μουσικές δυνάμεις τους και να ηχογραφίσουν κάποια τραγούδια. Αποτέλεσμα αυτών των ηχογραφήσεων είναι το «Μωρά στη φωτιά» που κυκλοφορεί το 1987. Έκτοτε, εξαφανίστηκαν και επανέρχονται στο προσκήνιο 12 χρόνια αργότερα με το «Θεατρίνοι». Στίχοι για πολλούς σκληροπυρηνικούς και με πολιτικοκοινωνικό περιεχόμενο. Τα Μωρά στη Φωτιά ίσως αποτελούν το μοναδικό συγκρότημα που τα τραγούδια του έχουν γίνει γνωστά με 3 μονάχα δίσκους και χωρίς την mediaκή προώθηση που ακολουθούν άλλοι καλλιτέχνες. Φέτος κυκλοφόρησαν το τέταρτο άλμπουμ τους, με τίτλο «Cougar baby-Smoking rabbit».
Ο δίσκος κυμαίνεται στο ίδιο ύφος του γκρουπ, που κρατάει εδώ και χρόνια, αν και το άνοιγμα με το «Μοιραίο Καραβάνι» δεν σε παραπέμπει στα «Μωρά» που έχουμε συνηθίσει να ακούμε. Συναντούμε πνευστά που ποτέ δεν υπήρχαν στα προηγούμενα άλμπουμ, ωστόσο τα ηλεκτρικά και δυνατά σημεία επικρατούν και έτσι, δεν «ξενερώνει» ένας φανατικός ακροατής του συγκροτημάτος. «Το τελευταίο SOS» ξεχωρίζει για το κιθαριστικό του μέρος, ενώ στη «Χλωμή Φωτιά» ο Στέλιος Σαλβαδόρ Παπαϊωάννου με τα φωνητικά του σε κάνει να επιστρέφεις σε παλιές εποχές («Μανιφέστο», «Βαβυλωνία»). Στη συνέχεια, έρχεται η μπαλάντα με τον ομώνυμο τίτλο, μια πολύ όμορφη στιγμή του άλμπουμ. Τα πνευστά θα τα συνατήσουμε και στη συνέχεια, στα «Βρώμικα Λεφτά».
Αν τον συγκεκριμένο δίσκο, τον κυκλοφορούσε συγκρότημα με όνομα πλην του «Μωρά στη Φωτιά», θα μιλάγαμε για έναν ανέλπιστα όμορφο δίσκο. Ωστόσο, αν περιμένεις κάτι απο το γκρουπ που ονομάζεται «Μωρά στη Φωτιά», αυτα τα 8 τραγούδια δεν είναι και το καλύτερο αποτέλεσμα. Δεν ξέρω αν πέρασε η εποχή των «Μωρών». Γνωρίζω, όμως, ότι πάντα θα ακούω τα καταπληκτικά τους τραγούδια από τη χρυσή εποχή τους.

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011

Another Year - Μια Χρονιά Ακόμη

Ο Mike Leigh παρουσιάζει το ρεαλιστικό κοινωνικό δράμα με τίτλο “Another Year”. Έχοντας δει τις προηγούμενες αριστουργηματικές δουλειές του (“Naked”, “Vera Drake”, “Secrets & Lies”) δεν μπορώ παρά να δω την καινούρια του ταινία αμέσως. Ο Βρετανός σκηνοθέτης είναι ο καταλληλότερος να μας προσφέρει ωμή την πραγματικότητα που βιώνουμε, την κατάθλιψη και πως η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα.
Η Gerri και ο Tom, ψυχολόγος και γεωλόγος αντίστοιχα, είναι παντρεμένοι πολλά χρόνια, έχοντας εναν γιο 30 ετών και ζουν μια ήρεμη και πολύ όμορφη ζωή. Την άνοιξη δέχονται τακτικές επισκέψεις απο μια συνάδελφο της Gerri, την Mary, η οποία πίνει πολύ με αποτέλεσμα να μαθαει, ενώ παραπονιέται για την ζωή της, επειδή είναι μόνη της. Το καλοκαίρι τους επισκέπτεται ένας παιδικός φίλος του Tom, ο Joe, ο οποίος και αυτός παραπονιέται στο ζευγάρι για την ζωή που βιώνει και τη μοναξιά, που δεν την αντέχει. Το ηλικιωμένο ζευγάρι είναι το επίκεντρο του «πολέμου» που κάνουν η Mary και ο Joe στη ζωή τους, όπου δεν τους εχει φερθεί καλά.
Η Mary φτάνοντας τα 45 και ανύπαντρη, μες στην απελπισία της προσπαθεί να πλησιάσει τον γιο του ζευγαριού. Ωστόσο, ο τριαντάχρονος κάνει την έκπληξη στους γονείς του, φέρνοντας στο σπίτι την κοπέλα του. Η ψυχολογία της Mary καταρρέει κι άλλο, βλέποντας τη ζωή της να γίνεται περισσότερο μαύρη, μην έχοντας κάποιον άνθρωπο στο πλάϊ της και φοβώντας πως θα ολόκληρη η ζωή της θα χαρακτηρίζεται απο μοναξιά.
Ένας Mike Leigh μας προσφέρει απλόχερα την λιτή αλλά τρομερή σκηνοθεσία του. Οι χαρακτήρες βιώνουν καταστάσεις της καθημερινότητας που λίγο-πολύ όλοι μας έχουμε ζησει,με μια Lesley Manville να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας για την απελπισμένη και μοναχική γυναίκα. Το “Another Year” μας δείχνει πώς να αντιμετωπίζουμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις αλλά και πώς να απολαμβάνουμε τη ζωή. Πολύ δυνατή ταινία, η οποία σε παγώνει και σε γεμίζει με μελαγχολικές σκέψεις, και «απολαυστική» για όσους προτιμούν τα σκληρά και ωμά κοινωνικά δράματα.

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Transistor – Things You Miss When You Blink

Στην Αθήνα του 2004 η Μαρία Κουρμούλη (φωνή) και η Νίκη Καραγεώργου (πλήκτρα-φωνή) συναντούν τον Στέλιο Σαυρανάκη (κιθάρα) και τα δύο μέλη των Tsopana Rave, τους Δημήτρη Καλαντζή (ντραμς) και Duru (μπάσο). Έτσι, γεννιέται ένα εναλλακτικό ροκ συγκρότημα, οι Transistor. Πέρασαν τέσσερα χρόνια για κυκλοφορήσουν ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ. Ως γνωστόν, όμως, το καλό αργεί να γίνει και στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει ότι άξιζε ο χρόνος.
Το “Things You Miss When You Blink” κατάφερε να κάνει αυτό που κάνουν λίγοι δίσκοι. Να είναι πολύ καλά δεμένος από την αρχή μέχρι το τέλος,να μην είναι βαρετός και να θέλεις να τον ακούσεις και να τον ξανακούσεις. “Living” για ξεκίνημα και δεν γινόταν καλύτερη αρχή,μιας και το συγκεκριμένο κομμάτι,το οποίο υπάρχει απο το 2004, το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι ειναι φανταστικό και τραγούδι για κόλλημα. Συνέχεια με μια πολύ όμορφη διασκευή του “Big Love” των Fleetwood Mac και το εξαιρετικό “Follow Me” με την παρουσία σαξόφωνου.
Δυνατές στιγμές του άλμπουμ αποτελούν τα “Epsilon” και “Gone”, με τα καταπληκτικά φωνητικά της Μαρίας Κουρμούλη. Προς το κλείσιμο του δίσκου συναντούμε τη συνεργασία του γκρουπ με τον Craig Walker των Archive στο “Lover (Name It What You Will).
Το “Things You Miss When You Blink” μπορεί να αποτελέσει ένα από τους καλύτερους αγγλόφωνους δίσκους της εγχώριας μουσικής σκηνής. Μακάρι να ήρθε ο καιρός για την αληθινή άνθιση της ξενόγλωσσης μουσικής από συγκροτημάτα που γνωρίζουν τι ψάχνουν και τι θέλουν να βγάλουν μουσικά. Αναμένουμε με ανυπομονεσία το επόμενο βήμα των Transistor,για το οποίο θα μπορούμε να μιλάμε για ένα μουσικό αριστούργημα.

Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011

Kaiser Chiefs – The Future Is Medieval

Βρίσκονται στην κορυφή με το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Η συνέχεια καλύτερη με την εξίσου καλή δεύτερη δισκογραφική δουλειά τους. Ο τρίτος δίσκος αδιάφορος. Ο τέταρτος απλώς απογοήτευση. Όποια ελπίδα είχες για τα νέα τραγούδια των Kaiser Chiefs, εξανεμίζεται στη στιγμή με την πρώτη ακρόαση. Περιμένεις κάτι καλό από το γκρουπ του Leeds αλλά αυτό το καλό δεν έρχεται ποτέ στα αυτιά. Χωρίς κανένα promotion οι Βρετανοί κυκλοφορούν από την επίσημη ιστοσελίδα τους το καινούριο άλμπουμτους, με τίτλο “The Future Is Medieval”.
“Little Shocks” για ξεκίνημα, όπου αποτελεί και το πρώτο single του δίσκου. Πιασάρικο τραγούδι αλλά μέχρι εκεί. Αν δεν έχεις υπομονή μπορεί να μην ολοκληρώσεις καν την ακρόαση. Τραγούδια που δεν είναι για Kaiser Chiefs. Ωστόσο, στη συνέχεια συναντάς το “Out of Focus” και εκεί που σε ενθαρρύνει το κομμάτι, ξαναπέφτεις στην αφάνεια των επόμενων τραγουδιών.
Μέχρι που «τρακάρεις» το “Child of the Jago”, ένα όμορφο κομμάτι που αρχίζει να παίζει και στο ραδιόφωνο. Ο δίσκος κλείνει με την ακουστική μπαλάντα “If you will have me”με φωνητικά του ντραμίστα του γκρουπ Wilson, στην οποία συναντούμε και το βιολί για πρώτη φορά από το βρετανικό συγκρότημα.
Δύσκολο να κρατηθείς στην κορυφή, δηλαδή εκεί που βρισκόσουν με τα “Employment” και “Yours Truly, Angry Mob”. Μπορεί να μην είμαι φανατικός οπαδός των Kaiser Chiefs αλλά αυτό που ήθελα να ακούσω απο τον συγκεκριμένο δίσκο, δεν το άκουσα ποτέ. Μακάρι να μπορέσει η παρέα του Wilson (αποτελεί την κινητήριο δύναμη του συγκροτήματος) να επανέλθει στην όμορφη βρετανική ροκ που μας είχε συνηθίσει.

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Tae Guk Gi: The Brotherhood of War

Ο Jin-tae Lee έχει παρατήσει το σχολείο και γυαλίζει παπούτσια για να βγάζει τα έξοδα των σπουδών του μικρότερου αδερφού του, Jin-seok. Η αρραβωνιαστικιά του, Young-shin, δουλεύει με την μητέρα του στο οικογενειακό εστιατόριο. Ξαφνικά όμως, η Βόρεια Κορέα εισβάλει στην Νότιο Κορέα και ο στρατός παίρνει τον Jin-seok για να προστατέψει την πατρίδα του απέναντι στους Κομμουνιστές. Ο Jin-tae Lee θα τον ακολουθήσει για να τον βοηθήσει να επιβιώσει στην μακαβριότητα του πολέμου και να επιστρέψει πίσω σπίτι για να συνεχίσει τις σπουδές του.
Η ταινία ξεκινάει στο παρόν και μετά περνάει στο παρελθόν και στον πόλεμο, οπότε σε μεγάλο βαθμό ο θεατής ξέρει πως θα καταλήξει η ιστορία της ταινίας και οι χαρακτήρες της. Ο Je-gyu Kang, υπεύθυνος για το σενάριο και την σκηνοθεσία της ταινίας, επιλέγει να αφήσει το δράμα σε δεύτερη μοίρα και εστιάζει στην φρίκη του πολέμου και στα τραγικά πράγματα που γίνονται από κάθε πλευρά για να βγει αυτή νικητής, με τελικό χαμένο πάντα τον κόσμο. Το Tae Guk Gi έχει παρομοιαστεί από πολλούς με το Saving Private Ryan αλλά για τον πόλεμο στην Κορέα, γιατί προσφέρει τρομερές σκηνές μάχης που δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα τις Αμερικάνικες παραγωγές, παρότι το budget της ταινίας είναι σχετικά μικρό για το είδος. Η διαφορά με τις χολιγουντιανές παραγωγές όμως είναι στο θέμα της βίας, καθώς σε όλη την διάρκεια της ταινίας υπάρχουν πολύ σκληρές και ιδιαίτερα αληθοφανείς σκηνές που ενδεχομένως να είχαν λογοκριθεί σε άλλες αντίστοιχες παραγωγές.
Το The Brotherhood of War δείχνει μια ιστορία πολέμου που δεν έχουμε ξαναδεί πολλές φορές. Με καλή σκηνοθεσία και σωστές επιλογές ηθοποιών καταφέρνει να μην κουράσει παρά τα 144 λεπτά διάρκειάς της και να διατηρήσει την δράση αμείωτη. Μια ταινία που δεν πρέπει να χάσει κανένας λάτρης του είδους.

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011

Pans Labyrinth - Ο λαβύρινθος του Πάνα

Η 10χρονη Ofelia πάει μαζί με την μητέρα της, Mercedes, να μείνει στην επαρχεία, όπου ο πατριός της, Capitan Vidal, είναι αξιωματούχος στρατιωτικός της Ισπανίας του Φράνκο. Εκεί η μικρή θα συναντήσει έναν Φαύνο, που θα την οδηγήσει σε ένα παραμύθι με αποστολές, κινδύνους αλλά και ελπίδα, κάτι που στον πραγματικό κόσμο φαινόταν χαμένο.
Ο Μεξικανός Guillermo Del Toro υπογράφει την σκηνοθεσία και το σενάριο αυτού του μοναδικού παραμυθιού για ενήλικες. Δανείζετε στοιχεία από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων για να μπορέσει να δώσει στην 10χρονη Ofelia την διέξοδο που χρειάζεται από την βάναυση πραγματικότητα και χρησιμοποιεί πάμπολλες αλληγορίες για να καυτηριάσει την πραγματικότητα, την φασιστική Ισπανία του Φράνκο. Σιγά σιγά, παράλληλα με τον φανταστικό κόσμο στον οποίο ταξιδεύει η Ofelia, ο Del Toro χτίζει και την πραγματικότητα, δημιουργώντας μίσος για τα άτομα στα οποία προσωποποιείτε ο φασισμός και ανυπομονή για την την κατάληξη αυτών.
Σημαντικό ρόλο στην τρομερή ατμόσφαιρα της ταινίας έχουν και οι ηθοποιοί της. Η Ivana Baquero ως μικρή Ofelia είναι καταπληκτική και στο πρόσωπό της διαγράφετε η αγνότητα ενός παιδιού που όμως έχει μπλεχτεί στην βαναυσότητα του πολέμου. Ο χαρακτήρας όμως του φασίστα στρατιωτικού είναι απίστευτα ζοφερός, με όλη την τρέλα και αλαζονεία που διακατέχει τον Capitan Vidal να αποτυπώνετε τέλεια στην ταινία από τον Sergi López.
Ο Guillermo Del Toro με τον Λαβύρινθο του Πάνα πλάθει έναν δικό του φανταστικό κόσμο για να μιλήσει για πράγματα απολύτως πραγματικά και στο τέλος, σε κάνει να αναρωτιέσαι που τελειώνει το παραμύθι και που ξεκινάει η πραγματικότητα.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More