Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

#Blogoscars Best Supporting Actor


10) Alan Arkin  
Argo - Lester Siegel

9) Samuel L. Jackson 
 Django Unchained  - Stephen

8) Robert De Niro
Being Flynn  -  Jonathan Flynn

7) Mikkel Boe Følsgaard 
A Royal Affair - Christian VII

6) Leonardo DiCaprio
Django Unchained  -  Calvin Candie

5) Jim Broadbent
 Cloud Atlas  -   Timothy Cavendish

4) Michael Fassbender
 Prometheus  -  David


3) Bruce Willis
  Looper   -  Old Joe

2) Dwight Henry
 Beasts of the Southern Wild  -  Wink

1) Javier Bardem
  Skyfall  -  Silva

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

#Blogoscars - Best Screenplay


10) Sound of My Voice
Zal Batmanglij + Brit Marling

9) Life of Pi
David Magee

8) J.A.C.E.
Μενέλαος Καραμαγγιώλης + Νίκος Πανουτσόπουλος

7) The Hunt
Tobias Lindholm + Thomas Vinterberg

6) Beasts of the Southern Wild
Lucy Alibar + Benh Zeitlin

5) The Cabin in the Woods
Joss Whedon + Drew Goddard

4) Moonrise Kingdom
Wes Anderson + Roman Coppola

3) Django Unchained
Quentin Tarantino

2) Cloud Atlas
David Mitchell + Lana Wachowski + Tom Tykwer + Andy Wachowski

1) Looper
Rian Johnson



Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Κακό Συναπάντημα – Pressureality

Σαν συγκρότημα υφίσταται εδώ και δέκα χρόνια τουλάχιστον ενώ χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να εδραιωθούν στην εναλλακτική μουσική σκηνή της χώρας μας. Μετά από πολλούς μουσικούς πειραματισμούς και ενώ ξεκίνησαν ως ένα low bap συγκρότημα, κατακάθισαν στην reggae και funk μουσική. Το πρώτο demo τους το κυκλοφόρησαν το 2004 ενώ η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα με το ομώνυμο άλμπουμ της μπάντας. Εκεί γνώρισε και την επιτυχία και άρχισε το όνομα Κακό Συναπάντημα να γίνεται γνωστό σταδιακά. Πολύ γνωστή στιγμή του συγκροτήματος από την Θεσσαλονίκη είναι το τραγούδι «Μπανανιά», το οποίο όλο και σε κάποιο πάρτυ θα το πετύχεις.
Φέτος, οι 4 τύποι που δημιουργούν Κακό Συναπάντημα επιστρέφουν δισκογραφικά με τον δεύτερο δίσκο τους, με τον ευρηματικό τίτλο “Pressureality”. Και σε αυτά τα κομμάτια το συγκρότημα από την Θεσσαλονίκη συνθέτει reggae μελωδίες συνδυασμένες με τους έξυπνους στίχους που μιλούν για τις κοινωνικές ανισότητες και περιέχουν άμεσο πολιτικό νόημα. Ο τόνος του δίσκου είναι αρκετά καλός, χωρίς να πέφτει σε κάποιο σημείο και να χορεύεις συνεχώς σε ρυθμούς reggae. Φυσικά, η απήχηση των τραγουδιών τους βοηθιέται από τα ελληνικά λόγια που έχουν και έτσι γίνονται πιο άμεσα προς τον ακροατή. Οι Κακό Συναπάντημα βγάζουν αυτή την αυθεντικότητα που πρέπει να έχει ένα συγκρότημα που σέβεται τον εαυτό του και τις προσπάθειές του να κρατηθεί σε μια άδικη κοινωνία χωρίς αθέμιτα μέσα. To “Pressureality” είναι ένα πολύ καλό άλμπουμ, το οποίο θα σε κολλήσει με τους στίχους του και όχι τόσο με την μουσική του.

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

Paradise: Love

Η Teresa είναι μια μοναχική 50χρονη με ένα παιδί από την Αυστρία. Για να ξεφύγει από την δύσκολη καθημερινότητά της, αποφασίζει να φύγει για διακοπές στην Κένυα. Έτσι, αφήνει την 16χρονη κόρη της σε μια φίλη της και κατηφορίζει προς την αφρικανική χώρα. Εκεί θα ενθουσιαστεί από την αύρα της περιοχής, τον καυτό ήλιο και τις απέραντες παραλίες ενώ θα δοκιμάσει και μια διαφορετική πλευρά του τουρισμού, τον λεγόμενο σεξουαλικό τουρισμό, όπως είναι γνωστό να γίνεται στις συγκεκριμένες χώρες. Εν αγνοία της θα μπλέξει με καταστάσεις των ντόπιων κατοίκων προσπαθώντας να ξεφύγει από όλο αυτό.
Σε χώρες, όπως στην Κένυα, συνηθίζεται ο σεξουαλικός τουρισμός ενώ πολλές φορές το αντάλλαγμα για κάτι τέτοιο είναι χρήματα. Ο Ulrich Seidl παρουσιάζει την τριλογία “Paradise”, ξεκινώντας από την αγάπη, συνεχίζοντας με την πίστη και καταλήγει με την ελπίδα. Στο πρώτο μέρος ο Αυστριακός σκηνοθέτης προβάλλει την αγάπη της καρδιάς που μπορεί να έχει ο άνθρωπος και πώς αυτή μπορούν να την εκμετελλευτούν άλλοι. Η ταινία ξεπερνάει σε αρκετά σημεία τα όρια όσον αφορά το συγκεκριμένο κοινωνικό πρόβλημα που καλά κρατεί στις αφρικανικές χώρες.
Το θεματάκι όμως έγκειται στο γεγονός πως η ταινία βαδίζει καθ’ όλη την διάρκεια των δύο ωρών με το ίδιο τέμπο. Παρακολουθούμε να συμβαίνουν τα ίδια γεγονότα, χωρίς κάποια διαφορά μεταξύ τους, και όλα να επιστρέφουν σε μια κοινή βάση με αποτέλεσμα μετά από λίγο αυτό να το βαριέσαι. Σε κάποιο σημείο, μάλιστα, αγγίζει (αν όχι πιάσει γερά) το ρεαλιστικό της ερωτοτροπίας φτάνοντας στο στάδιο του πορνό. Ωστόσο, το χιούμορ που χρησιμοποιείται σε αρκετά σημεία του φιλμ και μας κάνει να γελάσει το χειλάκι μας είναι το «αντίβαρό» μας και μπορούμε να πούμε πως σώζει την όλη κατάσταση.
Οι προσδοκίες που υπήρχαν για το “Paradise: Love” εξανεμίστηκαν πολύ γρήγορα ενώ το μόνο που αρκεί είναι να αναμένουμε την «Πίστη» και την «Ελπίδα», δηλαδή την συνέχεια της τριλογίας. Η «Αγάπη» προς το παρόν δεν μας έδωσε αυτό που πραγματικά περιμέναμε.

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

The Courteeners – Anna

Η πρώτη κρούση έγινε το 2008 με το δισκογραφικό ντεμπούτο τους, “St. Jude”, από το οποίο κυκλοφόρησαν πέντε singles. Εξαιρετικό ξεκίνημα για μια μπάντα που συνέχισε ακάθεκτη και δύο χρόνια αργότερα έβγαλε τον δεύτερο δίσκο τους που και αυτός πήγε πολύ καλά και εντυπωσίασε. Αναπόφευκτο, λοιπόν, το μέλλον του συγκροτήματος να θεωρείται λαμπρό. Οι Courteeners έρχονται από το Μάντσεστερ και μαζί τους φέρνουν τις ομολογουμένως πολύ καλές indie rock μελωδίες τους. Φέτος, επιστρέφουν με τρίτο δίσκο για τον οποίο επικρατούν μεγάλες προσδοκίες αφού οι Βρετανοί «υπόσχονται» μεγάλα πράγματα. Το “Anna” είναι ένας καθαρά βρετανικός indie ήχος. Οι πιασάρικες μελωδίες και η πολλή ηλεκτρισμένη κιθάρα σίγουρα δεν σε αφήνουν ασυγκίνητο.
Η χορευτική διάθεση επικρατεί καθ’ όλη την διάρκεια του δίσκου και τα 11 κομμάτια κρατούν σφιχτά το χέρι σου και δεν σε αφήνουν έτσι εύκολα. Αμέσως σε βάζει στο κλίμα το “Are You in Love With a Notion” με το γρήγορο και ανεβαστικό τέμπο του. Σίγουρα πολύ καλή αρχή για τον δίσκο ενώ η συνέχεια είναι ακόμη καλύτερη. Και αυτό, διότι έρχεται στα καπάκια το “Lose Control” που αποτελεί μία από τις ωραιότερες στιγμές του άλμπουμ. Επόμενη στάση που αξίζει να κάνουμε είναι στο “Push Yourself”, το οποίο είναι ιδανικό κομμάτι για πάρτυ. Στην συνέχεια, περνάμε από το ήρεμο “When You Want Something You Can’t Have” και φτάνουμε στο απογειωτικό “Welcome to the Rave”. Γίνεται γραφικό να μιλάμε για ανεβαστικές μελωδίες και γρήγορους ρυθμούς, καθώς όλος ο δίσκος κυμαίνεται σε αυτό το ύφος με ελάχιστες διαφορές, όπως το “Marquee” στο οποίο οι Courteeners αποδεικνύουν το μουσικό μεγάλειο τους και σε διαφορετικά στυλ. Δύσκολα θα βρεις τραγούδια που να κάνουν την διαφορά αλλά θα διασκεδάσεις τόσο ακούγοντας το συγκεκριμένο άλμπουμ που θα βάλεις 5-6 τουλάχιστον κομμάτια να ξανακούσεις.
Οι Courteeners μπορεί για πολλούς να φέρουν τον βαρύ τίτλο του «απογόνου» προηγούμενων μεγάλων βρατανικών συγκροτημάτων, ωστόσο για να φτάσουν σε αυτό το σημείο θέλουν πολύ δρόμο ακόμα. Εξάλλου, η 4μελής μπάντα δεν πιστεύω πως ενδιφέρεται για κάτι τέτοιο παρά να κυκλοφορεί δίσκους μεστούς, όπως ο φετινός και οι προηγούμενοι. Το “Anna” αποτελεί ό,τι καλύτερο indie pop-rock έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής μέσα στο 2013 και οι Courteeners βάζουν το όνομά τους πλέον αρκετά ψηλά στην σχετική λίστα της βρετανικής indie σκηνής.

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013

Life of Pi

Ο Pi είναι ένα 16χρονο αγόρι, παιδί ενός ιδιοκτήτη ζωολογικού κήπου στην Ινδία. Μεγαλώνοντας έψαξε, έμαθε και τελικά αποδέχτηκε πολλές και διαφορετικές θρησκείες, βρίσκοντας σε κάθε μια από ένα κομμάτι που τον βοηθούσε να καταλαβαίνει τον κόσμο καλύτερα. Κάποια στιγμή οι γονείς του αποφασίζουν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό και ξεκινάνε ένα υπερατλαντικό ταξίδι με όλα τα ζώα του κήπου τους μέσα στο καράβι. Μια καταιγίδα θα βυθίσει το καράβι και θα αφήσει μοναδικό επιζώντα πάνω σε μια βάρκα τον Pi και μερικά ζώα. Για να καταφέρει να επιζήσει, ο Pi θα στραφεί στην αστείρευτη εσωτερική του δύναμη.
Το ομότιτλο βιβλίο του Yann Martel εκδόθηκε το 2001 και έγινε γρήγορα best seller. Το project για την μεταφορά του στην μεγάλη οθόνη πέρασε από πολλούς σκηνοθέτες, για να καταλήξει τελικά στον Ang Lee, τον σκηνοθέτη του Brokeback Mountain, του "Τίγρης και Δράκος" αλλά και του Hulk. Η επιλογή αυτή, εκ του αποτελέσματος, κρίνεται εξαιρετικά επιτυχημένη, καθώς η δουλειά του ταλαντούχου Ιάπωνα είναι μοναδική. Με την βοήθεια της σωστής μεταφοράς του σεναρίου, ο Lee περνάει αυτούσια την φιλοσοφία και την συμπαντικότητα που χαρακτηρίζει το ύφος του βιβλίου, μαγεύοντας με αυτή τον θεατή. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην φοβερή φωτογραφία της ταινίας, καθώς με την βοήθεια της τελευταίας τεχνολογίας του CGI, ο Lee έχει ουσιαστικά δημιουργήσει μια συνεχόμενη ροή εικόνων που μαγεύουν το ανθρώπινο μάτι και που σχεδόν σίγουρα, θα του δώσουν και το αντίστοιχο Όσκαρ. Φυσικά, ξεχωρίζει και η απίστευτη δουλειά που έχει γίνει στην 3D έκδοση της ταινίας, αφού μάλλον είναι η καλύτερη του είδους μέχρι στιγμής.
Το Life of Pi είναι μια περιπέτεια επιβίωσης αλλά και φαντασίας που προσπαθεί αλλά και καταφέρνει να σε μαγέψει τόσο με την φιλοσοφία του όσο και με την εικόνα του. Η δουλειά της παραγωγής τρομερού επιπέδου και ο Ang Lee αποδεικνύει για άλλη μια φορά το ταλέντο του. Ο ανταγωνισμός είναι σίγουρα πολύ σκληρός, αλλά αν τελικά ο Pi και η τίγρη του καταφέρουν να κερδίσουν το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, δύσκολα θα παραπονεθεί κανείς.

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου 2013

Foxygen – We Are the 21st Century Ambassadors of Peace and Magic

Είσαι λάτρης της pop των δεκαετιών ’60 και ’70; Τότε που η ηλεκτρική κιθάρα έδινε με τον παραμορφωτικό της ήχο την απαραίτητη και πανέμορφη ψυχεδέλεια στα τραγούδια; Προφανώς οι Foxygen είναι το συγκρότημά σου. Το ντουέτο από την Καλιφόρνια παρουσιάζει όλα τα μουσικά στοιχεία από τις εποχές των Beatles μέχρι και τις πιο πρόσφατες μέρες που ο ηλεκτρονικός ήχος έχει εισβάλει περισσότερο στα τραγούδια. Οι Sam France και Jonathan Rado είναι φίλοι από το σχολείο και μετά από αρκετές προσπάθειες κατάφεραν να φτάσει το πρώτο τους demo στα χέρια του παραγωγού και μουσικού, Richard Swift. Εκείνος ενθουσιάστηκε, ο πρώτος δίσκος ήταν ήδη γεγονός ενώ φέτος ήρθε η σειρά του δεύτερου άλμπουμ, το οποίο αναμένεται με μεγάλες προσδοκίες.
Το “We Are the 21st Century Ambassadors of Peace and Magic” αποτελεί μια ωδή στις μουσικές παλιών δεκαετιών. Pop, rock ‘n’ roll, πιο σύγχρονοι ήχοι με ηλεκτρονικά στοιχεία. Όλα αυτά πέφτουν ανακατεμένα πάνω στον indie καμβά και συνθέτουν τον καινούριο δίσκο του ντουέτου. Στο άλμπουμ συναντάς ήχους από πολλούς καλλιτέχνες, όπως τους Beatles, τους Rolling Stones και νεότερα μουσικά σχήματα, συνδυάζοντας έτσι εποχές μαζί. Το “No Destruction” θυμίζει αρκετά τον Bob Dylan (Tempest) ενώ πολύ δύσκολα δεν θα κολλήσεις από τις πρώτες μελωδίες. Ο δίσκος δεν είναι μονοεπίπεδος καθώς κάθε τραγούδι φέρνει και από μία αλλαγή στο όλο μουσικό σκηνικό των Foxygen. Με το “On Blue Mountain” το δίδυμο δείχνει την συνθετική του ευφυία αφού στα 5 και κάτι λεπτά που διαρκεί το κομμάτι περνάει από πολλά διαφορετικά μουσικά μονοπάτια. Και έρχεται ένα εκ των – μέχρι τώρα – δυο singles, το εξαιρετικό “San Francisco”, το οποίο αναπληρώνει το indie που μέχρι στιγμής έλειπε από τον δίσκο.

Ακριβώς στην μέση του άλμπουμ αλλάζουμε εποχή πάλι και γυρνάμε κάπου μεταξύ 60’s και 70’s με το γρήγορο τέμπο των κρουστών, την παραμόρφωση της κιθάρας και την ψυχεδελική μελωδία. Στην συνέχεια, συναντάμε το πρώτο single, “Shuggie”, με το εκπληκτικό ρεφρέν που σε μπερδεύει με τις συνεχείς εναλλαγές στις μελωδίες του. Οι Foxygen καταφέρνουν κάτι που λίγα συγκροτήματα μπορούν να κάνουν. Να συνδυάσουν με εκπληκτικό τρόπο μουσικές εποχές διαφορετικές μεταξύ τους και φυσικά να σε πορώνουν. Από τα φωνητικά μέχρι την κιθάρα και τα κρουστά, κάθε μελωδία αντικατοπτρίζει μια παλαιότερη εποχή υπό την σύγχρονη σκοπιά του ντουέτου. Με αυτά τα 9 κομμάτια το συγκρότημα από το Λος Άντζελες ανοίγει τον δρόμο για πολύ μεγάλα μελλοντικά σχέδια. Το “We Are the 21st Century Ambassadors of Peace and Magic” αποτελεί ίσως το ομορφότερο άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής μέσα στο 2013 και, αν και είναι νωρίς ακόμα, δεν βλέπω τον λόγο να μην βρίσκεται στις υψηλές θέσεις των προτιμήσεων και στο τέλος της χρονιάς.

Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013

The Impossible

Το 2004 συνέβη μία από τις χειρότερες φυσικές καταστροφές στην Ινδονησία. Το τσουνάμι έπνιξε χιλιάδες στρέμματα εκτάσεων, σπίτια και ανθρώπους. Ο Henry και η Maria ταξιδεύουν για τις γιορτές των Χριστούγεννων στην Ινδονησία μαζί με τα τρία τους αγόρια. Την ώρα που η οικογένεια διασκεδάζει σε παραθαλάσσιο, πολυτελές ξενοδοχείο το τσουνάμι πραγματοποιεί την – γιγαντιαία και τρομακτική – εμφάνισή του, παρασύροντας ό,τι βρει στο πέρασμά του. Το αποτέλεσμα του καταστροφικού κύματος ήταν η διάλυση της οικογένειας με την μητέρα και τον μεγάλο γιο να προσπαθούν να βρουν ίχνη του πατέρα και των άλλων δύο παιδιών.
Η (κι όμως) πραγματική ιστορία της ισπανικής οικογένειας που πήγε για διακοπές και βρέθηκε και αυτή στο έλεος του τσουνάμι μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη. Αρκετές από τις φωτογραφίες που προβάλλονται κατά την διάρκεια της ταινίας είναι αληθινές από εκείνη την χρονιά ενώ το λιγότερο που μπορούν να χαρακτηριστούν είναι σοκαριστικές. Το φιλμ ξεκινάει με φοβερό τρόπο, δείχνοντάς σου την στιγμή που σκάει στην στεριά το κύμα και μετά, την ολική καταστροφή που έχει προκαλέσει. Ωστόσο, στην συνέχεια η ταινία εστιάζει στην προσπάθεια των μελών της οικογένειας, που έχουν σπάσει σε δύο ομάδες, να βρεθούν μεταξύ τους. Και αυτό ίσως ειναι το μελανό σημείο διότι για την υπόλοιπη ώρα παρακολουθούμε μητέρα και γιο να περιπλανιούνται και να ζητάνε βοήθεια και με αυτό τον τρόπο η ταινία σε «εκβιάζει» να συγκινηθείς.
Όχι πως λείπουν οι συγκινητικές στιγμές αλλά ένα τέτοιου είδους φιλμ θα έπρεπε να βγάζει αβίαστα συγκίνηση. Βέβαια, όλα αυτά τα διαγράφουμε από την μνήμη μας εξαιτίας της Naomi Watts (J. Edgar, Dream House). Απίστευτη ερμηνεία από μια ηθοποιό που διόλου τυχαία είναι και είναι πολύ φυσικό το να βρίσκεται στις υποψηφιότητες των Oscars για τον Α’ γυναικείο ρόλο. Ο Ewan McGregor (Perfect Sense, Haywire, Salmon Fishing in the Yemen) υποστηρίζει και αυτός πολύ καλά τον ρόλο του πατέρα αλλά έκπληξη αποτελεί ο μεγάλος γιος, Tom Holland, ο οποίος παρουσιάζει εξαιρετικά δείγματα ηθοποιίας για την ηλικία του.
Το “The Impossible” δεν θα σου δείξει τι έγινε κατά την διάρκεια της βιβλικής καταστροφής και μετά. Όμως θα κολλήσεις με την ιστορία της οικογένειας, μια ιστορία που θα σε γεμίσει λύπη, αισιοδοξία, ελπίδα. Και το ότι είναι πραγματικό γεγονός κάνει την ταινία ακόμα πιο δυνατή γροθιά στο στομάχι.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More