Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

The Ting Tings – Sounds From Nowheresville

Το ντεμπούτο τους άλμπουμ εντυπωσίασε και προκάλεσε πολλές καλές κριτικές ενώ στην Αγγλία έγινε πολυπλατινένιο. Έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια για να κυκλοφορήσουν την επόμενη δισκογραφική δουλειά με τραγούδια σε εντελώς διαφορετικό ύφος από ότι τους είχαν συνηθίσει οι εκατομμύρια οπαδοί τους. Ήρθε, λοιπόν, η στιγμή για τους Ting Tings να κυκλοφορήσουν τον δεύτερο δίσκο τους με τίτλο “ Sounds From Nowheresville ”.
Χρειάζονται αρκετές ακροάσεις για να κατασταλάξεις αν τελικά ο δίσκος σου αρέσει ή είναι κάτω του μετριου. Ίσως το ίδιο το γκρουπ ήθελε να δημιουργήσει ένα χάος στα 10 τραγούδια του άλμπουμ. Από hip hop και beats ξαφνικά βρίσκεσαι να χορεύεις σε funky και pop ρυθμούς. Εξαιρετικό το “Silence” που κάνει την αρχή για τον δίσκο ενώ αμέσως μετά αλλάζεις ρότα με το αρκετά όμορφο hip hop “Hit Me Down Sonny”. Μέχρι που έρχεται ίσως η καλύτερη στιγμή του δίσκου, που ακούει στο όνομα “Hang It Up”. Η πορωτική γραμμή του μπάσου σε συνδυασμό με το τέμπο που δίνει η ηλεκτρική κιθάρα δεν σου δίνει πολλά περιθώρια στο να μην το ξαναβάλεις να το ακούσεις. Οι συνεχείς εναλλαγές στο άκουσμα συνεχίζονται, καθώς συναντάμε ακόμη και ένα πιο «ρεγκεειδές» κομμάτι, το “Guggenheim”. Για το κλείσιμο του δίσκου, το ντουέτο μας επιφυλάσσει 2 μπαλάντες. Τίποτα το αξιοσημείωτο για ένα άλμπουμ που «στοιχημάτιζε» στο τέμπο και την πιο funky διάθεση.
Οι Katie White και Jules de Martino έχουν καταφέρει ήδη να ταράξουν τα νερά της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Με το “Sounds From Nowheresville” μπορεί να απομακρύνουν αρκετούς που τους είχαν λατρέψει με το προηγούμενο άλμπουμ τους, ωστόσο η μπάντα από το Salford της Αγγλίας δείχνει να μην φοβάται να δοκιμάσει σε ξένα μουσικά μονοπάτια, πράγμα τουλάχιστον αξιέπαινο.

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012

Underworld: Awakening

Η Selene βρίσκεται παγωμένη μέσα σε ένα θάλαμο των εργαστηρίων Antigen. Όταν ξυπνήσει, δώδεκα ολόκληρα χρόνια μετά από την αιχμαλώτιση της, θα καταλάβει πως ο κόσμος που θα βρει δεν είναι ο ίδιος με αυτόν που θυμάται. Οι άνθρωποι γνωρίζουν την ύπαρξη των λυκανθρώπων και των βαμπίρ, και έχουν χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να τους εξολοθρεύσουν και να αφανίσουν και τα δύο είδη ενώ ο Michael, ο άντρας που την έκανε να πάει κόντρα στην οικογένειά της, θεωρείται νεκρός. Η Selene πρέπει τώρα να δώσει την δικιά της μάχη για την σωτηρία του είδους της, αλλά μαζί, να ανακαλύψει την κρύβεται πίσω από την μικρή Eve, το κορίτσι που την ελευθέρωσε.
Το Underworld είναι μια σειρά που έχει κερδίσει το κοινό λόγω του σεναρίου με ωραία δομημένη ιστορία που έχει δημιουργήσει ο Len Wiseman. Η τέταρτη ταινία της σειράς έρχεται μαζί με την επιστροφή της, άλλη μια φορά πολύ καλής, Kate Beckinsale στον πρωταγωνιστικό ρόλο, μετά από την αισθητή απουσία της στην τρίτη ταινία. Περιέργως, ενώ με το prequel ο Wiseman έδειξε πως ήθελε να εμβαθύνει στην μυθολογία της σειράς, στην νέα ταινία αποφασίζει να διαγράψει ότι καλό έχει φτιάξει και ουσιαστικά να υπεραπλουστεύσει την πλοκή της και να διαγράψει το μυστήριό της. Η σκηνοθεσία έχει πέσει στα χέρια των Måns Mårlind, Björn Stein (Shelter) οι οποίοι με την βοήθεια των καταπληκτικών εφέ και της υψηλής ποιότητας παραγωγής παραδίδουν μια καλή περιπέτεια με πολλές και καλές σκηνές δράσης.
Η νέα συνέχεια του Underworld το μετέτρεψε σε έναν ανταγωνιστή του Resident Evil, και αυτό δεν το χρειαζόταν καθόλου η σειρά. Με την τεράστια οικονομική επιτυχία της βέβαια, είναι παραπάνω από σίγουρο πως πρέπει να περιμένουμε κιάλλες αντίστοιχες προσθήκες στην σειρά.

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

Sinead O’ Connor – How About I Be Me (And You Be You)?

Έχει προκαλέσει πολλάκις με τις δημόσιες,κοινωνικόπολιτικές της τοποθετήσεις οι οποίες – όπως φαίνεται από το αποτέλεσμα κάθε φορά – έχουν προσβάλλει ένα μεγάλο μερίδιο κοινού. Πρόσφατα, κιόλας, παντρεύτηκε και «κατάφερε» να χωρίσει μετά από 16 ημέρες κοινού βίου! Πέρα, όμως, από όλα αυτά, η τραγουδοποιός από την Ιρλανδία έχει μια μεγάλη και αξιοσημείωτη δισκογραφία. Έτσι, η Sinead O’ Connor επιστρέφει, μετά από 5 χρόνια και το διπλό “Theology”, με τον 9ο προσωπικό της δίσκο με τον τίτλο “ How About I Be Me (And You Be You)?”
Δυνατοί στίχοι, που πολλές φορές θεωρούνται και προκλητικοί (λέμε τωρα), και εξαιρετικές ενορχηστρώσεις απαρτίζουν και αυτή την δισκογραφική δουλειά της 45χρονης τραγουδοποιού. Από τη μία κομμάτια με γρήγορο και ανεβαστικό ρυθμό ενώ από την άλλη τραγούδια που η Sinead O’ Connor θέλει να σε ανατριχιάσει με την τρομερή της ερμηνεία αλλά και να σε βάλει να σκεφτείς τί στο καλό μπορεί να θέλει να πει με τέτοιους στίχους. Το “4th And Vine” που αποτελεί και ένα εκ των δύο singles ανοίγει το άλμπουμ με όμορφο τρόπο. Το άλλο single είναι το “The Wolf Is Getting Married” που έχει κάνει αίσθηση από τότε που κυκλοφόρησε. Κάποια στιγμή συναντάμε και το “Queen of Denmark” του John Grant σε μια διαφορετική εντελώς εκτέλεση. Η ηλεκτρική κιθάρα δεν λείπει ούτε σε αυτό τον δίσκο της καλλιτέχνιδος ενώ στο κλείσιμο του άλμπουμ η Ιρλανδή αποχαιρετά μονάχα με πιάνο σε μια «παθιασμένη» ερμηνεία.
Φέτος συμπληρώνονται 25 χρόνια από το ντεμπούτο άλμπουμ της Sinead O’ Connor, η οποία δείχνει να έχει ακόμα πολλά να δώσει σε μουσικό τομέα. Το “How About I Be Me (And You Be You)?” αποτελεί μια αρκετά καλή δισκογραφική δουλειά, δεμένη στο σύνολό της, χωρίς να ξεχωρίζει υπερβολικά κάποιο τραγούδι από τα συνολικά 10 του δίσκου.

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

The Woman In Black

Ο Arthur Kipps είναι ένας νεαρός δικηγόρος που το γραφείο του τον στέλνει σε ένα απομακρυσμένο χωριό για να τακτοποιήσει τις κληρονομικές εκκρεμότητες που άφησε πίσω της η Alice Drablow. Στο χωριό δεν θα συναντήσει την υποδοχή που περίμενε, αλλά όταν αρχίσει να βλέπει μια μαυροφορεμένη γυναίκα, θα πιστέψει στις προλήψεις των χωρικών και θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο που κρύβεται πίσω από το περίεργο παρελθόν της Alice Drablow.
Ο James Watkins μας έγινε γνωστός με την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, Eden Lake, το 2008. Τώρα συνεχίζει να δουλεύει πάνω σε θρίλερ με το The Woman in Black, το οποίο βασίζεται σε ομότιτλο βιβλίο. Αν και στην προηγούμενη δουλειά του ο Watknis είχε κάνει αίσθηση, η νέα του ταινία είναι υπεργεμισμένη με κλισέ σκηνές που προσπαθούν να δώσουν στο έργο μια αισθητική παλαιότερων ετών. Καταφέρνει να σε κάνει να τρομάξεις κάποιες φορές, αλλά με “φθηνά” κόλπα που δεν σε δένουν τελικά με την ταινία. Υπεύθυνη για την μεταφορά του σεναρίου είναι η Jane Goldman (The Debt , Kick-Ass) η οποία δεν αποδίδει το ίδιο καλά με τις υπόλοιπες δουλειές της.
Στον πρώτο του ρόλο στην μετά-Harry Potter εποχή, ο Daniel Radcliffe προσπαθεί να αποδείξει πως το ταλέντο του δεν τέλειωσε μαζί με την οκταλογία. Στο The Woman in Black πάντως αυτό δεν το καταφέρνει, καθώς δεν πείθει καθόλου στον ρόλο του νεαρού χήρου που προσπαθεί να ανακάμψει από τον χαμό της γυναίκας του. Ευτυχώς έχει δίπλα του τον πολύπειρο Ciarán Hinds (John Carter , The Debt) στον ρόλο του εύπορου του χωριού που θα βοηθήσει τον Arthur, αρχικά να αντισταθεί στην επιθετικότητα των υπόλοιπων χωρικών και τελικά να βρει την αλήθεια.
Το The Woman in Black προσφέρει μόνο μερικές μετρημένες σκηνές στον θεατή. Από την αρχή της ταινίας τα κλισέ είναι πολλά και διάσπαρτα, ενώ το τέλος της δεν έχει ιδιαίτερη λογική. Αν δεν είχε το όνομα του Radcliffe στην αφίσα της, θα μπορούσε να έβγαινε κατευθείαν σε dvd, χωρίς να περάσει καν από τις αίθουσες.

Τρίτη 13 Μαρτίου 2012

Γιώργος Χατζηπιερής - Η Επιστροφή του Τεμπέλη Δράκου

Τι κάνει ένας ασπροδόντης καρχαρίας, ένας κόκορας που ξέμεινε μονάχος του στο κοτέτσι, μια ντομάτα καμικάζι και μια αλεπού που εμφανίζεται σε γιορτές; Συνθέτουν την μεγάλη επιστροφή του «τεμπέλη δράκου», του παιδικού δίσκου που αγαπήθηκε από παιδιά και μεγάλους. Όσο μεγάλη επιτυχία είχε το πρώτο άλμπουμ του Γιώργου Χατζηπιερή, άλλο τόσο μεγάλη επιτυχία παρουσιάζει και το δεύτερο μέρος των παιδικών τραγουδιών. Έτσι, και σε αυτή την δισκογραφική δουλειά πέρασαν πολλοί καταξιωμένοι καλλιτέχνες που χάρισαν την ερμηνεία τους στους στίχους και τις μελωδίες του Κύπριου συνθέτη.
Πρώτη ερμηνεία είναι εκείνη της Έλλης Πασπαλά στον «Ασπροδόντη Καρχαρία» που τον φροντίζει η μικρούλα Μαρία ενώ αμέσως μετά έρχεται ο Διονύσης Σαββόπουλος με τον «Κόκορα που Ξυπνάει». Κιθάρα, πνευστά, κρουστά , φλογέρες και άλλα όργανα συνθέτουν έναν πανέμορφο μουσικό χαμό που σε ξεσηκώνει, χωρίς να χρειάζεται να πηγαίνεις δημοτικό. Καλλιτέχνες που συναντάμε στο πρώτο μέρος του «τεμπέλη δράκου» θα τους βρούμε και σε αυτό το άλμπουμ να ερμηνεύουν με τον μοναδικό τους τρόπο τα κομμάτια. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Απόστολος Ρίζος, ο Φοίβος Δεληβοριάς είναι κάποια από τα ονόματα που θα συναντήσουμε, καθώς και την Μελίνα Κανά. Επίσης, ο ίδιος ο Γιώργος Χατζηπιερής ερμηνεύει την «Ντομάτα Καμικάζι» ενώ η χορωδία Νέας Γενιάς Ζηρίδη το «Για που για που για που». Η ενορχήστρωση της «επιστροφής του τεμπέλη δράκου» ανήκει ξανά στον Μάριο Τακούσιη. Η καταπληκτική επιτυχία του «τεμπέλη δράκου» συνεχίζεται με την επιστροφή του, δίνοντας γέλιο αλλά και χαρά σε μικρά και μεγάλα παιδιά.

Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012

Real Steel

Στην Αμερική του κοντινού μέλλοντος, το άθλημα της πυγμαχίας έχει αλλάξει εντελώς και οι παλαιστές έχουν αντικατασταθεί από ρομπότ που τα χειρίζονται άνθρωποι έξω από το ρινγκ. Ο Charlie Kenton είναι ένας καιροσκόπος, πρώην αληθινός πυγμάχος, ο οποίος τώρα πια βγάζει λεφτά μόνο από μικρούς αγώνες και show που λαμβάνει μέρος με το ρομπότ του. Όταν η μητέρα του μικρού του γιου πεθάνει, θα χρειαστεί να αποφασίσει αν θα συνεχίζει την ζωή που κάνει ή αν θα βρει θέση σε αυτήν και για το παιδί που έχει παρατήσει από την μέρα που γεννήθηκε. Με την εύρεση ενός παλιού πεταμένου ρομπότ από τον μικρό Max, θα ξεκινήσει ένα μαγικό ταξίδι προς την διεκδίκηση του τίτλου και την επανένωση του πατέρα με τον γιο του.
Βασισμένο στην μικρή ιστορία Steel του συγγραφέα Richard Matheson (I Am Legend), αν και σε πολλούς μπορεί να ξυπνήσει μνήμες από τα παιδικά τους χρόνια και τα Jumaru, το Real Steel είναι η νέα ταινία του Shawn Levy (Night at the Museum). Ο Shawn κρατάει σωστές ισορροπίες ώστε η ταινία να μπορεί να χαρακτηριστεί και ως μπλοκμπαστερική περιπέτεια αλλά και κλασική οικογενειακή ταινία, με τις δύο ιστορίες να τρέχουν παράλληλα και η μία να “κουβαλάει” την άλλη.
Με όπλο τα πολύ καλά εφέ και τις καταπληκτικές χορογραφίες η ταινία σε κρατά σε ένταση συνεχώς, ενώ χάρη στις πολύ καλές ερμηνείες τόσο του Dakota Goyo στον ρόλο του μικρού Max ( Thor , Arthur) όσο και του Hugh Jackman (X-Men ,The Prestige) στον ρόλο του πατέρα Charlie. Το σενάριο δεν χαρακτηρίζεται από την ευρηματικότητά του, αλλά χειρίζεται ακριβώς όπως πρέπει την κεντρική ιδέα ώστε να γίνει αρεστό στην πλειοψηφία του κόσμου.
Με αρκετά αναπόφευκτα κλισέ αλλά και δάνεια από το Rocky, το Real Steel καταφέρνει να σε ενώσει με τους χαρακτήρες και σου ανεβάζει την αγωνία μέχρι το τέλος. Η παραγωγή φαίνεται πως είναι υψηλών προδιαγραφών και γι' αυτό το αποτέλεσμα είναι ποιοτικότατο.

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Kimbra – Vows

Το επόμενο μεγάλο όνομα στην μουσική βιομηχανία ακούει στο όνομα Kimbra Johnson, η οποία έρχεται με φόρα για να κατακλύσει την παγκόσμια μουσική σκηνή από τη Νέα Ζηλανδία. Η πρώτη της εμφάνιση αποτελεί η συνεργασία της με τον Gotye στο τραγούδι “Somebody I Used To Know”. Έκτοτε, η 21χρονη Kimbra απασχολεί τον παγκόσμιο χώρο της μουσικής, καθώς αποφασίζει να ηχογραφήσει και να κυκλοφορήσει τον ντεμπούτο της δίσκο. Τα πρώτα singles που βγήκαν από το συγκεκριμένο άλμπουμ απογείωσαν τη νεαρή τραγουδοποιό, αφού αποτελούν τον καλύτερο οιωνό για αυτή την δισκογραφική της δουλειά. Το “Vows”, όπως είναι ο τίτλος, κυκλοφόρησε τέλη Αυγούστου στη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, δημιουργώντας κύμα αποθεώσεων για την χαριτωμένη – κατά τ’ άλλα – Νεοζηλανδέζα.
Το “Vows” αποτελείται από 12 κομμάτια, όπου στίχοι και μουσική οφείλονται εξ ολοκλήρου στην ίδια την Kimbra (πλην ενός τραγουδιού). Δεν δείχνει να είναι μία απλά καλή φωνή ακόμη που ερμηνεύει κάποια όμορφα τραγούδια κάποιου συνθέτη. Φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τί θέλει να βγάλει προς τα έξω με τα τραγούδια της, τραγούδια που, αν πάρει την απόφαση η νεαρή τραγουδοποιός να μετακινηθεί προς αμερικανικά μέρη, θα αποκτήσουν τεράστια απήχηση παγκοσμίως (όχι ότι τώρα που βρίσκεται στην ήπειρο της Ωκεανίας δεν θα έχει όλο το μέλλον της μπροστά αλλά όπως και να το κάνουμε άλλο Αμερική). Από τις πρώτες κιόλας μελωδίες ξαφνιάζεσαι ευχάριστα. Είναι κάτι περίεργο, κάτι που σπάνια το έχεις ξανακούσει, ένα μίγμα από soul, pop και πολύ αλτερνατίβα. Το “Settle Down” που ανοίγει τον δίσκο και που αποτελεί το πρώτο single αποτελεί εξαιρετικό άνοιγμα, δίνοντας με τον καλύτερο τρόπο τη σκυτάλη στο αμέσως επόμενο και εξίσου όμορφο κομμάτι, “Cameo Lover”. Το τέμπο που επικρατεί είναι συμπαθητικό, δίνοντας στην ποπ της Kimbra μια όμορφη ζωντάνια χωρίς τις υπερβολές που θα μπορούσαν να «βαρύνουν» τα κομμάτια. Τα jazz ψίγματα που ξεπετάγονται κάνουν ακόμη πιο funky την όλη κατάσταση του “Vows”.

Όμορφη στιγμή του δίσκου αποτελεί το “Good Intent” που αρχίζει να αποκτά την δική του αναγνωρισιμότητα ενώ το “Call Me” – το μοναδικό που στίχοι και μουσική δεν είναι της Kimbra – αποτελεί την κορυφή του άλμπουμ με το μπάσσο να απογειώνει το κομμάτι αλλά και τα εκπληκτικά soul φωνητικά της τραγουδοποιού από τη Νέα Ζηλανδία. Η φωνή της Kimbra μπορεί να χαρακτηριστεί το λιγότερο καταπληκτική. Μονάχα με τα φωνητικά της δίνει το κάτι παραπάνω στα τραγούδια, με αυτά τα απαλά και συγχρόνως ανεβαστικά φωνητικά. Στο κλείσιμο του δίσκου υπάρχει και ένα κρυφό κομμάτι μετά το “Somebody Please”, με το οποίο η Kimbra μας αποχαιρετάει αφήνοντάς μας με τις μεγαλύτερες ελπίδες για το επόμενο δισκογραφικό της βήμα. Το “Vows” μπορεί να έχει κυκλοφορήσει εδώ και 6 μήνες στο νοτιοανατολικό μέρος της υφηλίου, ωστόσο το πλήρωμα του χρόνου ήρθε να δείξει σε παγκόσμιο επίπεδο πως ο συγκεκριμένος δίσκος είναι απλά καταπληκτικός.

Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

John Carter

Ο John Carter είναι ένας πρώην λοχαγός του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο οποίος έχει αφοσιωθεί στο να βρει έναν κρυμμένο θησαυρό, ψάχνοντας σε διάφορες σπηλιές της Αμερικής. Τελικά, αντί για θησαυρό, θα βρει μια πύλη που θα τον μεταφέρει στον Άρη, ο οποίος έχει τον δικό του εμφύλιο. Ενώ αρχικά μοναδικός του σκοπός είναι να βρει τον δρόμο της επιστροφής, γρήγορα θα αποκτήσει πολλούς λόγους για να κάνει αυτόν τον πόλεμο δικό του.
Ο Andrew Stanton είναι γνωστός από τις μεγάλες animation επιτυχίες του, όπως τα Wall-E και Finding Nemo. Μετά την Pixar, η Disney τον εμπιστεύτηκε για την μεταφορά του διαπλανητικού μαχητή John Carter, εμπνευστής του οποίου είναι ο Edgar Rice Burroughs, ο γνωστός από τον μύθο του Ταρζάν συγγραφέας. Το κόστος παραγωγής έφτασε σε δυσθεώρητα ύψη, με τον πήχη για την κατασκευή της ταινίας μόνο να ξεπερνάει τελικά τα 200 εκατομμύρια δολάρια, ποσό που ο πρωτάρης στις live action ταινίες Stanton προφανώς δεν ήταν έτοιμος να διαχειριστεί σωστά.
Το αποτέλεσμα δυστυχώς είναι πολύ κάτω του αναμενόμενου, καθώς πέρα από τον όμορφο κόσμο και τις ιδιαίτερες φυλές που εξάπτουν την φαντασία, το σενάριο χαρακτηρίζετε τουλάχιστον απλοϊκό και χωρίς ιδιαίτερη συνοχή στην ροή του, ενώ οι χαρακτήρες δεν έχουν καθόλου βάθος. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι περισσότερο από αναμενόμενη ενώ αξιοπερίεργο είναι πως με τόσο πολυδάπανη παραγωγή η ταινία δεν έχει, αντίθετα με αυτό που προστάζει το είδος, καμία μεγάλη μάχη.
Σε μια προσπάθεια ενός καινούργιου franchise, o Andrew Stanton φέρνει στην μεγάλη οθόνη έναν ακόμα αδιάφορο ήρωα και την Disney δίπλα από την οικονομική καταστροφή. Με δάνεια από το Star Wars μέχρι το Avatar, η πρώτη ταινία του John Carter αποτυγχάνει να δημιουργήσει την όποια βάση για τις επόμενες περιπέτειες του ήρωα.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More