Foals – Holy Fire

Εδώ και πέντε χρόνια χτίζουν για τα καλά ένα πολύ καλό όνομα στην βρετανική μουσική σκηνή. Το 2008 με το “Antidotes” προκάλεσαν εντύπωση για να έρθει το δεύτερο άλμπουμ δύο χρόνια αργότερα και να εδραιώσει ακόμη περισσότερο το όνομά τους στην indie και alternative rock. Τα τραγούδια τους σε τραβούν αμέσως με την δυναμική που έχουν και ταυτόχρονα την χορευτική διάθεσή τους. Οι Foals, λοιπόν, έχοντας στην πλάτη τους δύο αρκετά καλούς δίσκους και με πολύ υψηλές θέσεις στα charts, επιστρέφουν φέτος με την τρίτη δισκογραφική τους δουλειά, με τον τίτλο “Holy Fire”.

Το ενδιαφέρον για τους Foals γίνεται μεγαλύτερο καθώς ο frontman της μπάντας είναι ελληνικής καταγωγής. Ο Γιάννης Φιλιππάκης είναι η ψυχή του βρετανικού συγκροτήματος, το οποίο φέτος θέλει να πραγματοποιήσει το επόμενο βήμα που θα το πάει ακόμα πιο ψηλά σε μουσικό επίπεδο. Το “Holy Fire” ξεκινάει πολύ δυνατά με τις ηλεκτρικές κιθάρες να παίρνουν φωτιά και τα κρουστά να βουϊζουν ακόμα στα αυτιά σου. Το ορχηστρικό “Prelude” και το “Inhaler” ανοίγουν την αυλαία με απίστευτο δυναμισμό και γενικά εξαιρετικό τρόπο αφού είναι ένα καλό σημάδι για την συνέχεια. Εκεί, όπου συναντάμε το “My Number”, το οποίο αλλάζει άρδην το μουσικό ύφος των πρώτων λεπτών του άλμπουμ. Μπαίνουμε σε καθαρά πιο χορευτικά μονοπάτια δικαιολογώντας τον όρο dance που χαρακτηρίζει τα κομμάτια του συγκροτήματος.

Στο ίδιο μήκος κύματος κυμαίνεται και η συνέχεια του δίσκου. Δηλαδή pop rock μελωδίες και πιο «ήρεμες» κιθάρες. Οι Foals γνωρίζουν πολύ καλά πώς να σε εντυπωσιάσουν με τέτοιες μουσικές. Απλώς γύρισε λίγα χρόνια πίσω και άκου τους προηγούμενους δίσκους τους για να καταλάβεις πως οι τύποι το έχουν. Τραγούδια όπως το “Everytime” και “Milk & Black Spiders” είναι τουλάχιστον κολλητικά. Ωστόσο, είναι απορίας άξιον πώς το 5μελές γκρουπ διάλεξε να ανοίξει και να κλείσει τον δίσκο του με κάτι διαφορετικό από ότι το έχουμε συνηθίσει. Στο κλείσιμο του άλμπουμ επιστρέφουμε στην αρχή, δηλαδή βαριές κιθάρες και δυνατά φωνητικά, με εξαίρεση το “Stepson”. Το “Holy Fire” είναι ένας πολύ καλός δίσκος με κομμάτια που μένουν. Αν βγάλουμε στην άκρη την ακατανόητη κίνηση αλλαγής μουσικού ύφους σε αρχή και τέλος, τότε μιλάμε για μια αρκετά άρτια δισκογραφική δουλειά που αξίζει πολλές ακροάσεις.

Read More

Two Door Cinema Club – Beacon

Το 2010 κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο και κατάφεραν να γίνουν «χρυσοί» στα charts της Μεγάλης Βρετανίας ενώ τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ έγιναν επιτυχίες. Επομένως, χωρίς καμία αμφιβολία φαινόταν πως το μέλλον τους θα ήταν πλήρως επιτυχημένο, αν συνέχιζαν να συνθέτουν όμορφες μελωδίες με γνώμονα την πρώτη δισκογραφική τους δουλειά. Οι Two Door Cinema Club έρχονται από την Βόρεια Ιρλανδία και δείχνουν μεγάλη διάθεση για να εντυπωσιάσουν τους οπαδούς της indie μουσικής σκηνής με τις συνθέσεις τους. Δύο χρόνια μετά την πρώτη τους δισκογραφική επιτυχία επιστρέφουν με φρέσκα κομμάτια και έναν δίσκο με τον τίτλο “Beacon”.

Η τριμελής μπάντα ηχογραφεί και παρουσιάζει 11 τραγούδια με τους απαραίτητους ήχους που χρειάζονται. Ηλεκτρική κιθάρα με την παραμόρφωση που παίρνει ενίοτε, το μπάσο που δίνει τον ρυθμό χωρίς όμως να εντυπωσιάζει και τα beat-άκια, τα οποία οφείλονται για αυτή την dance διάθεση που αναδύει από τα κομμάτια. Με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνεις πως τα τραγούδια του δίσκου μόνο αδιάφορα δεν είναι. Αυτό, διότι το “Next Year” που κάνει την αρχή αποτελεί ένα πολύ πιασάρικο κομμάτι. Με το “Handshake” τα ηλεκτρονικά στοιχεία μπαίνουν για τα καλά στο παιχνίδι ενώ το χορευτικό τέμπο αρχίζει να γίνεται ολοένα και γρηγορότερο με το αμέσως επόμενο “Wake Up”. Οι Two Door Cinema Club καταφέρνουν με εξαιρετικό τρόπο να ενώσουν την dance με την indie rock μουσική.

Στην συνέχεια έρχεται το “Someday” και ταυτόχρονα ένα post punk να απογειώσει την ήδη ανεβασμένη διάθεση. Από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου είναι το “The World Is Watching” με το συνθεσάϊζερ να δίνει μια γεύση από Hot Chip (In Our Heads) στα pop – rock τραγούδια της Ιρλανδικής μπάντας. Οι Two Door Cinema Club πολύ απλά μπορούν να έχουν ένα λαμπρό μουσικό μέλλον. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια συγκροτημένη παρουσία στην δισκογραφία και τραγούδια όπως εκείνα του ντεμπούτου τους αλλά και αυτά του φετινού τους δίσκου. Με το “Beacon” οι Alex Trimble, Kevin Baird και Sam Halliday αποτελούν αναμφίβολα ένα από τα καλύτερα ανερχόμενα συγκροτήματα της indie σκηνής της Ευρώπης.

Read More