Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

#Blogoscars 2012 / TOP 10 Σενάριο


Ο Almodovar είναι γνωστός για τα θέματα ταυτότητας και προσωπικότητας που βάζει στις ταινίες του. Στο The Skin I Live In ένα αγόρι πιάνεται αιχμάλωτο από έναν γιατρό ο οποίος θα ξεσπάσει πάνω του για την κατάσταση της κόρης του. Σενάριο με αιχμηρές αναφορές στην αλλαγή φύλου και στην διατήρηση της πραγματικής ταυτότητας του ανθρώπου.
                                               10)    The Skin I Live In
ΟΚ ήταν λίγο άρρωστο
Ο Ένας Χωρισμός είναι μάλλον το καλύτερο φετινό ξενόγλωσσο έργο. Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας, Asghar Farhadi, μέσα από την διαμάχη δύο οικογενειών αναδεικνύει όλη την ζωή και τα προβλήματα της κοινωνίας στο σύγχρονο Ιράν.
                                           9)    A Separation
Ου ψευδομαρτυρήσεις
Γραμμένο από τον σκηνοθέτη Mike Cahill και την πρωταγωνίστρια της ταινίας Brit Marling, το σενάριο του Another Earth συγκινεί ενώ παράλληλα θέτει πολλά υπαρξιακά ερωτήματα. Σίγουρα όσοι είδαν την ταινία αμέσως μετά αναρωτήθηκαν τι θα κάνανε στην αντίστοιχη θέση.
                                                8)    Another Earth
Μήπως ξέρει κάτι παραπάνω?
Ο Jeff Nichols εκτός από σκηνοθέτης είναι και σεναριογράφος στην νέα του ταινία, Take Shelter. Το σενάριο πραγματεύεται την διαρκή αγωνία του καθημερινού ανθρώπου να προστατέψει την οικογένειά του. Ο παραλιρισμός των φυσικών και αφύσικων κινδύνων δίνει αυτό ακριβώς που πρέπει στην ταινία για να γίνει διαμάντι.
                                               7)    Take Shelter
Κι ας με λενε τρελο
Τρείς Ισραηλινοί πράκτορες του πρόσφατου παρελθόντος προσπαθούν να συλλάβουν Ναζί γιατρό υπεύθυνο για τραγικά εγκλήματα. Η κεντρική ιστορία του The Debt κρύβει πάρα πολλά από πίσω, και γι' αυτό υπεύθυνοι είναι οι Matthew Vaughn, Jane Goldman και Peter Straughan.
                                                  6)    The Debt
Krav Maga σου λέει μετά...
Η μεταφορά από τον βωβό στον ομιλούντα κινηματογράφο ήταν μια επανάσταση η οποία κατέστρεψε της καριέρες κάποιων ενώ δημιούργησε αλλονών. Το The Artist πέρα από μια βαθιά ρομαντική και νοσταλγική ταινία, εξιστορεί την φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, όταν η νέα γενιά έρχεται και αφήνει στην άκρη την παλιά. Πίσω από το σενάριο ο Michel Hazanavicius.
                                                          5)   The Artist
Με ένα φιλί ξεκινάνε όλα
Για το The Tree of Life πολλοί λένε πως ουσιαστικά δεν έχει σενάριο. Πολλοί επίσης λέγανε το ίδιο πράγμα πριν από 44 χρόνια για ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία του κινηματογράφου, την Οδύσσεια του Διαστήματος. Ο Terrence Malick δημιούργησε ένα ποίημα με θέμα την ζωή και μέσω έκφρασης τον κινηματογράφο.
   4)   The Tree Of Life
ΜΠΑΜ!
Για να είναι επιτυχημένο ένα κατασκοπικό θρίλερ πρέπει πρωτίστως το σενάριο του να είναι πολύ καλά δεμένο. Οι Bridget O'Connor και Peter Straughan είναι υπεύθυνοι για την μεταφορά του πολύ καλού βιβλίου του John le Carré.
                                         3)    Tinker Tailor Soldier Spy
Μπουφ, Α μπε μπα μπλομ
Στο πολιτικό θρίλερ The Ides Of March υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες και μεγάλο μέρος του παιχνιδιού γίνεται “κάτω από το τραπέζι”. To καλοδουλεμένο σενάριο από τους Grant Heslov, Beau Willimon και George Clooney βοηθάει πολύ τον θεατή να παρακολουθήσει την ροή της ταινίας χωρίς να χαθεί μέσα στις πολιτικές ίντριγκες και στα μαχαιρώματα πίσω από την πλάτη.
                                                  2)   The Ides Of March
Σαμαράς και Παπανδρέου σου λέει μετά
Δύο αδέρφια ταξιδεύουν από τον Καναδά στην Μέση Ανατολή για να εκπληρώσουν την τελευταία επιθυμία της δύστροπης μητέρας τους. Στο ταξίδι τους αυτό θα μάθουν την πραγματική ιστορία της ζωής της μητέρας τους και θα ανακαλύψουν πράγματα που δεν θα φανταζόντουσαν ποτέ. Βασισμένο σε θεατρικό έργο, το σενάριο του Incendies είναι γραμμένο από τον σκηνοθέτη της, Denis Villeneuve.
                                                   1)    Incendies
Και μετά λέγανε για τον Φώσκολο...

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

#Blogoscars 2012 / TOP 10 B' Γυναικείος ρόλος


Το Bridesmaids είναι κατά πολλούς το αντρικό Hangover, αλλά με πολύ μικρότερη επιτυχία. Η Melissa McCarthy έδωσε το καλύτερο κωμικό στοιχείο στην ταινία και ξεχώρισε άνετα από την υπόλοιπη γυναικοπαρέα.
                                  10)    Melissa McCarthy – Bridesmaids
Βάλτε την στο Hangover III αμέσως
Η Hanna δεν είναι μια καλή ταινία. Ο χαρακτήρας ειδικά της Marissa, της κακιάς της ιστορίας, αν και σημαντικός είναι ιδιαίτερα κακογραμμένος. Παρόλαυτα, η Cate Blanchett κάνει ότι καλύτερο μπορεί, για να δώσει λίγη αξία στην ταινία.
                                             9)     Cate Blanchett  – Hanna
Πολύ τρέξιμο για ένα bionic παιδάκι
Η καριέρα της Cecile De France ακολουθεί μια ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια. Φέτος την απολαύσαμε στο γαλλικό The Kid with a Bike, όπου υποδύεται μια στοργική γυναίκα που θέλει όσο τίποτε άλλο να βοηθήσει ένα παιδί.
                          8)    Cecile De France – The Kid With a Bike
Τι μπορεί να σου τύχει όταν περιμένεις στο γιατρό....
Άλλη μια ηθοποιός που η καριέρα της εκτοξεύτηκε τα τελευταία χρόνια είναι η Carey Mulligan. Σε μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, το Drive, η Mulligan είναι η Irene, η κοπέλα που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της και θα ήθελε και αυτή λίγη χαρά.
                                                  7)    Carey Mulligan  – Drive
Γιατί είναι πολύ cool οι συζητήσεις να μην έχουν λόγια
Το πιο hot όνομα φέτος αδιαμφισβήτητα είναι η Jessica Chastain. Οι έξι ταινίες στης οποίες συμμετέχει άλλωστε το αποδεικνύουν. Ο ρόλος της στο The Help αναγνωρίστηκε και από την Ακαδημία και έτσι βρέθηκε προτεινόμενη για Oscar.
                                        6)    Jessica Chastain – The Help
Υπερκόπωση is on the way
H Sareh Bayat στο A Separation υποδύεται την Razieh, μια βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα που την μαστίζουν τα δικά της οικογενειακά προβλήματα. Στο πρόσωπο της Sareh εμφανίζεται συνέχεια η εσωτερική μάχη που μαστίζει την Razieh για τις αποφάσεις της.
                                            5)    Sareh Bayat – A Separation
Τα βρώμικα λεφτά θα μας στείλουν στην κόλαση
Στο The Help οι δεύτεροι ρόλοι ήταν πολλοί και εξαιρετικά επιτυχημένοι. Μετά την Chastain, άλλη μια ηθοποιός που ξεχώρισε ήταν η Octavia Spencer, στον ρόλο μιας υπηρέτριας, που το μεγάλο στόμα της την έχει αφήσει πολλές φορές χωρίς δουλειά.
                                       4)    Octavia Spencer – The Help
Μπλά - Μπλά - Μπλά - Μπλά - Μπλά
Το Γάλα είναι πιθανόν η καλύτερη ελληνική ταινία της χρονιάς. Μέσα στο δυνατό της cast είναι και η Ιωάννα Τσιριγκούλη, στον ρόλο της πολύ ταλαιπωρημένης μάνας που έχει έρθει από το εξωτερικό και τα πολλά προβλήματα την έχουν κάνει λυγίσει.
                                      3)    Ιωάννα Τσιριγκούλη – To Γαλα
Το μητρικό το γάλα...
Στο τεράστιο cast του Contagion, μία γυναίκα ξεχωρίζει μόνο σε σημείο να πρέπει να θεωρείτε πρωταγωνίστρια. Η Kate Winslet στον ρόλο της επιστήμονος Erin Mears είναι καταπληκτική, με την αγωνία και την μάχη με τον χρόνο να διαγράφεται πάνω στο πρόσωπο της πανέμορφης ηθοποιού.
                                             2)    Kate Winslet  – Contagion
Όταν οι άλλοι τρέχουν μακριά...
Η Bérénice Bejo κερδίζει άνετα στην κούρσα για τον δεύτερο γυναικείο ρόλο με την συμμετοχή της στην πιο πολυσυζητημένη ταινία της χρονιάς, το The Artist. Ο χαρακτήρας της, Peppy Miller, είναι μια πολύ όμορφη κοπέλα που κερδίζει γρήγορα την αναγνώριση στην αρχή του ομιλούντος κινηματογράφου. Το πρόσωπο της Bérénice Bejo είναι ιδιαίτερα εκφραστικό, ακριβώς όπως πρέπει για αυτήν την ταινία.
                                       1)     Bérénice Bejo – The Artist
Ευτυχώς βγήκε το μικρόφωνο!

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012

#Blogoscars 2012 / TOP 10 B' Αντρικός ρόλος

Ο Seth Rogen έχει ένα χιούμορ αρκετά ιδιαίτερο που τον χαρακτηρίζει στις ταινίες που γυρίζει. Στο 50/50 ο χαρακτήρας του Kyle μέχρι τη μέση της ταινίας θα σε φτάσει μέχρι και να τον αντιπαθήσεις σε σημεία, αλλά καταφέρνει να τα γυρίσει όλα ανάποδα και να δείξει πως κρύβει κάτι παραπάνω. Έκπληξη ο Rogen καθώς δε περίμενα από αυτόν τέτοιο ρόλο.

                                                  10)    Seth Rogen – 50/50
Κι Όμως διαβάζω και βιβλία
Το Fright Night είναι μια μέτρια προς καλή ταινία, η οποία κερδίζει πολλούς πόντους από τον David Tennant, στον ρόλο του κυνηγού βρικολάκων Peter Vincent. Ο Tennant φέρνει το κωμικό στοιχείο στην ταινία και ο ίδιος βγάζει λίγο από το τρομερό του ταλέντο που μας είχε δείξει ως τηλεοπτικός Doctor Who.

                                          9)    David Tennant – Fright Night
Μετά τους Dalek πως πας στα vampyre?
O Kiefer Sutherland έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του ως τηλεοπτικός Jack Bauer στην γνωστή σειρά 24. Μετά το τέλος της τεράστιας αυτής σειράς, ο Kiefer επιστρέφει ως John στο Melancholia, ο άντρας που εκφράζει την φωνή της επιστήμης που τελικά αποτυγχάνει, στον καλύτερο ίσως ρόλο του σε ταινία του Hollywood.

                                    8)    Kiefer Sutherland – Melancholia
Άκου την γυναίκα σου και την αδερφή της....
Στο We Need To Talk About Kevin η ερμηνεία της Tilda Swinton αφήνει άφωνο τον θεατή. Δίπλα της όμως, υπάρχει και το νεαρός Ezra Miller, ο οποίος ως νεαρός Kevin μοιάζει πραγματικά βγαλμένος από τα βάθη της κόλασης. Το βλέμμα του είναι τουλάχιστον σατανικό και φαίνεται πως είχε δουλέψει πολύ πάνω στον ρόλο του.

                 7)   Ezra Miller – We Need To Talk About Kevin
Hellboy...
Ο Jonah Hill είναι γνωστός για ένα συγκεκριμένο είδος κωμωδίας. Στο Moneyball, για πρώτη φορά ο χαρακτήρας του είναι πιο δραματικός. Πρόκειται για έναν genius με τα μαθηματικά που βοηθάει τον Brad Pitt να φτάσει στην κορυφή του baseball. Το άλμα από την κωμωδία στο δράμα δεν το καταφέρνουν πολλοί τόσο επιτυχημένα και τόσο γρήγορα, όσο το έκανε ο Jonah Hill.

                                                 6)   Jonah Hill – Moneyball
Γρήγορα στον Παναθηναικό!
Στο Margin Call, ο John Tuld είναι ένας αδίστακτος CEO μιας μεγάλης επενδυτικής τράπεζας, ο οποίος δεν διστάζει να φέρει την καταστροφή, ώστε να γλιτώσει αυτός. Ο Jeremy Irons αποτυπώνει στο πρόσωπό του ακριβώς αυτό που φανταζόμαστε όλοι μας όταν ακούμε για μεγάλους τραπεζίτες.

                                         5)    Jeremy Irons – Margin Call
Μνημόνιο Part 0
Το cast του Contagion περιλαμβάνει μια πλειάδα μεγάλων ονομάτων. Ο μόνος (αντρικός) ρόλος όμως που ξεχώρισε ήταν αυτός του Jude Law, ως ο ιντερνετικός δημοσιογράφος Alan, που προσπαθεί να διαδόσει την πραγματική αλήθεια για τον ιό που έχει εξαπλωθεί στην Γη.

                                            4)    Jude Law – Contagion
Ε ρε δυσφήμηση των blogers
Στο Warrior, ο χαρακτήρας του Paddy Conlon, ενός μέθυσου πατέρα που έχει κάνει τα παιδιά του να τον μισούν, θα κάνει το κοινό να αναρωτηθεί αν του αξίζει η λύπηση και η συγχώρεση. Στον ρόλο αυτόν ο μεγάλος Nick Nolte είναι καταπληκτικός, σε σημείο που κερδίζει στο τέλος την συμπόνια του κοινού.

                                                3)    Nick Nolte – Warrior
Moby Dick ξανά και ξανά και ξανά
Πολλοί πιστεύουν ότι φέτος η Ακαδημία του “έκλεψε” την άξια υποψηφιότητα του για τον ρόλο του στο Drive. Ο Albert Brooks, στον ρόλο του γκάνγκστερ Bernie Rose, είναι τρομερός, και μη πρόταση του για Oscar μένει ακατανόητη.

                                                2)    Albert Brooks – Drive
Gangster made in 20th century
Ο Philip Seymour Hoffman είναι απίστευτα δυνατός στον ρόλο του Paul Zara, δεξί χέρι του κυβερνήτη στο πολιτικό θρίλερ The Ides of March. Ο Hoffman μοιάζει κυριολεκτικά έτοιμος να κάνει τα πάντα για την εκστρατεία, παίζοντας συνέχεια τα πολιτικά παιχνίδια που απαιτεί η νίκη.

             1)    Philip Seymour Hoffman – The Ides of March
Τάξε του ότι θέλει, αρκεί να κερδίσουμε

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012

The Airborne Toxic Event – All at Once

Πρωτοπαρουσιάστηκαν στα μέσα του 2008 με τον ντεμπούτο τους δίσκο, που έφερε τον ομώνυμο τίτλο του συγκροτήματος. Πρόκειται για πέντε άτομα – το ένα από τα μέλη είναι γυναίκα - που συνυπάρχουν μουσικά από το 2006 και μετά και που τον Απρίλιο του 2011 κυκλοφόρησαν την δεύτερη δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο “All at Once”. Ο λόγος για τους The Airborne Toxic Event που με σταθερά βήματα καταφέρνουν σταδιακά να εντυπωσιάζουν με τα τραγούδια τους.
Alternative ροκ από την μπάντα από το Los Angeles και διόλου άσχημο. Μόνο από προχειρότητα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το άλμπουμ, καθώς από την ηλεκτρική κιθάρα μέχρι και τα πλήκτρα, αλλά και το βιολί που συναντούμε κάποιες φορές, διαπιστώνουμε όμορφες, δουλεμένες μελωδίες. Θα βρεις τραγούδια που θα ενθουσιαστείς αμέσως και θα τα ξαναβάλεις να τα ακούσεις, θα βρεις τραγούδια απλώς αδιάφορα. Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται τα “Changing”, με τον ξεσηκωτικό ρυθμό του, και “Numb”. Με τα συγκεκριμένα κομμάτια ανοίγει υπέροχα ο δίσκος, ωστόσο η συνέχεια δεν είναι καλή, με τα επόμενα τραγούδια να δημιουργούν μια μεγάλη κοιλιά. Βέβαια, ο δίσκος δεν αποτελεί το άλλο άκρο, αφού ακούγεται ευχάριστα από την αρχή μέχρι το τέλος του. Και ειδικά προς το τέλος θα πέσουμε πάνω στο “All I Ever Wanted”, ένα γρήγορο τέμπο με την συμβολή του βιολιού, όπου γίνεται ακόμη πιο «ελκυστικό».
Γενικά το “All at Once” είναι ένας άρτιος δίσκος με όμορφα κιθαριστικά ριφάκια και συμπαθητικές μελωδίες. Μέχρι εκεί, όμως, μια και οι The Airborne Toxic Event φαίνεται να έχουν δρόμο πολύ, αν θέλουν να ξεφύγουν από τον συνηθισμένο δρόμο αυτού του alternative ροκ. Μάλλον έχουμε μπουχτίσει από alternative – indie rock μπάντες.

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Take Shelter

Ο Curtis ζει μαζί με την γυναίκα του και την κόρη του μια ήσυχη, φτωχική αλλά ωραία ζωή. Η κόρη του είναι έχει πρόβλημα με την ακοή της, αλλά ο ίδιος και η γυναίκα του κάνουν ότι μπορούν για να την βοηθήσουν, ενώ έχουν κανονίσει και μια εγχείρηση που θα την βοηθήσει. Όλα στη ζωή του Curtis φαίνονται καλά, μέχρι που κάποια στιγμή θα αρχίσει να έχει κάποιους περίεργους εφιάλτες για μια επικείμενη καταστροφή. Τα πάντα δείχνουν πως εμφανίζει τα πρώτα στάδια της σχιζοφρένειας από την οποία πάσχει και η μητέρα του, αλλά ο ίδιος παθιάζετε με την προσπάθεια του να χτίσει ένα καταφύγιο για να σώσει την οικογένειά του.
Ο Jeff Nichols επιστρέφει μετά το ντεμπούτο του, Shotgun Stories, και σκηνοθετεί μια ταινία που “παίζει” ανάμεσα στο δράμα και στο ψυχολογικό θρίλερ. Η κεντρική ιστορία του έργου υποδηλώνει την προσπάθεια του καθενός να προστατέψει την οικογένεια του στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, με όλα τα προβλήματα που μπορούν να εμφανιστούν. Ο Nichols είναι υπεύθυνος και για το σενάριο της ταινίας, το οποίο είναι γεμάτο με αλληγορίες και μηνύματα. Η σκηνοθεσία του είναι μαγευτική, και σε αυτό τον βοηθάει πολύ η φανταστική φωτογραφία της περιοχής που γυρίστηκε, καθώς και η τρομερή μουσική που δένει τέλεια με την εικόνα και αναδεικνύει την ψυχεδέλεια των καταστάσεων.
Στον ρόλο του Curtis, ο Michael Shannon δίνει την καλύτερη ερμηνεία της ζωής του και καθηλώνει των θεατή με την εκφραστικότητα του. Η αμφιβολία για τα όνειρα του, η εμμονή για την προστασία της οικογένειας του και η θλίψη στην σκέψη πως τελικά μπορεί να μην τα καταφέρει, αποτυπώνονται πάνω στο πρόσωπό του συγκλονίζουν. Στο πλευρό του βλέπουμε στον ρόλο της γυναίκας του την πολύ καλή Jessica Chastain, η οποία δίνει άλλη μια πολύ καλή ερμηνεία μέσα στη χρονιά μετά από τα The Help και The Tree of Life.
Το Take Shelter είναι μια ταινία που θα αγαπηθεί φανατικά από τους λάτρεις του indie κινηματογράφου. Ίσως η διάρκειά της να ξενίσει μερικούς, αλλά η ταινία δεν παρουσιάζει πουθενά κοιλιά. Πρόκειται για ένα διαμάντι της χρονιάς που πέρασε, το οποίο τιμήθηκε με διάφορα βραβεία από τα φεστιβάλ που προβλήθηκε, ανάμεσα των οποίων είναι οι Κάννες και το φεστιβάλ του Sundance.

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

She & Him - Volume Two

Φρέσκια country – folk μουσική με πινελιές από indie pop έρχονται από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα από το Portland των δυτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Zooey Deschanel και Matthew Ward αποτελούν το ντουέτο με το όνομα “She & Him”. Η συνεργασία τους ξεκίνησε στα γυρίσματα της ταινίας “The Go-Getter”, όπου η Deschanel πρωταγωνιστούσε ενώ ο Ward είχε αναλάβει το soundtrack. To 2008 κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ με τίτλο “Volume One”, ενθουσιάζοντας κριτικούς και κόσμο. Από τον τίτλο του πρώτου δίσκου, είχαν ήδη προετοιμάσει τους ακροατές τους πως το μουσικό ταξίδι δεν θα τέλειωνε στο πρώτο άλμπουμ, αλλά θα είχε και συνέχεια η οποία ήρθε 2,5 χρόνια αργότερα.
Έτσι, φτάνουμε στην δεύτερη δισκογραφική δουλειά της αμερικανικης μπάντας με, τον αναμενόμενο από τον πρώτο δίσκο, τίτλο “Volume Two”. Το “Thieves”, που αποτελεί και single, μας ανοίγει το δρόμο για τα συνολικά 13 κομμάτια που απαρτίζουν το άλμπουμ. Ομολογουμένως, όμορφο ξεκίνημα με την συνέχεια να προβλέπεται ακόμη ομορφότερη. “In The Sun” και η διάθεση αρχίζει να αενβαίνει. Αυτές οι μελωδίες του κάτι σαν country (ή καλύτερα του alternative country όπως πλέον το ονομάζουν και αυτό το είδος της μουσικής) που μπλέκουν με την κιθάρα και τα κρουστά, γίνεται ένα μείγμα μεταξύ indie – country όπου είναι αρκετά ανεβαστικό. Καθώς προχωρούμε συναντάμε το «γλυκό» “Me and You” και το πιασάρικο “Lingering Still” με την κιθάρα να θυμίζει ολίγον τι Bob Dylan από κάποια στιγμή και μετά.
Η Zooey πέρα από την υποκριτική φαίνεται να τα καταφέρνει πολύ καλά και στον χώρο της μουσικής. Τα φωνητικά της είναι καταπληκτικά και στολίζουν τα τραγούδια με έναν γλυκό και απαλό τρόπο. Το “Volume Two” ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους She & Him οι οποίοι μάλλον γνωρίζουν τον δρόμο για τον επόμενο φανταστικό τους δίσκο. Να σημειωθεί πως φέτος λίγο πριν τα Χριστούγεννα το ντουέτο κυκλοφόρησε μια δισκογραφική δουλειά γεμάτη από κομμάτια αφιερωμένα στις γιορτές. Μπορεί να πέρασαν αλλά αξίζει η ακρόαση του άλμπουμ.

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

A Separation

Για μια ακόμη φορά ο ιρανικός κινηματογράφος επιδεικνύει το πόσο μεγάλος μπορεί να είναι, ώστε να κατακτήσει την παγκόσμια κινηματογραφική μάζα. Τρανή απόδειξη φέτος αποτελεί το «Ένας Χωρισμός» που δικαίως έλαβε διθυραμβικές κριτικές και βραβεία σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ. Οι Nader (Peyman Moaadi) και Simin (Leila Hatami) μετά από δεκατέσσερα χρόνια γάμου, αποφασίζουν να ζήσουν σε διάσταση. Η γυναίκα θέλει να φύγει στο εξωτερικό, ενώ ο σύζυγός της δεν μπορεί, καθώς έχει τον ανήμπορο πατέρα του και δεν μπορεί να τον αφήσει. Το ζευγάρι, επίσης, έχει και μια κόρη, την Termeh (Sarina Farhadi), η οποία παίρνει την απόφαση να μην ακολουθήσει τη μητέρα της και να μείνει με τον πατέρα της και τον παππού της.
Ο Nader, λόγω της καθημερινής του δουλειάς και μή έχοντας κάποιον γνωστό ή συγγενή για να κρατήσει τον πατέρα του, προσλαμβάνει την Razieh (Sareh Bayat) για να φροντίζει τον «χτυπημένο» από το Αλτσχάϊμερ ηλικιωμένο. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα με τη συγκεκριμένη γυναίκα. Την προσλαμβάνει χωρίς να γνωρίζει – ή υποτίθεται ότι δε γνωρίζει - ότι η ίδια δεν έχει ζητήσει άδεια από τον σύζυγό της και πως είναι έγκυος. Τότε αρχίζει ο εφιάλτης για τον Nader, ο οποίος βρίσκεται μπλεγμένος σε μια υπόθεση γεμάτη ψέμματα και μυστικά. Εκτός της μάχης που δίνει για να βρει μια ισορροπία μεταξύ του ίδιου και της γυναίκας του, τώρα είναι υποχρεωμένος να δώσει μάχη για την ίδια του την ελευθερία.
 Ο Asghar Farhadi έχτισε ένα χρυσό όνομα για τον ιρανικό κινηματογράφο πριν δύο χρόνια με το καταπληκτικό «Τί απέγινε η Elli». Φέτος έρχεται για να τον απογειώσει με το συγκεκριμένο φιλμ. Χωρίς πολλές ανούσιες στιγμές, με την πραγματική πλευρά της ζωής και τα αληθινά συναισθήματα, το «Ένας Χωρισμός» αποτελεί μια από τις ομορφότερες ταινίες της χρονιάς.

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

The Pierces – You and I

Δύο αδερφές γεννημένες στην Αλαμπάμα, από την οικογένεια Pierce, εδώ και 12 χρόνια συμπορεύονται μουσικά, αποτελώντας το ντουέτο με όνομα – ποιό άλλο εκτός του επιθέτου τους – The Pierces. Όμορφη pop-rock μουσική με λίγα στοιχεία από folk και γλυκοί στίχοι απαρτίζουν την μέχρι στιγμής δισκογραφία του γυναικείου γκρουπ. Έχοντας κυκλοφορήσει 3 άλμπουμ, ίσως έρχεται η στιγμή να ακουστεί από περισσότερο κόσμο η μουσική τους, ιδιαίτερα τώρα με την κυκλοφορία του τέταρτου δίσκου τους, ο οποίος αποτελεί και τον πιο εμπορικό από τους προηγούμενους (χωρίς αυτό να τον κάνει ταυτόχρονα και άσχημο).
Το “You & I”, λοιπόν, κυκλοφορεί στα μέσα του 2011 και εκπλήσσει ευχάριστα, καθώς τα 11 τραγούδια του είναι αρκετά δεμένα μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα εξαιρετικό σύνολο. Το ξεκίνημα φοβερό με το πανέμορφο “You’ll Be Mine” που θα το συναντήσετε που και που και στο ραδιόφωνο. Είναι από εκείνα τα κομμάτια που με την πρώτη σου μένει η μελωδία και θες επί τόπου να το ξανακούσεις. Το ίδιο θα συμβεί όταν, στην συνέχεια του άλμπουμ, πέσεις πάνω στο “Glorious”, όπου αποτελεί και single μαζί με το προηγούμενο. Ωστόσο, η συνταγή, ίσως, της επιτυχίας του συγκεκριμένου δίσκου έγκειται στο γεγονός πως αυτά τα δύο κομμάτια δεν «καταστρέφουν» τα υπόλοιπα. Γενικά, το άλμπουμ κυμαίνεται σε ένα ψιλο-γρήγορο όμορφο τέμπο με διαλείμματα τις δύο μπαλάντες, “The Good Samaritan” και “I Put Your Records On”, οι οποίες είναι «απαραίτητες» για πιθανή κούραση του συνεχούς ρυθμού.
40 λεπτά μόλις η συνολική διάρκεια του άλμπουμ και σε καταφέρνει να κολλήσεις. Το “You & I” των Allison Margaret Pierce και Catherine Eleanor Pierce συγκεκριμένα, αποτελεί έναν εξαιρετικό δίσκο, όπου, μάλιστα, αποδεικνύει πώς δύο αδέρφια μπορούν να τα καταφέρουν μαζί στην δισκογραφία (βλέπε τους αδερφούς Gallagher των Oasis).

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More