Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

John Frusciante – Letur Lefr

Αποτελεί έναν από τους πιο αγαπητούς μουσικούς και συγκεκριμένα κιθαρίστες της σύγχρονης μουσικής σκηνής. Οι εκατομμύρια φαν που έχει, δεν αποτελούν «δημιούργημα» της προσωπικής του δισκογραφίας, μιας και το συγκρότημα στο οποίο έπαιζε ακούει στο όνομα Red Hot Chili Peppers (I’m With You) και φυσικά δεν γίνεται να μην αποκτήσεις οπαδούς όταν ανήκεις σε μια τέτοια μπάντα. Ο λόγος για τον πρώην κιθαρίστα του γκρουπ από την Καλιφόρνια, John Frusciante, ο οποίος φέτος κλείνει 18 ολόκληρα χρόνια στην δισκογραφία με προσωπικούς δίσκους. Το πρώτο πόνημα κυκλοφόρησε το 1994 και έκτοτε έχει ηχογραφήσει 10 άλμπουμ και 3 ΕΡ, με το 11ο άλμπουμ να έχει ήδη ολοκληρωθεί και αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο. Πριν λίγες μέρες βγήκε το τέταρτο ΕΡ του καλλιτέχνη με τον τίτλο “Letur Lefr” και περιλαμβάνει 5 τραγούδια.
Πρώτα σκαλώνεις με το εξώφυλλο του ΕΡ όπου τραβούν την προσοχή σου τα χρώματα και γενικά το όλο artwork που έχει γίνει από τον 42χρονο μουσικό. Στη συνέχεια, και αφού ακούς τις πρώτες μελωδίες των καινούριων κομματιών σκαλώνεις με τους ήχους του Frusciante. Σίγουρα θέλει να αλλάξει ρότα και να δημιουργήσει κάτι το διαφορετικό από μουσικής άποψης, ωστόσο δεν παύει να είναι κάπως παράξενο για έναν καλλιτέχνη που τον έχουμε συνηθίσει να σολάρει με την ηλεκτρική κιθάρα του. Το “In Your Eyes”, που ανοίγει τον δίσκο, σε μπερδεύει πολύ. Πολλά, διαφορετικά ηλεκτρονικά στοιχεία συνθέτουν την ατμόσφαιρα, δημιουργώντας ένα συνοθύλευμα ηλεκτρονικών στοιχείων. Αφού προσπεράσεις γρήγορα αυτή την παγομάρα, συναντάς το “909 Day” όπου και εδώ επικρατούν τα beat-άκια αλλά με έναν ομαλό τρόπο ενώ προς το τέλος μπαίνουν τα φωνητικά του Frusciante που το κάνουν αρκετά όμορφο το τραγούδι. Το “FM” που έρχεται στην συνέχεια σε μπερδεύει και αυτό με τον δικό του τρόπο. Και αυτό διότι, ακούμε rap και hip hop λόγια, πράγμα που αλλάζει πάλι τα δεδομένα που υπήρχαν μέχρι να ακούσεις το συγκεκριμένο κομμάτι.
Σε γενικές γραμμές, το “Letur Lefr” δεν αποτελεί ένα πολύ καλό ΕΡ. Στα πέντε κομμάτια του έχει τις όμορφες στιγμές του αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ενθουσιάσει. Ίσως γιατί έχουμε συνηθίσει σε άλλα πράγματα τον John Frusciante, όπως το προηγούμενο άλμπουμ του, “The Empyrean”, το οποίο είναι απλώς εξαιρετικό. Από την άλλη, ίσως να ήθελε να ηχογραφήσει κάτι εντελώς διαφορετικό 2 μήνες πριν την κυκλοφορία του 11ου δίσκου του.
Δύο μέλη των Red Hot Chili Peppers έχουν στραφεί και προς την προσωπική τους δισκογραφία. Τόσα χρόνια το έκανε ο John Frusciante , τώρα το κάνει και ο Flea με το πρώτο του ΕΡ που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες “Helen Burns”. Μπορεί ο Frusciante να μην αποτελεί πλέον μέλος της αγαπημένης μπάντας, ωστόσο πάντα θα μένει αγαπητός για την παρουσία του όλα αυτά τα χρόνια και για όλα αυτά που συνέβαλλε στις απίστευτες δημιουργίες του συγκροτήματος αλλά και για τις προσωπικές του δισκογραφικές δουλειές

Τετάρτη 8 Αυγούστου 2012

The Raid : Redemption

Ο Tama είναι ένας αδίστακτος εγκληματίας που έχει μαζέψει στην πολυκατοικία του όλους τους δολοφόνους, βιαστές, ναρκομανείς και κλέφτες της πόλης. Η αστυνομία αποφασίζει να κάνει μία γερή έφοδο και να διαλύσει το οχυρό του Tama, γι' αυτό στέλνει μια επίλεκτη ομάδα ειδικών δυνάμεων με στόχο να βρει και να εξοντώσει τον Tama. Γρήγορα η είσοδος της αστυνομίας στην πολυκατοικία θα γίνει γνωστή και τότε ο Tama θα στείλει όλους τους ένοικους του κτηρίου εναντίον τους. Ένας από τους αστυνομικούς, ο Rama, θα χρειαστεί να περάσει από 30 ορόφους όπου τον περιμένουν ατέλειωτοι εχθροί, για να καταφέρει να γυρίσει σπίτι του ζωντανός.
Ο νεαρός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Gareth Evans προσπαθεί να αναβιώσει ένα είδος ταινιών που το Hollywood το έχει ξεζουμίσει και του έχει αλλάξει εντελώς την φυσιολογία του, με την χρήση ειδικών εφέ και ψεύτικων μαχών. Στο The Raid η δράση ξεκινάει από πολύ νωρίς στην ταινία και μέχρι τους τίτλους τέλους, ο θεατής, μαζί με τον πρωταγωνιστή, δεν έχει προλάβει να πάρει ανάσα. Το σενάριο της ταινίας, είναι αρκετό για να χτίσει τους χαρακτήρες της και να δημιουργήσει το απαραίτητο σκηνικό για την εξέλιξη της ταινίας και, ευτυχώς, δεν προσπαθεί να κλέψει την παράσταση από την ένταση των πολεμικών τεχνών. Ο Gareth Evans κάνει πολύ καλή σκηνοθετική δουλειά , κεντράροντας στην μάχη, αλλάζοντας ταχύτατα γωνίες λήψεις και χρησιμοποιώντας, φειδωλώς, slow-motion όπου χρειάζεται. Ξεχωρίζει από την ταινία ο πρωταγωνιστής Iko Uwais, που έχει συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν με τον σκηνοθέτη, και ο Yayan Ruhian, στον ρόλο ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου που προτιμάει να λύνει τις διαφορές του με μάχη σώμα με σώμα παρά με την χρήση όπλων.
Οι χορογραφίες είναι μοναδικές και οι κινήσεις είναι απίστευτα γρήγορες αλλά και απολύτως αληθοφανείς. Η ταινία πέρασε από διάφορα φεστιβάλ και παντού άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Το The Raid δίνει μια νέα πνοή στις ταινίες πολεμικών τεχνών και δείχνει πώς θα πρέπει κανονικά να γίνονται και που να εστιάζουν.

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

Space Blanket – Cosmic

Την μέρα δάσκαλος και γραφίστας, το βράδυ βουτηγμένοι και οι δύο στα βαριά beat. Ο Abdul και ο Bisquit ζουν στον δικό τους μουσικό πλανήτη, στον οποίο η μουσική και ο χορός μέχρι τελικής πτώσης μαζί με πάρα πολύ ιδρώτα δεν πρέπει να τελειώνουν ποτέ. Το ντουέτο έρχεται από την Αθήνα και τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται με το όνομα Space Blanket. Πριν 2 χρόνια έβγαλαν το κομμάτι “Disorted” με το οποίο έκαναν αίσθηση στην μουσική σκηνή της πρωτεύουσας, ειδικά με τα πολύ επιτυχημένα live τους. Φέτος, ήρθε η στιγμή για την κυκλοφορία του debut ΕΡ τους με τον τίτλο “Cosmic”.
Το ΕΡ περιλαμβάνει τέσσερα κομμάτια. Τα κάτι λιγότερο από 20 λεπτά που διαρκεί ο δίσκος, καταφέρνουν να σε συνεπάρουν και να σε στροβιλίσουν ανελέητα με τα δυναμικά beat. Αμέσως με το “UnderCover Genius” τα ηλεκτρονικά στοιχεία δεν σε καλωσορίζουν μόνο στον κόσμο του συγκροτήματος αλλά σε πιάνουν απότομα από το χέρι και χάνεσαι στην θύελλα παραμορφωμένων ηλεκτρονικών μελωδιών. Η χορευτική διάθεση παραμένει στα ύψη με το δεύτερο “Space Hopper” που σε καταπλακώνει με τα beat του. Συναντάμε να ξεπηδούν από τα κομμάτια φωνητικά βγαλμένα από τις πιο σκοτεινές σπηλιές ενώ οι punk νότες δεν λείπουν, κάνοντας τα τραγούδια ακόμη πιο δυνατά. Το “Casino Royale” περιλαμβάνει τους περισσότερους στίχους από τα τέσσερα κομμάτια και δίνει μία πιο ήρεμη μελωδία (αν μπορεί να πει κάποιος πως υπάρχουν ήρεμες στιγμές στους Space Blanket). Τη στιγμή που το synthesizer παίρνει φωτιά, το ΕΡ κλείνει με το πλέον γνωστό “Disorted” και ταυτόχρονα μας κλείνει ραντεβού με τις επόμενες, τρομερές συνθέσεις της αθηναϊκής μπάντας.
Το “Cosmic” αμφιταλαντεύεται μεταξύ των ψυχεδελικών και των χορευτικών μελωδιών. Πιστεύω πως τέτοιους ήχους δεν έχουμε ξανακούσει από ελληνικό συγκρότημα και οι Space Blanket αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για τις καταπληκτικές μουσικές που συνθέτουν. Ψυχεδέλεια και πάλι ψυχεδέλεια και αφέσου χωρίς κανένα ενδοιασμό στον άγριο χορό που στήνουν οι Space Blanket.

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2012

Take This Waltz

Η 29χρονη Margot ζει τον, κάπως βαρετό, γάμο της με τον Lou, ο οποίος είναι διάσημος συγγραφέας μαγειρικής. Μια ωραία πρωϊα, όμως, θα γνωρίσει τον Daniel και αμέσως θα αναπτυχθεί μια έλξη μεταξύ τους. Ωστόσο, στα αυτιά της Margot ηχεί η «καμπάνα» του γάμου και δεν δίνει πολύ σημασία στο όλο γεγονός. Τα πράγματα θα χειροτερέψουν για εκείνη όταν συνειδητοποιήσει ότι ο άντρας που γνώρισε, μένει απέναντί της. Έτσι, θα παλέψει με τον εαυτό της για να σώσει τον γάμο της και στο τέλος, για να βρει την κατάλληλη επιλογή για την ίδια. Διλλήματα, του τύπου «συνεχίζω την ζωή μου όπως έχει» ή «κάνω αυτό που θέλει η καρδιά μου», γεννιούνται στο μυαλό της Margot, με αποτέλεσμα να βρεθεί σε αδιέξοδο.
Η Sarah Polley (Mr. Nobody, Splice) σκηνοθετεί μια συναισθηματική ιστορία, η οποία θέτει αρκετά ερωτήματα για τις σχέσεις και πόσω μάλλον για τις σχέσεις παντρεμένων ζευγαριών. Το “Take This Waltz” είναι ένα ρομάντζο καθημερινό, συνηθισμένο και παρουσιάζεται χωρίς υπερβολές. Δεν πρόκειται να βαρεθείς, ωστόσο δεν θα σε εντυπωσιάσει κιόλας, αν και η ροή της ταινίας είναι αργή αλλά ταυτόχρονα και γρήγορη. Όχι ότι δεν έχουν βγει άλλες παρόμοιες ταινίες αλλά το ωραίο της υπόθεσης είναι πως στο τέλος το συμπέρασμα είναι ένα. Ότι η αγάπη, εκτός του ότι είναι το ωραιότερο συναίσθημα, μπορεί να σκοτώσει ό,τι έχεις χτίσει και ό,τι δεν θέλεις να χάσεις.
Η Michelle Williams (My Week With Marilyn, Blue Valentine), όπου αποτελεί την τελευταία Marilyn της μεγάλης οθόνης, σε κάθε ρόλο της μπαίνει στο καλούπι της διχασμένης σκέψης και καταφέρνει κάθε φορά να την λατρέψεις για την ηθοποιϊα της. Επίσης, δίνει με πολύ όμορφο τρόπο αυτή την γλυκόπικρη γεύση που σου αφήνει η πρωταγωνίστρια του φιλμ. Από την άλλη, τα δύο αρσενικά της ταινίας, Seth Rogen (50/50) και Luke Kirby, συντελούν στην επιτυχία της ταινίας. Ο πρώτος ενσαρκώνει καταπληκτικά τον σύζυγο της Margot, τον οποίο θα ήθελαν οι περισσότερες γυναίκες για άντρα και ο δεύτερος που, μάλλον, θα απασχολήσει στο μέλλον τον θηλυκό γένος με την παρουσία του στον κινηματογράφο.
Η Καναδέζα σκηνοθέτις δέχθηκε διθυραμβικά σχόλια σε Καναδά και Η.Π.Α. ενώ ανάλογη υποδοχή θα έχει και στην Ευρώπη. Τέτοιες ανεξάρτητες ταινίες λατρεύονται εύκολα ενώ τα χρώματα, η φωτογραφία και η μουσική θα σε κάνουν να «ενδιαφερθείς» για την ταινία.

Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Evaline – Woven Material

Από κει που δεν σε γνωρίζει κανένας εκτός των φίλων σου και, επειδή ένα πιασάρικο τραγούδι που δημιουργείς αποφασίζει να το χρησιμοποιήσει μια μεγάλη διοργάνωση για την καμπάνια της, ξαφνικά αποκτάς τεράστια αναγνωρισιμότητα και σε ξέρουν εκατομμύρια άνθρωποι, τότε δεν έχεις παρά να αποδείξεις πως και ολόκληρο το άλμπουμ, που περιέχει και το όμορφο κομμάτι, αξίζει πολλών ακροάσεων. Οι Evaline πέρσι κυκλοφόρησαν τον πρώτο δίσκο τους, μετά το ΕΡ πολύ πιο πριν το 2006, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το τραγούδι “There There”, που έγινε πασίγνωστο σε ολόκληρο τον πλανήτη και περισσότερο στην Ευρώπη διότι χρησιμοποιήθηκε για την διαφημιστική καμπάνια της φετινής διοργάνωσης του Euro.
Έτσι, το “Woven Material” κυκλοφορεί και είναι έτοιμο να υψώσει ψηλά το συγκρότημα από την Καλιφόρνια. Με εκπληκτικό τρόπο ξεκινάει ο δίσκος, με το ατμοσφαιρικό, 7λεπτο “Beneath The Fire” με το οποίο καταλαβαίνεις πως η μπάντα κινείται σε ambient rock δρόμους. Αμέσως μετά έρχεται το γνωστό και μη εξαιρετέο κομμάτι που χάρη σε αυτό έγιναν και γνωστοί. Το “There There” είναι αρκετά πιασάρικο τραγούδι, από εκείνα που το ρεφρέν σου κεντρίζει το ενδιαφέρον με το πρώτο άκουσμα και που θα το βάλεις να το ξανακούσεις. Πέρα τούτου, όμως, ο δίσκος συνεχίζει με άλλα 11 κομμάτια. Όχι ότι θα ενθουσιαστείς με κάποιο, όχι όμως ότι θα σου φανούν και αδιάφορα. Το “Feeding On The Congregations” είναι ένα τραγούδι που ξεχωρίζει για την δυναμική που έχει ενώ το “So Literal”, όπου αποτελεί το bonus track του δίσκου, κλείνει τον χορό των κομματιών αφήνοντάς μας μια σκέψη πως οι Evaline έχουν όλο το μέλλον μπροστά τους για αξιόλογα πράγματα.
Άσχημη παρένθεση στο άλμπουμ είναι το άσχετο “No Time to Breath”, το οποίο πραγματικά δεν βρίσκω τον λόγο να ηχογραφηθεί και να μπει σε έναν τέτοιου είδους δίσκο. Παρόλο αυτά, το “Woven Material” είναι ένα αρκετά καλό άλμπουμ, με τραγούδια που θα σε κάνουν να τα προσέξεις. Τέλος, οι Evaline θα επισκεφθούν την χώρα μας, και συγκεκριμένα την Αθήνα, για μία και μοναδική συναυλία στις 13 Οκτωβρίου.

Δευτέρα 30 Ιουλίου 2012

Rampart

Ο David Brown είναι ένας βετεράνος του Βιετνάμ που δουλεύει στο τμήμα Rampart της αστυνομίας του Los Angeles. Το σωστό από το λάθος το ξεχωρίζει με δικούς του τρόπους ενώ καθημερινά στην δουλειά του χρησιμοποιεί ανορθόδοξους, τουλάχιστον, μεθόδους για να αποδώσει δικαιοσύνη. Οι περίεργες ισορροπίες που κρατάει στη ζωή θα ανατραπούν όταν μία κάμερα θα τον καταγράψει να ασκεί ανεξέλεγκτη και αναίτια βία, ενώ παράλληλα το Rampart θα βρεθεί στο προσκήνιο, μέσα από μια επιχείρηση για την πάταξη της διαφθοράς της αστυνομίας. Ο Brown θα προσπαθήσει να κρατηθεί όρθιος την στιγμή που όλα όσα ήξερε γύρω του καταρρέουν.
Το σενάριο του Rampart βασίζεται στο αληθινό ομότιτλο σκάνδαλο που είχε συγκλονίσει την Αμερικανική κοινωνία στα τέλη των 90’. Υπεύθυνος για την μεταφορά του στο σενάριο της ταινίας είναι ο James Ellroy των L.A. Confidential και The Black Dahlia ενώ σκηνοθέτης είναι ο Oren Moverman. Η ανάπτυξη της ταινίας είναι αρκετά αργή ενώ, χτίζει τον χαρακτήρα του Brown χωρίς να τον κρίνει και απλά τον παρατηρεί καθώς αυτός συνεχώς κάνει τις λάθος επιλογές. Σημαντικό κομμάτι στην ταινία κατέχει φυσικά ο πρωταγωνιστής της, Woody Harrelson, ο οποίος δίνει μια τρομερή ερμηνεία σε ένα πολύ δύσκολο ρόλο. Βοηθούμενος από το ισχυρό παρουσιαστικό του, που αναπόφευκτα μαγνητίζει τον θεατή, ο Harrelson αναπαριστά τέλεια τον διεφθαρμένο, με τον δικό του κώδικα αξιών, αστυνομικό.
Το Rampart ξεφεύγει από τις συνηθισμένες φόρμες και παρουσιάζει ένα προσωπικό δράμα ενός ανθρώπου που δεν δέχεται πως οι αλλαγές των εποχών του έχουν προσπεράσει. Το σενάριο είναι πολύ γερό και ο Harrelson σε έναν από τους καλύτερούς του ρόλους, ενώ η επιτηδευμένα αργή εικόνα του Moverman μπορεί να κουράσει κάποιους.

Σάββατο 28 Ιουλίου 2012

Dr John – Locked Down

Έχει κυκλοφορήσει πάρα πολλούς δίσκους (αν κάτσεις να τους μετρήσεις θα σου χρειαστεί αρκετή ώρα) από την δεκαετία του ’60 μέχρι και φέτος, όπου ηχογράφησε ολοκαίνουρια τραγούδια. Προσωπικές δισκογραφικές δουλειές, με τους Bluesiana Triangle και συνεργασίες με άπειρους καλλιτέχνες συνθέτουν το παζλ αυτού του χαρισματικού μουσικού που δείχνει μέχρι και σήμερα ότι γνωρίζει να κυκλοφορεί καταπληκτικούς δίσκους. Ο λόγος για τον Malcolm John Rebennack, Jr., ή κατά κόσμο Dr John, ο οποίος παρουσιάζει το ολόφρεσκο “Locked Down”, του οποίου παραγωγός αλλά συνεργάτης του 71χρονου καλλιτέχνη είναι ο Dan Auerbech, frontman των Black Keys (Rubber Factory, El Camino).
Κάνεις το πιο απλό πράγμα για να ακούσεις τον δίσκο. Αφήνεσαι στις, δια χειρός Dr John, μελωδίες που αυτές με την σειρά τους θα σε ταξιδέψουν σε αμερικανικές πόλεις και παλιές εποχές όπου τα blues, η funk και η groove μουσική βασίλευαν. Όμως, από τη στιγμή που βγαίνουν δίσκοι, όπως ο συγκεκριμένος, μπορούμε να μιλάμε για στον ενεστώτα και πως αυτές οι όμορφες μελωδίες ακόμα βασιλεύουν και ηχούν γλυκά στα αυτιά μας. Η καλύτερη συνεργασία αποδεικνύεται αυτή μεταξύ του Dr John και του Dan Auerbech, καθώς ο δίσκος βγάζει μια φρεσκάδα και μια «νέα» ματιά σε όλα αυτά που θέλει να πει ο γερόλυκος από τη Νέα Ορλεάνη. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου σε παίρνει αμέσως από το χέρι και σε οδηγεί στο καταπληκτικό “Revolution” με τα εξαιρετικά πνευστά αλλά και το ηλεκτρονικό πιάνο που εντυπωσιάζει. Από το funky “Kingdom of Izzness” μέχρι το κορυφαίο του δίσκου “You Lie”, το “Locked Down” αποτελεί έναν πολύ δεμένο δίσκο και χωρίς κάποια κοιλιά που θα σε κάνει να βαρεθείς.
Γενικά, το άλμπουμ κινείται σε υψηλά επίπεδα και χωρίς κάποια αμφιβολία θα κοσμεί, στο τέλος της χρονιάς, πολλές λίστες με τους καλύτερους δίσκους για το 2012. Ο Dr John το έκανε πάλι το μουσικό του θαύμα και εμείς δεν έχουμε παρά απολαύσουμε μες στο καλοκαίρι τις groov-ιές του και τις funky νότες του. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Dan Auerbech, ο οποίος εκτελίσσεται σε μεγάλο μουσικό

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012

[REC]³ Génesis

Ο Koldo και η Clara ετοιμάζονται για την πιο σημαντική ημέρα της ζωής τους, το γάμο τους. Ο γάμος τελειώνει και όλοι οι φίλοι του ζευγαριού μαζεύονται σε ένα κέντρο δεξιώσεων για να γιορτάσουν μαζί με τους νιόπαντρους το ευχάριστο γεγονός. Όλα φαίνονται πως είναι καλά, μέχρι την στιγμή που ο θείος του γαμπρού θα αρχίσει να φέρεται περίεργα. Γρήγορα μια ανεξέλεγκτη μανία για βία θα μεταδοθεί στους καλεσμένους και ένα λουτρό αίματος θα ξεκινήσει. Αφού μέσα στον πανικό, το ζευγάρι θα χωριστεί, θα χρειαστεί να περάσουν από πολλές δοκιμασίες για να καταφέρουν να βρεθούν ξανά μαζί.
Η σειρά ταινιών τρόμου REC είναι ιδιαιτέρως αγαπητή τόσο στην Ισπανία όσο και έξω από αυτή. Οι δύο προηγούμενες ταινίες είχαν δημιουργήσει έναν ενδιαφέρον χαρακτήρα με την λήψη από κάμερα στον ώμο και το κλειστοφοβικό σκηνικό μιας πολυκατοικίας. Η τρίτη ταινία όμως είναι πολύ διαφορετική, καθώς η δράση μεταφέρεται σε πιο ανοικτό χώρο ενώ το mockumentary στοιχείο παρουσιάζεται μόνο σε ένα μικρό μέρος της ταινίας. Αυτή τη φορά, το δίδυμο των προηγούμενων ταινιών, Jaume Balagueró - Paco Plaza σπάει, καθώς στο REC 3 βλέπουμε μόνο τον Plaza, στην θέση του σκηνοθέτη και σεναριογράφου. Η δουλειά του Plaza διαφέρει πολύ και φέρνει περισσότερο σε cult ταινίες του 80’, ενώ προσθέτει και το χιούμορ μέσα στην ταινία. Από την ταινία ξεχωρίζει με την δυναμική της παρουσία η Leticia Dolera στον ρόλο της Clara.
To REC 3 θα μπορούσε κάλλιστα να κυκλοφορήσει με κάποιον άλλον τίτλο και κανείς δεν θα το καταλάβαινε. Οι επιλογές του Paco Plaza μετέτρεψαν την ταινία σε b-movie άλλης δεκαετίας και γι' αυτό ο τίτλος της είναι τουλάχιστον παραπλανητικός. Όσοι παρασυρθούν από το όνομα της ταινίας μάλλον θα απογοητευτούν, καθώς η ταινία απευθύνεται μόνο σε λάτρεις των b-movies.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More