The Lone Ranger

Η συμμορία του Butch Cavendish σπέρνει τον τρόμο και τον φόβο και γι’ αυτό το λόγο πέντε αστυνομικοί προσπαθούν να την πιάσουν. Ωστόσο, αντί για αυτό η ομάδα των αστυνομικών σκοτώνεται από την «παρέα» του αρχιληστή εκτός από έναν μονάχα, τον John Reid, εξαιτίας του Tonto ενός Ινδιάνου που τον σώζει. Έκτοτε, ο επιζώντας θα βάλει ως στόχο την σύλληψη και την τιμωρία της συμμορίας παρέα με το άσπρο άλογό του, την μαύρη μάσκα του πάντα στο πρόσωπό του και φυσικά τον Ινδιάνο.

Ο Silver, το άλογο του «μοναχικού καβαλάρη», πηδάει γκρεμούς, τρέχει πάνω σε τρένα, πηδάει ανάμεσα σε βαγόνια. Αυτά θα παρακολουθήσεις στο πολυαναμενόμενο “Lone Ranger”. Όχι, όμως, μόνο αυτά καθώς η ταινία έχει περιπέτεια και το κυριότερο γέλιο. Από εκείνα τα γέλια που δεν εκβιάζουν το χαμόγελο από το πρόσωπό σου αλλά είναι υπεύθυνα για να σωθεί μια φαινομενικά (χαμένη) παρτίδα. Και αυτό, διότι το “Lone Ranger” πλατιάζει, κουράζει, το τραβάει από τα μαλλιά. Βέβαια το χιούμορ και ο τύπος κινούμενου σχεδίου που έχει το φιλμ σε κρατάνε αν και οι δυομιση ώρες είναι υπερβολή.

Για τον «μοναχικό καβαλάρη» δεν θα μπορούσαν άλλοι να βρίσκονταν από πίσω. Η τριάδα των Ted Elliott, Terry Rossio και Gore Verbinski είναι η καταλληλότερη, πράγμα που φυσικά έχει αποδειχθεί πολλάκις λόγω των «Πειρατών της Καραϊβικής». Πίσω αυτοί οι άνθρωποι και μπροστά στον φακό ο Johnny Depp (Dark Shadows, The Rum Diary) που για μια ακόμη φορά είναι καταπληκτικός, φοβερός, κάνει την διαφορά και συνέχισε εσύ τα υπόλοιπα κοσμικά επίθετα. Ο Armie Hammer στον πρωταγωνιστικό ρόλο του τελευταίου ranger είναι άκυρος και δεν κολλάει με το υπόλοιπο cast, το οποίο απαρτίζεται από τον πολύ καλό William Fichtner (Drive Angry), την «κινούμαι σε ρηχά νερά» Ruth Wilson και την απλώς καλή Helena Bonham Carter (Dark Shadows).

Από το “Lone Ranger” κρατάμε την εκπληκτική φωτογραφία και το γέλιο που προσφέρει, αν και η αλήθεια είναι πως σε αρκετές σκηνές είναι πλεονασμός οι αστείες ατάκες. Θα δεις ένα καλό γουέστερν με όλα εκείνα τα στοιχεία που πρέπει να έχει ένα γουέστερν. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στις τελευταίες σκηνές της περιπέτειας οι οποίες είναι ντυμένες με το μουσικό θέμα του lone ranger από τον Gioachino Rossini. Σε γενικές γραμμές, ο «μονχαικός καβαλάρης» δεν ενθουσιάζει με δυομιση ώρες να περνούν κάπως αργά.

Read More

Frankenweenie

Οι γονείς του μικρού Victor προσπαθούν να τον «κοινωνικοποιήσουν», καθώς ο νεαρός δεν έχει φίλους και ασχολείται φανατικά με επιστημονικές εργασίες. Ωστόσο, έχει έναν μοναδικό φίλο, τον Σπάρκυ, όπου είναι ο σκύλος του. Περνάει ατέλειωτες ώρες μαζί με το κατοικίδιό του, το οποίο είναι κάτι παραπάνω από καλός φίλος. Όμως, μια μέρα ο Σπάρκυ σκοτώνεται στον δρόμο από ένα αυτοκίνητο. Ο Victor συγκλονίζεται πολύ από την απουσία του αγαπημένου του φίλου και προσπαθεί να επαναφέρει τον σκύλο του μέσω του ηλεκτρισμού, πράγμα που θα προκαλέσει άσχημα αποτελέσματα στην τοπική κοινωνία της Νέας Ολλανδίας.

Ένας μεγάλος σκηνοθέτης πραγματοποιεί μια μεγάλη επιστροφή. Όχι ότι έχει λείψει από τα κινηματογραφικά δρώμενα – αφού κάθε χρόνο σχεδόν κάνει την εμφάνισή του με μια ταινία του – αλλά δεδομένου αυτά που παρουσίασε τα τελευταία χρόνια, η φετινή επιστροφή μπορεί να θεωρηθεί καλή. Και αυτό διότι, το “Frankenweenie” αποτελεί ένα από τα ωραιότερα animations του πολύ καλού Tim Burton. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης είχε να παρουσιάσει ένα αξιόλογο έργο στην ουσία από το 2007 και το εκπληκτικό μιούζικαλ “Sweeney Todd:The Demon Barber of Fleet Street”. Από τότε αναλώθηκε σε ιστορίες κλασικές με την επανάληψη να πέφτει σύννεφο και τον Burton να γίνεται αφόρητα βαρετός. Ούτε τα υψηλής παραγωγής “Alice in Wonderland” και “Dark Shadows” κατάφεραν να εντυπωσιάσουν, παρόλα τα βαριά ονόματα των Johnny Depp (The Rum Diary), Mia Kasikawska (Lawless, Jane Eyre, Restless) και Michelle Pfeifer.

Το “Frankenweenie” είναι ένα πολύ καλά στημένο animation ενώ η παρομοίωση με την ιστορία του γνωστού Frankenstein είναι αρκετά καλή. Η ταινία αγγίζει άνετα το επίπεδο των φανταστικών “The Nightmare Before Christmas” και “Corpse Bride”, έχοντας δράση και συνεχή εξέλιξη της ιστορίας, ο Tim Burton παίρνει επάξια τον τίτλο του παραμυθά της μεγάλης οθόνης. Το ασπρόμαυρο φόντο της ταινίας δεν παραπέμπει σε μια παλιά εποχή ενώ η ατμόσφαιρα που βγάζει το φιλμ σε συνεπάρει. Το “Frankenweenie” είναι ένας εξαιρετικός συνδυασμός dark animation και γλυκιάς ιστορίας.

Ωστόσο, η άλλη όψη του νομίσματος δείχνει τον Tim Burton «αλλαγμένο» ως προς τα συναισθήματα που βγάζει στις ταινίες του. Και σε αυτό ίσως έχει βάλει το χεράκι της η Disney, η οποία μάλλον είναι υπεύθυνη για την γλυκύτητα του φιλμ. Αλλιώς δεν πιστεύω πως ο μετρ των μακάβριων animations θα παρουσίαζε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτά που μας έχει συνηθίσει.

Read More

Dark Shadows

Το 1752 η οικογένεια Collins μετακομίζει από το Λίβερπουλ της Αγγλίας στην Αμερική. Εκεί χτίζουν μια επιχείρηση που θα ζωντανέψει μια ολόκληρη πόλη και γρήγορα θα τους κάνει τους άρχοντες όλης της εκεί κοινωνίας. Ο γιός της οικογένειας, Barnabas, μπορεί να έχει όποια γυναίκα θέλει, αλλά αυτός έχει μάτια μόνο για μία. Η Angelique Bouchard, μια μάγισσα που ο Barnabas έκανε το λάθος να της ραγίσει την καρδιά, αποφασίζει πως αφού δεν τον έχει αυτή, τότε θα τον καταστρέψει. Με μία δικιά της κατάρα, ο Barnabas μετατρέπεται σε βαμπίρ και θάβεται ζωντανός, καταδικασμένος να ζήσει για πάντα κάτω από το χώμα. Αρκετά χρόνια αργότερα, ένα λάθος θα τον φέρει πάλι στην επιφάνεια, μόνο που βλέπει πως τα πάντα έχουν αλλάξει στον κόσμο.

Ο Tim Burton επιλέγει μία από τις πιο cult σειρές της τηλεόρασης και την μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη, μένοντας πιστός στο σκοτεινό, gothic αλλά παράλληλα διασκεδαστικό ύφος που τον χαρακτηρίζει. Ο γνωστός σκηνοθέτης όμως αυτή τη φορά δεν καταφέρνει να ενώσει αρμονικά το κωμικό με το horror στοιχείο της ταινίας. Οι αστείες σκηνές της ταινίας είναι μετρημένες και έρχονται κυρίως λόγο του ταλέντου του Johnny Depp (The Rum Diary), που για άλλη μια φορά πρωταγωνιστεί σε ταινία του Burton. Γενικά στην διάρκεια του φιλμ υπάρχει η αίσθηση πως πολλά πράγματα “τραβήχτηκαν” πολύ περισσότερο απ' όσο έπρεπε και κατέστρεψαν το όποιο δέσιμο της ταινίας, αίσθηση η οποία κορυφώνεται και στο φινάλε το οποίο είναι φορτωμένο σε κουραστικό βαθμό. Δίπλα στον Johnny Depp, του οποίου η ερμηνεία αν και καλή δεν ξεφεύγει από αυτό όσα έχουμε ξαναδεί από αυτόν, βλέπουμε τις Michelle Pfeiffer, Helena Bonham Carter και την Eva Green (Perfect Sense).

Το Dark Shadows είναι μια ταινία που φωνάζει από μακριά πως ταιριάζει στο γνωστό στυλ του Tim Burdon. Αν και το project φαίνεται πως έχει όλα τα στοιχεία για να γίνει μια διασκεδαστική ταινία, το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει λίγο βαρετό και σίγουρα αρκετά ανέμπνευστο, καθώς η δουλειά του Tim Burdon έχει αρχίσει να γίνεται πολύ επαναλαμβανόμενη και χωρίς φαντασία.

Read More

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street

Μολις ειδα για δευτερη φορα το Sweeney Todd. H πρωτη ηταν σε cinema, καθως τετοια αριστουργηματα πρεπει να τα απολαμβανει κανεις στο μεγιστο δυνατο. Η ταινια ειναι φοβερη, τα χρωματα και τα τραγουδια ειναι φανταστικα ενω η ηθοποιία του Johnny Depp ειναι για αλλη μια φορα καταπληκτικη. Αλλωστε, τιποτα λιγοτερο απο καταπληκτικο δε θα μπορουσε να ειναι ενα δημιουργημα του Tim Burton σε συνεργασια με τον Johnny Depp. Ευχαριστηθηκα πολυ που την ξαναειδα, αν και παλι μετα το τελος της ταινιας μου ανoιξε περιεργος η ορεξη για κατι σαν και αυτο:

Sweeney Todd's Pie of a Little Priest

*Η σκηνη που το μαγαζι ειναι γεματο και ξεμενει απο πιτες και καποιος αμοιρος παει για ξυρισμα ειναι απλα τρομερή!!!

Read More