Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα romance. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα romance. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2013

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας. Από την άλλη, η Charlotte είναι χωρισμένη μητέρα τριών παιδιών ενώ ζει από τα χρήματα του πρώην άντρα της, ο οποίος είναι διευθυντής διαφημιστής εταιρείας. Η ζωή έπαιξε το παιχνίδι της με αποτέλεσμα αυτοί οι δυο άνθρωποι να συναντηθούν και να ερωτευθούν αμέσως παρόλο που οι μέχρι τότε δρόμοι τους και οι απόψεις τους για την ζωή είναι εντελώς διαφορετικοί.
Κλασική γαλλικούρα κομεντί που σίγουρα στην μέχρι τώρα ζωή σου έχεις δει μια παρόμοια. Ήρθε το καλοκαίρι, άνοιξαν οι θερινοί κινηματογράφοι και μαζί με όλα αυτά ήρθαν και ταινίες όπως το “Happiness Never Comes Alone” να μας γλυκάνουν τα βράδια. Η ταινία πραγματικά δεν σου αφήνει κάτι μετά το τέλος της. Υπάρχουν κάποιες σκηνές που προκαλούν γέλιο και γενικότερα η ώρα περνάει εύκολα και ευχάριστα. Ωστόσο, όσο και να θες να πεις καλή κουβέντα για το γαλλικό φιλμ που μόλις είδες δεν μπορείς. Κρεμιέσαι μόνο από τα ευτράπελα που συμβαίνουν και όχι από το κλασικό πλέον σενάριο ή την απλή σκηνοθεσία.
Gad Elmaleh (Le Capital) και Sophie Marceau δεν ενθουσιάζουν και δεν απογοητεύουν ως πρωταγωνιστικό δίδυμο. Μάλλον περνούν και οι δυο απαρατήρητοι όπως και το “Happiness Never Comes Alone”, το οποίο δεν παρουσιάζει απολύτως τίποτα το ξεχωριστό και απλώς βρίσκεσαι εσύ να παρακολουθείς μια γαλλική κομεντί που δεν προσφέρει κάτι.

Παρασκευή 17 Μαΐου 2013

The Great Gatsby

1922, Νέα Υόρκη. Ο Nick ταξιδεύει για να πραγματοποιήσει το δικό του αμερικανικό όνειρο και να γίνει συγγραφέας. Προς το παρόν βγάζει τα προς το ζην δουλεύοντας στον κόσμο της Wall Street και του χρηματιστηρίου, το οποίο γιγαντώνεται με γρήγορες ταχύτητες, ενώ μένει σε ένα μικρό σπίτι δίπλα σε ένα μυστηριώδη εκατομμυριούχο. Στην έπαυλη αυτού του ανθρώπου γίνονται κάθε Σάββατο μεγάλα πάρτυ με τον κόσμο της Νέας Υόρκης να πηγαίνει να ξεφαντώνει. Ο Nick τότε θα μπει στον κόσμο του μυστηριώδη τύπου, της ξαδέρφης του, Daisy, και του άντρα της Tom καταγράφοντας την ιστορία τους και την όλη αισθητική εκείνης της εποχής στις σελίδες του, χρόνια αργότερα.
“Romeo + Juliet”, “Moulin Rouge”, “Australia” και φέτος είναι η σειρά ενός ακόμα μεγάλου έργου του σκηνοθέτη Baz Luhrmann. To “The Great Gatsby” άνοιξε το Φεστιβάλ των Καννών και οι πρώτες κριτικές ήταν μοιρασμένες. Ο «Υπέροχος Γκάτσμπυ» μας πηγαίνει σε μια παλιά εποχή όπου η τζαζ μουσική κυριαρχούσε και τα πάρτυ ήταν μια πραγματική γιορτή. Ένα μιούζικαλ αλλά με την διαφορά ότι δεν υπήρχε το τραγούδι, υπήρχε ο χορός. Ένας ξέφρενος χορός και πλάνα που καταφέρνουν να σε στριφογυρίσουν και να σε βάλουν στο κλίμα της γιορτής. Ο Baz Luhrmann έχει αποδείξει εδώ και χρόνια το πόσο εκπληκτικός είναι σε αυτού του είδους τα φιλμ και επομένως οι χορογραφίες και οι μουσικές δεν μπορούσαν παρά να είναι φανταστικές.
Η μουσική επιμέλεια δύσκολα να μην ήταν καλή αφού στο soundtrack του “The Great Gatsby” ακούμε μεγάλα ονόματα καλλιτεχνών και κάποια πολύ όμορφα τραγούδια. Το cast της ταινίας, επίσης, θεωρείται αρκετά δυνατό. Leonardo DiCaprio (Django Unchained, J. Edgar) και Carey Mulligan (Drive, Never Let Me Go) είναι εξαιρετικοί, πράγμα που κατά πάσα πιθανότητα το ξέρεις πριν την προβολή του φιλμ με τον πρώτο να σε εντυπωσίαζει ακόμα περισσότερο. Γι’ αυτό το λόγο, ένα πολύ μεγάλο μερίδιο της παράστασης κλέβει ο Tobey Maguire στο ρόλο του φίλου του Gatsby αλλά και ο Joel Edgerton (The Thing, Warrior) ως σύζυγος της Carey Mulligan.
Το “The Great Gatsby”, μπορείς να πεις, πως χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι είναι μια κλασική εικόνα του Baz Luhrmann με την κλίση του προς το μιούζικαλ και την πολύ καλή προβολή της τότε εποχής. Στο δεύτερο εκτυλίσσεται η ιστορία του κυρίου Gatsby και της Daisy. Υπάρχει η πλοκή, υπάρχει η αγωνία, υπάρχει το σασπένς. Εκεί φαίνεται και το μεγαλείο των ερμηνειών του καλού cast που υπάρχει. Η φανταστική σκηνοθεσία σε τραβάει από το χέρι και ζεις στο έπακρο την ιστορία του «Υπέροχου Γκάτσμπυ», του οποίου το σενάριο, που ανήκει στον F. Scott Fitzgerald, είναι πολύ καλό.
Έχει ένα όσκαρ στο τσεπάκι; Αρκετά δύσκολο πιστεύω καθώς η φετινή χρονιά φαίνεται να είναι αρκετά «γόνιμη» από πλευράς ταινιών. Το “The Great Gatsby” όμως είναι μια πολύ υψηλή παραγωγή, με υπέροχη φωτογραφία και ένα σκηνοθέτη να κάνει πάλι τα μαγικά του. Αν σου αρέσει να παρακολουθείς τα σκηνικά, τα ρούχα και την αισθητική εκείνης της εποχής και σε συνδυασμό με την μουσική των καλλιτεχνών που βρίσκονται στο προσκήνιο τώρα τότε ο «Υπέροχος Γκάτσμπυ» θα σε συνεπάρει.

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

Populaire

Η Rose ζει σε ένα μικρό χωριό της Νορμανδίας, δουλεύει στο παντοπωλείο του πατέρα της ενώ λατρεύει την δακτυλογραφία. Παρόλο που ο πατέρας της την προορίζει για γυναίκα ενός πλούσιου συγχωριανού της, εκείνη παίρνει την απόφαση να ταξιδέψει στο Lisieux και να δώσει συνέντευξη για μια δουλειά γραμματέας. Ο ασφαλιστής, Louis, τη στιγμή που είναι έτοιμος να κλείσει την πόρτα στη νεαρή, εντυπωσιάζεται από την ταχύτητα που δακτυλογραφεί. Έτσι, θα της προσφέρει την θέση της γραμματέας αλλά με έναν όρο. Να δεχτεί να λάβει μέρος σε διαγωνισμό δακτυλογράφησης. Έκτοτε, Louis και Rose θα έρθουν πιο κοντά, με τον πρώτο να οραματίζεται στο πρόσωπο της δεύτερης τη νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια στην δακτυλογραφία.
Το “Populaire” είναι αυτό ακριβώς που ονομάζουμε «γαλλικός κινηματογράφος». Μια κομεντί με τα στοιχεία του χιούμορ και του ρομαντισμού να βρίσκονται στα ύψη. Ο Regis Roinsard πραγματοποιεί την πρώτη του – μεγάλου μήκους – απόπειρα και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από εκπληκτικό. Υπάρχει η μερίδα ταινιόφιλων που θεωρούν πως όλες οι γαλλικές ρομαντικές κωμωδίες είναι βαρετές και αναμενόμενες. Όσον αφορά το δεύτερο δεν έχουν και άδικο. Όσον αφορά το πρώτο, όμως, δεν μπορούμε να πούμε πως όλες είναι βαρετές. Ναι, το “Populaire” έχει ένα αναμενόμενο σενάριο και εσύ έχεις 99% πιθανότητες να πετύχεις το τέλος και την ροή της πλοκής από πολύ νωρίς.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως η ταινία δεν βλέπεται. Αντιθέτως, διαθέτει τόσο έξυπνο χιούμορ ώστε να γελάσεις αρκετά κατά την διάρκειά της. Οι ξεκαρδιστικοί διάλογοι και οι ακόμα πιο αστείοι μορφασμοί των ηθοποιών σε κερδίζουν αμέσως. Romain Duris και Deborah Francois (Le Premier Jour du Reste de ta Vie) συνθέτουν εκπληκτικά το πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Ο Γάλλος σκηνοθέτης μας γυρίζει στην δεκαετία του ’50, σε μια πολύ όμορφη εποχή, ενώ μας παρουσιάζει με ρετρό διάθεση τα συναισθήματα που γεννιούνται μεταξύ αφεντικού και υπαλλήλου. Επίσης, υπενθυμίζει το πόσο σημαντικό είναι ο άνθρωπος να βρίσκεται προσγειωμένος όταν από χαμηλά φτάσει στην κορυφή.
Το “Populaire” είναι γλυκιά, ρομαντική, αστεία ταινία. Αν δεν κολλήσεις στο θέμα του «αναμενόμενου σεναρίου», τότε οι 2 παρά κάτι ώρες θα κυλήσουν πολύ ευχάριστα και με φουλ ρετρό αισθητική. Αν, όμως, δεν αντέχεις τις «γαλλικούρες» τότε το φιλμ δεν ενδείκνυται για σένα.

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

The Sessions

Ο Mark O’Brien πάσχει από πολιομυελίτιδα και είναι καθηλωμένος 30 χρόνια μέσα σε θάλαμο υποστήριξης αναπνοής. Το μοναδικό μέρος του σώματός του που μπορεί να κουνήσει είναι το κεφάλι του και αυτό 90 μοίρες. Ωστόσο, μετά από χρόνια έχει τους τρόπους του να επικοινωνεί τηλεφωνικώς αλλά και να γράφει στην γραφομηχανή του σκέψεις, βιβλία και ποιήματα. Ένας άνθρωπος με τέτοιου είδους προβλήματα χάνει τις απλές απολαύσεις της ζωής και έτσι ο 38χρονος αποφασίζει να χάσει την παρθενιά του με την βοήθεια μιας σεξο-θεραπεύτριας. Η σχέση του Mark και της θεραπεύτριας θα είναι ειλικρινής από την αρχή με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί μια αυθεντική και σφιχτή και σχέση μεταξύ τους.
Το “The Sessions” είναι ένα δράμα που έχει μια γερή δόση αισιοδοξίας για την ζωή. Ο καθηλωμένος για χρόνια άνθρωπος που έχει «φυλακιστεί» στο σώμα του προσπαθεί να γευτεί μια ανθρώπινη και φυσιολογική ανάγκη ενώ η παντρεμένη θεραπεύτρια δείχνει μεγάλη αυταπάρνηση, προσφέροντας τις συγκεκριμένες συνεδρίες. Ο Ben Lewin πραγματοποιεί την κινηματογραφική του επιστροφή μετά από πάρα πολλά χρόνια με μια αληθινή ιστορία. Η ταινία καταφέρνει να σε αγγίξει αλλά μέχρι εκεί. Δεν είναι ικανή να σε συγκινήσει απίστευτα και για αυτό ίσως φταίει η σκηνοθεσία και τα πολλαπλά ίδια πλάνα από τα οποία λείπει ο συγκινησιακά φορτισμένος διάλογος.
Ωστόσο, ο John Hawkes είναι εκπληκτικός στον ρόλο του καθηλωμένου ανθρώπου που γνωρίζει πως η ζωή του έχει πρόωρη ημερομηνία λήξης και έχει μεγάλη λαχτάρα, αγωνία και χαρά για το «εγχείρημα» που πάει να πραγματοποιήσει σαν άλλος έφηβος. Η Helen Hunt στον ρόλο της σεξο-θεραπεύτριας μάλλον αδιάφορη περνάει ενώ αντιθέτως η Moon Bloodgood καταφέρνει να εντυπωσίασει από την θέση της αποκλειστικής συνοδού του Mark O’Brien. Ο ιερέας William H. Macy αρκετά καλός, όπως μας έχει συνηθίσει κιόλας.
Η ιστορία του “The Sessions” είναι αληθινή και γι’ αυτό το λόγο θα μπορούσε η μεταφορά της στην μεγάλη οθόνη να προκαλούσε μεγαλύτερα ρίγη συγκίνησης, πράγμα που συμβαίνει μονάχα προς το τέλος (και αυτό με το ζόρι). Παρόλο αυτά το μιαμισάωρο της ταινίας περνάει εύκολα χωρίς να σε κουράζει και να κοιτάς συνεχώς το ρολόι σου.

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013

Silver Linings Playbook

Ο Pat Solitano παίρνει εξιτήριο από το ψυχιατρικό ίδρυμα στο οποίο έχει περάσει τους τελευταίους οχτώ μήνες της ζωής του, και επιστρέφει στο σπίτι των γωνιών του. Οι γονείς του προσπαθούν να τον βοηθήσουν να σταθεί πάλι στα πόδια του και να ξεπεράσει τα προβλήματά του, στόχος αυτού όμως είναι να ανακτήσει την παλιά του ζωή και κυρίως την γυναίκα του, η οποία δεν θέλει να τον ξαναδεί. Η ζωή του θα αρχίσει να γίνεται καλύτερη από την στιγμή που θα γνωρίσει την Tiffany, μια κοπέλα με τα προβλήματα που παλεύει με τον δικό της τρόπο να τα ξεπεράσει. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί ένα δέσιμο που θα φέρει μια μοναδική αισιοδοξία στην ζωή και των δύο.
Ο σκηνοθέτης του The Fighter, David O. Russell , επιστρέφει με μια ταινία αφιερωμένη στην ζωή και στην αισιοδοξία με την οποία πρέπει να την βλέπουμε. Η ιστορία της ταινίας, που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο, μιλάει για τα προβλήματα που έχει ο κάθε άνθρωπος αλλά με την βοήθεια των συνανθρώπων του μπορεί να τα προσπεράσει. Ο πρωταγωνιστής Solitano είναι με μια πρώτη ματιά ο πιο τραγικός χαρακτήρας της ταινίας, αλλά στη συνέχεια γίνεται φανερό πως ο κάθε ήρωας έχει το δικό του ιδιαίτερο πρόβλημα. Η επιτυχία της ταινίας είναι η μίξη του δράματος με το κωμικό και το ρομαντικό στοιχείο που φτιάχνει ένα όμορφο αποτέλεσμα που “μιλάει” σε όλους.
Μοναδικές επιλογές είναι αυτές του cast, καθώς όλοι οι ηθοποιοί είναι πολύ ταιριαστοί και βγάζουν τον καλύτερό τους εαυτό. Την παράσταση όμως, εκτός του πρωταγωνιστικού διδύμου, κλέβει ο μεγάλος Robert De Niro (Red Lights, Being Flynn) στον ρόλο του πατέρα που αποζητά το δέσιμο με τον γιο του. Στον ρόλο του Solitano βρίσκεται ο, αναπάντεχα καλός, Bradley Cooper ενώ από τον ρόλο της Tiffany ξεχωρίζει με την τρομερή της ερμηνεία η Jennifer Lawrence (The Hunger Games, House at the End of the Street), που δείχνει πως έχει την δυνατότητα να ξεκινήσει μια δυνατή καριέρα.
Το Silver Linings Playbook είναι μια όμορφη ταινία που καταφέρνει να απευθύνεται σε πολύ μεγάλου εύρους κοινό και να περνάει μια πραγματική αύρα αισιοδοξίας. Η πραγματική επιτυχία έρχεται από το εύστοχο χιούμορ και τις πολύ καλές ερμηνείες του cast. Το σύνολο είναι τόσο καλό που τελικά προτάθηκε για οχτώ Όσκαρ, με σοβαρές ελπίδες να κερδίσει κάποια από αυτά.

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

A Royal Affair

Η νεαρή πριγκίπισσα της Αγγλίας Caroline Mathilde παντρεύεται τον βασιλιά της Δανίας Christian. Ο Christian απέχει πολύ από την εικόνα που ονειρευόταν για αυτόν πριν τον γνωρίσει, καθώς είναι αρκετά διαταραγμένος και ζει μια άστατη ζωή. Δίπλα του βρίσκεται ο Γερμανός γιατρός του, Johann Friedrich, ένας υπέρμαχος της ελευθερίας και των δικαιωμάτων του λαού που προσπαθεί εκμεταλλευτεί την φιλία του με τον βασιλιά για το καλό απλών ανθρώπων. Η Caroline και ο Friedrich σύντομα θα γίνουν ζευγάρι και μαζί, θα ξεκινήσουν μια επανάσταση που θα αλλάξει τα πάντα.
Ο Nikolaj Arcel, σεναριογράφος του πρώτου μέρους της original τριλογίας The girl with the dragoon tattoo, σκηνοθετεί και δημιουργεί ένα έργο εποχής που προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στο ρομάντζο και στο πολιτικό-κοινωνικό δράμα, με το αποτέλεσμα να δείχνει πως τα καταφέρνει τέλεια. Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη χωρίς να μπερδεύει τον θεατή και διατηρεί το ενδιαφέρον του τόσο στην ερωτική ιστορία των δύο πρωταγωνιστών όσο και στην επαναστατική, αναγεννησιακή προσπάθεια τους να αλλάξουν ολόκληρη την Δανία.
Οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών είναι πολύ καλές, αλλά το πρωταγωνιστικό τρίο ξεχωρίζει και συγκλονίζει. Ο γνωστός Mads Mikkelsen ( The Hunt ) και η νεαρή Alicia Vikander, που θα παίζει στο επίσης εποχής Anna Karenina, είναι πάρα πολύ καλοί στους ρόλους τους, όμως, ο Mikkel Boe Følsgaard κλέβει την παράσταση με μία μοναδική ερμηνεία, στον ρόλο του τρελού αλλά και κατάφορα τραγικού βασιλιά Christian. Εκτός από το καλογραμμένο σενάριο, την εύστοχη σκηνοθεσία και το καταπληκτικό cast, η ταινία ξεχωρίζει και σε άλλους τομείς όπως της μοναδικής φωτογραφίας και των φανταστικών κουστουμιών.
Το A Royal Affair κατέχει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται μια επιτυχημένη ταινία εποχής. Η ποιότητα της δουλειάς του Nikolaj Arcel είναι τρομερού επιπέδου και αυτό φαίνεται σε κάθε πλευρά της ταινίας. Αυτό αναγνωρίστηκε και, αφού πέρασε από μερικά από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ κινηματογράφου, τώρα έχει κερδίσει και μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013

The Perks of Being a Wallflower

Ο Charlie ετοιμάζεται για την πρώτη μέρα του στο λύκειο φτάνοντας το άγχος του στα ύψη. Είναι απόμακρος από τους άλλους, ποτέ του δεν είχε μια σοβαρή φιλία ενώ ολόκληρο το καλοκαίρι οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους συναναστράφηκε ήταν οι γονείς του. Πραγματοποιεί, έτσι, το ξεκίνημά του στο λύκειο νιώθοντας πολύ άβολα. Ωστόσο, δύο ετεροθαλή αδέρφια, ο Patrick και η Sam, όπου είναι τελειόφοιτοι θα τον εντάξουν στην παρέα τους. Από την μία ο πλακατζής Patrick και από την άλλη η ομορφιά της Sam, σε συνδυασμό με την ευαισθησία και των δύο, θα ανοίξουν νέους δρόμους στην κοινωνικότητα του Charlie.
Ο Stephen Chbosky παρουσιάζει το “The Perks of Being a Wallflower”, μία από τις πιο γλυκές ταινίες της χρονιάς. Εφηβικά διλήμματα, παιδικοί έρωτες και πλάκες σε μια ηλικία που προσπαθείς να δεις την ζωή διαφορετικά και όσο περισσότερο μπορείς ώριμα. Το σενάριο της ταινίας δεν αποτελεί κάτι το πρωτότυπο, ωστόσο η διαφορά που έγκειται στην ιστορία του πρωταγωνιστή, κάνει το φιλμ πολύ ενδιαφέρον. Με μια γερή δόση ευαισθησίας, ο σκηνοθέτης παρουσιάζει ρεαλιστικά την αθωότητα εκείνης της ηλικίας. Αξίζει να σημειωθεί πως και το soundtrack που ντύνει την ταινία καθ’ όλη την διάρκειά της είναι εξαιρετικό με τραγούδια από Smiths, Sonic Youth, David Bowie.
Μεγάλη παρτίδα από το παιχνίδι σώζει το πρωταγωνιστικό cast, το οποίο αποτελείται από τη νεαρή τριάδα των Logan Lerman, Emma Watson και Ezra Miller (We Need to Talk About Kevin). Και οι τρεις τους είναι εκπληκτικοί, δίνοντας την απαραίτητη εφηβική – «τρελαμένη» νότα που χρειάζονται οι χαρακτήρες. Η Emma Watson φαίνεται να εξελίσσεται, από την εποχή του “Harry Potter” που ήταν μικρό κοριτσάκι, σε μια σοβαρή και «συγκροτημένη» ηθοποιό. Ωστόσο, την διαφορά πιστεύω πως κάνει ο Ezra Miller, ο οποίος δείχνει άνετος σε οποιοδήποτε ρόλο και να πάρει ενώ αξιοσημείωτη είναι η φυσικότητα που βγάζει.
Το “The Perks of Being a Wallflower” θα σε κάνει να σκεφτείς εκείνη την ηλικία που πέρασες και εσύ με ανησυχία και φυσικά θα σε συγκινήσει με την «αθωότητα» που παρουσιάζει την συγκεκριμένη ηλικία. Μπορεί το σενάριο να μην είναι πρωτότυπο αλλά η ταινία καταφέρνει να σε απορροφήσει.

Παρασκευή 30 Νοεμβρίου 2012

Rust and Bone / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Alain καλείται ξαφνικά να προσέχει και να μεγαλώσει τον 5χρονο γιο του, τον Sam, τον οποίο τον ξέρει ελάχιστα. Μοναδική του βοήθεια, η αδερφή του, που αν και έχει να την δει πολλά χρόνια, τον δέχεται στο σπίτι της και προσπαθεί να τον βοηθήσει να ξαναφτιάξει την ζωή του. Ο Alain προσλαμβάνεται ως μπράβος σε ένα μπαρ, και μια νύχτα, εντελώς αναπάντεχα, θα γνωρίσει την Stephanie, μια κοπέλα πολύ διαφορετική από αυτόν. Θα τις αφήσει το νούμερο του χωρίς να περιμένει πολλά. Ένα ατύχημα στην δουλειά της Stephanie θα την καθηλώσει σε αναπηρική καρέκλα και η ζωή της θα αλλάξει εντελώς. Ένα τηλεφώνημα θα ξαναενώσει τον Alain και την Stephanie, δύο ανθρώπους που πρέπει να μάθουν να ζουν από την αρχή.
Ο Jacques Audiard επιστρέφει μετά το Un prophète του 2009, το οποίο τον είχε στείλει μέχρι τα Oscar. Η νέα του ταινία μιλάει για μια ιστορία αγάπης, που όμως δημιουργείται μέσα από τις τραγωδίες των δύο ανθρώπων. Ο Audiard δεν φοβάται να αντιμετωπίσει ένα σκληρό θέμα με απόλυτο και ωμό ρεαλισμό, και αυτό κρατάει τον θεατή συγκλονισμένο συνεχώς. Κρατώντας γερές ισορροπίες, ο Audiard αναμιγνύει αριστουργηματικά το τραγικό στοιχείο, με το μελό, το δράμα αλλά και το αναγκαίο χιούμορ. Πρωταγωνιστική ιδέα στο σενάριο της ταινίας, το οποίο βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Craig Davidson, είναι η αισιοδοξία και η ελπίδα και πως μέσα από την αγάπη, μπορούν να λυθούν πολύ δύσκολα προβλήματα. Η παραγωγή της ταινίας είναι πολύ υψηλού επιπέδου, ενώ ξεχωρίζει και το soundtrack της.
Πραγματικά συγκλονιστικές είναι οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών της ταινίας, καθώς και οι δύο κλέβουν την παράσταση με το βλέμμα τους και την χημεία τους. Η Marion Cotillard (The Dark Knight Rises, Contagion, Midnight in Paris), στον καλύτερο φετινό της ρόλο, είναι μοναδική και συναρπάζει τόσο στις σκληρές σκηνές όσο και στις μελό. Ο Matthias Schoenaerts, σε έναν ρόλο που μοιάζει λίγο με αυτόν που τον έκανε ευρέως γνωστό στο Bullhead, κεντρίζει το ενδιαφέρον του θεατή με την πραγματικά ωμή φυσιογνωμία του που ταιριάζει απίστευτα στο προφίλ του χαρακτήρα.
Οι δύο ήρωες είναι, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, ανάπηροι, και πρέπει να βρουν έναν τρόπο να το ξεπεράσουν. Μαζί θα προσπαθήσουν να αλλάξουν τις ζωές τους. Το Rust and Bones είναι ένα μελόδραμα με μία feel-good κεντρική ιδέα αλλά με ρεαλισμό που σπάει κόκκαλα. Ο Audiard κάνει εξαίσια δουλειά στην σκηνοθεσία και μαζί με τις τρομερές ερμηνείες, φτιάχνουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που δεν γίνεται να αφήσει ασυγκίνητο τον θεατή.

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Hope Springs

Ο Arnold και η Kay είναι παντρεμένοι 30 χρόνια, ωστόσο μετά από τόσα χρόνια ο γάμος τους έχει ρουτινιάσει. Η καθημερινότητα του ζευγαριού είναι κάτι περισσότερο από βαρετή ενώ πολλές φορές αυτό έχει ως αποτέλεσμα το ζευγάρι να καυγαδίζει. Γι’ αυτό το λόγο, η Kay παίρνει την απόφαση να επισκεφθεί για μια εβδομάδα έναν ψυχολόγο για να αναθερμάνει την συζυγική αλλά και την ερωτική σχέση του ζεύγους. Στις συνεδρείες θα την ακολουθήσει και ο σύζυγός της, ο οποίος παρά τις προσπάθειές του, δεν μπορεί να ανακτήσει την ερωτική επιθυμία του για την γυναίκα του.
Το “Hope Springs” διαρκεί κάτι λιγότερο από δύο ώρες αλλά στην ουσία για σένα έχει διάρκεια ενός 20λεπτου. Πολύ προβλέψιμη ταινία, με σενάριο που μπορεί να πατάει πάνω στα προβλήματα της τρίτης ηλικίας, αν και αμφιβάλλω πως το πρόβλημα ενός ηλικιωμένου ζεύγους είναι το σεξ. Το φιλμ αποτελεί άλλη μια κλασική αμερικανική ταινία που θέλει να θίξει ένα κοινωνικό πρόβλημα αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να σε κάνει να βαρεθείς.
Το μόνο που σώζει την κατάσταση είναι το cast. Η, όπως πάντα, φοβερή Meryl Streep προσφέρει μια εξαιρετική ερμηνεία ενώ στο πλευρό της βρίσκεται ένας άλλος μεγάλος ηθοποιός, ο Tommy Lee Jones (Men in Black 3). Όλη η ταινία είναι αυτοί οι δύο ηθοποιοί και πιστεύω πως χωρίς αυτούς, το 2ωρο θα ήταν απελπιστικά βαρετό. Ο τρίτος της παρέας, Steve Carell, εμφανίζεται κάπως βαριεστημένος στον ρόλο του ψυχολόγου, χωρίς να έχει να δώσει κάτι στην ταινία.
Ένα από τα προβλήματα μιας μακροχρόνιας σχέσης μπορεί να είναι ο έρωτας και το σεξ, ωστόσο το “Hope Springs” θα σε κάνει να βαρεθείς πάρα πολύ. Αν δεν θες να κλαις τα χρήματά σου, τότε απέφυγέ να την δεις σεκινηματογράφο.

Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2012

Faith, Love and Whiskey / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Η Neli είναι μια κοπέλα από την Βουλγαρία που έφυγε για την Αμερική. Μια μέρα επιστρέφει για να δει την γιαγιά της αλλά και να ξεφύγει από τον πανικό του αρραβώνα της. Πίσω στην πατρίδα συναντά την παλιά της παρέα και τον πρώην εραστή της. Τα πράγματα μπλέκονται μεταξύ τους και η Neli καλείται να διαλέξει ανάμεσα σε δύο άντρες, αλλά και σε δύο εντελώς διαφορετικές ζωές. Η γιαγιά της καυχιέται για τον επιτυχημένο Αμερικάνο της εγγονής της αλλά η ίδια έχει πεθυμήσει την τρέλα και την ανεμελιά με την οποία ζει ο παλιός της έρωτας.
Η πρώτη ταινία της Kristina Nikolova είναι μια ιστορία διλλήματος, ανάμεσα στην καλή και σίγουρη ζωή και, στον έρωτα και στο πάθος. Γυρισμένη σε φιλμ 16 χιλιοστών, το Faith, Love and Whiskey προσπαθεί να περάσει τα συναισθήματα της Neli καθώς αυτή παλεύει με τον εαυτό της για να αποφασίσει το μέλλον της. Οι χαρακτήρες όμως είναι επιφανειακοί, και πολλά πρέπει να τα φτιάξει στο μυαλό του ο θεατής. Η ιστορία γρήγορα χάνει το όποιο ενδιαφέρον της και μοναδικό στοιχείο που σε κρατάει μέχρι το τέλος είναι οι μετρημένες στα δάχτυλα, αλλά επιτυχημένες ατάκες χιούμορ. Το Faith, Love and Whiskey πάσχει στο σενάριό του, καθώς ακόμα και στα μόλις 75 λεπτά διάρκειάς του, δεν προλαβαίνει να πει τίποτα το ενδιαφέρον.

Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

Gimme The Loot / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Ο Malcolm και η Sofia είναι νεαρά παιδιά που ψάχνουν όλη τη μέρα σημεία για να δημιουργήσουν την δική τους τέχνη, το graffiti. Ξαφνικά εμφανίζεται μια νέα ομάδα παιδιών στην περιοχή τους με την οποία γεννιέται μια κόντρα για το ποιες περιοχές είναι ανοικτές για “ταγκάρισμά” από τον καθένα. Ο Malcolm και η Sofia θέλουν να αποδείξουν πως είναι οι καλύτεροι και γι' αυτό, θα βάλουν ως στόχο κάτι που δεν έχει καταφέρει ακόμα κανείς. Ο στόχος είναι πολύ υψηλός, αλλά τα παιδιά το πιστεύουν, και θα κάνουν ότι μπορούν για να το καταφέρουν.
Ο Adam Leon, στην πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, μας αφηγείται μία 24ωρη περιπέτεια δύο νεαρών παιδιών που ζουν στην λιγότερο φανταχτερή περιοχή της Νέας Υόρκης, το Μπρονξ. Ο Leon καταγράφει την κουλτούρα και την πραγματικότητα της πόλης μέσα από τις επιλογές των δύο παιδιών, αλλά κρατά την αθωότητα τους και την περνά στις πανέμορφες εικόνες του. Το ταξίδι των παιδιών προς τον στόχο τους είναι αθώα ρομαντικό παρότι περιέχει ναρκωτικά, διαρρήξεις και ληστείες, γιατί αυτά είναι μέσα στον τρόπο ζωής τους. Οι εικόνες του Leon είναι ντυμένες με ένα πολύ όμορφο, σε soul ρυθμούς, soundtrack ενώ, το κομμάτι που αναμφίβολα ξεχωρίζει στην ταινία, είναι οι απίστευτα διασκεδαστικοί διάλογοι. Συναρπαστικοί στους ρόλους τους και με μεγάλο μέρος επί της επιτυχίας της ταινίας, ο Ty Hickson και η Tashiana Washington ξεχωρίζουν με την απλότητα και την αφέλεια που βγάζουν.
Το Gimme the Loot είναι ένα ανεξάρτητο διαμάντι και δίκαια τιμήθηκε στο SXSW. Ο Adam Leon έφτιαξε την ταινία του από το τίποτα και κέρδισε την αναγνώριση, γιατί το αποτέλεσμα κέρδισε τους θεατές με την απλότητα και τον ρεαλισμό του. Όπως φαίνεται και στην ταινία, σημασία έχει το ταξίδι, γι' αυτό πρέπει να αφεθείς στην αθωότητα του για να το απολαύσεις και να μη ψάξεις κάτι παραπάνω.

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012

Safety Not Guaranteed / 18ες Νύχτες Πρεμιέρας

Στην στήλη με τις αγγελίες στην εφημερίδα εμφανίζεται η παρακάτω «Ζητείται κάποιος να πάει πίσω στον χρόνο μαζί μου. Δεν πρόκειται για αστείο. Θα πληρωθεί όταν επιστρέψουμε. Πρέπει να φέρει τα δικά του όπλα. Καμία εγγύηση περί ασφάλειας». Ένας δημοσιογράφος, ο Jeff, θα προσπαθήσει να ανακαλύψει τί κρύβεται πίσω από την αγγελία έχοντας μαζί του δύο νέους βοηθούς, την Darius και τον Arnau. Γρήγορα θα καταλάβουν πως, όπως και ο συντάκτης της αγγελίας, όλοι τους θέλουν να αλλάξουν πράγματα στην ζωή τους.
Η κεντρική ιδέα του σεναρίου του Derek Connolly είναι προσπάθειά μας να διορθώσουμε τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν και διαμορφώσανε τις ζωές μας, ενώ εμπνεύστηκε το sci-fi κομμάτι της ταινίας από μία πραγματική αγγελία που ζήταγε έναν συνεπιβάτη για ταξίδι στον χρόνο, που προφανώς ήταν φάρσα. Η ταινία που δημιούργησαν μαζί με τον σκηνοθέτη Colin Trevorrow, είναι μια κωμωδία με έντονο ρομαντικό στοιχείο και μερικές sci-fi πινελιές, που αν και ακούγεται περίεργο σύνολο αρχικά, το αποτέλεσμα, με budget μόλις 750.000, είναι μοναδικό και δικαιώνει. Σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας της ταινίας είναι οι πολύ καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της, καθώς και η εμφανής χημεία μεταξύ αυτών. Οι Aubrey Plaza και Mark Duplass ξεχωρίζουν και δημιουργούν ένα ταιριαστό, ρομαντικό και geeky δίδυμο ενώ ο Jake Johnson και ο Karan Soni συμπληρώνουν μια πολύ καλή και εξίσου περίεργη ομάδα.
Το Safety Not Guaranteed είναι μια ρομαντική κωμωδία φτιαγμένη για τον κόσμο των nerd και των geek. Η πολύ καλή Aubrey Plaza και το πρωτότυπο και καλογραμμένο σενάριο της, για το οποίο άλλωστε η ταινία βραβεύτηκε στο φεστιβάλ του Sundance, εγγυούνται πως ο θεατής θα ευχαριστηθεί με την επιλογή του.

Παρασκευή 17 Αυγούστου 2012

The Women on the 6th Floor

Στο Παρίσι της δεκαετίας του 1960 ο Jean-Louis Joubert είναι ένας επιτυχημένος χρηματιστής και ζει με την σύζυγό του, Suzanne Joubert, σε ένα αξιοπρεπέστατο διαμέρισμα. Τα δύο παιδιά τους πηγαίνουν σε εσωτερικό σχολείο ενώ το ζευγάρι έχει και την δική του υπηρέτρια στο σπίτι. Στον τελευταίο όροφο της πολυκατοικίας θα μετακομίσουν έξι γυναίκες, οι οποίες πήγαν στο Παρίσι από την Ισπανία με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, αφού εκείνη την εποχή ο Francisco Franco είχε επιβάλλει την δικτατορία του στην χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου. Οι συγκεκριμένες κοπέλες δουλεύουν ως υπηρέτριες σε σπίτια πλούσιων, όπως και η Maria Gonzalez, η οποία πιάνει δουλειά στο σπίτι του Joubert. Η ζωή, ο απλός και όμορφος τρόπος σκέψης αυτών των έξι γυναικών θα κλονίσει τον εσωτερικό κόσμο του πλούσιου χρηματιστή, με αποτέλεσμα να δει κάτι εντελώς διαφορετικό από ότι είχε συνηθίσει να βλέπει στην δική του ζωή.
Οι «Γυναίκες του Τελευταίου Ορόφου» είναι απλές, χαρούμενες, γεμάτες ζωντάνια και σε κάνουν να κοιτάξεις την θετική πλευρά της ζωής. Στο τέλος, η ταινία σου αφήνει μια γλύκα δείχνοντάς σου την ανάγκη του ανθρώπου για αληθινές κοινωνικές σχέσεις και την συντροφικότητα. Μπορεί το φιλμ να αναφέρεται στα χρόνια του ’60 αλλά παραμένει επίκαιρη και στις μέρες μας, όπου η κρίση στις κοινωνίες είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Ο Philippe Le Guay μας παρουσιάζει δύο διαφορετικούς κόσμους οι οποίοι, αν οι άνθρωποι ρίξουν τα τείχη ανάμεσά τους, μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά. Και το σημαντικό είναι πως η στροφή ενός ατόμου μπορεί να γίνει οποτεδήποτε, και αυτό είναι που τελικά μετράει, ότι θα γίνει αυτή η κοινωνική στροφή.
Η ταινία ανεβαίνει επίπεδο και με τους χαρακτήρες, οι οποίοι παρουσιάζονται με πολύ όμορφο τρόπο. Από την μία ο πρωταγωνιστής, Fabrice Luchini (Potiche), που με γλυκό τρόπο ενσαρκώνει τον πλούσιο που δείχνει ικανός να αφήσει την βολική ζωή του και η γυναίκα του, Sandrine Kiberlain, με την ρεαλιστική δόση της σνομπ κοπέλας προς τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Από την άλλη, οι έξι γυναίκες γεμάτες χαρά και καλή καρδιά καταφέρνουν να συγκινήσουν αλλά και να σου προκαλέσουν μια ευφορία. Ιδιαίτερα η συμπρωταγωνίστρια, Natalia Verbeke, δίνει μια ομορφιά τόσο εμφανισιακά όσο και εσωτερικά με την φρεσκάδα της στον ρόλο.
Το μόνο αρνητικό της ταινίας είναι η προβλεψιμότητα της πλοκής. Από τα πρώτα λεπτά καταλαβαίνεις το τί πρόκειται να συμβεί στην συνέχεια. Ωστόσο, αυτό δεν στέκεται εμπόδιο ώστε να θεαθεί το “The Women on the 6th Floor” με ευχαρίστηση χωρίς να προλάβει να σε κουράσει, αφού η διάρκειά της δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο.

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012

Moonrise Kingdom

Το καλοκαίρι του 1965, σε ένα μικρό νησί της Αγγλίας, δύο μικρά παιδιά αποφασίζουν να το σκάσουν από τους δικούς τους χωρίς κάποιο συγκεκριμένο προορισμό, για να ζήσουν τον έρωτά τους. Από την μία, ο Sam την κοπανάει από την κατασκήνωση των προσκόπων και από την άλλη η Suzy φεύγει μέσα σε ένα βράδυ από το σπίτι της και την πιεστική οικογένειά της. Το συμβάν θα ταράξει τις τοπικές, αστυνομικές αρχές καθώς και τους υπόλοιπους προσκόπους αλλά και την οικογένεια του μικρού κοριτσιού.
Ένας παιδικός έρωτας πολύ διαφορετικός από τους υπόλοιπους. Με μια πολύ προσεγμένη ματιά ο Wes Anderson παρουσιάζει το “Moonrise Kingdom” και τα όνειρα που έχουν τα μικρά παιδιά. Η ταινία σε όλη την διάρκειά της περιλαμβάνει αστείες σκηνές και ξεκαρδιστικούς διαλόγους, σατυρίζοντας γενικά την κοινωνία και τις οικογενειακές σχέσεις. Γεμάτο τρυφερότητα, το φιλμ αναφέρεται στην παιδική ηλικία με τόσο απλό τρόπο όσο χρειάζεται αλλά πολύ ιδιαίτερο για να σου τραβήξει την προσοχή. Κατά καιρούς βγαίνουν τέτοιου είδους ταινίες αλλά η διαφορά στην συγκεκριμένη ταινία έγκειται στο γεγονός πως το σενάριο είναι αρκετά πρωτότυπο και ενδιαφέρον, όπως πολύ ενδιαφέρουσα είναι η φωτογραφία της και η μουσική επένδυση.
Το cast της ταινίας μεγάλο, από ποσοτικής και ποιοτικής άποψης, και υπέροχο. Από πού να ξεκινήσεις και πού να τελειώσεις. Ο Bruce Willis (Red) υποδύεται τον αστυνομικό της περιοχής με μια καλή ερμηνεία. Όχι, όμως, τόσο τρομερή ερμηνεία όπως εκείνη του Edward Norton (The Incredible Hulk), του αρχηγού των προσκόπων, που τον βλέπουμε εδώ σε ένα ρόλο που σπάνια τον έχουμε συνηθίσει και ομολογώ πως του πάει πολύ. Οι Bill Murray και Frances McDormand παίζουν με εκπληκτικό και αστείο τρόπο τους γονείς της μικρής αγνοούμενης ενώ ειδική μνεία πρέπει να γίνει στους δύο μικρούς πρωταγωνιστές, Jared Gilman και Kara Hayward, οι οποίοι προσφέρουν και αυτοί με την σειρά τους άφθονο γέλιο. Μια μικρή παρουσία έχει και η τεράστια για την ηθοποιία της Tilda Swinton (We Need to Talk About Kevin) στον ρόλο της κακιάς υπεύθυνης της Πρόνοιας.
Το “Moonrise Kingdom” αποτελεί μια πολύ προσεγμένη ταινία που στην αρχή ίσως σου φανεί η σκοπιά της κάπως περίεργη. Αλλά στο τέλος θα δικαιωθείς με το μιαμισάωρο που αφιέρωσες και φυσικά ενδείκνυται και για μια δεύτερη προβολή μετά από κάποιο διάστημα. Τέλος, πολύ καλός συνδυασμός είναι η παρακολούθησή της σε θερινό κινηματογράφο.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More