Οι Pet Shop Boys αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μουσικά σχήματα της ηλεκτρονικής σκηνής που εδώ και τρεις δεκαετίες βγάζουν τραγούδια με άκρως χορευτική διάθεση
Με μια σταθερή – και ταπεινή – πορεία από το 2007 η Susanne Sundfor χτίζει το δικό της όνομα στην εναλλακτική μουσική σκηνή της Νορβηγίας και πλέον της Ευρώπης.
Ο Sacha ως ορκισμένος εργένης που είναι βγαίνει κάθε βράδυ για ποτά, χρούς και ξέφρενα πάρτυ. Επίσης, ως συνθέτης και εκπληκτικός πιανίστας ξενυχτάει συνθέτοντας κομμάτια και με το μπουκάλι ποτού ανά χείρας.
Συγκαταλέγεται στους καλύτερους μπασίστες της εποχής μας. Το παίξιμό του είναι απίστευτο ενώ πολλές φορές που τον ακούς νομίζεις ότι οι χορδές του μπάσου είναι έτοιμες να σπάσουν. Αλλά ο συγκεκριμένος τύπος γνωρίζει τόσο καλά να «συμπεριφέρεται» στο μουσικό του όργανο που δικαίως λαμβάνει τα συγχαρητήρια όλων των φίλων της ροκ, και ειδικά των οπαδών των Red Hot Chili Peppers (I’m With You). Φυσικά, ο λόγος για τον Flea, ο οποίος δεν περιορίζεται στην μεγάλη επιτυχία που έχει με την γνωστή μπάντα και μπαίνει σε διάφορα μουσικά projects, όπως τους Atoms For Peace (The Eraser), το δεύτερο συγκρότημα του Thom Yorke, τραγουδιστή και συνθέτη των Radiohead (King Of Limbs). Φέτος, ο 49χρονος μουσικός κινήθηκε μουσικά μοναχός του, κυκλοφορώντας χθες μέσω του διαδικτύου την πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά.
Πρόκειται για ένα ΕΡ έξι τραγουδιών, το οποίο ο Flea αποφάσισε να διαθέσει για κατέβασμα, δίνοντας ο καθένας όσα χρήματα θελήσει ή και δωρεάν. Τα κομμάτια γράφτηκαν από τον ίδιο τον μπασίστα, εκτός από ένα όπου έβαλε το χεράκι της και η Patti Smith (Banga). Σύμφωνα με τον ίδιο, ο τίτλος του άλμπουμ προέρχεται από έναν χαρακτήρα της νουβέλας Jane Eyre. Τα τραγούδια στην πλειοψηφία τους είναι ορχηστρικά ενώ ο ήχος τους δεν μοιάζει καθόλου με τις μουσικές των Peppers.
Το “333” ανοίγει τον δίσκο με κάποια ψυχεδέλεια, καθώς το τέμπο πάει κι έρχεται με ηλεκτρονικούς ήχους την στιγμή που το τραγούδι κλείνει έτσι όπως ξεκινάει, με πιάνο το οποίο δένει πολύ όμορφα με τα ηλεκτρονικά στοιχεία. Το δεύτερο “Pedestal of Infamy” ηρεμεί κάπως τα πράγματα όσον αφορά τον ρυθμό ενώ το “A Little Bit of Sanity” αναμειγνύει ξανά το πιάνο με τους ηλεκτρονικούς ήχους, μαζί με τα beat-άκια που κρατάνε την γραμμή του τραγουδιού. Στην συνέχεια, ακολουθεί το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, το οποίο περιλαμβάνει μονάχα πιάνο και είναι το μοναδικό που έχει στίχους, όπου ερμηνεύει η Patti Smith. Την κορυφή του δίσκου αποτελεί το τελευταίο κομμάτι, “Lovelovelove”, στο οποίο συναντάμε την χορωδία του ωδείου του Silverlake, αποτελούμενη από ενήλικες και μικρά παιδιά. Σου δημιουργείται μια ευφορία ακούγοντας να μπαίνει η χορωδία στην μέση του τραγουδιού ενώ ακριβώς πριν έχεις περάσει από τα ψυχεδελικά μονοπάτια του “333 Revisited”.
Το “Helen Burns” αποτελεί μια επιπλέον απόδειξη πως ο Flea είναι ένας καταπληκτικός μουσικός, του οποίου οι μουσικές ματιές δεν περιορίζονται καθόλου. Οι μουσικές του είναι εξαιρετικές και σε ταξιδεύουν ενώ ταυτόχρονα δεν είναι κοινότυπες. Δεν γνωρίζω αν ο Flea ήθελε να ηχογραφήσει κάτι εξεσυζητημένο αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως το έκανε με την καρδιά του και το αποτέλεσμα είναι φοβερό.
Ο frontman των Radiohead, Thom Yorke, αποφασίζει να κάνει κάτι διαφορετικό όσον αφορά τα μουσικά του σχέδια. Έτσι, στρέφεται για κάποιο χρονικό διάστημα στο solo, μέχρι να επιστρέψει με νέες μουσικές ιδέες στο συγκρότημα και να ηχογραφήσουν τα “In Rainbows” και “The King of Limbs”. Σε αυτό το διάστημα ο 42χρονος τραγουδοποιός ηχογραφεί και κυκλοφορεί τον Ιούλιο του 2006 το “The Eraser”. Φυσικά, δεν ήταν μοναχός του σε όλη αυτη τη πορεία. Είχε μαζι του τον Flea απο τους Red Hot Chili Peppers στο μπάσο και τη μελόντικα, τον Nigel Godrich, παραγωγό των Radiohead, στη κιθάρα και τα πλήκτρα, τον Mauro Refosco και τον Joey Waronker στα ντραμς. Όλοι αυτοί οι κύριοι με τρεις λέξεις ονομάζονται Atoms For Peace.
Ναι, θα μπορούσε να είναι Radiohead ο δίσκος. Οι ήχοι περίεργα φτιαγμένοι. Όπως έχει πει ο ίδιος ο δημιουργός του άλμπουμ, οι στίχοι μιλάνε για την κλιματική αλλαγή. Περίφημο ξεκίνημα με το ομώνυμο τραγούδι και ακόμη καλύτερη η συνέχεια με το “Analyse”. Κορυφή για το “The Eraser” αποτελεί το “Black Swan”, ενώ το “And It Rained All Night” με το γρήγορο τέμπο ξεχωρίζει. Προς το τέλος του δίσκου αρχίζει και γίνεται μονότονο το πράγμα, ωστόσο με τα 9 κομμάτια δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς. Η φωνή του Thom Yorke καταπληκτική, όπως πάντα, και οι μελωδίες του εξερευνημένες πάρα πολύ.
Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί να κάνει το συγκεκριμένο πρότζεκτ ο τραγουδιστής των Radiohead. Γιατί δεν ηχογράφησε τα ίδια τραγούδια με το γκρουπ που πορεύεται εδώ και χρόνια. Ίσως επειδή πολύ απλά ο Thom Yorke γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ποιά κίνηση είναι σωστή για το καλύτερο μουσικό αποτέλεσμα. 9 τραγούδια που συνθέτουν έναν πολύ όμορφο δίσκο για πολλές ακροάσεις, χωρίς να κουράζει. Εξάλλου, ο Thom Yorke είναι από τους λίγους καλλιτέχνες με απίστευτες μουσικές και στιχουργικές εμπνεύσεις.
