Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Monika – Primal

Αποτελεί ίσως το πιο «καυτό» όνομα τώρα στην εγχώρια μουσική σκηνή. Ανερχόμενο αστέρι δεν την λες διότι εδώ και πέντε χρόνια έχει κάνει αίσθηση και όλοι μιλούν για εκείνη. Το 2008 πραγματοποιεί το δισκογραφικό της ξεκίνημα με το “Avatar”, το οποίο εντυπωσίασε και έκανε την Μόνικα Χριστοδούλου γνωστή στο ευρύ κοινό. Το τραγούδι “Over The Hill” παίζεται ακόμα φανατικά στα ραδιόφωνα ενώ για όσους ήταν δύσπιστοι η 28χρονη καλλιτέχνις επέστρεψε με τον δεύτερο δίσκο της, “Exit”, ο οποίος ήταν μακράν καλύτερος σε παραγωγή και ενορχήστρωση και ανέβασε την Monika αρκετά σκαλοπάτια ψηλότερα. Φέτος, και με τις ζωντανές ηχογραφήσεις που πραγματοποιεί στην Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών – για τις οποίες όλοι όσοι έχουν πάει μιλούν με τα καλύτερα λόγια – η τραγουδοποιός, ενώ ετοιμάζει το τρίτο της άλμπουμ, κυκλοφορεί ένα ΕΡ.
Το ΕΡ περιλαμβάνει έξι ολοκαίνουρια τραγούδια και τιτλοφορείται “Primal”. Το στοίχημα είναι αν μπορέσει η Monika να κρατηθεί εκεί που έχει φτάσει διότι ο πήχης είναι ήδη ψηλά για εκείνη. Ο δίσκος ανοίγει με το ερωτικό “Birds” όπου επισημαίνει και την πιο λιτή μουσική της Ελληνίδας τραγουδοποιού. Όχι ότι είναι κάτι φτωχό σε ενορχήστρωση αλλά δεν συναντούμε τα πολυάριθμα πνευστά και έγχορδα. Αντιθέτως βλέπουμε να κάνει την εμφάνισή της η ηλεκτρική κιθάρα που δεν πολυεμφανιζόταν παλαιότερα. Στην συνέχεια, έρχεται το “Hand in Hand” που κάνει την διαφορά ανάμεσα στα έξι κομμάτια ενώ το “Make Me Fly” που ακολουθεί αποτελεί και το πιο «εξωστρεφές» τραγούδι του ΕΡ με το ηλεκτρονικό στοιχείο και τα πνευστά να κάνουν την εμφάνισή τους.

Τέταρτο κομμάτι είναι το “Moonlight” με το οποίο η τραγουδοποιός κυμαίνεται στα γνωστά επίπεδά της χωρίς να ξεφεύγει μουσικά ενώ το "Forever Yours", που και αυτό δεν διαφέρει αρκετά, είναι ίσως το κορυφαίο μεταξύ των έξι. Ο δίσκος κλείνει με ένα τραγούδι για τα Χριστούγεννα και με αυτό η Monika μας προετοιμάζει για το τρίτο της επερχόμενο άλμπουμ. Λογικό οι προσδοκίες να είναι μεγάλες καθώς οι μέχρι τώρα αποδείξεις της μαρτυρούν πως η συγκεκριμένη κοπέλα είναι για μεγάλα πράγματα. Ωστόσο, η ελαφρότητα των τραγουδιών της δεν αφήνει και πολλά περιθώρια. Στιχουργικά δεν είναι σε υψηλό σημείο ασχέτως ότι η παραγωγή και οι ενορχηστρώσεις είναι πολύ καλές (πράγματα που βοηθιούνται από την εμπορικότητα). Δυστυχώς, το “Primal” φανερώνει πως η Monika δεν μπορεί να ορθώσει το ανάστημά της μπροστά στις προηγούμενες δουλειές της και ότι επαναπαύεται σε συνθέσεις που που την ανέδειξαν.
 

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

Dredd

Μεγάλα μέρη του πλανήτη έχουν καταστραφεί πια μετά από πολλούς πολέμους και οι εναπομείναντες άνθρωποι, για να προστατευτούν από την ραδιενέργεια, έχουν μαζευτεί στις μεγαλουπόλεις. Αυτές εκτείνονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και κατοικούνται από τεράστιους πληθυσμούς. Για την αστυνόμευση αυτού του κόσμου μέσα στις πόλεις έχει δημιουργηθεί το σώμα των Δικαστών, οι οποίοι είναι αστυνομικοί που όμως μπορούν να δικάσουν και να εκτελέσουν επί τόπου όποιον κρίνουν ένοχο. Στην Mega-City One, ο Δικαστής Dredd προσπαθεί να σταματήσει την Ma-Ma, αρχηγό μιας παράνομης εγκληματικής οργάνωσης που είναι υπεύθυνη για την πώληση ενός νέου ναρκωτικού, του Slo-Mo.
Ο χαρακτήρας από το διάσημο κόμικ “2000 ΑD” επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη, μετά την cult μεταφορά του 1995 με τον Sylvester Stallone. Αυτή τη φορά στην τύχη του αναλαμβάνει ο σκηνοθέτης Pete Travis ( Vantage Point ) και ο σεναριογράφος Alex Garland (Sunshine , 28 Days Later , Never Let Me Go). Η ταινία θυμίζει σε ύφος το The Raid μεταφερόμενο στο μέλλον, καθώς η συνεχόμενη δράση εξελίσσεται μέσα σε μια φουτουριστική πολυκατοικία στην οποία βέβαια κατοικούν χιλιάδες άνθρωποι. Η φωτογραφία είναι πολύ καλή και μεταφέρει τέλεια το δυστοπικό περιβάλλον, όπως και τα ειδικά εφέ στα οποία φαίνεται πως έχει δοθεί εξαιρετική σημασία, ειδικά στην super slow-motion τεχνική η οποία προσθέτει δόσεις ψυχεδέλειας στην ταινία.
Το παράξενο στο Dredd είναι πως ενώ φαίνεται από το ύψος της παραγωγής πως η ταινία είχε υψηλούς στόχους, το σενάριό της είναι τόσο απλοϊκό που θυμίζει επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς, μακριά φυσικά από τα διαμάντια που μας έχει δώσει ο Alex Garland στο παρελθόν. Αυτό έρχεται σε ακόμα μεγαλύτερη αντιπαράθεση με τις δηλώσεις του σεναριογράφου για δημιουργία franchise γύρω από τον χαρακτήρα του Dredd. Το cast περιλαμβάνει τον Karl Urban ( Priest ) στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ δίπλα του βλέπουμε την Olivia Thirlby ως νεαρή δικαστίνα και την Lena Headey στον ρόλο της Ma-Ma.
Το trailer του Dredd είχε δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες στις οποίες τελικά η ταινία δεν ανταποκρίθηκε, όπως συμβαίνει δυστυχώς συχνά πια. Στην περίπτωση του Dredd, η δράση είναι καταιγιστική και ευτυχώς, ενήλικη αλλά, η προχειρότητα του σεναρίου καταστρέφει το τελικό αποτέλεσμα. Η ταινία μπορεί να βρει μερικούς υποστηρικτές, αλλά σίγουρα οι περισσότεροι θεατές θα την ξεχάσουν λίγο μετά τους τίτλους τέλους.

Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013

Tom Odell – Songs From Another Love

Συγκρατείστε το όνομα Tom Odell διότι θα απασχολήσει πολύ μέσα στο 2013 με την μουσική του παρουσία. Ήδη έχει αρχίσει η «έκρηξη» εδώ και λίγους μήνες με κάποιες ζωντανές εμφανίσεις που πραγματοποιεί ο Βρετανός καλλιτέχνης. Εκτός αυτού, όμως, ο Tom Odell έχει κυκλοφορήσει τα πρώτα του κομμάτια μέσω ενός ΕΡ τεσσάρων τραγουδιών και αμέσως κατάφερε να ταρακουνήσει την βρετανική μουσική σκηνή. Αυτό αποτελεί και τον προπομπό για τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο του που θα κυκλοφορήσει τον Απρίλιο του 2013. Έναν πολύ καλό πρόλογο για την επερχόμενη δισκογραφική δουλειά του, καθώς το “Songs From Another Love” έχει την ικανότητα να εντυπωσίασει σε ένα τέταρτο κιόλας, όσο διαρκεί δηλαδή.
Ο Tom Odell ψηφίστηκε από τους Βρετανούς κριτικούς στα Critics’ Choice Award ως το πρόσωπο του 2013. Το σχετικό βραβείο έχουν παραλάβει προηγούμενες χρονιές η Adele (21) αλλά και η Florence Welch (Ceremonials), οπότε διόλου ευκαταφρόνητο βραβείο είναι. Στα της μουσικής τώρα, ο 22χρονος τραγουδοποιός με τα πρώτα του δείγματα έχει δείξει μια τάση προς την ακουστική pop και folk κουλτούρα. Το πρώτο τραγούδι του ΕΡ είναι το “Another Love” με το οποίο ο Tom Odell προκάλεσε αίσθηση. Εξαιρετικός ρυθμός με το πιάνο να είναι ο μπροστάρης και από πίσω να ακολουθούν τα γρήγορα κρουστά. Επίσης, η φωνή του βγάζει μια γλυκύτητα αλλά και ένα αυθεντικό συναίσθημα. Συνέχεια έχει το “Sense”, το οποίο με το μοναχικό πιάνο ρίχνει κατά πολύ τους τόνους συγκριτικά με το προηγούμενο κομμάτι. Ωστόσο, και εδώ αναγνωρίζουμε το πάθος του νεαρού καλλιτέχνη που δείχνει πως δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα να σε κάνει ανατριχιάσεις με την ερμηνεία του.

Και φτάνουμε στην κορυφή του μίνι άλμπουμ (αν μπορούμε να βγάλουμε κορυφή ανάμεσα σε τέσσερα τραγούδια) όπου είναι το “Can’t Pretend”. Εκπληκτική ενορχήστρωση με το πιάνο να κυριαρχεί και πάλι και σε συνδυασμό με την δυναμική που χαρίζουν το μπάσο και τα κρουστά συνθέτουν ένα εκπληκτικό τραγούδι που κολλάς μαζί του από την πρώτη ακρόαση. Για το τέλος υπάρχει το “Stay Tonight” που υπάρχει προς το παρόν σε demo. Ο Tom Odell έχει καταφέρει να εντυπωσίασει με τις πρώτες συνθέσεις του, με το συναίσθημα που βάζει στα τραγούδια του και το πάθος με το οποίο τα ερμηνεύει. Το “Songs From Another Love” είναι ένα τρομερό ΕΡ που απλώς αυξάνει την ανυπομονησία μας για την κυκλοφορία του “Long Way Down”, του πρώτου του δίσκου του Βρετανού στο οποίο θα περιλαμβάνονται και αυτά τα τέσσερα τραγούδια. Τα "Another Love" και "Can't Pretend" μάλλον θα παίξουν πάρα πολύ μέσα στη χρονιά που μόλις μπήκε.

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

A Royal Affair

Η νεαρή πριγκίπισσα της Αγγλίας Caroline Mathilde παντρεύεται τον βασιλιά της Δανίας Christian. Ο Christian απέχει πολύ από την εικόνα που ονειρευόταν για αυτόν πριν τον γνωρίσει, καθώς είναι αρκετά διαταραγμένος και ζει μια άστατη ζωή. Δίπλα του βρίσκεται ο Γερμανός γιατρός του, Johann Friedrich, ένας υπέρμαχος της ελευθερίας και των δικαιωμάτων του λαού που προσπαθεί εκμεταλλευτεί την φιλία του με τον βασιλιά για το καλό απλών ανθρώπων. Η Caroline και ο Friedrich σύντομα θα γίνουν ζευγάρι και μαζί, θα ξεκινήσουν μια επανάσταση που θα αλλάξει τα πάντα.
Ο Nikolaj Arcel, σεναριογράφος του πρώτου μέρους της original τριλογίας The girl with the dragoon tattoo, σκηνοθετεί και δημιουργεί ένα έργο εποχής που προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στο ρομάντζο και στο πολιτικό-κοινωνικό δράμα, με το αποτέλεσμα να δείχνει πως τα καταφέρνει τέλεια. Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη χωρίς να μπερδεύει τον θεατή και διατηρεί το ενδιαφέρον του τόσο στην ερωτική ιστορία των δύο πρωταγωνιστών όσο και στην επαναστατική, αναγεννησιακή προσπάθεια τους να αλλάξουν ολόκληρη την Δανία.
Οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών είναι πολύ καλές, αλλά το πρωταγωνιστικό τρίο ξεχωρίζει και συγκλονίζει. Ο γνωστός Mads Mikkelsen ( The Hunt ) και η νεαρή Alicia Vikander, που θα παίζει στο επίσης εποχής Anna Karenina, είναι πάρα πολύ καλοί στους ρόλους τους, όμως, ο Mikkel Boe Følsgaard κλέβει την παράσταση με μία μοναδική ερμηνεία, στον ρόλο του τρελού αλλά και κατάφορα τραγικού βασιλιά Christian. Εκτός από το καλογραμμένο σενάριο, την εύστοχη σκηνοθεσία και το καταπληκτικό cast, η ταινία ξεχωρίζει και σε άλλους τομείς όπως της μοναδικής φωτογραφίας και των φανταστικών κουστουμιών.
Το A Royal Affair κατέχει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται μια επιτυχημένη ταινία εποχής. Η ποιότητα της δουλειάς του Nikolaj Arcel είναι τρομερού επιπέδου και αυτό φαίνεται σε κάθε πλευρά της ταινίας. Αυτό αναγνωρίστηκε και, αφού πέρασε από μερικά από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ κινηματογράφου, τώρα έχει κερδίσει και μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Bad Religion – True North

Έχουν ξεπεράσει τα τριάντα χρόνια στην δισκογραφία, έχουν κυκλοφορήσει 15 στούντιο άλμπουμ αισίως και συνεχίζουν ακάθεκτοι αυτό που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν, να ροκάρουν δίχως φρένο. Η αρχή του νέου έτους φέρνει την επιστροφή των Bad Religion, της μπάντας από την Καλιφόρνια της οποίας το όνομα έχει ταυτιστεί πλήρως με την punk μουσική. Μπορεί το 6μελές συγκρότημα να μην έχει στο πάνθεόν του τον δίσκο – ορόσημο που θα μείνει στην ιστορία, ωστόσο αποτελεί ένα πολύ μεγάλο όνομα στην διεθνή μουσική βιομηχανία με τραγούδια γνωστά και πολλές επιτυχίες. Το “True North” είναι η 16η δισκογραφική δουλειά των Bad Religion, τους οποίους απολαύσαμε – μετά από τόσα χρόνια αναμονής – το 2010 στο Ejekt festival.
Το μουσικό ύφος παραμένει το ίδιο για τους Bad Religion που δεν δείχνουν την όρεξη να αλλάξουν μουσικούς δρόμους. Δηλαδή θα ακούσεις punk rock με την χαρακτηριστική μελωδικότητα των τραγουδιών της μπάντας. Αρχικά, βλέπεις ότι ο δίσκος περιλαμβάνει 16 τραγούδια, ωστόσο η συνολική διάρκειά του ξεπερνά για λίγο την μισή ώρα. Μικρής διάρκειας κομμάτια αλλά ικανά για να σε ξεσηκώσουν, ειδικά αν είσαι φαν της μουσικής των Bad Religion. Βέβαια το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορώ να πω πως σε δικαιώνει καθώς στο τέλος δεν σου μένει κάποιο τραγούδι. Το ομώνυμο κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο είναι αρκετά καλό και δυνατό, όμως τα υπόλοιπα τραγούδια έχουν αρκετά κοινά στοιχεία μεταξύ τους και σε κάνουν να "κουραστείς". Πρώτο single από το άλμπουμ είναι το "Fuck You", το οποίο απλώς περνάει απαρατήρητο και γενικά το μισάωρο κατά το οποίο ακούς τον δίσκο θα περάσει αδιάφορα.
Πιο πολύ το “True North” μοιάζει με μια «καταναγκαστική» εργασία και για να βγει η υποχρεώση. Λείπει από τα τραγούδια το συναίσθημα που θα σε έκανε να τους δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία. Ο κορεσμός μάλλον έχει φτάσει για τους Bad Religion, οι οποίοι έχουν χάσει το όλο παιχνίδι και πρέπει ή να στραφούν προς διαφορετικά μονοπάτια ή να δώσουν ένα τέλος στην πολυετή καριέρα τους.

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

Upside Down

Το σύμπαν στο οποίο ζει ο Adam είναι πολύ ιδιαίτερο, καθώς χαρακτηρίζεται από την αντίστροφη βαρύτητα, που επιτρέπει την ύπαρξη 2 κόσμων, ο ένας πάνω από τον άλλον. Διάφοροι κανόνες διαχωρίζουν την ζωή του κάτω κόσμου με του πάνω, με τον σημαντικότερο να είναι πως αν κάτι περάσει από τον έναν κόσμο στον άλλον, τότε αυτό μετά από λίγο θα πάρει φωτιά. Σε αυτό το περίεργο σύμπαν, ο Adam, ένα απλό παιδί του κάτω κόσμου, ερωτεύεται την Eden, ένα κορίτσι από τον πάνω κόσμο. Ο έρωτάς τους καταπιέζεται από το άρρωστο καθεστώς που επικρατεί ανάμεσα στους δύο κόσμους, αλλά όταν ο Adam ενηλικιωθεί και ξανασυναντήσει την Eden, τότε κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να την ξανακερδίσει.
Ο πρωτάρης σκηνοθέτης Juan Diego Solanas δημιουργεί, μαζί με τον σεναριογράφο Santiago Amigorena, ένα φιλόδοξο και πρωτότυπο μίγμα δραμεντί με έντονα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Η υπόθεση αλλά και η αισθητική του έργου ακολουθούν τα πρότυπα της Young Adult λογοτεχνίας που έχει ανθήσει υπερβολικά τον τελευταίο καιρό, χωρίς να στηρίζεται όμως σε κάποιο βιβλίο. Ο σκηνοθέτης επιλέγει για την οπτικοποίηση της διπλής Γης να δείχνει πολλά πλάνα “ανάποδα”, πράγμα που αρκετούς θα τους κουράσει.
Το κύριο πρόβλημα όμως της ταινίας είναι η ελαφρότητα με την οποία καλύπτει τα θέματά της, με αποτέλεσμα χάνουν την ουσία τους. Το σενάριο δημιουργεί γρήγορα έναν κόσμο με τρομερές επεκτάσεις που αντέχουν κοινωνικό σχολιασμό για ταξικές διαφορές, στην συνέχεια όμως επιλέγει να ασχοληθεί περισσότερο με την ρομαντική πλευρά της ιστορίας, αφήνοντας όσα έχτισε στην αρχή ατελείωτα. Στα υπέρ της ταινίας συγκαταλέγεται η πολύ ωραία και ταιριαστή φωτογραφία η οποία χαρίζει μερικές πολύ όμορφες σκηνές, όπως και η ηθοποιία από δύο γνωστά πρόσωπα, την Kirsten Dunst (Melancholia, Hot to Lose Friends and Alienate People) και τον Jim Sturgess (Cloud Atlas).
Το Upside Down είναι ένα project που είχε την ικανότητα να εξελιχθεί σε κάτι αξιόλογο και πρωτότυπο όμως κάπου φαίνεται πως έχασε την φιλοδοξία του και τελικά μετατράπηκε σε μία ταινία που βοηθάει να περάσει ευχάριστα η ώρα, αλλά δεν θα αφήσει τίποτα στην μνήμη του θεατή για μετά του τίτλους τέλους.

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Portico Quartet – Portico Quartet

Πιο ambient / new jazz πεθαίνεις... Αυτο το διαπιστώνεις αμέσως αν καθήσεις και ακούσεις τους τρεις δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει οι Portico Quartet. Ορχηστρικά τραγούδια εμπλουτισμένα με σαξόφωνο, κοντραμπάσσο και κρουστά, όπως το εκπληκτικό κρουστό hang, δίνουν μια εντελώς διαφορετική αίσθηση στα jazz κομμάτια. Η τετράδα σχηματίστηκε το 2005 και με μια αλλαγή ενός προσώπου στην σύνθεση το 2011, οι Portico Quartet ορμώμενοι από το Λονδίνο και έχοντας ήδη δύο άλμπουμ στην πλάτη τους, κυκλοφορούν την τρίτη δισκογραφική δουλειά τους.
Οι μουσικές που συνθέτουν οι Portico Quartet είναι ό,τι πρέπει για τον χειμώνα. Εξωγήϊνες μελωδίες, κάτι μεταξύ jazz, ambient και ηλεκτρονικής μουσικής χωρίς όμως να προκαλείται ένα συνοθύλευμα «άχρηστων» νοτών. Η μουσική των Λονδρέζων πατάει ακριβώς εκεί που πρέπει δημιουργώντας σου μια ευφορία κατά την ακρόασή της. Στα δύο προηγούμενα πονήματά τους έμπαιναν σε πιο «ακουστικούς» μουσικούς δρόμους ενώ τώρα εισβάλλουν και το ηλεκτρονικό στοιχείο πλέον, αλλάζοντας και λίγο ύφος.
Η μουσική των Portico Quartet δεν μπορεί να χαρακτηριστεί με μία λέξη, καθώς οι Άγγλοι περνούν από πολλά μουσικά μονοπάτια. Το σίγουρο είναι πως οι ενορχηστρώσεις τους είναι τόσο μεστές και ώριμες που δεν αφήνουν χώρο για αμφισβήτηση. 50 λεπτά περίπου διαρκεί το ομώνυμο άλμπουμ της μπάντας και είναι ίσως τα καταλληλότερα 50 λεπτά για να περάσεις πίνοντας τον ζεστό καφέ σου. Οι Portico Quartet πειραματίζονται στο έπακρο και καταφέρνουν να εντυπωσίαζουν ενώ θα τους απολαύσουμε και στην χώρα μας ζωντανά τον Μάρτιο.

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Pieta

Ο Λι Κανγκ Ντο μαζεύει χρήματα από εργαζομένους που χρωστάνε σε ιδιωτικά δάνεια για λογαριασμό τοκογλύφων. Όταν εκείνοι δεν διαθέτουν τα λεφτά τότε ο νεαρός προβαίνει σε βίαιες πράξεις εναντίον τους, με αποτέλεσμα να τους προκαλεί ανεπανόρθωτες σωματικές βλάβες. Ξαφνικά, εισβάλλει στην ζωή του μια γυναίκα, η οποία ισχυρίζεται πως είναι η μητέρα του που ποτέ δεν είχε γνωρίσει. Ενώ αρχικά ο Λι Κανγκ Ντο δεν θα δώσει σημασία στο γεγονός, στην συνέχεια αρχίζει να αλλάζει χαρακτήρα καθώς βλέπει πως η γυναίκα είναι όντως η μητέρα του και μαζί αλλάζει και τα συναισθήματά του. Κάπου εκεί, όμως, θα μπλεχτεί ανάμεσα στα ηθικά διλήμματα και οι συνέπειες στην ζωή μητέρας και γιου θα είναι απρόβλεπτες.
Ο κορεάτικος κινηματογράφος μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους ταινίες, οπότε το “Pieta” δεν μπορεί να θεωρηθεί έκπληξη. Η πλοκή είναι πολύ καλή ενώ η σκηνοθεσία είναι λιτή και απέριτη, δηλαδή ό, τι πρέπει για να μπεις στο «ψυχρό» και σκληρό κλίμα του φιλμ. Οι διάλογοι δεν είναι πολλοί και μακροσκελείς ενώ μέσα από αυτούς βγαίνουν συζητήσεις για το τί είναι ο θάνατος, η χαρά και τελικά αν ο άνθρωπος χρειάζεται το χρήμα. Επίσης, η ελάχιστη μουσική επένδυση που υπάρχει προσδίδει μια πιο «ωμή» εικόνα στο μουντό σκηνικό του σκηνοθέτη.
Η βία υπάρχει καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας, άλλοτε σωματική και άλλοτε ψυχολογική. Ενώ το πρώτο μισό κυλάει μονάχα με την βία που προκαλεί ο πρωταγωνιστής, στο δεύτερο μισό η ιστορία γίνεται αρκετά πολύπλοκη καθηλώνοντάς σε. Παρόλο την βία, από το “Pieta” αναδύεται η τρυφερή ιστορία μητέρας και γιου χωρίς φυσικά να γίνεται ένα κοινότυπο μελόδραμα. Και αυτό, διότι η ταινία αγγίζει συναισθήματα όπως ο οίκτος, η συμπόνια, η εκδίκηση, η κάθαρση. Όλα αυτά συνδυασμένα με το θρησκευτικό στοιχείο καθώς η λέξη Pieta συμβολίζει την Παναγία να κρατάει στην αγκαλιά της τον πεθαμένο Ιησού.
Μετά από μια σειρά ταινιών που με κύριο οδηγό έχει την εκδίκηση, ο Κορεάτης σκηνοθέτης επιστρέφει με ένα φιλμ στο οποίο οι ερμηνείες είναι το λιγότερο φανταστικές. Ο Kim Ki-duk παρουσιάζει μια εξαιρετική ταινία που σε αγγίζει, σε ανατριχιάζει αλλά και που σου περνάει σκέψεις όσον αφορά την κοινωνία και την ζωή. Αν αντέχεις την βία στην γενική της μορφή που ασκείται τότε το “Pieta” είναι η ταινία σου. Τέλος, το φιλμ κέρδισε φέτος το Χρυσό Λιοντάρι στο φεστιβάλ της Βενετίας.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More