Πέρσυ έκλεισαν μια δεκαετία στην δισκογραφία γεμάτη αρκετούς και πολύ καλούς δίσκους. Έβγαζαν άλμπουμ σχεδόν κάθε χρόνο και έπρεπε να έρθει το τέταρτο άλμπουμ για να τους κάνει ευρέως γνωστούς. Από εκείνο το σημείο και μετά, οι Biffy Clyro ό,τι κυκλοφορούν το κάνουν αυτόματα πλατινένιο στην Μεγάλη Βρετανία ενώ καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στις σχετικές λίστες των charts πολλών χωρών. Φέτος επιστρέφουν με το έκτο τους πόνημα με τον τίτλο “Opposites” και το οποίο έχει αποσπάσει ήδη από τον πρώτο μήνα της κυκλοφορίας του διθυραμβικές κριτικές ενώ έγινε αμέσως «χρυσό» στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι Σκωτσέζοι κυκλοφορούν συνολικά 22 τραγούδια αποδεικνύοντας πως διαθέτουν αστείρευτη έμπνευση. Φυσικά, αυτό φαίνεται και όταν ακούσεις τις συνθέσεις τους αφού δεν πρόκειται για κάτι πρόχειρο. Όπως και στις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, τα κομμάτια που ακούμε είναι εμπορικά έχοντας αυτή την μορφή του hit τραγουδιού για να παίζει στο ραδιοφώνο. Όλοι τους οι δίσκοι στην ουσία θεωρούνται εμπορικοί χωρίς φυσικά αυτό να μειώνει το τελικό μουσικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, οι Biffy Clyro πατούν σε σίγουρα μονοπάτια. Σε δρόμους που γνωρίζουν ήδη πολύ καλά από τα προηγούμενα χρόνια και δείχνουν να μην θέλουν να ξεφύγουν από τα συνηθισμένα επίπεδά τους.
Τα παραπάνω τα συνειδητοποιείς μετά την ακρόαση του δίσκου και έχεις σημαδέψει 2-3 τραγούδια, τα οποία είναι επιτυχίες, ακούγονται στα ραδιόφωνα και είναι πορωτικά. Όμως το διπλό άλμπουμ έτσι πάει στράφι και τα 22 κομμάτια, αν και πολλά, δεν είναι ικανά να γεμίσουν το κενό. Όχι πως η μουσική της βρετανικής μπάντας είναι άσχημη αλλά μετά από πέντε δίσκους περιμένεις πως κάποια στιγμή θα γίνει το ξέσπασμα εκτός ορίων. Ότι θα γίνει ένας παραπάνω πειραματισμός, θα ακούσεις κάτι διαφορετικό. Το “Opposites” αν ήταν ένα άλμπουμ μόνο, τότε θα μιλούσαμε ίσως για κάτι αριστουργηματικό. Τώρα μιλάμε για έναν αρκετά καλό δίσκο που μένει όμως στις σίγουρες – πλην επιτυχημένες – συνταγές των Biffy Clyro.
Οι Σκωτσέζοι κυκλοφορούν συνολικά 22 τραγούδια αποδεικνύοντας πως διαθέτουν αστείρευτη έμπνευση. Φυσικά, αυτό φαίνεται και όταν ακούσεις τις συνθέσεις τους αφού δεν πρόκειται για κάτι πρόχειρο. Όπως και στις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, τα κομμάτια που ακούμε είναι εμπορικά έχοντας αυτή την μορφή του hit τραγουδιού για να παίζει στο ραδιοφώνο. Όλοι τους οι δίσκοι στην ουσία θεωρούνται εμπορικοί χωρίς φυσικά αυτό να μειώνει το τελικό μουσικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, οι Biffy Clyro πατούν σε σίγουρα μονοπάτια. Σε δρόμους που γνωρίζουν ήδη πολύ καλά από τα προηγούμενα χρόνια και δείχνουν να μην θέλουν να ξεφύγουν από τα συνηθισμένα επίπεδά τους.
Τα παραπάνω τα συνειδητοποιείς μετά την ακρόαση του δίσκου και έχεις σημαδέψει 2-3 τραγούδια, τα οποία είναι επιτυχίες, ακούγονται στα ραδιόφωνα και είναι πορωτικά. Όμως το διπλό άλμπουμ έτσι πάει στράφι και τα 22 κομμάτια, αν και πολλά, δεν είναι ικανά να γεμίσουν το κενό. Όχι πως η μουσική της βρετανικής μπάντας είναι άσχημη αλλά μετά από πέντε δίσκους περιμένεις πως κάποια στιγμή θα γίνει το ξέσπασμα εκτός ορίων. Ότι θα γίνει ένας παραπάνω πειραματισμός, θα ακούσεις κάτι διαφορετικό. Το “Opposites” αν ήταν ένα άλμπουμ μόνο, τότε θα μιλούσαμε ίσως για κάτι αριστουργηματικό. Τώρα μιλάμε για έναν αρκετά καλό δίσκο που μένει όμως στις σίγουρες – πλην επιτυχημένες – συνταγές των Biffy Clyro.






0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου