Ξανά μαζί σε λίγες ημέρες

Pet Shop Boys – Electric

Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση

Dark Skies

Οι Daniel και Lacy Barrett ζουν μια γαλήνια προαστιακή ζωή στην Αμερική, σε ένα μεγάλο σπίτι με τα δύο τους παιδιά

Susanne Sundfor – The Silicone Veil

Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.

Happiness Never Comes Alone

Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

A Royal Affair

Η νεαρή πριγκίπισσα της Αγγλίας Caroline Mathilde παντρεύεται τον βασιλιά της Δανίας Christian. Ο Christian απέχει πολύ από την εικόνα που ονειρευόταν για αυτόν πριν τον γνωρίσει, καθώς είναι αρκετά διαταραγμένος και ζει μια άστατη ζωή. Δίπλα του βρίσκεται ο Γερμανός γιατρός του, Johann Friedrich, ένας υπέρμαχος της ελευθερίας και των δικαιωμάτων του λαού που προσπαθεί εκμεταλλευτεί την φιλία του με τον βασιλιά για το καλό απλών ανθρώπων. Η Caroline και ο Friedrich σύντομα θα γίνουν ζευγάρι και μαζί, θα ξεκινήσουν μια επανάσταση που θα αλλάξει τα πάντα.
Ο Nikolaj Arcel, σεναριογράφος του πρώτου μέρους της original τριλογίας The girl with the dragoon tattoo, σκηνοθετεί και δημιουργεί ένα έργο εποχής που προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στο ρομάντζο και στο πολιτικό-κοινωνικό δράμα, με το αποτέλεσμα να δείχνει πως τα καταφέρνει τέλεια. Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη χωρίς να μπερδεύει τον θεατή και διατηρεί το ενδιαφέρον του τόσο στην ερωτική ιστορία των δύο πρωταγωνιστών όσο και στην επαναστατική, αναγεννησιακή προσπάθεια τους να αλλάξουν ολόκληρη την Δανία.
Οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών είναι πολύ καλές, αλλά το πρωταγωνιστικό τρίο ξεχωρίζει και συγκλονίζει. Ο γνωστός Mads Mikkelsen ( The Hunt ) και η νεαρή Alicia Vikander, που θα παίζει στο επίσης εποχής Anna Karenina, είναι πάρα πολύ καλοί στους ρόλους τους, όμως, ο Mikkel Boe Følsgaard κλέβει την παράσταση με μία μοναδική ερμηνεία, στον ρόλο του τρελού αλλά και κατάφορα τραγικού βασιλιά Christian. Εκτός από το καλογραμμένο σενάριο, την εύστοχη σκηνοθεσία και το καταπληκτικό cast, η ταινία ξεχωρίζει και σε άλλους τομείς όπως της μοναδικής φωτογραφίας και των φανταστικών κουστουμιών.
Το A Royal Affair κατέχει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται μια επιτυχημένη ταινία εποχής. Η ποιότητα της δουλειάς του Nikolaj Arcel είναι τρομερού επιπέδου και αυτό φαίνεται σε κάθε πλευρά της ταινίας. Αυτό αναγνωρίστηκε και, αφού πέρασε από μερικά από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ κινηματογράφου, τώρα έχει κερδίσει και μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

Bad Religion – True North

Έχουν ξεπεράσει τα τριάντα χρόνια στην δισκογραφία, έχουν κυκλοφορήσει 15 στούντιο άλμπουμ αισίως και συνεχίζουν ακάθεκτοι αυτό που ξέρουν πολύ καλά να κάνουν, να ροκάρουν δίχως φρένο. Η αρχή του νέου έτους φέρνει την επιστροφή των Bad Religion, της μπάντας από την Καλιφόρνια της οποίας το όνομα έχει ταυτιστεί πλήρως με την punk μουσική. Μπορεί το 6μελές συγκρότημα να μην έχει στο πάνθεόν του τον δίσκο – ορόσημο που θα μείνει στην ιστορία, ωστόσο αποτελεί ένα πολύ μεγάλο όνομα στην διεθνή μουσική βιομηχανία με τραγούδια γνωστά και πολλές επιτυχίες. Το “True North” είναι η 16η δισκογραφική δουλειά των Bad Religion, τους οποίους απολαύσαμε – μετά από τόσα χρόνια αναμονής – το 2010 στο Ejekt festival.
Το μουσικό ύφος παραμένει το ίδιο για τους Bad Religion που δεν δείχνουν την όρεξη να αλλάξουν μουσικούς δρόμους. Δηλαδή θα ακούσεις punk rock με την χαρακτηριστική μελωδικότητα των τραγουδιών της μπάντας. Αρχικά, βλέπεις ότι ο δίσκος περιλαμβάνει 16 τραγούδια, ωστόσο η συνολική διάρκειά του ξεπερνά για λίγο την μισή ώρα. Μικρής διάρκειας κομμάτια αλλά ικανά για να σε ξεσηκώσουν, ειδικά αν είσαι φαν της μουσικής των Bad Religion. Βέβαια το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορώ να πω πως σε δικαιώνει καθώς στο τέλος δεν σου μένει κάποιο τραγούδι. Το ομώνυμο κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο είναι αρκετά καλό και δυνατό, όμως τα υπόλοιπα τραγούδια έχουν αρκετά κοινά στοιχεία μεταξύ τους και σε κάνουν να "κουραστείς". Πρώτο single από το άλμπουμ είναι το "Fuck You", το οποίο απλώς περνάει απαρατήρητο και γενικά το μισάωρο κατά το οποίο ακούς τον δίσκο θα περάσει αδιάφορα.
Πιο πολύ το “True North” μοιάζει με μια «καταναγκαστική» εργασία και για να βγει η υποχρεώση. Λείπει από τα τραγούδια το συναίσθημα που θα σε έκανε να τους δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία. Ο κορεσμός μάλλον έχει φτάσει για τους Bad Religion, οι οποίοι έχουν χάσει το όλο παιχνίδι και πρέπει ή να στραφούν προς διαφορετικά μονοπάτια ή να δώσουν ένα τέλος στην πολυετή καριέρα τους.

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

Upside Down

Το σύμπαν στο οποίο ζει ο Adam είναι πολύ ιδιαίτερο, καθώς χαρακτηρίζεται από την αντίστροφη βαρύτητα, που επιτρέπει την ύπαρξη 2 κόσμων, ο ένας πάνω από τον άλλον. Διάφοροι κανόνες διαχωρίζουν την ζωή του κάτω κόσμου με του πάνω, με τον σημαντικότερο να είναι πως αν κάτι περάσει από τον έναν κόσμο στον άλλον, τότε αυτό μετά από λίγο θα πάρει φωτιά. Σε αυτό το περίεργο σύμπαν, ο Adam, ένα απλό παιδί του κάτω κόσμου, ερωτεύεται την Eden, ένα κορίτσι από τον πάνω κόσμο. Ο έρωτάς τους καταπιέζεται από το άρρωστο καθεστώς που επικρατεί ανάμεσα στους δύο κόσμους, αλλά όταν ο Adam ενηλικιωθεί και ξανασυναντήσει την Eden, τότε κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να την ξανακερδίσει.
Ο πρωτάρης σκηνοθέτης Juan Diego Solanas δημιουργεί, μαζί με τον σεναριογράφο Santiago Amigorena, ένα φιλόδοξο και πρωτότυπο μίγμα δραμεντί με έντονα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Η υπόθεση αλλά και η αισθητική του έργου ακολουθούν τα πρότυπα της Young Adult λογοτεχνίας που έχει ανθήσει υπερβολικά τον τελευταίο καιρό, χωρίς να στηρίζεται όμως σε κάποιο βιβλίο. Ο σκηνοθέτης επιλέγει για την οπτικοποίηση της διπλής Γης να δείχνει πολλά πλάνα “ανάποδα”, πράγμα που αρκετούς θα τους κουράσει.
Το κύριο πρόβλημα όμως της ταινίας είναι η ελαφρότητα με την οποία καλύπτει τα θέματά της, με αποτέλεσμα χάνουν την ουσία τους. Το σενάριο δημιουργεί γρήγορα έναν κόσμο με τρομερές επεκτάσεις που αντέχουν κοινωνικό σχολιασμό για ταξικές διαφορές, στην συνέχεια όμως επιλέγει να ασχοληθεί περισσότερο με την ρομαντική πλευρά της ιστορίας, αφήνοντας όσα έχτισε στην αρχή ατελείωτα. Στα υπέρ της ταινίας συγκαταλέγεται η πολύ ωραία και ταιριαστή φωτογραφία η οποία χαρίζει μερικές πολύ όμορφες σκηνές, όπως και η ηθοποιία από δύο γνωστά πρόσωπα, την Kirsten Dunst (Melancholia, Hot to Lose Friends and Alienate People) και τον Jim Sturgess (Cloud Atlas).
Το Upside Down είναι ένα project που είχε την ικανότητα να εξελιχθεί σε κάτι αξιόλογο και πρωτότυπο όμως κάπου φαίνεται πως έχασε την φιλοδοξία του και τελικά μετατράπηκε σε μία ταινία που βοηθάει να περάσει ευχάριστα η ώρα, αλλά δεν θα αφήσει τίποτα στην μνήμη του θεατή για μετά του τίτλους τέλους.

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Portico Quartet – Portico Quartet

Πιο ambient / new jazz πεθαίνεις... Αυτο το διαπιστώνεις αμέσως αν καθήσεις και ακούσεις τους τρεις δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει οι Portico Quartet. Ορχηστρικά τραγούδια εμπλουτισμένα με σαξόφωνο, κοντραμπάσσο και κρουστά, όπως το εκπληκτικό κρουστό hang, δίνουν μια εντελώς διαφορετική αίσθηση στα jazz κομμάτια. Η τετράδα σχηματίστηκε το 2005 και με μια αλλαγή ενός προσώπου στην σύνθεση το 2011, οι Portico Quartet ορμώμενοι από το Λονδίνο και έχοντας ήδη δύο άλμπουμ στην πλάτη τους, κυκλοφορούν την τρίτη δισκογραφική δουλειά τους.
Οι μουσικές που συνθέτουν οι Portico Quartet είναι ό,τι πρέπει για τον χειμώνα. Εξωγήϊνες μελωδίες, κάτι μεταξύ jazz, ambient και ηλεκτρονικής μουσικής χωρίς όμως να προκαλείται ένα συνοθύλευμα «άχρηστων» νοτών. Η μουσική των Λονδρέζων πατάει ακριβώς εκεί που πρέπει δημιουργώντας σου μια ευφορία κατά την ακρόασή της. Στα δύο προηγούμενα πονήματά τους έμπαιναν σε πιο «ακουστικούς» μουσικούς δρόμους ενώ τώρα εισβάλλουν και το ηλεκτρονικό στοιχείο πλέον, αλλάζοντας και λίγο ύφος.
Η μουσική των Portico Quartet δεν μπορεί να χαρακτηριστεί με μία λέξη, καθώς οι Άγγλοι περνούν από πολλά μουσικά μονοπάτια. Το σίγουρο είναι πως οι ενορχηστρώσεις τους είναι τόσο μεστές και ώριμες που δεν αφήνουν χώρο για αμφισβήτηση. 50 λεπτά περίπου διαρκεί το ομώνυμο άλμπουμ της μπάντας και είναι ίσως τα καταλληλότερα 50 λεπτά για να περάσεις πίνοντας τον ζεστό καφέ σου. Οι Portico Quartet πειραματίζονται στο έπακρο και καταφέρνουν να εντυπωσίαζουν ενώ θα τους απολαύσουμε και στην χώρα μας ζωντανά τον Μάρτιο.

Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

Pieta

Ο Λι Κανγκ Ντο μαζεύει χρήματα από εργαζομένους που χρωστάνε σε ιδιωτικά δάνεια για λογαριασμό τοκογλύφων. Όταν εκείνοι δεν διαθέτουν τα λεφτά τότε ο νεαρός προβαίνει σε βίαιες πράξεις εναντίον τους, με αποτέλεσμα να τους προκαλεί ανεπανόρθωτες σωματικές βλάβες. Ξαφνικά, εισβάλλει στην ζωή του μια γυναίκα, η οποία ισχυρίζεται πως είναι η μητέρα του που ποτέ δεν είχε γνωρίσει. Ενώ αρχικά ο Λι Κανγκ Ντο δεν θα δώσει σημασία στο γεγονός, στην συνέχεια αρχίζει να αλλάζει χαρακτήρα καθώς βλέπει πως η γυναίκα είναι όντως η μητέρα του και μαζί αλλάζει και τα συναισθήματά του. Κάπου εκεί, όμως, θα μπλεχτεί ανάμεσα στα ηθικά διλήμματα και οι συνέπειες στην ζωή μητέρας και γιου θα είναι απρόβλεπτες.
Ο κορεάτικος κινηματογράφος μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους ταινίες, οπότε το “Pieta” δεν μπορεί να θεωρηθεί έκπληξη. Η πλοκή είναι πολύ καλή ενώ η σκηνοθεσία είναι λιτή και απέριτη, δηλαδή ό, τι πρέπει για να μπεις στο «ψυχρό» και σκληρό κλίμα του φιλμ. Οι διάλογοι δεν είναι πολλοί και μακροσκελείς ενώ μέσα από αυτούς βγαίνουν συζητήσεις για το τί είναι ο θάνατος, η χαρά και τελικά αν ο άνθρωπος χρειάζεται το χρήμα. Επίσης, η ελάχιστη μουσική επένδυση που υπάρχει προσδίδει μια πιο «ωμή» εικόνα στο μουντό σκηνικό του σκηνοθέτη.
Η βία υπάρχει καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας, άλλοτε σωματική και άλλοτε ψυχολογική. Ενώ το πρώτο μισό κυλάει μονάχα με την βία που προκαλεί ο πρωταγωνιστής, στο δεύτερο μισό η ιστορία γίνεται αρκετά πολύπλοκη καθηλώνοντάς σε. Παρόλο την βία, από το “Pieta” αναδύεται η τρυφερή ιστορία μητέρας και γιου χωρίς φυσικά να γίνεται ένα κοινότυπο μελόδραμα. Και αυτό, διότι η ταινία αγγίζει συναισθήματα όπως ο οίκτος, η συμπόνια, η εκδίκηση, η κάθαρση. Όλα αυτά συνδυασμένα με το θρησκευτικό στοιχείο καθώς η λέξη Pieta συμβολίζει την Παναγία να κρατάει στην αγκαλιά της τον πεθαμένο Ιησού.
Μετά από μια σειρά ταινιών που με κύριο οδηγό έχει την εκδίκηση, ο Κορεάτης σκηνοθέτης επιστρέφει με ένα φιλμ στο οποίο οι ερμηνείες είναι το λιγότερο φανταστικές. Ο Kim Ki-duk παρουσιάζει μια εξαιρετική ταινία που σε αγγίζει, σε ανατριχιάζει αλλά και που σου περνάει σκέψεις όσον αφορά την κοινωνία και την ζωή. Αν αντέχεις την βία στην γενική της μορφή που ασκείται τότε το “Pieta” είναι η ταινία σου. Τέλος, το φιλμ κέρδισε φέτος το Χρυσό Λιοντάρι στο φεστιβάλ της Βενετίας.

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013

Princess Chelsea – Lil’ Golden Book

Είναι ένα μικρό κοριτσάκι που τρελάινεται για παιδικές ιστορίες και παραμύθια με το αγαπημένο της να είναι η «Ωραία Κοιμωμένη». Φαντάζεται την ζωή της σαν ένα όμορφο παραμύθι και να ζει σε φανταστικές πόλεις ενώ όταν μεγαλώσει θα γίνει πριγκίπισσα. Όλα αυτά μπορεί και να τα ζει η Chelsea Nikkel. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έγινε πριγκίπισσα, «μεταμορφώθηκε» σε πριγκίπισσα Chelsea και συνθέτει μουσική για όλα εκείνα τα σκηνικά που ζει, έζησε και θέλει να ζήσει στον δικό της παραμυθένιο κόσμο. Έτσι, κυκλοφορεί το πρώτο της ολοκληρωμένο άλμπουμ με τον τίτλο “Lil’ Golden Book”.
Ολόκληρος ο δίσκος θα μπορούσε άνετα να αποτελεί μουσική επένδυση για μια παιδική παράσταση ενώ το booklet του είναι εξ ολοκλήρου σχεδιασμένο από «παιδικά» χρώματα και χαρακτήρες γνωστών παραμυθιών. Το ότι η μουσική των τραγουδιών παραπέμπει σε κάτι «παιδιαρίστικο» δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι και ελαφρύ στο άκουσμά του. Η Chelsea Nikkel έχει ενορχηστρώσει με σχεδόν αψεγάδιαστο τρόπο τα 11 κομμάτια του δίσκου όπου αν συμπεριλαμβάνονταν στο soundtrack μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων θα σάρωναν όλα τα βραβεία. Στιχουργικά τα τραγούδια μιλούν για την παιδική ηλικία της Princess Chelsea και πώς την βίωνε η ίδια μικρή. Αίσθηση έχει προκαλέσει το εξαιρετικό “The Cigarette Duet” όπου αναφέρεται στο παρθενικό της «μπλέξιμο» με το τσιγάρο και που το ερμηνεύει μαζί με τον Jonathan Bree των Brunettes.
Το “Lil’ Golden Book” μπορεί να σου κρατήσει την καλύτερη – μουσική – παρέα. Είναι γλυκό, έχει ζωντάνια, θυμίζει εφηβική ηλικία, είναι ερωτικό. Επιπροσθέτως, όλα τα προηγούμενα σε συνδυασμό με την φανταστική και γλυκιά φωνή της Chelsea συνθέτουν ένα υπέροχο συναίσθημα. Η Princess Chelsea μας καλεί στον μαγικό, μουσικό κόσμο της και αν ανοίξεις το «χρυσό βιβλίο» της σίγουρα θα μαγευτείς.

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

House at the End of the Street

Μία μητέρα με την κόρη της αγοράζει ένα σπίτι σε μια κοινότητα σε μια επαρχιακή πόλη. Γρήγορα μαθαίνουν πως στο γειτονικό τους σπίτι, μια νύχτα πριν μερικά χρόνια, ένα ψυχικά διαταραγμένο κορίτσι είχε δολοφονήσει τον πατέρα και την μητέρα του. Τώρα πια στο σπίτι κατοικεί ο γιος της οικογένειας, ο οποίος είναι κλεισμένος στον εαυτό του και δεν έχει σχέσεις με τους υπόλοιπους γείτονες, ενώ η αδερφή του δεν βρέθηκε ποτέ μετά από την νύχτα του φονικού. Ο ερχομός των δύο γυναικών θα φέρει ξανά την υπόθεση στην επιφάνεια, καθώς τα πραγματικά γεγονότα εκείνης την νύχτας μένουν μέχρι σήμερα σχεδόν άγνωστα.
Το horror τα τελευταία χρόνια έχει ξεπέσει πολύ και η πλειοψηφία των νέων έργων του είδους δυστυχώς είναι καθαρό χάσιμο χρόνου. Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Mark Tonderai ξεκινάει στο κλασικό σκηνικό της επαρχίας την Αμερικής με την προβληματική οικογένεια με μερικές υποψίες ψυχολογικού θρίλερ, οι οποίες άμεσα διαψεύδονται. Μετά το έργο ακολουθεί έναν πολύ αργό ρυθμό με επιλογές-ευκολίες από τους πρωταγωνιστές που μετατρέπουν την ταινία σχεδόν σε δράμα, μέχρι να έρθει το τελευταίο μισάωρο με μια σχετικά έξυπνη ανατροπή, στο ύφος του Dream House, με το οποίο η ταινία έχει κοινό σεναριογράφο, που δεν θα είναι απίθανο όμως αν την έχει καταλάβει κάποιος από αρκετά νωρίτερα. Η ταινία το μόνο που καταφέρνει να προσφέρει στα 100 λεπτά της για να κρατήσει την προσοχή του θεατή, είναι τα ιδιαιτέρως πολλά σκηνοθετικά και σεναριακά λάθη που προσφέρουν γέλιο. Προφανώς από αυτό το κακό αποτέλεσμα δεν γλιτώνουν ούτε οι ηθοποιοί που μοιραία δεν προσφέρουν τίποτα παραπάνω, με την Jennifer Lawrence (The Hunger Games) να ξεχνάει γρήγορα αυτή τη συμμετοχή και τους Max Thieriot και Elisabeth Shue να περνάνε αφόρητα απαρατήρητοι.
Το House at the End of the Street εκμεταλλεύεται το γνωστό πρόσωπο της πρωταγωνίστριάς του με την ελπίδα να μπερδέψει κάποιον και ώστε να κάτσει να το δει. Είναι από τις ταινίες που σίγουρα δεν θα έλειπαν σε κανέναν αν δεν γυριζόντουσαν ποτέ ενώ αρκετοί θα γλιτώνανε και το χάσιμο μιάμισης ώρας από την ζωή τους.

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013

New Order – Lost Sirens

Έπρεπε να περάσουν επτά ολόκληρα χρόνια για να βγουν στην επιφάνεια κάποια ηχογραφημένα τραγούδια που τα είχε σκεπάσει η σκόνη. Το 2005 οι New Order κυκλοφόρησαν την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά, “Waiting for the Sirens’ Call”, με το αρχικό σχήμα, δηλαδή με τον μπασίστα Peter Hook στην σύνθεσή τους. Γνωστό το θέμα με τις αλλεπάλληλες δηλώσεις εκατέρωθεν, ωστόσο οι New Order – χωρίς τον γνωστό μπασίστα πλέον – συνεχίζουν τις ζωντανές εμφανίσεις τους ενώ φέτος πραγματοποιούν την κίνηση να κυκλοφορήσουν αυτές τις συνθέσεις που δημιουργήθηκαν την περίοδο των ηχογραφήσεων για το τελευταίο άλμπουμ. Έτσι, αρχές του 2013 η βρετανική μπάντα αποφάσισε να βγάλει το – παρόλα αυτά - ολοκαίνουριο “Lost Sirens”.
Ο δίσκος αποτελείται από οκτώ τραγούδια και η συνολική διάρκειά του δεν ξεπερνά τα 40 λεπτά. Το ότι τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν με την αυθεντική σύνθεση του συγκροτήματος σε κάνουν, αφενός πριν την ακρόαση, ανυπόμονο να ακούσεις κάτι «νέο» από τους New Order και αφετέρου, μετά την ακρόαση, να βλαστημάς την ώρα και την στιγμή που τα «χάλασαν» Peter Hook και Bernard Sumner. Και αυτό διότι το μπάσο του Hook δίνει την ζωντάνια που χρειάζονται τα τραγούδια και σε συνδυασμό με τα τότε φωνητικά του Sumner δίνουν ένα εξαιρετικό μουσικό αποτέλεσμα. Η χορευτική διάθεση υπάρχει ενώ η ηλεκτρική κιθάρα προσδίδει στο pop φόντο την απαραίτητη δυναμική που πρέπει να υπάρχει.
Σε όλη την διάρκειά του, το “Lost Sirens” διατηρεί μεγάλη ταχύτητα και ανεβαστικό τέμπο. Κυμαίνεται στο κλασικό ύφος των New Order χωρίς να ήθελαν τότε τα μέλη της μπάντας να αλλάξουν ρότα στην μουσική τους και διατηρώντας την συνηθισμένη, επιτυχημένη συνταγή των μελωδιών τους. Από το εναρκτήριο “I’ll Stay With You” μέχρι και το τελευταίο “I Told You So” ο ρυθμός μένει σταθερά ψηλά ενώ από τα οκτώ κομμάτια του άλμπουμ, αίσθηση προκαλεί το πολύ χορευτικό “Shake It Up”. Φυσικά, μην ξεχνάμε πως τα συγκεκριμένα κομμάτια ηχογραφήθηκαν πριν 7 χρόνια περίπου, οπότε και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ότι οι New Order είναι σε θέση τώρα να συνθέσουν κάτι παρόμοιο και ισάξιο των τραγουδιών του παρελθόντος. Όπως και να έχει, η, σε πολλούς, αγαπημένη μπάντα από την Αγγλία βγάζει από το χρονοντούλαπο μια σειρά τραγουδιών που αντιπροσωπεύουν επάξια το πολύ καλό μουσικό παρελθόν της.

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More