Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Unknown - Ο Αγνωστος

Ο Dr. Martin Harris είναι ένας καταξιωμένος επιστήμονας και τον έχουν καλέσει να παρευρεθεί σε ένα συνέδριο στην Γερμανία για να μιλήσει για την δουλειά του. Μετά από ένα τροχαίο ατύχημα όμως πέφτει σε κόμμα και όταν ξυπνάει έχει μερική απώλεια μνήμης. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν θα καταφέρει να συναντήσει την σύζυγό του και αυτή όχι μόνο δεν θα τον αναγνωρίσει, αλλά θα έχει στο πλευρό της έναν άλλον άντρα ο οποίος χρησιμοποιεί το ίδιο όνομα με αυτόν…
Η νέα ταινία του Liam Neeson, μετά την μεγάλη επιτυχία του Taken, επιστρέφει σε άλλη μια action ταινία σε έναν ρόλο που φαίνεται πως του πάει πολύ. Η ταινία μπορεί να χωριστεί θεωρητικά σε δύο μέρη. Στο πρώτο μισό ο σκηνοθέτης, Jaume Collet-Serra, χτίζει την πλοκή μιας ταινίας μυστηρίου, με κύρια στοιχεία την αγωνία για την κατάσταση του πρωταγωνιστή και την παράνοια που φαίνεται να τον περιβάλει. Στο δεύτερο μισό το έργο μετατρέπετε σε μία γνήσια ταινία δράσης όπου ο θεατής βλέπει, πέρα από της διάφορες πολύ ενδιαφέρουσες ανατροπές της ιστορίας, πολλές γρήγορες σκηνές δράσεις.
Το cast της ταινίας εκτός από τον Liam Neeson περιλαμβάνει και την Diane Kruger (Inglourious Basterds, National Treasure, Troy) στο ρόλο μιας παράνομης μετανάστριας η οποία θα βοηθήσει τον Dr. Martin να λύσει το μυστήριο. Επίσης, ξεχωριστό ρόλο έχουν οι Bruno Ganz και Frank Langella, οι οποίοι με τους ρόλους τους δίνουν στην ταινία πολλές δόσεις πρακτορικού μυστηρίου.
Ο Jaume Collet-Serra, μετά το κακό remake του House of Wax και του μέτριου Orphan, επανέρχεται με την σίγουρα καλύτερη του ταινία. Το Unknown είναι πολύ ωραία γυρισμένο με την επιλογή της Γερμανίας ως μέρος που διαδραματίζετε η ταινία να κρίνεται άκρως επιτυχημένη. Η ταινία χωρίς ιδιαίτερα σεναριακά κενά ή “ευκολίες” σε κρατάει σε εγρήγορση μέχρι το τέλος. Αν και στην αρχή η ταινία δίνει ελπίδες για κάτι καλύτερο, στο τέλος παραμένει μία πάρα πολύ καλή περιπέτεια.

Κυριακή 10 Ιουλίου 2011

Malison Rogue - Malison Rogue

Οι Malison Rogue είναι ένα συγκρότημα από την Σουηδία που παίζει κυρίως power/progressive metal. Ο πρώτος τους δίσκος κυκλοφόρησε με το ίδιο όνομα, Malison Rogue, και περιέχει 8 κομμάτια. Ο δίσκος είναι πολύ καλός και δεν κάνει κοιλιά σε κανένα σημείο, πράγμα στο οποίο βοηθάνε και τα λίγα τραγούδια. Με την πρώτη ακρόαση σίγουρα θα ξεχωρίσουν τα Friend or Foe? και Scars αλλά και τα υπόλοιπα κομμάτια είναι υψηλού επιπέδου. Ο ήχος του θυμίζει πολύ QUEENSRŸCHE αλλά και Fates Warning, μέχρι και IRON MAIDEN, χωρίς να αντιγράφουν όμως οπότε δεν ξενίζει καθόλου αυτό. Για πρώτος δίσκος της μπάντας η δουλειά κρίνετε παραπάνω από επιτυχημένη, και μακάρι να υπάρξει και ανάλογη συνέχεια.
Το tracklist:
01. Friend or Foe?
02. The Pain You Cause
03. The Griever
04. My Mistakes
05. This Lonely Road
06. Scars
07. We’re All Born Sinners
08. Everything Fades

Σάββατο 9 Ιουλίου 2011

Never Let Me Go - Μη Μ' Αφήσεις Ποτέ

Πόσα είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για να αποκτήσουμε την δυνατότητα να ανεβάσουμε τον μέσο όρο ζωής στα 100 χρόνια? Τελικά, οι άνθρωποι είναι αναλώσιμοι? Οι νέοι πότε σταμάτησαν να έχουν την δυνατότητα να παλεύουν για αυτά που θέλουν, αυτά που αγαπούν?
Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που θέτει ο Kazuo Ishiguro (συγγραφέας επίσης του The Remains of the Day) μέσα από το ομότιτλο μυθιστόρημά του. Ο Mark Romanek, σκηνοθέτης του έργου και πολύ γνωστός βιντεοκλιπάς, καταφέρνει να περάσει στην οθόνη αρκετά πιστά τα το ύφος και την μελαγχολική, καταπιεσμένη διάθεση που κατακλύζει ολόκληρο το έργο. Ίσως, κατά την διάρκεια της ταινίας αυτό να φτάσει σε σημείο που να κουράσει τον θεατή, κυρίως επειδή η θεματολογία της είναι αρκετά ιδιαίτερη και ίσως να μην ξέρεις τι να περιμένεις από μια ταινία που πραγματεύεται των έρωτα, την μάχη με τα δικαιώματα στη ζωή αλλά και την ύπαρξη κλώνων προορισμένων για “σφαγή”. Ξεκινώντας με αυτή την ταινία την καριέρα του στον κινηματογράφο, μπορούμε να περιμένουμε πολύ ωραία πράγματα από αυτόν στο μέλλον.

Η ιστορία δείχνει την ζωή τριών παιδιών, της Kathy του Tommy και της Ruth, τα οποία πολύ γρήγορα θα μάθουν πως η ζωή που έχουν μπροστά τους είναι προμελετημένη και σχεδιασμένη από άλλους, για άλλους. Αυτό, το εντελώς παράλογο και αφύσικο, τα παιδιά θα το δεχθούν ως κάτι λογικό και φυσικό, ώσπου μόνο μέσω της αληθινής αγάπης θα μπορέσουν να βρουν την δύναμη να παλέψουν για την ανατροπή όσων τους έχουν μάθει να πιστεύουν.
Στους ρόλους των παιδιών βρίσκουμε την Carey Mulligan (An Education, Pride & Prejudice) ως Kathy, τον Carey Mulligan (The Social Network) και την Keira Knightley (Pirates of the Caribbean, Pride & Prejudice), αναπάντεχα, ίσως, τρομερές επιλογές και οι τρεις τους. Σημαντικό ρόλο στην ατμόσφαιρα της ταινίας έχει και η μουσική επιμέλεια, υπεύθυνη για την οποία είναι η Rachel Portman.

Πιστεύω πως το Never let me go είναι σίγουρα μία από της καλύτερες ταινίες της χρονιάς, η οποία χάθηκε μάλλον εξαιτίας του αργού ρυθμού και της βαριάς ατμόσφαιρας της. Παρόλαυτα, καλύτερα, όπως λέει και ο τίτλος της, μην την αφήσετε να φύγει.

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Wolf People - Steeple


Αν είχατε αρχίσει να ανησυχείτε ότι η κιθαριστική ροκ ψυχεδέλεια είχε αρχίσει να χάνεται ή είχε αφανιστεί τελείως, τότε… έχετε δίκιο. Παρόλα αυτά, έρχεται μία μπάντα από την Αγγλία να μας θυμίσει τι γινότανε στο βορρά στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όπου η μουσική δημιουργία ήτανε στο απόγειό της. Οι fuzzy κιθάρες, τα παραμορφωμένα drums και τα ξεθωριασμένα φωνητικά συγκροτούν έναν psych-rock ήχο, με κανένα κομμάτι του δίσκου να μη ξεφεύγει από αυτό το ύφος. Κομμάτια όπως το “One By One From Dorney Reach” , “Tiny Circle” και “Silbury Sands” θα σας κάνουν να αγαπήσετε ξανά ήχους, που έχουν ξεχαστεί μέσα στις δεκαετίες αναμεμιγμένους με τη φρεσκάδα και όρεξη που κουβαλάει μαζί του ένα νέο συγκρότημα.
Highlights του δίσκου, κατά την άποψή μου, το “Morning Born”, που ενώνεται στη συνέχεια με το τζαμάρισμα του “Cromlech”, καθώς και το “One By One From Dorney Reach”…

Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

The Black Keys- Rubber Factory


Blues blues blues και πάλι blues διάολε, είναι η λέξη που σου βιδώνεται στο μυαλό ύστερα από το άκουσμα του Rubber Factory. Κάποιοι ίσως γνωρίζετε τους The Black Keys από τη πρόσφατη επιτυχία τους “Too Afraid To Love You” και γενικότερα από τον τελευταίο τους δίσκο “Brothers”, όμως οι Black Keys δραστηριοποιούνται εδώ και μια δεκαετία. Οι old-school Blues ήχοι του δίσκου παραπέμπουν στις πρώτες δουλειές των White Stripes, έχοντας όμως ένα ελαφρώς πιο σοβαρό και ώριμο ήχο. Κομμάτια όπως τα “10 AM Automatic”, “Just Couldn't Tie Me Down”, “The Desperate Man”, “Keep Me” καθώς και η διασκευή “Grown So Ugly” ξεχωρίζουν, σε ένα δίσκο που προσφέρει ένταση, άφθονο πάθος και επιτέλους απλότητα, χαρακτηριστικό του είδους.
Αν είσαι απ’ αυτούς που λατρεύουν το Blues και αγάπησες τους Stripes, πιστεύω θα κολλήσεις καιρό με το Rubber Factory, τον συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Για την ιστορία, το Rubber Factory ηχογραφήθηκε σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, εξ ου κι ο τίτλος.




Τρίτη 7 Ιουλίου 2009

Στάθης Δρογώσης - Η αγάπη στο τέλος

Ο τρίτος κατά σειρά προσωπικός δίσκος του Στάθη Δρογώση, μετά από τα πολύ επιτυχημένα "Ο χειμώνας δεν θα 'ρθει" (2005) και "Άλλη γη"(2006). Ο γεννημένος στην Αθήνα Δρογώσης αποτέλεσε και μέλος του συγκροτήματος "Τα φώτα που σβήνουν", κυκλοφορώντας δύο δίσκους. Μετά την διάλυση του γκρουπ, ο ίδιος επικεντρώθηκε στην ενορχήστρωση τραγουδιών. Από τις σημαντικότερες δουλειές του είναι η ενορχήστρωση στα "Λυρικά" και στο "Ο ήλιος και ο χρόνος" του Μίκη Θεοδωράκη. Επίσης, έχει γράψει μουσική για διάφορες θεατρικές παραστάσεις, όπως το "Show business" της Βίλης Σωτηροπούλου και το "ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ ΔΙΔΟΝΤΙΚΟΥΣ" της ομάδας ex animo. Ο Στάθης Δρογώσης έχει συνεργαστεί πάνω στη σκηνή με πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες, αλλά και σε ενορχηστρώσεις δίσκων. Πορτοκάλογλου, Ζακ Σταφάνου, Φάμελλος, Ζιώγαλς, Καζούλης, Δημητριάδης, Πυροβολάκης, Μπάμπαλη, Λειβαδάς είναι μερικά από τα ονόματα με τα οποία έχει συνεργαστεί.
Το "Η αγάπη στο τέλος" αποτελεί έναν αρκετά καλό δίσκο. Κυριαρχεί η ηλεκτρική κιθάρα και γενικά ο δυνατός ήχος. Σε αυτό βοήθησαν και το συγκρότημα "Δραμαμίνη" και ο Μύρωνας Στρατής, οι οποίοι μαζί με τον Δρογώση ενορχήστρωσαν τον δίσκο. Σήμα κατατεθέν είναι το πάθος που εξωτερικεύει στην ερμηνεία των τραγουδιών του και ο τρόπος που τα τραγουδάει. Ένας δίσκος ο οποίος αποτελεί εξαιρετική δουλειά με έμπνευση.

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009

Μωβάστρο

Οι Μωβάστρο σχηματίστηκαν το 2003 στην πόλη της Καβάλας. Αρχικά, αποτελούνταν από τους Σείρο Σαββαίδη στη κιθάρα και τα φωνητικά και Στράτο Πατλαμάζογλου στα τύμπανα. Μετά από δύο χρόνια το γκρουπ πήρε την τελική του μορφή, αφού προστέθηκε ο Κώστας Ζαροδήμος στο μπάσο. Το 2006 ήρθε ο πρώτος δίσκος με τίτλο "Ανακυκλοθυμία", ο οποίος διανέμεται δωρεάν από την επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος. Ως πρώτο βήμα στη δισκογραφία, οι Μωβάστρο δεν τα πήγαν και άσχημα. Ίσως, είναι λίγο πρόχειρο, δηλαδή θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη απόδοση των τραγουδιών. Αργότερα, η μπάντα συνεργάζεται με τον ποιητή Αθανάσιο Κούρτη και δίνει μελωδία στα ποιήματά του. Απόρροια της συνεργασίας είναι ο δίσκος με τίτλο "Οι Στάλες της Βροχής Χαράζουν Στίχους στο Τζάμι", που κυκλοφορεί το 2006. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορούν το "Pub Corral Μέρος Α' ". Πολύ καλός δίσκος με ήχο περισσότερο σκληρό. Ακούγοντας το cd, για το μόνο σίγουρος που είσαι είναι ότι οι Μωβάστρο έχουν ακόμα πολλά να προσφέρουν στο ελληνικό ροκ.

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

Placebo - Battle For The Sun

Aρχές καλοκαιριού και το βρετανικό συγκρότημα κυκλοφορεί τον 6ο του δίσκο με τον τίτλο "Battle For The Sun". Οι Placebo επιστρέφουν με τον ίδιο ήχο, ωστόσο πολύ πιο δυνατό. Στα τραγούδια κυριαρχεί η παραμόρφωση κιθάρας που μας στέλνει προς την grunge. Ο νέος ντράμμερ της μπάντας Steve Forrest μας δίνει μια γεύση από τις χάρες του και αυτό φαίνεται αρκετά στο "Battle For The Sun" και στο "Devil In The Details". Δυνατό σημείο του άλμπουμ (όπως και των προηγούμενων) αποτελεί η φωνή του Brian Molko. Δίνει χαρακτηριστικό συναίσθημα σε κάθε κομμάτι του δίσκου, ενώ ταυτόχρονα παραθέτει τις φωνητικές του δυνατότητες σε μελωδικότητα και δυνατό ροκ. Ωστόσο, οι Placebo δεν ξεφεύγουν από τον μουσικό τους δρόμο, πράγμα που έχει κάνει πολλούς οπαδούς τους να μην τους ακολουθούν πλέον. Στην πρώτη ακρόασή του, το "Battle For The Sun" με παραξένεψε, ωστόσο μετά την τρίτη κατάλαβα γιατί ακόμα συμπαθώ τους Placebo. Ο δίσκος κυκλοφορεί και με DVD, στο οποίο υπάρχουν οι εκτελέσεις διάφορων τραγουδιών από τη συναυλία του συγκροτήματος στο Angor Wat και το making of του "Battle For The Sun". Τέλος, οι Placebo θα εμφανιστούν ζωντανά στην Αθήνα, στα πλαίσια του Rockwave Festival στις 27 Ιουνίου.
Το tracklist του "Battle For The Sun" :
Kitty Litter
Ashtray Heart
Battle For The Sun
For What It’s Worth
Devil In The Details
Bright Lights
Speak In Tongues
The Never-Ending Why
Julien
Happy You're Gone
Breathe Underwater
Come Undone
Kings Of Medicin

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More