Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

Oranges and Sunshine

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 σκάει ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στο Ηνωμένο Βασίλειο. 130.000 παιδιά που δόθηκαν από τους γονείς τους στην Κοινωνική Πρόνοια, στάλθηκαν στην Αυστραλία, χωρίς καμία ενημέρωση. Εκεί τα άπορα παιδιά πέρασαν δραματικές στιγμές σε άθλιες συνθήκες. Η Μάργκαρετ Χάμφρεϊς (Emily Watson) είναι κοινωνική λειτουργός στο Νότιγχαμ και αποφασίζει να ξεσκεπάσει όλο αυτό το σκάνδαλο και να προσπαθήσει να ενώσει τις χαμένες οικογένειες.

Ταξιδεύει, έτσι, στην Αυστραλία για περισσότερες πληροφορίες και να μιλήσει με τους ανθρώπους που έχουν χάσει τους γονείς τους από τη μικρή τους ηλικία. Με τεράστιο θάρρος, η Μάργκαρετ δεν σταματάει σε καμία αντιξοότητα, ενώ έρχεται και σε σύγκρουση με ανθρώπους που την αμφισβητούν. Δέχεται απειλές και φτάνει στο σημείο να κινδυνεύει η ίδια της η ζωή. Ωστόσο, ο άντρας της, Merv (Richard Dillane), τη στηρίζει στην προσπάθειά της, φροντίζοντας και τα δύο παιδιά τους, πίσω στο Νότιγχαμ. Η Μάργκαρετ έχει αφοσιωθεί με όλη της δύναμη στο να ενώσει τους ανθρώπους, όπου από μικρή ηλικία απομακρύνθηκαν από τους δικούς τους. Η κοινωνική λειτουργός οδηγείται στο Bindoon, όπου τα μικρά παιδιά οδηγούνταν εκεί και βασανίζονταν. Από τη μία η οικογένεια και τα δύο μικρά παιδιά που έχει αφήσει πίσω στη πατρίδα και από την άλλη οι σκληρές εξομολογήσεις των ατόμων που πέρασαν όλες αυτές τις κακουχίες. Προσπαθεί να βρει μια ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων, προκειμένου να μην «παραμελήσει» κάποια από τις δύο πλευρές.
 Άλλη μια φορά η Emily Watson δείχνει το τεράστιο ταλέντο της στην ηθοποιία και την αμεσότητα. Ωστόσο, το τέμπο στην ταινία είναι πολύ αργό και ενώ το σενάριο είναι ιδανικό για να σου αγγίξει τη ψυχή, δεν το κάνει. Βέβαια οι συγκλονιστικές ερμηνείες δεν λείπουν, τόσο της πρωταγωνίστριας όσο και του Hugo Weaving που υποδύεται έναν από τους ανθρώπους που δόθηκαν από τους γονείς τους. Ο Jim Loach πιάνει ένα σημαντικό θέμα, το οποίο κατά πάσα πιθανότητα δεν θα το έπιαναν όλοι οι σκηνοθέτες.

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

Thom Yorke – The Eraser

Ο frontman των Radiohead, Thom Yorke, αποφασίζει να κάνει κάτι διαφορετικό όσον αφορά τα μουσικά του σχέδια. Έτσι, στρέφεται για κάποιο χρονικό διάστημα στο solo, μέχρι να επιστρέψει με νέες μουσικές ιδέες στο συγκρότημα και να ηχογραφήσουν τα “In Rainbows” και “The King of Limbs”. Σε αυτό το διάστημα ο 42χρονος τραγουδοποιός ηχογραφεί και κυκλοφορεί τον Ιούλιο του 2006 το “The Eraser”. Φυσικά, δεν ήταν μοναχός του σε όλη αυτη τη πορεία. Είχε μαζι του τον Flea απο τους Red Hot Chili Peppers στο μπάσο και τη μελόντικα, τον Nigel Godrich, παραγωγό των Radiohead, στη κιθάρα και τα πλήκτρα, τον Mauro Refosco και τον Joey Waronker στα ντραμς. Όλοι αυτοί οι κύριοι με τρεις λέξεις ονομάζονται Atoms For Peace.
 
Ναι, θα μπορούσε να είναι Radiohead ο δίσκος. Οι ήχοι περίεργα φτιαγμένοι. Όπως έχει πει ο ίδιος ο δημιουργός του άλμπουμ, οι στίχοι μιλάνε για την κλιματική αλλαγή. Περίφημο ξεκίνημα με το ομώνυμο τραγούδι και ακόμη καλύτερη η συνέχεια με το “Analyse”. Κορυφή για το “The Eraser” αποτελεί το “Black Swan”, ενώ το “And It Rained All Night” με το γρήγορο τέμπο ξεχωρίζει. Προς το τέλος του δίσκου αρχίζει και γίνεται μονότονο το πράγμα, ωστόσο με τα 9 κομμάτια δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς. Η φωνή του Thom Yorke καταπληκτική, όπως πάντα, και οι μελωδίες του εξερευνημένες πάρα πολύ.
 Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί να κάνει το συγκεκριμένο πρότζεκτ ο τραγουδιστής των Radiohead. Γιατί δεν ηχογράφησε τα ίδια τραγούδια με το γκρουπ που πορεύεται εδώ και χρόνια. Ίσως επειδή πολύ απλά ο Thom Yorke γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ποιά κίνηση είναι σωστή για το καλύτερο μουσικό αποτέλεσμα. 9 τραγούδια που συνθέτουν έναν πολύ όμορφο δίσκο για πολλές ακροάσεις, χωρίς να κουράζει. Εξάλλου, ο Thom Yorke είναι από τους λίγους καλλιτέχνες με απίστευτες μουσικές και στιχουργικές εμπνεύσεις.

Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011

Midnight in Paris

Ποιός δεν έχει πιάσει τον εαυτό του να νοσταλγεί μια άλλη εποχή? Μια εποχή που τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Η ζωή ευκολότερη και πιο απλή. Οι άνθρωποι εξιδανικεύουμε το παρελθόν και είμαστε πεπεισμένοι πως θα ήταν ιδανικό να είχαμε ζήσει κάπου σ’ αυτό.
Ο Gil (Owen Wilson) και η Inez (Rachel McAdams) έχουν αρραβωνιαστεί και πριν το γάμο τους πηγαίνουν για διακοπές στο Παρίσι. Εκεί θα συναντήσουν ένα φιλικό ζευγάρι που θα τους προτείνει να περάσουν χρόνο όλοι μαζί . Ο Gil, ο οποίος είναι συγγραφέας και έχει ξεκινήσει να γράφει ένα μυθιστόρημα, αποφασίζει να δει την πόλη χωρίς τους υπόλοιπους και αρχίζει τυχαία ένα ταξίδι στο παρελθόν της πόλης και στην καλλιτεχνική ιστορία της. Σε μία νύχτα ερωτεύεται το Παρίσι και η ιδέα να γυρίσει στην Καλιφόρνια ολοένα και απομακρύνεται. Η σύντροφός του όμως έχει άλλα σχέδια και κάπου εκεί οι δρόμοι τους αρχίζουν να χωρίζουν.
 Ο Gil κατ’ ενθουσιασμένος από την γαλλική πρωτεύουσα, τριγυρνάει στα σοκάκια μετά τα μεσάνυχτα, συναντώντας προσωπικότητες από μια άλλη εποχή της Γαλλίας που θα τον συγκλονίσουν. Θα πιει κρασί με τον Salvador Dali, τον Ernest Hemingway και θα ανταλλάξει απόψεις με τον Pablo Picasso. Αδυνατεί να πιστέψει αυτό που του συμβαίνει, και τη μέρα στα μάτια των γύρω του δείχνει να έχει τρελαθεί. Κάπου εκεί θα συναντήσει την Adriana (Marion Cotillard), την οποία θα ερωτευθεί. Κάθε βράδυ τα μεσάνυχτα πάει στο ίδιο σημείο απ’ όπου ξεκίνησε όλη αυτό το όνειρο. Ξαναβρίσκεται με όλους αυτούς τους οποίους θαυμάζει και με τη βοήθεια του Hemingway, το συγγραφικό του έργο θα φτάσει στα χέρια της Gertrude Stein για να αξιολογήσει την προσπάθειά του. Ο Gil επηρεασμένος από την γαλλική εποχή του ’20, ζει το παρόν του 21ου αιώνα αλλά ταυτόχρονα και την αίγλη της “Belle Epoque”, η Adriana του μιλάει νοσταλγικά για αυτήν την εποχή και τέλος στο πέρασμα τους απ’ αυτή η ίδια επιλέγει να μείνει εκεί. Αυτό ήταν αρκετό για τον Gil, για να συνειδητοποιήσει ότι κάθε εποχή έχει την αίγλη της αλλά και το σκοτάδι της και είναι σημαντικό να εκτιμάμε αυτά που μας προσφέρει η δική μας, κάνοντας έτσι την επιλογή του. Να ζήσει δηλαδή στο Παρίσι, αλλά του 21ου αιώνα.
 Ο Woody Allen με την 41η ταινία του, μας ταξιδεύει στα σημερινά σοκάκια του Παρισιού αλλά και στο Παρίσι του ’20. Ένα υπέροχο κολάζ από την πόλη του φωτός, υπερισχύοντας την άποψη των περισσοτέρων που την έχουν επισκεφθεί, πως είναι από τις ομορφότερες πρωτεύουσες του κόσμου. Ένας καταπληκτικός Owen Wilson που στις κινήσεις του φανερώνει την πινελιά του Allen και μια Marion Cotillard που οδεύει προς τη θέση της επόμενης μούσας του σκηνοθέτη, μετά την Scarlett Johansson. Ολιγόλεπτη παρουσία της Carla Bruni, ως ξεναγός μουσείου. Μετά το Λονδίνο (Cassandra’s Dream), τη Νέα Υόρκη (Manhattan), τη Βαρκελώνη (Vicky Cristina Barcelona), ο σπουδαίος σκηνοθέτης θα συνεχίσει την «ξενάγησή» μας στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τη Ρώμη.

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2011

Evanescence - Evanescence


 Το Fallen τους είχε κάνει αυτομάτως παγκοσμίως γνωστούς. Με το δεύτερο τους άλμπουμ, The Open Door, γνώρισε τεράστια οικονομική επιτυχία. Οι Evanescence είχαν καταφέρει να φτιάξουν απίστευτα γρήγορα μια μεγάλη fan base στις αρχές των 00’ και ουσιαστικά να πρωτοστατήσουν σε ένα ρεύμα με rock-ish female fronted σχήματα. Παρόλη την τεράστια επιτυχία τους όμως, χρειάστηκαν να περάσουν άλλα πέντε χρόνια για να δούμε, επιτέλους, την τρίτη δουλειά του συγκροτήματος.
Το νέο, ομότιτλο άλμπουμ των Evanescence είναι μια προσπάθεια του συγκροτήματος από την μία να ξανακερδίσει ένα κοινό που τώρα πια έχει χαθεί, και από την άλλη να επαναπροσδιορίσει τον ήχο του, με τα καινούργια κομμάτια να κειμένοντε σε πιο δυνατά μονοπάτια, με τον ήχο να μοιάζει περισσότερο στο Fallen παρά στο The Open Door. Η παραγωγή του δίσκου είναι υψηλού επιπέδου, υπεύθυνος της οποίας είναι ο Nick Raskulinecz, άλλες δουλειές του οποίου περιλαμβάνουν άλμπουμ των Foo Fighters, Trivium και Stone Sour.
Ο δίσκος περιλαμβάνει κάποια πολύ δυνατά κομμάτια, όπως το πρώτο single, What you want, το Made of Stone και το Sick αλλά και άλλα που έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Γενικά όμως ο δίσκος δίνει την εντύπωση μιας ολοκληρωμένης δουλειάς. Οι Evanescence κάνουν ένα δυναμικό comeback, αλλά μένει να δούμε αν υπάρχει ακόμα το κοινό στο οποίο απευθύνονταν.
Tracklist
01. What You Want
02. Made of Stone
03. The Change
04. My Heart is Broken
05. The Other Side
06. Erase This
07. Lost In Paradise
08. Sick
09. End of the Dream
10. Oceans
11. Never Go Back
12. Swimming Home

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

Sarah's Key

                                                 
Η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Julia μετακομίζει στο πατρικό σπίτι του άντρα της στο Παρίσι. Στο περιοδικό που εργάζεται, αναλαμβάνει ένα άρθρο για την μαύρη σελίδα της ιστορίας της Γαλλίας κατά τη διάρκεια του Ιουλίου του 42’, όπου η γαλλική αστυνομία θα μαζέψει όλους τους εβραίους που ζούσαν στο Παρίσι και θα τους στείλει με τρένα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας. Μέσα από την έρευνά της θα ακολουθήσει την ιστορία της Sarah, ενός δεκάχρονου κοριτσιού που μαζί με τους γονείς της αναγκάστηκαν να αφήσουν το σπίτι τους εκείνη την ημέρα, αφήνοντας πίσω όμως κριμένο τον μικρό της αδερφό. Ψάχνοντας θα ανακαλύψει πως το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε ο άντρας της κρύβει μια τραγική ιστορία που λίγοι γνωρίζουν.
Το Sarah’s Key είναι βασισμένο στο ομότιτλο best seller βιβλίο της Tatiana de Rosnay. Ο σκηνοθέτης της ταινίας στέλνει την Julia σε ένα ταξίδι αναζήτησης της αλήθειας ανάμεσα σε Γαλλία, Ιταλία και Αμερική και παράλληλα βλέπουμε την προσπάθεια της Sarah να σώσει τον αδερφό της. Η ιστορία ξεδιπλώνετε παράλληλα στο τώρα και με flashbacks στο 1942, με τα δύο κομμάτια της ταινίας να είναι ίσα μεταξύ τους. Την προσοχή αναπόφευκτα κλέβει η μικρή Melusine Mayance που υποδύεται την Sarah, με ένα βλέμμα στα μάτια της που καθηλώνει τον θεατή στο δράμα της ζωής της. Πολύ καλή φυσικά και η Kristin Scott Thomas (The Horse Whisperer, The English Patient) στον ρόλο της Julia.
Κοιτώντας κατάματα ένα θέμα ταμπού για την Γαλλική κοινωνία και ξεδιπλώνοντας την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού που μπλέχτηκε στην τρέλα του πολέμου, το Sarah’s Key είναι ένα πολύ δυνατό δράμα, άξιο του σύγχρονου Γαλλικού κινηματογράφου.

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

Danger Mouse and Daniele Luppi – Rome

O Danger Mouse, ή κατά κόσμο Brian Burton, βρίσκεται σε συνεχείς ανησυχίες όσον αφορά τις μουσικές του δημιουργίες. Δεν μένει ποτέ άπραγος και συνεχώς πειραματίζεται με καινούρια μουσικά πράγματα χωρίς πολλές φανφάρες, ασχολούμενος μονάχα με τη δημιουργική φάση. Σε παραγωγές μεγάλων καλλιτεχνών, όπως οι U2, Gorillaz, Black Keys και Gnarls Barkley, ο μόλις 34χρονος Αμερικανός έχει καταφέρει μουσικά επιτεύγματα, όπου άλλοι καλλιτέχνες δεν το καταφέρνουν σε ολόκληρη τη ζωή τους. Φέτος την άνοιξη κυκλοφόρησε σε συνεργασία με τον Ιταλό Daniele Luppi το “Rome”.
Μαζί του τον ακολουθήσαν και 2 φοβεροί καλλιτέχνες που με τις φωνές του απογειώνουν τον δίσκο. Ο λόγος για τους Jack White των White Stripes και τη Norah Jones. Το άνοιγμα του άλμπουμ κάνει το ορχηστρικό “Theme Of “Rome””. Τη πρώτη φορά που συναντούμε τα φωνητικά του Jack White είναι στο “The Rose With The Broken Neck”. Ωστόσο, τη παράσταση κλέβει το “Two Against One” με την καταπληκτική ερμηνεία του τραγουδοποιού και δικαίως αποτελεί την κορυφή του δίσκου. Ο frontman των White Stripes κλείνει και το άλμπουμ με το “The World”, ένα πολύ όμορφο τραγούδι για κλείσιμο.
 Όσον αφορά τη Norah Jones δεν χρειάζεται κάτι ιδιαίτερο. Αρκεί να ακούσεις τη φωνή της για να καταλάβεις πόσο χαρισματική είναι. Στολίζει και εκείνη με τη σειρά της τρία κομμάτια από το “Rome”, με κορυφή το “Season’s Trees”. Όμορφα σημεία είναι, επίσης, το “Black” και το “Problem Queen”, με τη συμμετοχή της Norah Jones στα φωνητικά.
15 τραγούδια απαρτίζουν το “Rome” με το καταπληκτικό της υπόθεσης να είναι πως η συνολική διάρκεια του δίσκου δεν ξεπερνά τα 35 λεπτά. Οπότε, δεν σε κουράζουν τα μικρής διάρκειας κομμάτια και η ώρα περνάει με τον πιο ευχάριστο μουσικό τρόπο. Ο Danger Mouse παρουσιάζει ένα αριστούργημα με τον τίτλο “Rome”, το οποίο αποτελεί μια πολύ καλή μουσική επιλογή για το 2011.

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

Μαχαιροβγάλτης

Ο Νίκος (Στάθης Σταμουλακάτος) ζει στη Πτολεμαϊδα μαζί με τον πατέρα του και το κορίτσι του. Η ζωή του είναι βαρετή, η καθημερινότητα δεν αλλάζει καθόλου και ο νεαρός δεν κάνει κάτι να το αλλάξει. Με τη βαρεμάρα να έχει χτυπήσει κόκκινο, ο Νίκος τεμπελιάζει και δεν λέει να δουλέψει. Μέχρι που κάποια μέρα ο πατέρας του παθαίνει και βρίσκεται σε αδιέξοδο. Στη κηδεία θα παραβρεθεί ο θείος του και αδερφός του πατέρα του, Αλέκος (Βαγγέλης Μουρίκης), ο οποίος τον παροτρύνει να κατέβει στην Αθήνα να δουλέψει. Από το σόϊ έχουν μείνει μονάχα ανιψιός και θείος, και έτσι ο Νίκος αποφασίζει να κατέβει στη πρωτεύουσα και συγκεκριμένα στα Άνω Λιόσια.
 Η δουλειά του, που τη προσφέρει ο ίδιος ο θείος του, είναι να φυλάει τα δύο ντόπερμαν που έχει και να τα προσέχει από τυχόν απόπειρες γειτόνων για φόλα. Οι σχέσεις του Αλέκου με την υπόλοιπη γειτονιά δεν είναι καλές, με αποτέλεσμα να έχει πάντα καρφωμένη τη προσοχή του στα σκυλιά. Επιπλέον, ο Αλέκος παρέχει στον ανιψιό του και σπίτι, ένα υπόγειο κάτω από τη δική του κατοικία. Εκεί, ο Νίκος θα γνωρίσει και τη γυναίκα του θείου του, Γωγώ (Μαρία Καλλιμάνη), η οποία δείχνει εμφανώς πως έχει μπουχτίσει με τη συμπεριφορά και το ψυχισμό του άντρα της. Τότε οι καταστάσεις θα μπερδευτούν μεταξύ των τριών προσώπων και όλα θα ανατραπούν.
 Ο Γιάννης Οικονομίδης επιστρέφει με τον ασπρόμαυρο «Μαχαιροβγάλτη» σαφώς πιο ώριμος. Μετά τις δύο πρώτες του ταινίες, «Σπιρτόκουτο» και «Ψυχή στο Στόμα», ο σκηνοθέτης αφήνει πίσω τις βωμολοχίες, ωστόσο η υπερβολή δεν λείπει. Από την άλλη, παρουσιάζει για μια ακόμη φορά τη ρεαλιστική πλευρά της κοινωνίας και του μικροαστικού ανθρώπου.

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

The Dive – The Dive

Έπρεπε να περάσουν 8 χρόνια για να κυκλοφορήσει η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά των The Dive. Η μπάντα υφίσταται από το 2000 και πρόκειται για 4 τύπους από την Αθήνα, τον Monkey J (φωνή-κιθάρα) – Titos (κιθάρα) – Livy (μπάσο) – Taz (ντραμς), όπου παρουσιάζουν τον ομώνυμο δίσκο τους. Ένα ντεμπούτο άλμπουμ που μονάχα ντεμπούτο δεν μοιάζει, αφού ο ήχος που αναδύει από τα 11 τραγούδια είναι αρκετά ώριμος.
Έτσι, το “The Dive” ανοίγει με το πολύ δυνατό “Fresh Blue Coffee”, και καταλαβαίνεις αμέσως πως έχεις να κάνεις με ήχους δεκαετίας του ’90 και όλα τα ηλεκτρικά riff-άκια της τότε εποχής. Πολύ όμορφο το τέμπο που δίνει, ενώ στο αμέσως μετά κομμάτι, “Lockjaw”, πέφτουν οι τόνοι με τη δύναμη, ωστόσο, να επικρατεί και να υπάρχουν συνεχείς εναλλαγές στο ρυθμό.
 Οι χορδές των ηλεκτρικών κιθάρων συνεχίζουν να πάλλονται με βία και στο “Billy Jean” αλλά και στο “Lydia and the Pigheads”, όπου στο τελευταίο κάνουν έντονη αίσθηση τα φωνητικά του Monkey J. Επίσης, τα φωνητικά που σπάνε συναντούμε και στο “Plan 9 From Outer Space”, ένα πολύ όμορφο κομμάτι. Ο δίσκος κλείνει χωρίς να χάσει καθόλου τη «γρηγοράδα» του, με το “Floating”. Μετά από λίγα λεπτά, το συγκρότημα παρουσιάζει και ένα κρυφό κομμάτι, με το οποίο ολοκληρώνεται ένας πολύ όμορφος δίσκος.
Τρελές ταχύτητες, «βρώμικες» κιθάρες και «ξελαρυγγιαμένα» φωνητικά συνθέτουν το “The Dive”. Ένας δίσκος αν μη τι άλλο εξαιρετικός, με ήχο που έχει όλα τα φόντα να περάσει τα ελληνικά σύνορα. Ίσως, οι 4 Αθηναίοι να ήξεραν κάτι που δεν κυκλοφορούσαν τόσα χρόνια, μια και αυτό που μας παρουσιάσαν αποτελεί τρομερό ντεμπούτο άλμπουμ. Λίγο από grunge, κάτι από psychedelic, σκοτεινοί ήχοι, μελωδίες και στίχοι που σου μένουν στο μυαλό. Όλα αυτά οδηγούν σε ένα μονόδρομο, να ακούσουμε και να εντυπωσιαστούμε από τους The Dive.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More